Showing posts with label bloed. Show all posts
Showing posts with label bloed. Show all posts

Saturday, 4 January 2025

Jagter, jagter

Jagter, jagter
vang my as jy kan
sny my keel af
tap my bloed uit in jou emmer
kerf my in eetbare snitte op
gooi my pels oor die drumpel van jou deur
hang my skedel teen jou muur
moenie probeer my grimas wegdruk of vervorm nie
ek sal vir jou bly oopbekglimlag
totdat jy eendag self langs my
teen die muur hang

* * *

Jagter, jagter
kwes my met jou koeëls
ek wil weer en weer 
daai wrang smaak van verwondering teen my verhemelte proe
gee my geen ander gevoel
as bloed wat uit my eie liggaam loop
daai ontstollende oomblik
verruklik lewendig
voordat die wegkwyning insypel
en die bloed vervang word
met die starre dood

* * *

Jagter, jagter
kom vang my in jou net
ek sal skop en ruk en
byt en spoeg
maar die struweling sal nie plat gaan lê
jy sal my dra na jou grot
die opstandigheid in my tong
sal nog af en toe bly flikker
stukkies van my sal met tyd
in die droë are van die aarde wegsyfer

my gees sal in die klippe gaan klouter


* * *

Jagter, jagter
kom tel my op
druk my in jou hand
vryf my oor jou slape
jy sal dink dis klip
wat snydende gewig teen jou lê
maar dis my tonglem
wat nog wild flikker
en nie sal lê
totdat sy in die wonderholte
van haar mond haar tuiskoms weer vind

* * *

Jagter, jagter
jy hoef nie jou geweer op my te rig nie
kwes my eerder met die koeëls van jou oë
mmm, my wonde bloei verruklik
ek gooi my arms hoog soos fonteine

Monday, 28 August 2023

te veel gevra?

die woord klop in my tong
soos 'n polsende hart

kyk, daar is die bloed van die digter wat
uitrank tussen die honger sillabes

en kyk, daar is die are wat bontstaan om
die smagting van die digter te voed

- smagting om betekenis 
in 'n ongeforseerde, onsentimentele,
intelligente, indrukwekkende,
sielsroerende en hartskwylende wyse oor te dra

o jiire, is dit nie te veel gevra van
my bloedsomloop nie?

Wednesday, 23 August 2023

bloedrooi is my digkuns

o my digkuns, jy kan nie help om 
bloedrooi en bloedig 
in my hart te klop nie 
jy het al die nood-digte bestanddele
om gesond en gretig te oorleef - 
die plasma van die verbeelding 
           (om die voedingstowwe in die honger selle te pomp)
die rooibloedselle van die metafore 
           (om julle asems weg te blaas met die suurstof van die vergelyking)
die witbloedselle van die ritme 
          (om julle immuniteit teen die verveling op te bou)
en die bloedplaatjies van die sinnebeelde 
          (om die vers ordentlik te laat stol in julle ore)

o my digkuns, o my bloed, hoe alles perfek pols in bloedrooi harmonie!
hoe kan ek anders as 
om myself 
bloed-dig op
die papier uit te druk?!

Saturday, 22 April 2023

wie het vlerke nodig?

springgetye skuim vuurwitwarm
in ongeewenenaarde hoogtes oor
die kuslyn van my hart
my are bokspring in nuwe kinkels en kabels
en hervorm die spoed en rigting van my bloedvloei

in hierdie ongekarteerde seisoen
vlieg julle met hernieude vlerklose lywe

wie het vlerke nodig as jy 'n digter in die omtrek het?!

Sunday, 22 August 2021

soos camelias

ek wil skryf totdat die bloed uit 
my tong en vingerpunte loop
ja, laat dit so wees
vir 'n damn goeie vers
sal ek bereid wees om liters van my bloed te bloei

die bloed spruit soos camelias
uit die groeipunt van my tong

hoor die bloed eggo deur my verse

simfonies, blommerig en bloederig 
rys my siel in poëtiese ekstase

Tuesday, 31 December 2019

hoe anders?

hart is deurvloei deur 
die yster van bloed
hoe kan 'n hart anders
as om sterk te wil wees?

