Showing posts with label foto gedigte. Show all posts
Showing posts with label foto gedigte. Show all posts

Friday, 15 September 2023

hier sit sy voor my!

ek skink vir my hottjoklit 
in twee van my fraaiste porseleinkoppies
een vir my en een vir die Groot Gedig
sy het besluit om 'n draai te kom gooi

ek kan dit nie glo - 
hier sit sy voor my 
en sluk my soet en warm drankie
af met haar mooie keel
ons gesels so beleefd en 
gemoedelik met mekaar
 
ek knyp myself
ek hoor haar stem so helder!

sy komplimenteer die hottjoklit  
ons drink op mekaar 
l'chaim!

en toe spring sy op - 
ek kon haar nie neerpen nie
haar vlugtige vlerke swiep haar weg

al wat van haar oorbly 
is haar stem wat in my ore eggo 
my glimlag glimmer oor die leë koppies

iets blink vang my oog - 
'n klein repie goue stof 
klou aan die rand van haar koppie 


Sunday, 21 November 2021

pouse

kan ek nie net 'n stil digkuns skryf nie?
geen woord
geen klank geen kreun
geen hyg geen sug
geen asemsnak
geen angstigheid om by die punt uit te kom
digkuns wat doodeenvoudig
niks sê nie
dít sal baanbrekend wees
geen afmeting van of 
aanvoeling vir pouses tussen raserige woorde
net een groot pouse moet die gedig wees
ek sal baie van hulle skryf!

Monday, 27 September 2021

Ontmoeting tussen foto en gedig



die seisoene
skil
die dae
kalm
een vir
een
van die rame
van
vensters


diep in
die binnenste ruimte
van die hart
trek die uitmergeling
die ootmoed
die verleentheid
die spyt
die weemoed
die verlange

vlak op
die buitenste ruim
van die vel
bly
die
son
skyn


sy regopstaan
in stukke
opgekap


mannekyn

waaragtig nie ‘n harlekyn of vrouekyn
maar inder-woord
‘n mannekyn!

wil die man-heid 
selfs op bloed-en-koplose pop
sy stempel plak!? 


uit gritserigheid
word die
vertederende
vreedsaamheid
van slaap 
gegiet

***
fotos geneem op die Goodwin plaas, Lidgetton, Midlands van KwaZulu-Natal

Saturday, 3 August 2019

sonder

photographer: Dani Debellis


sonder


water,

wat is die wêreld

sonder

jou genadelose genade?


without


water,

what will the world be

without

your merciless mercy?


Sunday, 14 July 2019

water mymering

photographer: Dani Debellis

Stroom waarin die donker
net die donker sien
met jou kan ek praat
ek ken jou beter.

- Ingrid Jonker (uittreksel uit gedig Donker stroom)

ek het vir te lank te diep gedink
dat die dieptes gatvol vir my geraak het
en my vlakkant toe gestoot het

nou mis ek daai dieptes:
daai verkolking van die self
in die liglose vakuum

hoe tragies!
ek is besig om te verdrink
hier in die vlakke waters

asseblief dieptes, kom haal my!
my lyf kan die inperking van
hierdie oppervlakkigheid
nie meer verduur

o dieptes, jy is oper
wilder
en
vryer


water pondering

Stroom waarin die donker
net die donker sien
met jou kan ek praat
ek ken jou beter.

- Ingrid Jonker (extract from the poem Donker stroom)

for too long i have thought too deeply
that the depths have become annoyed with me
and pushed me to the shallow end

now i miss those depths so much:
that vortex of the self
in the lightless vacuum

the tragedy!
i am busy drowning
here in the shallow waters

please depths, come fetch me!
my body can not stand
the confinement of
the shallowness

oh depths, you are more open
wilder
and
freer

Friday, 5 July 2019

gee die waternimfe hulle swemplek

photographer: Dani Debellis
         
    vir Billy

hou die poele dop
en jy sal jou begeertes in die
water-arsenaal vind
en binnekort op die water loop

die waterdraers is die uitverkorenes
om deur die donker stroom te vaar
en diep dieper
diepste waters oop te kerf

jy dink dit is net waterrympies
wat soos olie op die water lê
as jy mooi kyk sal jy vlammende voorspellings
in die stille golwe se opwellinge sien

dit is sillabes wat die waterweë
met kwartsiet uitspel
moet nie jou ledemate se gehegtheid
aan die warmwaterbron verkwalik nie

elkeen van ons het ‘n diepe waterbehoefte
wat nie met leë waterbeloftes verwar moet word nie
los die waterpolitiek op die agterstoep
die kinkels gaan nie my pype indring nie

laat ons die kuns van
die ongekunstelde waterminnaars leer
en gee die waternimfe hulle swemplek
hulle sal die immer migrasie van water laat voortblom

