Showing posts with label voëls. Show all posts
Showing posts with label voëls. Show all posts

Tuesday, 11 February 2025

klok

my hart trek
in die vorm van
‘n klok

ek prewel ‘n gebed
mag ons nie lui raak met liefde en
nooit die noodsaak van die skeppingsdaad minag

ek begin lui van diep binne my bors
dit tril en ril deur al my spiere totdat my lyf
opstyg en beier die wye lug in

       word wakker wêreld, word wakker!
       die nuwe dag breek aan soos ‘n swael-seisoen
       in vlug na die reuk van somer

Sunday, 14 November 2021

afbeen-kwikstertjie

die afbeen-kwikstertjie
straal baie meer poëtika 
uit in die wêreld 
as ek

Friday, 22 October 2021

die kwikstertjie

die kwikstertjie kom deur die koffiewinkel gepyl
hy weet presies hoe om
om die stoele, rakke en menskoppe te navigeer

soos wat die kafee leër word
vlieg hy weer na binne en trippel
met 'n ratse self-vertroue oor die vloer
pik al agter die krummels aan

sy lewenshouding soveel aantrekliker 
as meeste mense bukkend oor 
hulle fone en koffiekoppies

Monday, 23 August 2021

die janfiskaal

die janfiskaal bly loer deur 
die ruigtes van my verse totdat 
hy 'n paar onwaaksame krieke van 
my woorde plattrek
en hulle doodluiters oor
die doringdraad van 
my tong 
hang

Tuesday, 8 October 2019

ware sillabe

hoe gelukkig is ek om my saligheid
tussen die proteas, bye en voëls te kan kry
dankie dat ek in julle waaragtige teenwoordigheid kan wees
julle wat geen woord ken of weet
julle is ware sillabe
ritme en rym

wat skarrel ek hier oor my papier
hygend opsoek na 'n gedig
terwyl julle so eg, ongedeerd en onbewus
in die werklike Gedig leef?!

suikerbekkies, kwikstertjies, houtkappers,
tarentale, tinktinkies
oral op hulle eie fladderende manier 
aan die sing
aan die lewe!

Sunday, 19 July 2015

stadsduiwe

die stadsduiwe
sprei soos peperkorrels 
oor die winterlug
ek is bly hulle oorleef 
die gehardheid van ontwikkeling 
as die duiwe nog 
hulle dapperheid en 
gesondheid van 
verstand kan behou
dan kan ek ook

Thursday, 7 May 2015

die teken

in hierdie volgende paar minute 
se laaste 
bietjie 
wilskrag
probeer die hart 
’n digterlike oomblik 
te put
want hoe kan 
die dag 
eindig 
sonder ‘n gedig?

die glans wat skyn 
in 
die voëls 
se laatmiddag liedere 
gee my ‘n vonk van hoop

hoera! daar is nog kele 
waaruit ongekunstelde kuns 
spruit

dit is vir my ‘n teken
dat dit nog nie tyd is
om
op
te
gee
nie

iewers is daar nog rede om te bly sing

Wednesday, 6 May 2015

klok

my hart trek
in die vorm van
‘n klok

ek prewel ‘n gebed
mag ons nie lui raak met liefde en
nooit die noodsaak van die skeppingsdaad minag

ek begin lui van diep binne my bors
dit tril en ril deur al my spiere totdat my lyf 
opstyg en beier die wye lug in

           word wakker wêreld, word wakker!
           die nuwe dag breek aan soos ‘n swael-seisoen
           in vlug na die reuk van somer

Thursday, 6 November 2014

hoe dig 'n mens vanuit die denklose plek?

in die middel van die groot hout-stoep
sit ek kiertsregop met my woordtong
en spin sagter en meer trillend as
‘n kat agter my woorde aan
die damwater nies nog agter my ore
die slik en lelies sit taai in die waai van my bene
van al die geskuifel in die holte van die roeiboot en
die wilde stekelrige waterblare
jeuk my boudvelle onbegrensd

die silhouette van berge skryf die mooiste strofes
hier voor my sit simonsberg jonkershoekberg en die helderberg

die honde hang om die mense se voete
die krieke begin hulle swart klewings aan
die skemer te smeer

hoe dig 'n mens vanuit die denklose plek
daar waar dit net suiwer spontane metafoor is 
wat roekeloos uit die keelgat lek
en in filigraan lettergrepe
soos stalaktiete in oorbuise drup?