Sunday, 27 October 2019

fluweelagtige verwarring

sy en haar rebelse ribbes kom lê
onder die goeiste genade groen van die bome
haar bene bulder van verligting om 
vry van stoel te wees
haar agsiestog arms wil net wegsink 
in die spierkragtige sintaksis
van somer
haar wag-‘n-bietjie wange bloos van 
lekkerkry in haar verbeelding
haar dragtige duime kan nie wag
om lofliedere oor sy vel te baar

deur die geweldlose gordyne sien
hy haar baanbrekende borste
hy lig sy waansinnige wenkbroue
en gaan staan styf teen die koel malvapoeding mure

hy mik-mik na haar 
maar die kniehalterende tafelhoeke
en slinkse stofballe pootjie hom 
hy bly tuur na buite waar 
die bloeiende ballonne net nie wil stol
die lug slaan uit vol kneusplekke in pleitende pers

al wat haar sal red is 
'n piromaniese pasaangeër
hy sal dan dalk in haar hart kan begin glo

sy sien die triestige tarentaal oor 
die hygende hoofweg hol
die migrerende marionette weet nie waarheen!
alles voel soos fluweelagtige verwarring

vreesaanjaende frikatiewe glip uit haar mond

haar beneukte boude kry uiteindelik sit
soos wat die waaghalsige wolke
die roekelose donker invaar

sy klim binne-in die kabbelende kerslig
en vou haar woorde een-vir-een uit 
oor die pruimedantkleurige papier

Thursday, 26 July 2018

ek bly loop op die aarde

ek bly loop op die aarde
opsoek na 'n opregte ars poetica

ek blaas my asem oor die pieke van berge
en raak net-net aan die bevryding wat 
die kleur van my bloed elke dag beloof

my kop dans oor die duiselige afgrond van die dood

dit is die droom wat 
die gemoedstoestand laat bly pendulum

die swaartekrag se gevangeskap
laat my nie die grond minder liefhê

ek klou verbete aan die herinneringe
van humor wat my identiteit sal 
verkwik met klanke van lag en skerts
want klip het mos ook lagspiere 
wat oor eone verewig is in 
die sediment van kreatiwiteit

aha die kuns is waaragtig om 
die liefde
die lig
en die liggaam
met oorgawe te vertrou
dit sal ons moederskap versterk en 
die sterre sal deur ons selle breek

ons siele sal in skaamtelose naaktheid
terug die natuur insmelt
en sodoende sal die oer weer vernuwe
en hoera! ons perspektief halsoorkop gooi

die pols versnel tot heling
ons moet nie vergeet van ons ritueel
en van ons seksualiteit

ons moet bly sing in ons slaap
sodat die smagting kan bedaar
en ons kan fokus op die son

ons stemme sal oprys in stilte
en verbasend sal almal ons hoor!

beskuldig my van surrealisme
ek gee nie om
want die tong is die nuwe sekondewyser 
gooi die woordeboeke weg
want die vel is aangestel as die nuwe vertaler

dit is nou die tyd om te vlieg
verder en meer volhoubaar as die mees manjifieke voëls
dit is nou die tyd vir vrede
wat deur alle vroulikheid sal vuur
ons sal uiteindelik die betekenis in 
die waters sien glinster

Monday, 6 February 2017

bring ek my lyf aarde toe

photo: Keran Elah

mmm, soos appels en koringkorrels voed
die klei-grond my bloed
bring ek my lyf aarde toe elke dag
ruik ek die stof
ruik ek die diep nat fertiliteit van modder en grond
wat by die ryk slik en slym poele van die aarde uitmond
wees versigtig waar jy trap
want elke dag gee grond geboorte aan menigte wesens
waardeur die lewensbloed tap
wees versigtig want jy trap dalk op iets nuut en kaal
iets wat nou net begin asem haal

mmm, like apples and wheat
this clay-earth feeds my blood
everyday i bring my body to the earth
i smell the dust
i smell the deep wet fertility of mud and soil
that pushes up from the earth's rich pools of mire and slime
be careful where you tread
for everyday soil gives birth to a myriad of beings
through which flows the lifeblood
be careful, for you may step on something new and naked
something that has just begun to breathe