Thursday, 2 November 2017

spieël





wat is aan die ander kant van die spieël?
sal ek ooit weet wat daar lê?
dit bly saam met my beweeg
die ander ek
die ander jy
wie choreografeer my?
wie orienteër jou?
is daar ‘n jy?
is daar ‘n ek?

dit spieël met ons
speel speel speel
gooi jou beeld vir my
en ek gooi dit terug
vang
moenie laat val nie
vang 
vang
VANG!

spieël
is delikaat
delikate
kaatsings
weerkaatsings
weer
kaatsings
oor en weer terug na jou
terug na my
spieël die lyflyne fyn

moenie verby die lyne van jou
oë beweeg nie

spieël word swaar
swaar
swaar
kan ek nie net ek
wees nie?
‘n alleen ek
sonder die dra van die ander?

draai myself af van die kaatsings
ek wil nie geweer-kaats word nie!

argh, die spieël se spel volg my
sonder passie
sonder jaag
sonder geweld
val sy gesig op myne

spieël word ek
ek word jy
smelt die skelet inmekaar
geen pyn geen stoei
spieël word spieël
spieël kyk in spieël
spieël is kindspeel
gesig
bal
gooi
gryns
lê
lag
droom

glas is fyn beeld
skynbeeld
skyn
skyn
skyn
beeld
blink
blink 
blink
en verblind
blind 
blind

hou my vas 
hou my vas

All photos: Daniele Debellis

Sunday, 5 March 2017

die ongeskryfde ink

photographer: Keran Elah

die ongeskryfde ink word vasgeklem deur my hart
dit wil uit! dit wil uit!
daar is nie woorde waarin dit
vasgevang kan word nie
net ‘n onsamehangende rou geroesemoes van
gille en kakofonie van
gitswart woede oor
die inkerkering in my eie lyf
my eie vel die mees ondeurdringbare hok waarin
ek vasgevang word

al die ongebruikte ink sit vas in my lyf
ink wat so graag in dig vervorm wil word
iewers moet die swart asem uitpeul
my mond die eerste beste uitlaat
ink so swart soos teer en kewers spat uit my keelgat
ek kan dit nie meer inhou
die ongeskryfde ink word een groot vuis vol gal
wat te lank bly gis in my binnenste
dit wil uit! dit wil uit!

Tuesday, 24 January 2017

om myself te verdrink in rooi


photographer: Keran Elah

om myself te verdrink in rooi   
bloed rooi
om aan die wande van are te klou
vir al wat leef en beef in
die sonnestelsel van my digkuns
sal ek klou en klou
en nie laat los
my oë is so styf geklem dat ek die bloed
deur my oogballe sien druk
herinner my aan die lewe hier binne
elke goddelike oomblik
van hierdie waaragtige lewe
om myself te verdrink in rooi
bloed rooi
dat ek weer kan voel een word met
die baarmoeder en voeding kry sonder
vra of verwarring
net suiwer voeding vanuit ‘n diepe bloedbron
as ek aan die digterlike plasenta kan aanheg
en die versmatige bloed kan tap deur my are
dan sal ek salig gelukkig wees

Saturday, 14 May 2016

kolk

Temple //Xam by Kim Goodwin & the DandyLion crew created for the AfrikaBurn Festival, in the Tankwa Karoo (photo: Louis Bolton)
kolk

‘n tornado van hout kolk uit die klip-grond
en kom tot stilstand soos ‘n ge-ankerde skip
ongesiens skiet daar wortels diep en 
klou aan klip en alle aardskragtigheid om hierdie heiligdom ten alle koste
regop te laat bly staan

die heiligdom van hout:
so vereer mens-hand die arboriale hart van woud
tol en draai, spin en weef 
sodat vorm en rituele sin gemaak word

soos ‘n sterk polsslag nou net geboorte gee aan menigvuldige ritmes
so kom die Tempel van //Xam in een geboortestoot oor die klipgrond uitgestort
en maal om en om haar organika soos ‘n dawerende dervisj

oer-kolkende verse ge-ets teen Karoo-lug
voel ons oombliklik tuis in haar skaduwees en singende koepels
vas en tog so vry op die grond staan sy haar staan
in haar vlegsels ‘n oer en speelse mensdom ingeweef
na al die eeue heen hoor ons nog die rou fluisteringe in 
hulle vergete taal 

hoeveel lywe is al uitgewis
in die naam van gulsigheid?
hoeveel siele het al die gees gegee 
in die dryf van sogenaamde beskawing?

