Showing posts with label herinneringe. Show all posts
Showing posts with label herinneringe. Show all posts

Friday, 18 February 2022

Tannie Lau

Laura Louise Kirsten (16 November 1940 - 25 Januarie 2022)
Rus in Vrede Tannie Lau

Tannie Lau,

Deur die hartseer sit en dink ek aan die lekker herinneringe van jou

Jy het altyd die lekkerste verjaarsdagpersente gegee
en die mooiste kaartjies geskryf – elk van daai kaartjies nog in my laai weggebêre

Ek was jou spykerboud
Ek was ‘n baie skaam kind, nie gemaklik met meeste mense gevoel nie
maar met jou het ek veilig en onskaam gevoel

Jy het die heerlikste skons gebak
Soms met die room in jou mou weggelloop –
jy onthou?!
Tot vandag toe onthou en lag ons Tannie Lau

Jy het vir my en my tweelingboetie toorwêrelde oopgemaak
Wêrelde vol dwerge, elwe en drake
Jy het geweet hoe om ons verbeeldings te verryk en te vonk

Jy het my die woord djollie en voortvarend geleer

Hoe kan ons jou breiwerk vergeet – al daai pragtige truie en komberse
wat ek al die jare gebruik en uitvou
Ek gebruik nogsteeds die badhanddoek waarop jy my naam borduur het

Hoe jy my skryfkuns soveel aandag gegee het, en my so aangespoor het –
Al gaan dit moeilik, bly skryf Lara, bly skryf
Aai, hoe ons saam kon blaai deur Krog en breytenbach en opgewonde raak oor die mooi en die swaar in die lewe

Hoe meer ek onthou hoe vlakker kom sit die trane

Jy het altyd uitgevra hoe dit met my musiekloopbaan gaan
Jou glimlaggende mond het geskyn met trots met elke konsert waar jy my gehoor het
Jy het ook nie geskroom om hardop te spog met jou klavierspelende niggie nie

Daar was geen huis wat soos joune geruik het nie – so besonderse mengsel van verf, en laventel en mint
Ek koop die laaste twee jaar ‘n deodorant wat presies soos jou huis ruik
Ek dra jou onder my arms, tannie Lau!

Ek sien jou sproetarms , jou mooi gesig, jou sterk lyf
Jou hande en naels

Jou uithouvermoë, jou aanhou en vasbyt. Dit dra ek soos goue lesse op my eie lewenspad
Jy was sterk, onafhanklik, gedetermineerd
Al was die lewe nie maklik, het jy altyd kleur en humor om jou drapeer

Dankie Tannie Lau dat jy uitgehou het tot ons jou nog een laaste keer kon sien

My boetie sê jy was ‘n Awesome Tannie
Ek stem volhartig saam
Ons beste enigste bloedtannie
ons kunstannie
ons hartstannie
Ons sal jou in ons harte bly dra

en om af te eindig: op my laaste verjaarsdag kaartjie wat ek van jou gekry het, het jy die gedig van Wang Chien vir my aangehaal, en nou roep ek jou daarmee aan:

ek gaan elke dag uit
na die stadshekke
op die uitkyk vir jou koms
ek neem ‘n fles wyn saam
in geval jy dors is
o! dat ek die oppervlak
van die aarde kon krimp
sodat ek jou skielik
langs my kan sien staan

17 Feb 2022

Saturday, 5 October 2019

tussen pers vygies

ek sit op 'n skilferende creosote bankie in Nature's Valley
die goue gedenkplaatjie op die rugkant lees:
Die Muller familie - 4 geslagte

soos my tone oopsprei tussen die pers vygies

sing ek 'n sagte lied
ter herinnering aan die Mullers

my oog korrel na 'n by wat holomhoog 

in 'n bos stuifmeeldrade skrop en suig 
en krap en beur en stoot 

ek gaan af op my knieë

- ek self holomhoog - 
om die aksie van naderby te bekyk

hoe langer ek kyk 

hoe meer blomme en bye merk ek op
bye wat verwoed mekaar uit blomkele stoot

groot korrels geel stuifmeel 

klou taai
aan spartelende beentjies

instinktiewe verpligting

vreugde
oorlewingswaansin?

wat dryf die bye tot hierdie 

onophoudelike soeke, versameling, korwe bou 
en die magiese heuningalchemie?

Thursday, 26 July 2018

ek bly loop op die aarde

ek bly loop op die aarde
opsoek na 'n opregte ars poetica

ek blaas my asem oor die pieke van berge
en raak net-net aan die bevryding wat 
die kleur van my bloed elke dag beloof

my kop dans oor die duiselige afgrond van die dood

dit is die droom wat 
die gemoedstoestand laat bly pendulum

die swaartekrag se gevangeskap
laat my nie die grond minder liefhê

ek klou verbete aan die herinneringe
van humor wat my identiteit sal 
verkwik met klanke van lag en skerts
want klip het mos ook lagspiere 
wat oor eone verewig is in 
die sediment van kreatiwiteit

aha die kuns is waaragtig om 
die liefde
die lig
en die liggaam
met oorgawe te vertrou
dit sal ons moederskap versterk en 
die sterre sal deur ons selle breek

ons siele sal in skaamtelose naaktheid
terug die natuur insmelt
en sodoende sal die oer weer vernuwe
en hoera! ons perspektief halsoorkop gooi

die pols versnel tot heling
ons moet nie vergeet van ons ritueel
en van ons seksualiteit

ons moet bly sing in ons slaap
sodat die smagting kan bedaar
en ons kan fokus op die son

ons stemme sal oprys in stilte
en verbasend sal almal ons hoor!

beskuldig my van surrealisme
ek gee nie om
want die tong is die nuwe sekondewyser 
gooi die woordeboeke weg
want die vel is aangestel as die nuwe vertaler

dit is nou die tyd om te vlieg
verder en meer volhoubaar as die mees manjifieke voëls
dit is nou die tyd vir vrede
wat deur alle vroulikheid sal vuur
ons sal uiteindelik die betekenis in 
die waters sien glinster

Wednesday, 19 October 2016

lig

ek kyk na foto's van ons ouerhuis
die tuin, honde, plante, blommerangskikkings
ek is verbaas hoeveel 
lig
daar in elke foto is
elke toneel lyk net soveel mooier
as wat ek dit ervaar en onthou het

dan dink ek nou skielik
hoekom sien ons nie meer 
lig 
in die oomblik raak nie?
ons moet minder jaag en sodoende
minder oë toeknip
ons oë oper oopmaak
sodat meer 
lig 
en skoonheid 
in
kan 
stroom