Tuesday, 24 January 2017

om myself te verdrink in rooi


photographer: Keran Elah

om myself te verdrink in rooi   
bloed rooi
om aan die wande van are te klou
vir al wat leef en beef in
die sonnestelsel van my digkuns
sal ek klou en klou
en nie laat los
my oë is so styf geklem dat ek die bloed
deur my oogballe sien druk
herinner my aan die lewe hier binne
elke goddelike oomblik
van hierdie waaragtige lewe
om myself te verdrink in rooi
bloed rooi
dat ek weer kan voel een word met
die baarmoeder en voeding kry sonder
vra of verwarring
net suiwer voeding vanuit ‘n diepe bloedbron
as ek aan die digterlike plasenta kan aanheg
en die versmatige bloed kan tap deur my are
dan sal ek salig gelukkig wees

Wednesday, 30 September 2015

soos appels en koringkorrels

mmm, soos appels en koringkorrels voed
die klei-grond my bloed
bring ek my lyf aarde toe elke dag
ruik ek die stof
ruik ek die diep nat fertiliteit van modder en grond
wat by die ryk slik en slym poele van die aarde uitmond
wees versigtig waar jy trap
want elke dag gee grond geboorte aan menigte wesens
waardeur die lewensbloed tap
wees versigtig want jy trap dalk op iets nuut en kaal
iets wat nou net begin asem haal

mmm, like apples and wheat
this clay-earth feeds my blood
everyday i bring my body to the earth
i smell the dust
i smell the deep wet fertility of mud and soil
that pushes up from the earth's rich pools of mire and slime
be careful where you tread
for everyday soil gives birth to a myriad of beings
through which flows the lifeblood
be careful, for you may step on something new and naked
something that has just begun to breathe

Sunday, 27 September 2015

laat ons terugkeer hiernatoe

met die arrivering van die nuwe seisoen
staan ek gereed met vlamme wat warm oor my skeen flits
ek sien ver voor uit in 
die onvreedsaamheid van die wêreld
as ek sou bid dan is dit nou
want iets skort in die lewe
die harmonie van saamleef en skep
en mekaar die vryheid van grond en atmosfeer gun

in die uithoeke van ons bestaan sal daar
nog humor moet vasklou om ons siele te red
want as ons eers ons waardigheid verloor het met
die uitwissing van liefde en vrede
gaan ons nie veel hê om aan vas te hou

laat die basuinende klanke van visionêre stemme diep in
die holtes van ons ore vibreer – helder stemme wat 
ons uit ons hibernasie sal pluk
en ons bloed die rigting sal wys
en asseblief, herinner ons om te skep in plek van ruineer
en dat dit ook okay is 
om te observeer eerder as om te reageer

leef met oop gemoedere en juig uitbundig oor
al die passievolle mooi wat 
pols en groei uit hande en monde
laat ons nooit ophou leer
laat ons bly kyk na die groei van
die sade in en om ons
laat ons sonder voorbehoud wortel en blaar spruit
wat van lig en son
skadu en vorm sal maak

laat ons terugkeer hiernatoe:
die eenvoud van skep
laat vaar die kompleksiteite en hoogdrawendhede
stroop die skeppingsdaad tot iets
so vaartbelyn en ongerep
dat ‘n enkele resonans die iris van die hartsoog
sal laat oopblom en tot verligting ruk

