Showing posts with label appels. Show all posts
Showing posts with label appels. Show all posts

Tuesday, 26 March 2019

die tee-gedig

met tee-tyd besluit ek om ‘n tee-gedig te skryf
dit sal die toonaangewer wees vir die res van die dag
daar sal skaars ‘n ander tee-tyd homself aanmeld
vir hierdie geleentheid
moet nie jou tyd met die tee te na kom nie
pluk blaartjies tiemie en gooi dit om jou territoriale grense
die tessitura van jou stem sal verstaan word
en die tannetrekkers sal uit jou pad bly

hierdie tee-tyd is daar nie tyd vir tierlantyntjies nie
die verse sal met terrasdinamiek die energie so dramaties
vasvang dat die toffie-appels die tande sal laat kraak
tevergeefs hou jy die trajek dop
die tierlelies sal blom ondanks ons weer-voorspellinge
ag hoe lekker om ‘n topografies-interessante gedig te skryf
hoog- en laaglande sal baatvind by 
die verskeidenheid temperamente

ek loop tastend deur die tapioca-poeding 
wat hulle opdis by die tee
die teefhond wat by my voete lê jaag 
die kleine toppies uit die druiwe-prieël
ek dink skielik aan tirolie in switserland 
soos wat ek nou hier tussen al die tee-goed staan
die toast met tamaties word op skinkborde 
deur rye honger monde ingehuppel
ek bly neurie op die tonika van c in
die gevoelvolle en gepaste teneramente styl

in die hand van ‘n troebadoer is ‘n tamboeryn 
waarop ‘n tamaai tameletjie ingewals word
aaijaaijaai, die tragikomedie van hierdie soet tye
dinge raak net soeter
nie maerder of beter of gelukkiger
die tarentaal word ingekatrol oor die grondpad
hulle lyk soos spykers wat uit dakke lostrek
hulle tjirre gille breek deur my timpanum
die stof trek opwaarts in ‘n tregterende tornado 
oor toring en trekboer

terwyl die trigonometrie die graad twaalf kind ontwyk
voel die juffrou hoe die dors haar tande styf trek
sy probeer hard om met behulp
van taktiele taktieke
die volgende tee-tyd om tien
nader te roep

Tuesday, 31 October 2017

die appel

die appel vasgespeld aan
jou bors
gryp ek 
soos eva

sink ek diep binne
die verbete verlossing 
van 
jou stem

Monday, 6 February 2017

bring ek my lyf aarde toe

photo: Keran Elah

mmm, soos appels en koringkorrels voed
die klei-grond my bloed
bring ek my lyf aarde toe elke dag
ruik ek die stof
ruik ek die diep nat fertiliteit van modder en grond
wat by die ryk slik en slym poele van die aarde uitmond
wees versigtig waar jy trap
want elke dag gee grond geboorte aan menigte wesens
waardeur die lewensbloed tap
wees versigtig want jy trap dalk op iets nuut en kaal
iets wat nou net begin asem haal

mmm, like apples and wheat
this clay-earth feeds my blood
everyday i bring my body to the earth
i smell the dust
i smell the deep wet fertility of mud and soil
that pushes up from the earth's rich pools of mire and slime
be careful where you tread
for everyday soil gives birth to a myriad of beings
through which flows the lifeblood
be careful, for you may step on something new and naked
something that has just begun to breathe

Wednesday, 30 September 2015

soos appels en koringkorrels

mmm, soos appels en koringkorrels voed
die klei-grond my bloed
bring ek my lyf aarde toe elke dag
ruik ek die stof
ruik ek die diep nat fertiliteit van modder en grond
wat by die ryk slik en slym poele van die aarde uitmond
wees versigtig waar jy trap
want elke dag gee grond geboorte aan menigte wesens
waardeur die lewensbloed tap
wees versigtig want jy trap dalk op iets nuut en kaal
iets wat nou net begin asem haal

mmm, like apples and wheat
this clay-earth feeds my blood
everyday i bring my body to the earth
i smell the dust
i smell the deep wet fertility of mud and soil
that pushes up from the earth's rich pools of mire and slime
be careful where you tread
for everyday soil gives birth to a myriad of beings
through which flows the lifeblood
be careful, for you may step on something new and naked
something that has just begun to breathe

Friday, 31 October 2014

verskil

uit die onderonsie wat tussen
die blaaie losbreek
los 'n wolk stof in my oё op
nou is ek nog meer in
die duister waaroor ek
moet skryf
tussen die getaksidermifiseerde volstruispoot,
teelepels, gloeilampe, strooimatte, perdekoppe,
honde in lang swart jasse en gapende luiperde
wonder ek vanwaar gaan my sin kom?
ek kyk tussen die bak appels en perskes
net muggies
niks meer
ek skakel die ligskakelaar aan
dalk sien ek beter
al wat blinker blink is poot van volstruis
in die tweetalige woordeboek het die stof gaan lê
lyk my die woorde het vrede gemaak met
die verskille wat nog so fel
tussen hulle lê

Saturday, 26 July 2014

vang die kleinste wind

van klei tot klip
water tot vuur
olywe tot appels
kaal tot kostuum
fluister tot skreeu
spring tot lê
van hier tot daar
vat die digkuns my
waarheen sal dit my nog na lei?

watter noodsaak het die interne woord?
wat moet gesê word?
wat moet gevoel word?
wat moet uitgedruk word?
wat is nodig,
waarlik nodig,
om keel
  asem
en lyf
te kry?

