Showing posts with label droom. Show all posts
Showing posts with label droom. Show all posts

Tuesday, 24 December 2024

hoe kry ek dit reg?

my magtig, hoe kry ek dit reg om myself
so diep te dompel in hierdie liefdeservaring?
ek is beide helderdenkend en beneweld
ten volle bewus en ten volle dromend
so rasioneel en so bedwelmd
so versadig en so honger

ek is gelyktydig subjektief en objektief
ek kan voel en ek kan meet
liefdeswetenskaplike én liefdesdrenkeling
'n kalkulator én 'n beswymeling

so helder so dronk
so 'n komma so 'n punt
so verlore en so gevind

Friday, 16 February 2024

stukkies

wanneer ek jou sien
blom my oë artisjokke

*

ek skree onder die water
die name van
my ongebore gedigte

*

drome bloei 
soos shweshwe mandalas 
uit haar slape

*

die bome skud 
hulle koppe vir die wind

*

die gedig karteer haarself 
oor die lengtegraad 
van die ritme
en die breedtegraad 
van die rym

*

die tande byt die naels 
die lyf soek alewig vasbytplek
in hierdie wankelrige bestaan


Tuesday, 3 May 2022

vanoggend het ek van jou gedroom


        vir Kim

vanoggend het ek van jou gedroom
jou tong was so koel en tuimelend
soos ‘n waterval diep in my mond

liggaamsdele en tonge is bekend in my drome
maar ek kan nie onthou dat ek vantevore
gedroom het oor ‘n sensasie van temperatuur nie

die koelkoelerkoelste tong het jy teen myne gelê
- wat a verruklike siddering skiet deur my nek -
jou tong het so helder en kabbelend gevoel
soos die water van ‘n bergrivier

die sagte nat koelte van jou duikende tong
het die donker poorte van my wese
met sy groot skag lig oopgekalwe

       nou loop ek die res van die dag met
       hierdie droom-deurdrenkte keel
       my oë wil net terugkeer na slaap
       my lyf is warm en nat gesweet
       my dye wil onder my insak

        sedert die droom
        is dit net my tong
        wat koel en standvastig voel

***

i dreamt of you this morning

     for Kim

i dreamt of you this morning
your tongue was so cool and cascading
like a waterfall deep into my mouth

bodyparts and tongues are familiar in my dreams
but i can not remember that I have ever dreamt
of the sensation of temperature before

the coolcoolercoolest tongue you laid against mine
- what a thrilling shiver shot down my neck -
your tongue felt so lucid and susurrating
like the water of a bright berg-river

the soft coolness of your diving tongue
carved open the dark corridors of my being
with its great shaft of light

       the rest of the day i have been walking
       with this dream-endrenched throat
       my eyes want to return to sleep
       my body is warm and sweaty
       my thighs want to collapse

       since the dream
       it is only my tongue
       that feels cool and grounded today

Tuesday, 16 November 2021

lemoensonne

sodra ek die drie druppels lemoen-olie
in die diffuser gooi en die aan-knoppie druk
word die wêreld 'n salige plek

ek teug die sagte soet wolke diep deur my neusgate
ek wikkel my lyf met ekstra genoegdoening diep in my kombers
die geluksaligheid begin skyn soos lemoensonne in my drome

Thursday, 15 July 2021

suig

die seesussing suig my in soos
my asem my insuig na my dieper
beter self soos die digkuns my insuig
na die kern van die heelal soos die suikerbekkie
die nektar deur die erikas suig so suig
die papier aan hierdie pen om die woorde
soos moedersmelk uit die uiers van die 
sillabes te suig soos my fietswiele aan 
die klippe en grond suig om my regop
deur die fyn-trap-balans te hou
soos my tone aan die sand en see suig
om die omvangrykheid van die oseaan
deur my sole in te suig
soos my kop droom om aan 
jou lippe te suig dat ek al suigend
hoort aan die aarde aan die grond
aan myself aan jou aan die heelal

die poëtika van suig is 
dat suig nie ewig kan suig nie
aan suig kom daar 'n einde
maak die meeste van die suig
vir so lank daai suigkrag bly klou
verruk jouself aan die suig

