Friday, 15 September 2023
hier sit sy voor my!
Wednesday, 6 September 2023
altyd oop vir inter-PRET-asie
Monday, 4 September 2023
moenie verlei word
hoe kan jy jou vertroue in
chatgpt sit vir kreatiewe antwoorde?!
hy weet en sif en vergelyk
en klink wonderbaarlik slim agter
al daai regurgitasie
maar wat voel hy?!
hoe ken hy werklik die gevoel van
pyn
ongemak
vergeetagtigheid
vrees
frustrasie
verlange
ongeduld
gretigheid
tydsbeperking
angstigheid
senuweeagtigheid
oudword
mortaliteit
alles gevoelens wat vroedvroue is vir kunswerke
ons moet ons onhandigheid
ons onvermoë
ons honger vir vervulling
ons ongedurigheid
ons spelfoute
ons digterlike lompheid
ons onhelderheid
ons dubbelsinnigheid
ons weersprekendheid
ons deurmekaarheid
ons duiseligheid
ons oorweldiging
ons dull and uninformed moments
ons twyfeling
ons onvertroue in onsself
helder en onbeskaamd in ons warmvellige menslikheid uitbasuin
moenie verlei word deur die siel-en sintuiglose chatgpt nie
sit sommer jou spellcheck af
deactivate text prediction
uninstall alle sosiale apps
stuur google in sy moer
fok al die influencers
dit is nou die tyd om na jou eie stem te luister
zoom in op jou eie insigte en hartkamers
dit is nou die tyd om jou warmsellige brein ten volle te omhels
en jou onweerstaanbare wilsmoedigheid
wild en wyd oor die aardbol te laat wortelskiet
Thursday, 10 August 2023
geen verskoning!
Thursday, 1 September 2022
laat ons terugkeer hiernatoe
staan ek gereed met vlamme wat warm oor my skeen flits
ek sien ver voor uit in
die onvreedsaamheid van die wêreld
as ek sou bid dan is dit nou
want iets skort in die lewe
die harmonie van saamleef en skep
en mekaar die vryheid van grond en atmosfeer gun
in die uithoeke van ons bestaan sal daar
nog humor moet vasklou om ons siele te red
want as ons eers ons waardigheid verloor het met
die uitwissing van liefde en vrede
gaan ons nie veel hê om aan vas te hou
laat die basuinende klanke van visionêre stemme diep in
die holtes van ons ore vibreer – helder stemme wat
ons uit ons hibernasie sal pluk
en ons bloed die rigting sal wys
en asseblief, herinner ons om te skep in plek van ruineer
en dat dit ook okay is
om te observeer eerder as om te reageer
leef met oop gemoedere en juig uitbundig oor
al die passievolle mooi wat
pols en groei uit hande en monde
laat ons nooit ophou leer
laat ons bly kyk na die groei van
die sade in en om ons
laat ons sonder voorbehoud wortel en blaar spruit
wat van lig en son
skadu en vorm sal maak
laat ons terugkeer hiernatoe:
die eenvoud van skep
laat vaar die kompleksiteite en hoogdrawendhede
stroop die skeppingsdaad tot iets
so vaartbelyn en ongerep
dat ‘n enkele resonans die iris van die hartsoog
Monday, 23 May 2022
hoekom praat / skryf ons in digkuns?
(in partikulêre orde):
1. om
te toor
2. om
ore en oë tot stilstand te bring
3.
om aandag op die ritmiese tong te vestig
4.
omdat ons ons taal geniet
5.
dit verenig teater en intimiteit
6. digterlike
sillabes op die tong is vergelykbaar aan sjokolade
7. aaaah,
dit is so ekonomies - meeste digkuns benodig slegs enkele asems om lewe te kry
en gee
Wednesday, 13 October 2021
die ekheid is 'n fenominale vryheid
in reghoekige begrip konstrueer
die begeerte brand kwaai
om onlogies, grensloos en koploos met
die digtatorika te toor
moet ek die anatomie van skedels en
atome ken om waardigheid aan
die skeppingsdaad te gee?
sekerlik kan my instinktiewe verbeelding
'n rol speel in die uitsnuffel van
poëtiese waarhede
'n goeie begrip het 'n halwe woord nodig
die ekheid is 'n fenominale vryheid
wat so mobiel allerhande jye kan ontmoet
almiskie! ek gaan hierdie ek
omdolwe en opklits
sodat ek soveel moontlike essensies uit
my ekheid kan distilleer
soveel potensiaal wat nie kan wag om
die ek verder en dieper
die ek-splorasie in te stuur nie
Saturday, 12 June 2021
dit is nie toevallig
dit is nie toevallig dat
Wednesday, 24 February 2021
Digterlike ruggraat
Ek lei in elke sillabe vanuit my werwels
Laat die metafoor haarself om die volbloedige kolom weef
In tollende kolke ontwaak die oer-pols
Ek buig agteroor in ‘n wyduitgestrekte boog
Totdat my mond uitbundig oopval
En die son nie kan help om reguit af te duik
Na die kernsenuwee van my ruggraat
‘n Son begin te spruit tussen elke rug-sinaps
Die strale stroom met vaartbelynde spoed
Deur al die donker en newelagtige begrensinge van my selle
Ek buig vooroor met my knieë en voorkop al soenende die aarde
Innerlik omhels ek hierdie sonkragtige ontploffing
Voordat dit uit my vel peul en ekstaties my digterlike bedoelinge verblind
Ah, jy kan letterlik die letters sien afdruppel teen my rug
Hulle is altyd daar
Herinner my aan my digterlike ruggraat
en om sagkens saam met dit te beweeg en nie teen dit nie
In die gedurige giet en hergieting, ontwyk die gedig voltooiing
Probeer heeltyd daai perfekte natuurlike buiging te vind
Vanwaar elke vers kan uitstrek
En uitryk na jou soos warm ledemate
Om jou te omvou met waaghalsige ruggratige gretigheid
Wednesday, 25 November 2020
paisley-tonge
lyk vanaand nes tonge wat die warm nag nat wil lek
Friday, 28 February 2020
maak dit saak?
of maak begrip gedigte?