Wednesday, 15 April 2015

laat ons terugkeer hiernatoe

met die arrivering van die winter-seisoen
staan ek gereed met vlamme wat warm oor my skeen flits
ek sien ver voor uit in 
die onvreedsaamheid van die wêreld
as ek sou bid dan is dit nou
want iets skort in die lewe
die harmonie van saamleef en skep
en mekaar die vryheid van grond en atmosfeer gun

in die uithoeke van ons bestaan sal daar
nog humor moet vasklou om ons siele te red
want as ons eers ons waardigheid verloor het met
die uitwissing van liefde en vrede
gaan ons nie veel hê om aan vas te hou

laat die basuinende klanke van visionêre stemme diep in
die holtes van ons ore vibreer – helder stemme wat 
ons uit ons hibernasie sal pluk
en ons bloed die rigting sal wys
en asseblief, herinner ons om te skep in plek van ruineer
en dat dit ook okay is 
om te observeer eerder as om te reageer

leef met oop gemoedere en juig uitbundig oor
al die passievolle mooi wat 
pols en groei uit hande en monde
laat ons nooit ophou leer
laat ons bly kyk na die groei van
die sade in en om ons
laat ons sonder voorbehoud wortel en blaar spruit
wat van lig en son
skadu en vorm sal maak

laat ons terugkeer hiernatoe:
die eenvoud van skep
laat vaar die kompleksiteite en hoogdrawendhede
stroop die skeppingsdaad tot iets
so vaartbelyn en ongerep
dat ‘n enkele resonans die iris van die hartsoog
sal laat oopblom en tot verligting ruk

Wednesday, 30 July 2014

in the dappled pine forest a lost parachute grips the needly leaves

in the dappled pine forest
a lost parachute grips the needly leaves
the scorched shadows screech with the cicadas

the startled sarong
buys time and
unyokes her hips

the cracked lampshade
crouches
under its moth-eaten masking tape

the bookshelves and files try hard
to disseminate knowledge and order
from their sadly silent and immobile position

she sits on the see-saw
carelessly rocking
her volatile restlessness

the world’s disputes are so accustomed to
the wretched knots
of their vicious repetitions

despite tsunamis, deluges
and flash floods
water always retains its balanced and affectionate nature

lose your bristly sense of non-involvement
pluck all the rubber from the factory yards
hang them in one gigantic flying and gliding installation

the cells are stealthy and mischievous
the mouldy ceiling and its dead mice
greet the ol’ factory of the noses

the tickling froth blowing on the waves
heals those suffering
from starchy unhappiness

the washing powder is oh so docile
as it swirls and rolls
pushes and prays that the blood will wash out

in die sonbevlekte dennewoud klou ‘n verlore valskerm aan die naalderige blare

in die sonbevlekte dennewoud
klou ‘n verlore valskerm aan die naalderige blare
die verskroeide skadu’s gil met die sonbesies

die verskrikte sarong
koop tyd en
ontboei haar heupe

die gekraakte staanlamp
buk
onder die mot-gevreetde maskeerband

die boekrakke en leêrs probeer hard
om kennis en orde te versprei vanuit
hulle droewige stilte en onbeweeglike posisie

sy sit op die wipplank
sorgeloos wieg
sy haar ongedurige rusteloosheid

die wêreld se dispute is so gewoond aan
die vervlakste knope
van hulle venynige herhalings

ongeag van tsunamis, vloede
en frats golwe
behou water altyd sy gebalanseerde en liefderyke geaardheid

raak ontslae van jou stekelrige sin van nie-deel-wees-van
pluk al die rubber van die fabriek-erwe
hang hulle in een reusagtige vlieënde en swewende installasie

die selle is slinks en ondeund
die skimmel plafon en sy dooie muise
groet die reuktuie van die neuse

die kielie-ende skuim wat waai op die golwe
genees diegene wat
aan stram ongelukkigheid ly

die waspoeier is o so gemoedelik
soos dit draai en kolk
stoot en bid dat die bloed sal uitwas

Saturday, 26 July 2014

vang die kleinste wind

van klei tot klip
water tot vuur
olywe tot appels
kaal tot kostuum
fluister tot skreeu
spring tot lê
van hier tot daar
vat die digkuns my
waarheen sal dit my nog na lei?