en hier staan ons, die afstammelinge van verstoting, aan die lewe
ons kan en moet treur 
maar onthou dit is ook belangrik om fees te vier in 
herinnering aan diegene wie se harte voor ons s’n gesing het
  

Wednesday, 4 December 2013

sentencide

Beach calligraphy and photo by Andrew van der Merwe
i take this pen
swallow the ink
drag the blade of word alongside my neck
and think how can i commit sentencide
without letting the blood flow

so it is with the fate of us writers
we are left to our own de-vices
to turn the blade
to swallow the poison
and hope that we can write
it down
just in time
so that
- literally -
something
of us writers
will remain behind
- - -
self-woordenaar

ek neem hierdie pen
sluk die ink
sleep die lem van woord langs my nek verby
en dink hoe kan ek self-woord pleeg
sonder om die bloed te laat vloei

so is dit met die lot van ons skrywers
ons is aan ons eie sinne oorgelaat
om die lem te draai
die gif te sluk
en hoop dat ons
betyds
die na-woordse nota
kan bewoord
sodat
- letterlik -
iets
van ons skrywers
sal oorbly

Monday, 16 July 2012

Gode van die Vurige Vrees


photographer David Cushing

photographer Gilles Chevalier
A very striking and memorable art installation at this year's AfrikaBurn Festival, The Fear Gods by artists Kim Goodwin & Elisabeth Balcomb inspired me to write this Afrikaans poem>

gode van die vurige vrees

die gode loop angstig al om my enkels
wag vir net die regte tyd om hulle tande in te sink
soos wilde oerdiere wag hulle met die aarde se tyd
lank groei hulle ledemate met hierdie wag
en nog langer groei hulle lus met elke nag
die gode loop onverskrokke oor die aarde
kyk nie links of regs
loop ongedeerd deur die lug en oor die klippe
hulle rugstringe buig met die wind
hulle knieë knak met die stof-blitse
hulle oë styg en sak met die son
nooit sal jy hulle uit die oog kan verloor
soos vrees sit hulle om jou keel
herinner jou aan die rigting waarheen jy moet trap
soontoe, soontoe

van daardie middag toe die gode oor my pad stap
was niks anders dieselfde daarna
met skouers, arms, borste, boude en bene
het die landskap gegil van
dierlikheid
'n wilde dierlikheid
gefokus, stil, onstuitbaar
is hulle voete-pas vasgenael in die grond
met soveel oortuiging is hulle god
is hulle dier
is hulle mens

uit hulle oogholtes broei die donker wolke
kolk die lug in een heilspellende inkarnasie
wat god-weet enige oomblik los kan skeur
maar staan, staan hulle in die oog van die storm
vlug nie, lag nie,
geen histerie
net 'n kreun wat saggies deur die linker bo-been breek
staan, staan hulle
op die vlaktes
die gode van die Vurige Vrees –
julle hou die lug,
die hart 
en die aarde
wakker!

The Burn of the Fear Gods
photographer Ed Franc Loverock Babb

Tuesday, 13 March 2012

die son
skiet
teen
die kranse
breek die klippe
in
honderd
splinters
lig
laat my kop
tuimel
oor die die beurende klip
vryf my gesig met
die grond
van hierdie aarde
maak ek 'n masker
dat
die voorvaders
my kan herken
trap ek diep spore
dat die voormoeders
die trots in my treë kan aanskou
en weet dit is hier waar ek styf aan die lewe wil bly klou

Dankie Liesel Kershoff vir die foto!

http://www.lieselkershoff.com/

Friday, 15 July 2011

Still Life


in the look of my eye
silent in the eternal moment
that is where i want
to be
for you
just like a still life
hanging on your wall
chiaruscorically
calling your eyes
to the light and dark
of my
speechless being

in die kyk van my oë
stil in die ewige oomblik
is dit waar ek
wil wees
vir jou
net soos 'n stillewe wat
teen jou muur hang
chiaruscories
jou oog roep
na die
lig en donker
van my
sprakelose wese