‘n  hond se tong smeer oor my kuit

die skemer raak stiller
die berge hang in hulle geruislose dreuning
en 
die hadeda versuim om
sy keelvolle gewoontes uit te druk

dankie god ek is weer lewen-dig!
ek is vry
ek is vreedsaam 
en voldoende gelukkig
my ledemate het weer die dans geproe
my vingers juig oor klawers
en 
my binnenstes kniel eerwaardig voor die liefde

my hart en tong hou net-net
tog
volwaardig
by
blydskap lewe met sterk vlerke in die lug
diegene nie op aandag
mis dalk sy verruklike vlug

Wednesday, 30 October 2013

die brons flaminke wil dans

die brons flaminke
wil dans

die sement hadedas
wil huil

die pêrel eende
wil vry

die baksteen-voorkop
wil sanik

die marmer dye
wil tril

die plastiek tonge
moet smelt

Saturday, 23 February 2013

in die jagtog klou die rillingvleis verewig aan die sluimerende paradys

in die jagtog klou die rillingvleis
verewig aan
die sluimerende paradys

soek die duiwe skuiling
in
die suising van die stilte

al wat groei
is sampioene uit
die tortelerende monde

uit die wit-blou-lug hoor die soldate
geluide wat proe soos koue vakume
in porselein koppies

die ander naamlose gevleueldes
klink soos kastanjette
hulle staccato interjeksies die lug in

my mond kwyl soos ek die dansende kolle
oor my bewende oogbal sien kwinkeleer
mag geen sweem van berou op my tempels kom lê

die geel serp gaan lê
soos 'n spasma
oor die moerse sug

haar dwalende tieties skyn soos 'n kandelabra in die nag
en die mooi van haar voete
kom lê trojanies tussen sy lakens

die vlieg bots gedurig sy vlerke teen die glas
los netjies sy insek-alarm in die lug
geen melkbottel sal hierdie angs stil

die grommende maag gaan staan wydsbeen voor die oop yskas
hy swenk syntoe in
die sig van die verkluimde goggas

ek voel verplig om al die wêreld se kakpraat
in die wasbak af te spoel en al die materialiteit
in die trap-asblik te donder

die verwaande pen het 'n maniese manier
om groter as die oomblik te wil wees
hoe afskuwelik

alweer-die-hadeda op die grasdak
wat kordaat die swetterjoel bibberende aspoestertjies
aan die slaap wek

ag skiestog, die oë in my kop is maar net
versiering
wat briljant is met die wegsteek van my non compos mentis

Wednesday, 13 February 2013

{[( dis actually die yskas )]}

die oggend staan so vroeg op
klim in my verbeelding in
en verbaas my met allerhande oortuigings

die grys gedreun so vroeg in die dag
gryp my om die kiewe
en ek wonder vanwaar gaan my stilte kom?

ek sal maar illusie-illusie speel
en kyk of die invloed van my kop sterker is
as die invloed van die irritasie

dit trek styf in my bors
die sien en hoor van die baster-gedagtes
breek deur my skedel

is dit alweer die hadeda wat sy roep
met soveel ongekunstelde gewoonte handhaaf
ek is verbaas ek het nog nooit 'n hees voёl gehoor nie

in die hoek van my oog skuif mense om my rond
almal met hulle oordadige doen en late
god weet wat sal ge-oes word !

ek keer terug na die suis van my kop
en al wat ek kan doen is staar staar staar...
ek voel hoe die spoeg opdam in my linker kies

die gesuis was nie my kop, maar die yskas
as ek spiere van yster had sou ek die yskas
in my ystas pak en piekniek gaan hou in die arktika

dood is die dade wat
eens op 'n tyd oor die horison
aangedonder gekom het

ek sal my aksies en reaksies temper
agter klip gaan skuil as ek moet
- die enigste alternatief

vergewe my my leë kop
moet my asseblief nie bliksem nie
dit vat nie die verwurgende waansin weg nie