Showing posts with label oseaan. Show all posts
Showing posts with label oseaan. Show all posts

Thursday, 14 November 2024

moenie jaloers wees

Berge - moenie jaloers wees op
hoe hoog die pieke van my liefde
my laat uitstyg nie!


Oseane - moenie jaloers wees op
die grootsheid van die golwe wat
hy deur my gety nie!


Bome, my liewe Bome - moenie jaloers wees op
hoe diep en vinnig hierdie liefde
my menswees vasankering en behoort gebring het nie


O Engele - moenie jaloers wees op
mý vlerke -
julle sal nog leer hoe om 
só verruklik 
vér en 
hóóg te vlieg

Tuesday, 19 September 2023

Nyad

as Diana Nyad op 64 vir
53 ure lank kon swem oor
177 kilometers in
die donker en wilde oseaan
dan kan ek vir 'n skamele uur lank sit en digkuns skryf
deur die waters van my onvaste selfvertroue en verbeelding
sal ek swem

fok dink diep hieroor
53 ure
nie slaap
nie eet
net swem

tog, dink ek wat Nyad gedoen het
is baie meer moontlik
as sit en skryf vir 53 ure lank

mens is nader aan vis-wees
as aan sit-en-skrywer-wees
swem, skop, vorentoe beur is
veel meer natuurlik as
sit en skryf
- wat 'n krampagtige, verwronge posisie om
in te leef en te oorleef!

swem, lara, swem!

Saturday, 9 September 2023

gaan klim in die see

shit, ons stoot onsself so onsimpatiek
en onheilig deur die dae

genade is al wat ons sal red

gaan klim in die see Lara
gee die stoot oor aan die oseaan 
laat hy my op sy polsende skouers dra
laat hy my verlig van my aanhoudende voortbeur

al is my lyf lig, voel sy te swaar om te dra deur die dag
die groot lyf van die see is sterk genoeg
ek sal myself oorgee aan hom
sonder huiwer of vra sal hy 
my swaarmoedigheid dra en lig

Saturday, 12 August 2023

ver(s)werking

(gedig geskep uit die eerste versreëls van my 20 gedigte van 2023)

ek soek ‘n lewende woord gestring van
die werwels van die letters
sodat die marionet wat jarelank die pa se hande gedienstig volg
vry kan breek en die verbasing teen mense se wange kan bons
al het ek hoe baie gesien hoedat
die gevoel van die gedig kom platlê soos
‘n lojale hond by my voete
kry ek dit maar min reg om
die digterlike oomblik te verleng na ‘n ordentlike vers
meestal trek my woord kromrug
en my asem jaag soos ‘n ondurige tango
in hierdie begeerte vir woordkapperjolle
aaijaai jaai jaai, fly me to my heart
dit is waar dit sal begin:
dit begin met die eerste tree
buite word die see natter in hierdie reën
die springgetye skuim
my are sluk die golwe heel in
die eksplosiewe K in jou naam
steek vas in my keel 
al waaraan ek kan vashou is
die warm helderheid van jou oë -
dit is presies daar waar ek wil wees
breathe me into your love
dan voel alles weer soos daai eerste dag

Sunday, 23 April 2023

perfek

dit begin met die eerste tree op die blad
vandaar af sal dit net maklik gaan
daai eerste tree van oorgawe
ontkoppeling
vertroue

wees soos die oseaan
perfek in elke oomblik

die lug is perfek
die golwe is perfek
my bui is perfek
selfs die moegheid vroeër vandag
was perfek
dit het my laat uitkom opsoek na ander perfekte oomblikke
die koue water is perfek
die rotse wat oor Lover's cove kywie hou is perfek
die resident seagull is perfek
die sand se insinking onder my voete is perfek
die gil uit my keel met die eerste onderwaterdompeling is perfek
so cool so sexy so confident so suave is elke oomlik

die strewe swoeg en sweet om perfeksie te bereik is so outyds! 
moenie werk maak van daai perfekte oomblik nie
die perfeksie sit alreeds reg onder jou voete!

Saturday, 22 April 2023

wie het vlerke nodig?

springgetye skuim vuurwitwarm
in ongeewenenaarde hoogtes oor
die kuslyn van my hart
my are bokspring in nuwe kinkels en kabels
en hervorm die spoed en rigting van my bloedvloei

in hierdie ongekarteerde seisoen
vlieg julle met hernieude vlerklose lywe

wie het vlerke nodig as jy 'n digter in die omtrek het?!