watter noodsaak het die interne woord?
wat moet gesê word?
wat moet gevoel word?
wat moet uitgedruk word?
wat is nodig,
waarlik nodig,
om keel
  asem
en lyf
te kry?

die drama van die digkuns wil gehoor word
dit is die doel daarvan
dit is onvoorwaardelik nood-dig
‘n onvervangbare deel van menswees
die uitdruklike vertolking van die hart

hierdie vlag is nie klein en
waai nie flou en half-mas nie
hierdie vlag vang die kleinste wind
en wapper met een helse gebaar op die horison

die bloed sit so na aan die keelwand
so vlak onder die vel
so warm in die oogbal
so vol in die hart
hoe kan 'n mens nou onoortuig leef en uitdruk
as die bloed die heeltyd pols
en elke dag nie vra om jou aan die lewe te hou nie
maar dit eenvoudig net doen

ek moet nie vergeet nie:
skryf na aan die bloed
na aan die klop
na aan die hart
na aan die vlees
want dit alles
suis en dreun met soveel hartstogtelike lewe
dat, waaragtig, ‘n onoortuigde lewe
'n onwillige hart
'n lafhartige gees
en 'n lui lyf
net nie die antwoord is op
die wonderlike rite van asemhaling nie

Wednesday, 4 December 2013

sentencide

Beach calligraphy and photo by Andrew van der Merwe
i take this pen
swallow the ink
drag the blade of word alongside my neck
and think how can i commit sentencide
without letting the blood flow

so it is with the fate of us writers
we are left to our own de-vices
to turn the blade
to swallow the poison
and hope that we can write
it down
just in time
so that
- literally -
something
of us writers
will remain behind
- - -
self-woordenaar

ek neem hierdie pen
sluk die ink
sleep die lem van woord langs my nek verby
en dink hoe kan ek self-woord pleeg
sonder om die bloed te laat vloei

so is dit met die lot van ons skrywers
ons is aan ons eie sinne oorgelaat
om die lem te draai
die gif te sluk
en hoop dat ons
betyds
die na-woordse nota
kan bewoord
sodat
- letterlik -
iets
van ons skrywers
sal oorbly

Friday, 6 September 2013

did you know that you can taste the burn of willpower on your tongue?

did you know that you can taste the burn of willpower on your tongue?
uninvited it simply sits there
you can not move it
you can try to outwit it
take it for a ride if you want
but burn it will burn
and not leave you alone
and so i can only keep marching on with all that i am
through labyrinths of lost words
through blood dances
and filtrated information
through frames of technologica and self-images
blinding fears, genetica and freedoms
through sorrow and flowers
and always through love
through choirs of wild voices
through african soil and mirrors
i push my way through
how can i stop
when such a path lies under my feet?
through waves of oceans and green of apple trees
through the grape-sounds of pianos
and always through flames
i thrust through with my whole being
with wind around my calves
words boiling and insurgent in my jowls
i can not but quake with 
this tenacious willpower

het jy geweet dat jy die brand van wilskrag op jou tong kan proe?

het jy geweet dat jy die brand van wilskrag op jou tong kan proe?
dit sit ongevraagd net daar
jy kan dit nie skuif nie
jy kan probeer om dit te uitoorlê
ly dit om die bos as jy wil
maar brand sal dit brand
en jou nie alleen laat
en so kan ek net bly aangemarsjeer met al wat ek is
deur labirinte van verlore woorde
deur bloed-danse
en gefiltreerde informasie
deur rame van tegnologika en self-beelde
verblindende vrese, genetika en vryhede
deur verdriet en blomme
en altyd deur liefde
deur kore van wilde stemme
deur afrika-grond en spieëls
dring ek my weg deur
hoe kan ek stop
as so 'n pad onder my voete loop?
deur golwe van oseane en groen van appelbome
deur die druiwe-klanke van klaviere
en altyd deur vlamme
beur ek met my hele wese
met wind om my kuite
woorde kokend en opstandig in my kieste
kan ek nie anders as om te tril met
hierdie moedswillige wilskrag nie

Wednesday, 22 June 2011

Pols van Vuur

Pols van Vuur by Lara Kirsten

Herewith my first sound appearance on my blog!  It is me improvising on the piano!