Sunday, 6 December 2020

oorsprong

die lewensaar 
droom 
my hart
weer terug 
na die oorsprong 
van die gedig

Thursday, 26 November 2020

my mond droom

my mond so 'n donker kom van ongediertes
en stukkende asems

ek is desperaat - 

ek gryp na woorde om my kieste 
te parfumeer en rehabiliteer

my mond droom van glottale gimnastiek
verbale virtuositeit 
verskietende sterre van sibilante

moet nooit 'n mond 
wat so smag na kwinkelering 
ooit bedreig met versmoring

Thursday, 26 July 2018

ek bly loop op die aarde

ek bly loop op die aarde
opsoek na 'n opregte ars poetica

ek blaas my asem oor die pieke van berge
en raak net-net aan die bevryding wat 
die kleur van my bloed elke dag beloof

my kop dans oor die duiselige afgrond van die dood

dit is die droom wat 
die gemoedstoestand laat bly pendulum

die swaartekrag se gevangeskap
laat my nie die grond minder liefhê

ek klou verbete aan die herinneringe
van humor wat my identiteit sal 
verkwik met klanke van lag en skerts
want klip het mos ook lagspiere 
wat oor eone verewig is in 
die sediment van kreatiwiteit

aha die kuns is waaragtig om 
die liefde
die lig
en die liggaam
met oorgawe te vertrou
dit sal ons moederskap versterk en 
die sterre sal deur ons selle breek

ons siele sal in skaamtelose naaktheid
terug die natuur insmelt
en sodoende sal die oer weer vernuwe
en hoera! ons perspektief halsoorkop gooi

die pols versnel tot heling
ons moet nie vergeet van ons ritueel
en van ons seksualiteit

ons moet bly sing in ons slaap
sodat die smagting kan bedaar
en ons kan fokus op die son

ons stemme sal oprys in stilte
en verbasend sal almal ons hoor!

beskuldig my van surrealisme
ek gee nie om
want die tong is die nuwe sekondewyser 
gooi die woordeboeke weg
want die vel is aangestel as die nuwe vertaler

dit is nou die tyd om te vlieg
verder en meer volhoubaar as die mees manjifieke voëls
dit is nou die tyd vir vrede
wat deur alle vroulikheid sal vuur
ons sal uiteindelik die betekenis in 
die waters sien glinster

Wednesday, 14 December 2016

jy is nie alleen nie

iewers bulder daar stemme in 
jou bors 
jy is nie alleen nie!

jy sal altyd 
stukkies waarheid 
inasem
en stukkies droom 
uitasem

Tuesday, 13 December 2016

sout van die aarde

laat ek in plaas van soete drome 
jou soute drome toewens
want is ons sweet en trane nie tog 
van die sout van die aarde gemaak nie?
laat jy diep in die mineraliteit inswaai
en jouself vir eens verloor in 'n kinderlike oorgawe 
wat soos kristalpanne op jou vel sal uitslaan

Thursday, 19 May 2016

pre-metafoor

die opwinding om 
in die pre-skepping-fase te wees
daar waar die skugter metafoor 
liggies aan my oogwimpers lek

die hart versnel soos
op die voor-aand van 'n groot avontuur

ek noem dit 'n wit opwinding
waar eindelose moontlikhede 
op die tabula rasa lê
'n ongeëwenaarde chemistry tussen my en die verwagtende oomblik

hierdie hang oor die tuimelende klowe van kreatiwiteit
kan dit nie langer hang voor verwesenliking intree?

hoe bewonderingswaardig die realisasie van 'n digterlike droom deur
magiese metaforisasie ookal mag wees
is dit die antisipasie van 
poëtiese manifestasie wat 
die groter aantrekkingskrag het

my hart vergroot
ek staan op die punte van my tone gereed
om die uitspansel van
al die digterlike moontlikhede
in my hele borskas in te asem