Thursday, 20 April 2023

die verrukking in die slukpyp van die see

my are sluk die getye heel in
en ek word 
golf 
    soutdruppel
seewier 
        diep sonlose kolk
wat spinnend en tollend
na die wilde elegansie van oorlewing pyl

Thursday, 25 August 2022

oseaan is 'n gevoel

en aan die begin was die gevoel
en die gevoel het idee geword
en idee word woord
en woord word tong
en tong word sprong
en sprong word sweet
en sweet word reën
en reën word oseaan

Tuesday, 23 August 2022

sugte

die golwe kom uitgerol
soos sugte uit 
die kieste van die see

Monday, 13 June 2022

seekat

i

soos ek klavier speel verander my vingers in
die pote van ‘n seekat
my vel flits kwiksilwerend in kleure wat
flambojant vlamme oor die klawers verf

ii

en skielik word my hart die pylende lyf van
die seekat wat oor jou vel
dartel en suier
suier
suier
die einste kleure en teksture van jou vel en
wese aanneem
ah as my hart jou seekat kon wees
sag en suierig in my liefde op jou sit
saamsmelt in jou lewensvorm
en niks of niemand my daar sal afpluk
en onder die vergrootglas van die wysneuse
oopspalk nie

Wednesday, 18 May 2022

rocksolidbodem van die Liefde

die gevoel van ons liefde
skyn deur my hart soos sonlig wat 
deur die laatmiddagsondeurdrenkte
seebamboeswoude pyl - 
hemels     penetrerend
asemrowend         bekorend

ek swem met verwonderende oë deur 
die bamboes van ons verrukking
seebamboes wat met soveel veerkragtigheid
die getye deurstaan en 
bly klou aan 
die rocksolidbodem van 
die Liefde

Friday, 3 December 2021

Luister

die son sak silwer oor die oseaan by Grotto strand in Hermanus

daar is twee klein walvisse wat na-aan 
die eerste golwe hulle lywe uitsteek
die hele middag is hulle daar

ek loop na die water
ek is die enigste mens op die strand
ek het nie my bikini by my
ek trek my rok oor my kop
kaal loop ek reguit die golwe in
soos dit hoort
(hoe wonderlik dat 'n walvis nie hoef te verduidelik
dat hy nie klere hoef aan te trek nie)
met arms uitgestrek
my rug en kop fier en regop
voel asof ek na die binnekamer van my voorouers loop

ek kan nie my gewone onderwatergille gee nie
ek wil nie die walvisse wegskrik nie
met my kop onder die water kreun en grom ek saggies
 - ek glo vas hulle hoor my en dat hulle terug gesels
dit is net ek wat nie die ore het nie - 
ek kreun vir hulle die gedig van my dansende bene
ek skop vurig met my voete
stuur ek helder seine van my lewenslus
en my rede vir leef die diepsee in

skielik raak ek stil
ek probeer my seine terugsluk

ek is 'n mens wat deel is van die kak aanjaag en injaag die see in

ek is jammer Walvis vir die Mense wie ons is

kom ons bly stil en luister...
Mamela uLwandle 
Luister na die Oseaan
Mamela Umnenga 
Luister na die Walvis

Tuesday, 23 November 2021

vloeibare naelstringe

dit is asof die seegolwe hier by loverscove in hermanus
voller lewendiger ontstuimiger is -
grootse woelende borste
van ‘n melkdraende mamma

ek spring al skreeuend
teen die golwe op
lag duik rys buite myself

o see, jou wonderlike ding!
wanneer jy my so uitstoot oor die strand
laat jy my eers vir ‘n oomblik uitstyg met jou golwe
oooooh al hierdie vloeibare naelstringe
wat my aan die aarde
die oseaan
en myself
laat behoort!

Thursday, 14 October 2021

dit is hoe ek kies

o oktober jou mooiste ding!
ek gly diep binne jou murg
daar waar die werwels van lente spruit
ek sny my hande diep in jou lieste
en ruik die beurende vrugbaarheid

die oseaan is koel marmer vandag
ek dans oor die strandpaaie
met hande wat soos hibiskusse blom

die digkuns rinkink al agter my aan 
vir 'n verandering is ek voor die digkuns die pad af
my tone proe die verslustige velde
lank voordat hulle in woorde ontkiem

dit is hoe ek kies om hierdie dae te leef:
duikend in elke nuwe nou

Thursday, 16 September 2021

teen die inhokking

deesdae voel ek so kloustrofobies 
met 'n boek of foon voor my oë
ja, die twee dinge sluit wêrelde oop
maar as ek net begin dink aan die fisiese spasie
wat 'n foon en 'n boek inneem 
- so min, so klein -
ironies hoe sulke klein objekte 
 - wat ek sonder sweet of moeite
tussen my vingers fliek -
my sig en brein so kan kolonialiseer
ek wil dan
 - sonder doekies omdraai of fokken beskaafde eufemismes gebruik - 
KOTS!
dis waarlik 'n fisiese reaksie
tussen my oë, kop en maag

gee my die oop, uitspanselende landskap
die stuwende lewendige oseaan
die wonder perkeloosheid van my verbeelding
dit alles is medisyne teen die inhokking
die inhegtenisneming van my oë

