Friday, 22 September 2017

friday afternoon

wanting to avoid the friday afternoon traffic
we take a shortcut through pinetown, durban
as our car jumps into a side road
my eye falls on a group of five men
sitting on the pavement
and with expert focus
rubbing body lotion over their hands and arms

men in a row
giving each other the bottle
 - the bottle of cream -
smiling because the weekend has arrived
reason to rub away the dryness

those few seconds i watch
this huddle of shining black skin
play off in front of me with such a lyrical slowness
enough time to foresee
the three stanzas that
will shape this poem

Wednesday, 20 September 2017

gaps

everywhere just gaps

gaps                        e  v  e r  y    w    h   e    r      e
filled with inequities
and uncertainties
gaps overflowing with 
gasping yearnings to be filled
gaps of       alienation
gaps of   distrust
gaps of          mi  s und er  sta   n ding
gaps of          an noyan ce
gaps of unpeace
gaps of                          list   less ness
gaps of                nailbiting
gaps of                                              d ...i ...s..t.r.....a..c.t....i....o...n
gaps of  un poe try
gaps of    hung er
gaps of        no               interest
gaps of     discom   fiture
gaps of                      regret
gaps of        clue less ness
gaps of                          em  bar  rass   ment
gaps of                                              d e a d n e s s
gaps of                                confsuion
gaps of      grey    d i s  s  o l    u     t      i   o  n

gaps 
of  s t a   r   l  e   s  s  n  e   s    s

gaps                        e  v  e r  y    w    h   e    r      e

everywhere  

just 


                               gaps

Tuesday, 19 September 2017

Koor-repetisie in Kwandengezi

ek en Sandile Mabaso - tenoor en koordirigent -
sit in ‘n taxi oppad na Kwandengezi
duskant Pinetown in KwaZulu-Natal
net voor ons vertrek klim twee dronk mans in
met die uurlange reis is ons getuies van
hulle onophoudelike  argument oor
wie die R10 taxi-fooi gaan betaal
die humor van die situasie smelt in
ons stil mondhoeke

hier sit ons - twee klassieke musici in
die geroesemoes van ‘n taxi
onderweg na ons repetisie
ons hardloop ‘n bietjie laat
Sandile stuur whatsapp boodskappe om
te laat weet ons is oppad
die Vusisizwe Choral Society in Kwandengezi
wag geduldig vir ons aankoms

ek is ietwat senuweeagtig
die Donizetti en Mozart wat ek ingeoefen het
is vinnig en daar is baie note

toe ons arriveer groet die koorlede ons met
soveel dekorum en dankbaarheid
ek het my kort pers rokkie aan
ek vermoed die koor het nie verwag dat
‘n vrou met sulke dun beentjies so kan klavier speel nie
moet ek byvoeg daar was nie ‘n klavier nie
wel ‘n keyboard sonder ‘n pedaal en staander
al is my konsentrasie intens
kry ek so lekker om te hoor hoe
die sterk stemme teen die mure bons

more het ons ‘n optrede in Pinetown se Metodiste kerk
en Sondag in die Tatham Kunsgallery in Pietermaritzburg
die opwinding sit hoog in almal se kele

die koor het geld ingesamel sodat ek
die volgende twee aande in
die Pinetown Bay Lodge kan oorslaap
‘n saligheid lê oor my toe ek
die aand in die bed klim
as ons maar net weet hoe gelukkig ons is
om in Afrika musiek te kan maak!

Saturday, 16 September 2017

die winde daar buite

die winde daar buite krap 
my gemoed holderstebolder
vir hoeveel dae woed 
hierdie winde nou al?
die lug is dynserig van rook en stof

ek bly eerder in die huis
ek is in so 'n spektrale bui
dat as ek dit enigsins 
daar buite gaan waag
ek in 
een 
enkele 
soutkorrel
gaan verander


Friday, 15 September 2017

oëverblindery

die oëverblindery van die digkuns
die pretensie van die woorde
die skynvertoon van die metafoor
die vermomde versreël goed geoefen
in die kuns van voorwendsels
die metrum en rymelary 
is net onderhandse tegnieke 
in die groot spel 
van verbale goëlery
foppery te vinde oraloor
hoe skeur ek my weg van 
die verdigsels wat 
so kort en kragtig
met my kop toor?

Thursday, 14 September 2017

hart

die probleem met skryf is 
dat die vlak van skerm en papier 
waarop die digter skryf
sonder aar of hart is

net dooie 
oppervlakkige 
vlakkigheid

die kuns is om 'n hart in 
die papier te plant 

selfs 'n hart-chirurg
sal die taak uitdagend vind

Wednesday, 13 September 2017

it will just be too much

exposure to a metaphor today
will just be too much
i can not stomach another rhyme or syllabic rhythm
i am overstimulated with poetic imagery

i crave a blank page

a blank brain

i can not stand digging metric holes in the paper
poetry is all too much for me today
i need a break

emptiness

silence

Monday, 11 September 2017

Slaap

Slaap jou soete ding
vergewe my dat ek 
nie myself 
in totale oorgawe 
aan jou gee nie

ek huil omdat ek 
my geliefde Slaap so afskeep

my hart breek
hoe sal ek dit ooit
opmaak met jou my beminde Slaap?
wat kan ek doen om jou te oortuig
dat jy nog so 'n belangrike rol 
in my lewe speel?

asseblief Slaap, ek smeek jou
moenie weghardloop van my!

ek het jou nog so lief
ek wil nog al my jare
met jou deurbring
tot die Dood ons skei

Slaap, jy het dit seker al baie gehoor
maar ek belowe
dat ek meer tyd vir jou sal maak

Thursday, 7 September 2017

Die digter is nie dood nie*

dankie Ingrid

Die digter is nie dood nie
die digter lig haar tong teen haar spoke
wat Twyfel huil huil die keel van afguns en nyd
in die kwatryne van die onsekerheid
Die digter lig haar tong teen haar verlede
in die parade van harlekyne en maskers
wat Twyfel huil huil die keel van onmin en verdriet
in die koeplet van haar kwesbaarheid

...