Thursday, 6 August 2015

dit is nie onmoontlik

sluit die onmoontlikheid uit jou brein
dit is nie onmoontlik om verandering te weeg te bring
wees dapper en onbeskaamd
daar is niks beter as om uit jouself te klim
en in ‘n nuwe ruimte te loop nie
verbeel nuwe horisonne
droom van onontdekte grotte
daar is iets ongerep aan jou selle
moet nie jouself oortuig dat
alles verbrokkel en verdorwe
moenie glo dat lig verniet in jou oë blink nie

Wednesday, 15 July 2015

ma en dogter in die tuine

in die botaniese tuine
voel dit soos paradys
ouhoute en witstinkhoutbome
waterkuile en eende
stilte en clivias
klippe en kranse
twee swart arende
moyeni en tulane
wat takke en kos aanvlieg vir
hulle ses-weke oue kuiken
sproeiers oral op die grasperke
dit is so idillies
ek vergeet dit is winter op die hoëveld
op elke bankie wil ek myself uitstrek
in elke skadukol wil ek droom oor
hoe lekker ek kry
dit is alles nog lekkerder omdat
my ma sonja ook saam is
ek kan sien hoe die lig in haar oë ophelder
as sy in haar gunsteling laan afstap
sy kla nie een keer oor haar seer knie of enkel nie
sy is rustig en ongejaagd
ek hou die meeste van haar so -
tydloos in die botaniese tuine
wat voel soos paradys

           Walter Sisulu Botaniese Tuine

Monday, 8 June 2015

gereed om te sterf

die son is ‘n klok
wat my ledemate met sy
golwe warm resoneer

ek staan ekstra regop in die kafeteria om beter
die tuisgemaakte roomys te kan betrag
ek kies die amoretto en suurlemoen

ek gaan sit buite in die winterson
en tel my seëninge in
elke tandrillende happie

dis koud in my keelgat maar o so warm is my vel
ek kan vir ure lank net so sit in die son
en vergeet van enige grootmens-plig-of-strewe

waaragtig! die hoogtepunt van
bekoring
is my vel in die son

dis soos droom, skep, dans
jy voel die harmonie van die sfere helder in 
jou siel vibreer

jy voel die grense verdwyn 
soos jy saamgeweef word met alles en almal
jy smelt in ‘n diepe geluksaligheid

ah nee, ek moet bieg dat vel in die son oortref word
deur die gloeiende bekoring van 
die liefde vir jou

want om lief te wees 
is so vervullend dat 
ek gereed is om te sterf

    dit is heerlik om te dink aan liefde en sterfte
    veral as ‘n mens dit kan doen in
    die skyn van die son

Thursday, 21 May 2015

die klank wat my siel maak

in hierdie winter klimaat 
droom ek van 
warm gedagtes wat 
my hele wese 
sal 
oorneem

ek swem in 
die klank wat 
my siel maak
swem vooruit totdat 
ek in 
die klank 
wat jou siel maak 
in swem

ons harte maak 
geluide wat ons 
van 
mekaar 
laat 
hou

Monday, 11 May 2015

droom ek hardop

kledingloos
sit ek op die klip 
van die baai

die vel van 
my siel 
haal asem

droom ek hardop
met 
my lyf

begin 
ek 
opstyg

naak
vlieg ek 
sneller

Sunday, 1 February 2015

Sonnet I

uit die sonbeligte wolke sien ek
jou gesig breek soos ‘n droom hang
jy oor my teen die blou lug helder bly
jou oë in die veranderende wolke

deur die suis van blaar en wind
strek jou hande uit om my oor my
hals te streel die wind gaan lê
maar die rillings bly helder tril

dit word nag en die lug word koud
teen my bors en lippe smelt die gedagte aan jou
ek lê stil dat my geestesoog jou elke hoek raaksien

in die koue oggenduur skrik ek in ‘n sweet
van verlange wakker die ure weg van jou
lê so ver uit mekaar