die drama van die digkuns wil gehoor word
dit is die doel daarvan
dit is onvoorwaardelik nood-dig
‘n onvervangbare deel van menswees
die uitdruklike vertolking van die hart

hierdie vlag is nie klein en
waai nie flou en half-mas nie
hierdie vlag vang die kleinste wind
en wapper met een helse gebaar op die horison

die bloed sit so na aan die keelwand
so vlak onder die vel
so warm in die oogbal
so vol in die hart
hoe kan 'n mens nou onoortuig leef en uitdruk
as die bloed die heeltyd pols
en elke dag nie vra om jou aan die lewe te hou nie
maar dit eenvoudig net doen

ek moet nie vergeet nie:
skryf na aan die bloed
na aan die klop
na aan die hart
na aan die vlees
want dit alles
suis en dreun met soveel hartstogtelike lewe
dat, waaragtig, ‘n onoortuigde lewe
'n onwillige hart
'n lafhartige gees
en 'n lui lyf
net nie die antwoord is op
die wonderlike rite van asemhaling nie

Friday, 6 September 2013

did you know that you can taste the burn of willpower on your tongue?

did you know that you can taste the burn of willpower on your tongue?
uninvited it simply sits there
you can not move it
you can try to outwit it
take it for a ride if you want
but burn it will burn
and not leave you alone
and so i can only keep marching on with all that i am
through labyrinths of lost words
through blood dances
and filtrated information
through frames of technologica and self-images
blinding fears, genetica and freedoms
through sorrow and flowers
and always through love
through choirs of wild voices
through african soil and mirrors
i push my way through
how can i stop
when such a path lies under my feet?
through waves of oceans and green of apple trees
through the grape-sounds of pianos
and always through flames
i thrust through with my whole being
with wind around my calves
words boiling and insurgent in my jowls
i can not but quake with 
this tenacious willpower

het jy geweet dat jy die brand van wilskrag op jou tong kan proe?

het jy geweet dat jy die brand van wilskrag op jou tong kan proe?
dit sit ongevraagd net daar
jy kan dit nie skuif nie
jy kan probeer om dit te uitoorlê
ly dit om die bos as jy wil
maar brand sal dit brand
en jou nie alleen laat
en so kan ek net bly aangemarsjeer met al wat ek is
deur labirinte van verlore woorde
deur bloed-danse
en gefiltreerde informasie
deur rame van tegnologika en self-beelde
verblindende vrese, genetika en vryhede
deur verdriet en blomme
en altyd deur liefde
deur kore van wilde stemme
deur afrika-grond en spieëls
dring ek my weg deur
hoe kan ek stop
as so 'n pad onder my voete loop?
deur golwe van oseane en groen van appelbome
deur die druiwe-klanke van klaviere
en altyd deur vlamme
beur ek met my hele wese
met wind om my kuite
woorde kokend en opstandig in my kieste
kan ek nie anders as om te tril met
hierdie moedswillige wilskrag nie

Monday, 25 April 2011

Klei

Hier die eerste deel van Klei verewig (wat ek by Afrikaburn Kunsfees
in klei-bedekte lyf gaan voordra) :
Voordat ek die dans en spel met stof en klei gaan vertolk, is ek in
die grond "begrawe". Uit die grond begin ek kruip, krioel, krap om dan
geboorte te gee aan my lyf en my tong wat dan die "toneel" verder gaan
uitle:
Uit modder, klei en grond trek ek hierdie lyf
Vorm, knie en druk my tong
Dat dit tot beeldskone vorm deur die gallery van my mond kan storm
Gee my klei waarmee ek oor die valleie en dale van my lyf kan wy
Om te eet aan die vrugbare grond wat so verleidelik deur my kieste gly
Sodat die woorde in goud uitslaan
En onbeskaamd op die vlaktes van my tong sal bly staan
Op die pottebakkerswiel draai ek my tong
Laat dit spin
En met perfek konsentriese lyne my sinne oorwin
Gee my klei en ek word god in een oomblik
Met een druk van duim
In een rol van handpalm
So bepaal ek my eie lot
Laat geen vel of deel van my gaan afvrot
Hervorm ek my lyf tot die beeld van my eie god
Ja, my eie god is ek
Knie, druk, skaaf en beitel ek myself
Om by my diepere wese deur te dring
Om sodoende in vloeiende vorm te kan ontpring
Dit is met die wonder van klei waarmee ek toor om lyf te gee, lyf te neem
Uit modderige vrugbaarheid
Lyf wat kan buig en skarnier, lag en loop, juig en huil,
So bitter kan huil oor die ryke skoonheid
Van lyn en vorm, kontoer en tekstuur
Wat klei in so tasbare rigting instuur
Uit premordiale modder sif ek ledemate, boude en dye
Brei die spiere van my lyf met die klei van die aarde
Dat wanneer ek tot niet gaan
Die grond-aarde my lyf makliker kan herken en verstaan
En sonder moeite my selle kan verteer
En my siel tot in die harts-aarde kan assimileer
Soos appels en koringkorrels voed
Die klei-grond my bloed
Bring ek my lyf aarde toe elke dag
Ruik ek die stof
Ruik ek die diep, nat fertiliteit van modder en grond wat by die ryk
slik en slym poele van die aarde uitmond
Wees versigitg waar jy trap
Want elke dag gee grond geboorte aan menigte wesens waardeur die lewensbloed tap
Wees versigtig want jy trap dalk op iets nuut en kaal,
Iets wat nou net begin asem haal.