*gedig in wording

Tuesday, 5 September 2017

rok

ek vat die tweetalige woordeboek
pluk die blaaie los
en maak vir my ‘n tweetalige rok
die verskillende pante kram ek aan mekaar
en voilà!
ek trek dit aan oor my gretige kop en arms
ek draai en tol uitbundig
totdat ek neerval in totale dronkenskap
en die volgende oggend dommel in
‘n wasige babel-aas

Monday, 4 September 2017

die lakens frommel hulself op

die lakens frommel hulself op
in die hoeke van kamers
te verskrik om in aanraking te kom 
met die genadeloosheid
van ons ledemate 
ons kussings krimp weg
te bang om die rusplek vir 
ons onverbiddelikheid te wees

Sunday, 3 September 2017

bell

my heart pulls
into the shape of
a bell

          i murmur a prayer
may we never become lazy with love and
never despise the urgency of the creative deed

i begin to ring from deep inside my chest
it trembles and shakes through all my muscles till my body
rises and chimes straight through the great skies

           wake up world, wake up!
           the new day breaks like a season of swallows
           in flight after the smell of summer

Saturday, 2 September 2017

hierdie trane

met die ervaring van die verlies
het my hart, maag en
ander ingewandes
oë gegroei wat so 
viseraal die pyn
in die oog moet kyk
die oë in my kop is net nie genoeg nie
ek het nog oë nodig
wat moet help huil 
aan
al 
hierdie 
trane

Thursday, 31 August 2017

supple

supple metaphorising
glides through the ear-ducts
and seeps through the brain cells
firing the synapses to the eyes 
constricting the pupils in
overexposed wonderment
causing the mouth to pull in
one breath-taken crease

Wednesday, 30 August 2017

hoe kan ek ophou skryf?

hoe kan ek ophou skryf
as die woorde soos taai spinnerakke
aan my tong kleef?

ek is te lief vir woord
om my kiewe te laat lê 
in stille vergetelheid

soos die wilde wakkerheid
in die vroeë nat oggendure
aan die keelklanke van voël en padda klou

so wil ek met my eie keel die hoogtes inpyl
en versot raak op die lettergrepige liefde
wat net geen einde wil ken!

Sunday, 16 July 2017

by die lughawe in port elizabeth

mense met soveel groot woorde en groot gevoelens
weef een sirkel om al die uitspinsels en uitspansels
van intellek en dwaasheid
dit voel asof ek soms die hele mensdom
in my rugstring dra

vliegtuig land en kom tot stilstand hier duskant
die restaurant by die lughawe in port elizabeth
ek sien jonges vasgevang in oorfone
oë genael aan skerms
duime wikkelend oor boodskappe en speletjies
kan ek net wonder oor hierdie land
met al sy gille en hallelujahs
al sy bewegende ledemate en honger mae
hierdie land met vliegtuie wat daagliks opstyg en land
hier is ek skuilend agter my sillabes
en droom oor die toekoms van die valleie en
die kinders en die groei van hulle jong stemme

ek sit met my palms na bo
op die klein tafeltjie in die restaurant
en glimlag vir almal wat verby stroom
ek is nie esoteries of van my kop af nie
ek wil ‘n seën uitspreek oor hierdie land en sy mense
in hierdie een gedig wil ek met soveel innige krag
goedheid en deernis tot lewe spreek

in die lughawe hang alles op so ‘n dun draadjie
vaarwelle en opwinding tril vir etlike oomblikke
voordat dit weggesweep word op vlug na
nuwe reise
nuwe beginne 

Saturday, 15 July 2017

skryf myself disnis

skryf myself disnis
sodat ek die afgrond asook
die opgrond in kan rol
kolk myself tot binne-in
die kernste van die woordkern
dat ek moerwarm in die smeltkroes
kan borrel en sidder
sonder sien of hoor
die woordste van woorde
so lewend kan voel

ek hou dié pit tussen my wysvinger
en duim
beloer dit van alle kante

wanneer die lig deur 
die 
fasette 
pyl
sal die strale
die waaragtigste waarheid 
in
my selle 
oop 
en 
vry 
breek

Wednesday, 12 July 2017

you who

you who sunk into
my cells like
a wide-tummied breath

you who treaded
your spoor on
all the footpaths of my heart

you whose name
I keep wrapping
around my tongue

when I open my mouth
the ringing syllable of your name
nests in the sky

Kim
Kim
Kim I love you so

Tuesday, 11 July 2017

as my feet

as my feet break through the grass to 
get to the footpath leading to the ocean
my eyes trail off to the sky
the blue brightness seemingly happy
to see my heart so a-love

i love you beyond surety and unsurety
in the swirlest swirl of ocean waves
i tumble with my love for you
i lose touch with the earth 
my feet rise by its own wild dangling
the way i walk today
i can not hide the way my feet 
have fallen in love with you over 
and over again with each step into 
the beyondness of our love

my feet are frozen from the wintry walk on the beach
i want to get out of this wind and
phone you to let my voice ripple into you ears 
and your eardrums to feel the new beat of this love

i feel  not a pinch of pain as i start running
from sheer exuberance over the knobbly tarmac
my skin is so alive in this numbing cold
i see my heart running ahead of my chest
my body can not go as fast and fierce as 
my heart leaping toward the voice of you

Wednesday, 5 July 2017