Tuesday, 15 July 2014

in ons spore skyn die volheid

Die volgende gedig is geskryf ter nagedagtenis van 'n wonderlike ervaring om vir 'n derde keer die befaamde Otter-wandelroete te stap langs die Tsitsikamma kus in die Suid-Kaap.

in ons spore skyn die volheid

opgedra aan my mede-Otter-stappers

in ons spore skyn die volheid
van die glinster maan
daar is ‘n onverskrokke lus vasgevang in
die ritme van die klim
op en af
en
dan weer
ah
op 
en 
af
styg ons sydelings en
direk van voor die hellings uit
of dit nou ysige winde is wat
dreig om ons van ons voete te gooi
of die see wat heeltemal te vroeg
met 'n diep riviermond rendezvous hou
sal ons aanhou bly loop en klim
en kruip as dit moet

die seerotse is taai onder die klouende vingers
die sand kners ons tussen die tone en tande
maar glimlag ons diep
want die suur knoffel-reuk van die fynbos
maak ons hoog
my vingers gly oor fluweel proteas
en verbeel hoe die pelgrims van vervloë dae moes voel
met soveel getye, woude en wild wat al om
die enkels gluur

dit is stip-oog hinkepink oor klipstrande
behoud van balans grasie en humor
word gedryg en gedryf deur trillende spiere
mag die voetpad oor sand, klip en krans
ons nie laat wankel

dankie Otter vir die droomspore wat ons loop
oor wondersigte van oseaan en krans en woud!

die holte van my mond ril
soos dolfyne en walvisse
       stil-stil kerf deur die kolos water
kom lê die suisende inkantasies diep binne my keel
laat dit resoneer met herinneringe wat
blink met silwer skuim en glinster-golwe
wat diep in poele vasgevang word en
soos die getye
met die aantreklikheid van
die maan
orent
staan

dis die hart wat diep murmuleer oor die kameraderie wat
ons leer om in gelid en harmonie te loop
saam saam
jaag
  die
    asem
      en
        brand
          die
            bene
              met
                die
                    op
                      en
                 klinknael
             die
         knieë
    met
 die
af

nou sit ek ver daarvandaan
in ‘n stralekrans van seesout suurbos en koel-mistigheid
soos wat ek terugdink aan 
die bene wat vlieg oor die heide-plato’s
en ons geen einde ken aan
die vreugde wat vuur en feesvier in ons ledemate
soos          wat             ons                   die                                          vertes
met                         elke                      tree   nader bring

Thursday, 17 October 2013

Self-ondersoek



ek het lank laas geskryf. ek was siek. ek was aan't hoes vir 4 weke en my kop duiselig en gedisoriënteer! lewe het aangegaan, tog my wakkerheid en teenwoordigheid van denke was nie hele-mal so lekker nie. net gister begin ek weer soos myself te voel. ek sit toe die eerste woorde wat in my kop kom op papier neer en maak die volgende gedig daarvan. In die tweede gedig wat daarop volg gebruik ek weer dieselfde woorde maar skep 'n ander gedig. ek wou sien of my gedagtegang en assossiasies met die woorde sou verander met die tweede gedig - 'n tipe van "self-ondersoek".

al hierdie self-verkenning maak my vreeslik pedanties

al hierdie self-verkenning maak my vreeslik pedanties
my maag voel lighoofdig
hoeveel tyd sal ek moet verspil om
beter snot te oes?
ek lê weer my woorde soos die stukke
van 'n legkaart uit
en amper glo ek dit sal my verbeelding verskerp
maar al wat gebeur is my hart palpiteer
en die papier wat net stil bly

een goeie ding van verveling
is dat dit so 'n skoon gevoel is
gestroop van modderigheid

die heeltyd huh en frons ek
ek druk my ore toe
want die grommende hoofweg
trek stywer soos 'n galgtou om my gedagtegang

ywerig skrop ek alewig my tande
maar die wol bly sit!
hoeveel tandeborsels het ek al deurgeborsel?