***
maak gedigte misterie
of maak misterie gedigte?
Tuesday, 3 December 2019
ek staan aspris
op die mees trefbare punt
ek wil getref en geskok word tot in
die kern van my senuwees
al moet ek pikswart skroei
wil ek uit hierdie
knaende vonkloosheid
gepluk word
Tuesday, 19 November 2019
skanse
beur en spat en rys en styg
pars elke allemagtige metafoor
deur muur en blaar
ystertralie en vel
maar breek net nie deur
die skanse van my mond nie
ah hoe bitterlik smeek my wese
dat my mond sal toegee en
die spanning in haar vliese sal bedaar
sodat die digkuns vrylik in en uit kan vloei
Saturday, 21 September 2019
kniel
gaan op my knieë op die gras
buk oor die papier
son op my regter wang
skadu oor die woorde
wil ek hierdie gedig skryf
asof dit die heel eerste gedig
in my lewe is
vergeet van gewoontes
- aangeleer of nie -
vergeet orde spelling sinmaak rym ritme
vergeet alles wat ek voorheen geskryf het
hier is die heel eerste gedig wat ek skryf
proe die penpunt vir die heel eerste keer
die vreemde smaak van die gedig
my hand huiwer-huiwer
die skadu bly stil-stil oor die papier skuif
soos 'n onsigbare kombers val die son op my wang
ek kniel in hierdie oomblik
supplikeer myself voor die digterspapier
skep 'n ritueel
die sweet begin opdam in die waai van my knielende knieë
my nek bly my herinner aan haar stramheid
die gras waarop ek druk bly groei
die halms druk hulle patrone op
die vel van my kuite en elmboë
mag ek gemerk word
deur hierdie knielende oomblik
Friday, 13 September 2019
trek los
'n karnaval van skaduwees,
blou lug, digters
en taxi's pols al om my
in 'n optog van uitbundigheid
asblikke, dennebome,
vooruit hardloop laat die graniet-stof so spat!
Saturday, 20 July 2019
Digtersgebed
O Heerser in die Poëtiese Hemele -
Mag jou Digterlike Reën
vollop en met oorgawe oor my hoof val
Ek bid vir metaforiese spierkrag wat
my woorde ver verby die horisonne sal laat hardloop
Ek bid vir genade in die tye
wat ek my mees genadelose kritikus is
Mag ek leer om my kuns elke dag te verbeter
Mag ek my vaardigheid ontwikkel en ontplooi tot
gloeiende vlakke van Wow-dom
Ek bid vir skerpsinnigheid:
'n sterk sin vir "less is more"
en groot asseblief, 'n humorsin wat
my digkuns onweerstaanbaar sal maak
Ek bid ook vir al die ander
minder en meer talentvolles
Mag ons almal skyn en geen afguns of
jaloesie vir mekaar koester
Net liefde en aanmoediging tussen
ons kunstenaarsfamilie
Ek vra dit in Poëtika se naam
Amen
Monday, 1 April 2019
trekkrag
– woord, beeld, klank –
is om met vloei
en harmonie
te werk
maar die waarlike impuls
– die dryfkrag vir die skepping –
is om ‘n weerstand te genereer
‘n wrywing, ‘n konflik met realiteit
‘n stoeiery met banaliteit
‘n worsteling met normaliteit
‘n weersin in gryse een-dimensionaliteit
kreatiwiteit gly nie net uit die staanspoor
dit moet trekkrag hê:
vassuigend, vasstekend
vas geanker in ‘n hittige halsstarrigheid
Thursday, 1 November 2018
die gekartelde wensdenkery
Monday, 8 October 2018
digtatorika
en die eng regering in my kop
omver te werp
ek wil oorweldig word
deur die grootste magtigste digtator
wie geen ruimte laat vir prosaika
en leëkoppige onbenullighede
ek gee volle toestemming dat
die digtator my liggaam
her-skeleteer
en die nuwe digkuns tot
in
my
murg
blaas
Saturday, 29 September 2018
groei en rym
al moet my kop in semi-droomland begin dryf
dis mos 'n kans om in wakker én slaap die fokus te behou
en die skoonheid van die oomblik met 'n pen in die hand te aanskou
mag die kunstenaar nooit sê "ek hardloop uit tyd"
ag nee man, dit is geen woorde van jolyt!
as digter moet jy verse kan maak uit die sekondes van die klok
daar is regtig geen ding wat jou kreatiwiteit sal kan inhok
verbrand die grense in jou kop! breek die slotte oop!
dit is nou die tyd om jou wese tot ongegrendelde essensie te stroop
staan op en swaai jou arms hoog en ver
jou verse sal groei en rym tot die blinkste ster