[play the track while reading the poem below]

I am playing on an electronic piano of the Oosthuyzen family I met in February this year in the quaint Eastern Cape town of Bedford. It was during my first cycle journey of the year; I stopped over at the schools in the small towns and gave workshops in Afrikaans poetry and where there was a piano at hand, we made music as well!

I was staying over at the hostel of the Bedford Country School when friend, Hessie in J-Bay suggested I make contact with the Oostuyzen family living just next to the school. Hessie emphasized that they have a sound studio (-; I loaded my bike, waved the school kiddies goodbye and trekked next door. I made contact and lo and behold, this vibrant family opened up their home for me for the entire weekend. Andre Oosthuyzen, his wife Rika and their two beautiful children, Diaan and Coreen are the "music" and "arty" family in Bedford. 

And what a weekend we had. It was Valentinesday the Saturday and sommer in a jiffy they organised that I play piano for the Dance that evening. Andre is also a brilliant DJ, so after the formality of dinner and civilized piano music we had the djol of our lives. You can not imagine that a mother of two can party so exuberantly as Rika! Go Girl!

Anyway to get back to the recording - I never thought I would do a recording on an electronic instrument; I just prefer the wood, ebony and ivories of a REAL piano. Yet I grabbed the opportunity when Andre suggested the idea of recording. On the Sunday in their livingroom, amidst noises coming from the television, computer games and chattering I recorded a 50 minute CD. (That is the wonder of this electronic instrument - you play directly into the computer so no external noises are picked up.) Andre, well-versed in sound engineering quickly sorted all the tracks and voila, burnt the CD and gave it to me to take on my journey. The collection of 23 tracks is a mix of classics, blues, jazz and improvisations. I have used the CD as a demo; and it has been opening a few doors of opportunity and sharing! 

To have ones music on disc is such a powerful tool. And even more powerful now that I have discovered the tools of the internet and uploaded a track onto The Net. Technological gadgets and programs are so much part of our First World existence, and yet I am dumbstruck by the possibilities and convenience it adds to one's life.

The track featuring here was inspired by a filmmaker and friend of mine in Stellenbosch, Pierre Lombard. I initially called the track "Son op die R63". I had visions of Pierre making a short film of this long and beautiful road, the R63. I cycled on that road in the sweltering heat of that February sun. I now changed it to "Die pols van Vuur" (The pulse of Fire). My Afrikaans poem below adds an extra dimension to the music. Read, listen and enjoy!

die pols van vuur

uit die wilde dans steier ek
die wilde pas
nog taai om my kuite
trippel ek vreesbevange met
die pols van vuur wat fakkels deur my are pomp
dit kan net vrugbare vuur wees
wat so lewendig in my binnenste kom sit
en my vel rooi-warm verkleur
sodat ek soos ‘n nuut gepoleerde beeld
oor die plein staar
en dekades van survive
in my rooi bloed voel klop
die koors van die wil kom met die vlamme-tonnels
deurgelei met ‘n indringerige ritmika
dit hervorm my voete tot
primitiewe passies dans
wat vlam oor die vel van aarde se kontinente van klip
styfgespande spiere tril ritualisties
soos uitgegilde liedere oor stemband en vlaktes tril
ja, wragtig! hierdie vasgevange energie ken geen gelyke
vuur praat in een taal
wat alle klei en vel sonder serebraliteit kan verstaan
dis die omhelsing van vuur
wat ons leer om lief te hê
dis die onrus van vuur
wat ons leer om geen vrede te ken
voortstuwende frases van vlam
suis stoom sing

nou is beeld van lyf alleen,
in haar geharde melankolie,
so bitter-alleen