beterskap gaan kom slegs met drome en berge
my skelet wil weer die kontoer van dans en klippe voel
hoekom soek ek 'n lewe wat lê?
die horisontaliteit sus my kop
hoe kan ek op enige moet en behoort aandring?
gaan hou piekniek met sjampanje
dit sal jou voorskrywende geaardheid temper
of dalk nie

raai-raai die wit sal eendag tot 'n einde kom
en die 5 kg ink wat ek agter in die pad laat lê het
maak my beter voel, ek glo so

asseblief laat die keuse maklik wees
my voorkop en kneukels is al lekker senerig van al die tob

hoe sal die lees van hierdie woorde in jou kop klink?

dis interessant om te sien hoe die eerste sin
altyd netjies en venynig die gedig bepaal
maar weet: geen begin kom sonder 'n einde

- - -

en die tweede gedig:

raai-raai jou skrywershand sal van sy senerigheid ontslae raak

hardloop weg van die elf ekke van die vorige venynige gedig!
hulle probeer jou nou net te verwar

my maag lees die eerste woord "hardloop"
en frons vraend "waarnatoe?!"
ek kan nie 'n maag wees sonder 'n ek nie!
ja, hy is seker nou al dik van die verveling
van hierdie self-verkenning

die ek wil altyd 'n nes skrop
homself kom neervly op die papier
stil kan hy ook nooit wees nie
altyd besig om pedantiese berge van alles te maak
dit maak glo die hoofweg vir die verbeelding oop
hy behoort eerder sy kop laat lees
dis nie sjampanje wat hom so lighoofdig maak nie!

toe, toe, moet nou nie so voorskrywend wees nie
die lewe is 'n legkaart wat gedurig
daai laaste paar verlore stukke soek

dit klink asof jy minder jou tande moet borsel
of selfs beter, gooi die dekselse tandeborsel weg
jy verspil tyd man!
gaan sus jou skelet met 'n piekniek
lê en droom van skoon lug
die galgtou van jou keuses sal verdwyn
en die snot wat heeltyd jou neus laat palpiteer
sal teen 'n einde kom

so maak hierdie wit jou ken lig
en geen hoeveel en hoekom sal jou weer kom pla nie
en raai-raai jou skrywershand sal van sy senerigheid ontslae raak
bietjie vleis aan sit is goed vir tye van die grommende honger
en eet daai 5 kg sak boontjies!

al wat oorbly is: ek wens jou beterskap toe!

huh, is dit jou manier om my goed te laat voel?
asseblief!
hoe netjies-verbaal soek jy al weer skoor

Monday, 1 July 2013

die plig

ek vou die wit blad oop voor my
en oombliklik daal daar 'n sware duiseligheid oor my
die plig om die woord neer te lê
lê swaar op my
ek kyk diep die son in
wag totdat hy in 'n brons blom verander
ek kyk diep die volstruis die oog in
sien net sy pote raak
ek het gehoop hierdie gevleuelde wese wat nooit vlieg
sal die antwoorde in my oor kan fluister
die kandelabra met die druppende kerse
kwinkeleer my aandag die dieptes in
demmit kan ek nie eenvoudig dink en skryf nie
waarom moet alles 'n alewige omslagtigheid wees?!?
my voete staan swaar op die aarde
wat het van die veerkragtige dans geword
wat my tot sonsopkoms gedra het?
my tong voel swaar
my bene voel swaar
my hart voel swaar
hoekom daal daar so dikwels hierdie neweligheid
oor al wat 'n droom en gedagte is?
ek het opgegee om te staan
toe gaan lê ek
toe raak ek weer angstig
en spring weer op
want as ek nie op aandag staan nie
mis ek die kans van 'n literêre leeftyd wat voor my oë
mag verby wals