Thursday, 15 July 2021

suig

die seesussing suig my in soos
my asem my insuig na my dieper
beter self soos die digkuns my insuig
na die kern van die heelal soos die suikerbekkie
die nektar deur die erikas suig so suig
die papier aan hierdie pen om die woorde
soos moedersmelk uit die uiers van die 
sillabes te suig soos my fietswiele aan 
die klippe en grond suig om my regop
deur die fyn-trap-balans te hou
soos my tone aan die sand en see suig
om die omvangrykheid van die oseaan
deur my sole in te suig
soos my kop droom om aan 
jou lippe te suig dat ek al suigend
hoort aan die aarde aan die grond
aan myself aan jou aan die heelal

die poëtika van suig is 
dat suig nie ewig kan suig nie
aan suig kom daar 'n einde
maak die meeste van die suig
vir so lank daai suigkrag bly klou
verruk jouself aan die suig

Wednesday, 30 June 2021

vanaand

        Konsert op die Shigeru Kawai vleuel klavier,
        Tatham Art Gallery
        Pietermaritzburg

vanaand kom ons staan saam
binne die oseaniese uitspansel
van hierdie grootse instrument

kom ons gooi ons kwesbaarheid
ons vreugdes, ons vrese
ons drome, ons honger
in haar golwe

haar getye giet 
die frekwensies in heilige harmonieë
stralend uit vingers -
sagte skadu's ululeer 
oor die klaviatuur

Tuesday, 27 April 2021

ekstase

die klavierklanke droom in velde laventel deur my are
ek haal diep asem
elke suurstofsel blom soos bloedrooirose deur my are
ek staan op die drumpel om in 'n juigende woud te ontaard
hoe kan een mens se hart en ledemate
soveel blye spronge oor die sandvlaktes gee?
ek sluk die sceletium en word boesman op sekure jag
ek verfyn die swier van my senuwees
verleng my spronge met 'n veerkragtigheid
ek wil net die taal van die natuur kan praat
geen slinkse woord wat dik verweef is met dubbelsinnigheid
tog begeer ek om toor arabesques 
van blom, gras, skulp, 
klip, visskool en springboksprong te vers-spieël
mag ek my sillabes in die stil hart van 'n klip vergiet
as ek maar net een enkele gedig kan skryf
wat soos een magiese oseaan golf
verruklik terug die see intrek en 
die verbeeldingsryke sand en spore sluk sy wondermaag in
juig in skuimende wit golwe wat tango oor seewier, klip en walvis
kom Gedig
kom Oseaan
sluk my heel in!

Saturday, 18 January 2020

*The seed who wanted to live on the soil of defencelessness

Artwork and photo by Kim Goodwin (Tankwa Artscape, Tankwa Karoo, 2019)

The seed is not dead

 the seed pushes its heart against the drought
 the smell of earth and growth  screams   screams Belonging
 in the ephemeral breath

 The seed pushes its heart against the mutilation
 in the race of the egos
 the smell of sprouting and radication screams   screams Belonging
 in the tunnels of the inextinguishable survival

 The seed is not dead
 not on the mountain nor by the sea
 not in the forest nor in the desert
 nor in the baptismal fire of the sun
 where it lies with cuts through its skin

 The seed is the silent voice in the cosmos
 waiting with rain wind and hail
 the seed is present at all deliberations and decisions
 the seed peers through the ground of secrets and in the hearts of children
 the seed that just wants to sprout in the sun of the Karoo is everywhere
 the seed grown into a tree radiates through the whole world
 the seed grown into a forest rises to the stars

 Without a leaf 

* A re-interpretation of The Child by Ingrid Jonker

*Die saad wat wou leef op die grond van weerloosheid

Die saad is nie dood nie
die saad stoot sy kern teen die droogte
wat Behoort skreeu skreeu die geur van grond en groei
in die verganklike asem

Die saad stoot sy kern teen die verminking
in die jaagtog van die ego’s
wat Behoort skreeu skreeu die geur van ontkieming en vasworteling
in die tonnels van sy onblusbare oorlewing

Die saad is nie dood nie
nog by die berg nog by die see
nog in die woud nog in die woestyn
nog in die folteringsvuur van die son
waar hy lê met snye in sy vel

Die saad is die stille stem van die kosmos
op wag met reën wind en hael
die saad is teenwoordig by alle oorwegings en besluite
die saad loer deur die grond van geheime en in die harte van kinders
die saad wat net wou spruit in die son in die Karoo is orals
die saad wat ‘n boom geword het rank deur die wye wêreld
die saad wat ‘n woud geword het groei deur die hele sterrestelsel

Sonder ‘n blaar

* 'n her-interpretasie van Ingrid Jonker se Die Kind

Friday, 1 November 2019

soos visse

dit is die letters wat klank maak
die letters wat die rym laat vonk
letters wat skakels vir die tongketting gee
proe van voor af hoe elke letter proe
voel die geometrika, die koepels,
die krulle, die kinkels
die versadigde boepensies, 
die pylende vaart van
elke letter-vorm deur
my gewrig en vingers dartel
soos visse kom my letters in
die oseaan van die gedig vrygelaat uit 
die net van die pen
swem vry my lettergrepige visse
swem vry!