Showing posts with label vernuwing. Show all posts
Showing posts with label vernuwing. Show all posts

Thursday, 10 August 2023

geen verskoning!

die werwels tussen die letters skarnier ongeduldig
die longe kry skaars asem van die opwinding in 
die voete wat binnekort in die digterlike dans gaan inspring
as antoinette kellerman op 70 krog se woorde lyf en bloed kan inblaas
dan kan ek my eie bloedvlesige woorde lyf en bloed inblaas
ek het geen verskoning!

hier kom ek!

Wednesday, 9 August 2023

ou-bekende

die marionet het nou vir te lank gelê
lig haar stowwerige kop op
span haar toue weer styf
laat haar ledemate stadig begin ritteltit met 
die ou-bekende manipulasies wat deur 
die marionet-meester se kneukels gety

Sunday, 30 April 2023

gaan haal ek haar

wanneer my woord kromrug trek
en vertroue verloor in haar digterlike sin
gaan haal ek haar saggies van
die muwwerige blad en lê haar op my tong
daar vind sy vernuwing en herlewing
proe sy die lewe anders
en spruit ver en hoog
in digte blare-takke

Friday, 9 July 2021

hoe lekker om soms die see te vergeet

woorde val in skemering oor die blad
ek moet raai wat hulle sê en wil sê
hoor ek 'n dringende lyflose stem deur my ore dring

hoe lekker om soms die see te vergeet, te vermy
en die aand tien voor tien in die middel van hierdie gedig
wakker te word en skielik die see te hoor
asof vir die eerste keer
daai opwinding van nuwe ontdekking deur
die ore te voel bruis

dankie lyf
dankie sintuie
dankie psige
dat julle elke dag in staat is om te vernuwe 
en van vars en vooraf die lewenssmake te proe!

Saturday, 26 October 2019

ek wil

ek wil ‘n nuwe taal leer
'n toortaal met vonke
en gelukkige pense
en katoentonge

Tuesday, 22 October 2019

kwiksilwer asems

            vir Kaolin

waaragtig die kreun in
ons ribbes hou nie op nie
die selle weier om te ontrafel
ons speel die vrees weg
ons klou verbete aan ons kele in die duister tye
bang en bly dat ons siele sal ontsnap na
beter sinsasies
o hoe ons hou daarvan om
te speel met die klanke gedoop in
primordiale herinneringe

diep in ons oorkanale bloei daar vlerke
wat nie kan wag om te vlieg
die rugstring loop hier reg uit ons kele uit
en spat in kwiksilwer asems deur die silwer pype
die vlees volg die klank
ongeag van skaamte
sal die vlees luister en onverskrokke
ons kwesbare siele bly omhul

ons polsslag verteer elke dag tot ‘n vlugtige gedig
ons ledemate bly hardloop agterna
die hande wil gryp gryp na vashouplek

die tornados in ons heilspellende inkantasies
sal bly kolk solank die kwiksilwer asems
in aanraking bly met die oer-grond

al wat ons wil hê is dat ons klanke
resonerende spore sal agterlaat
versadiging dartel soos warm silwer
deur ons klei-lywe

mag die kwiksilwer asems
ons kele
smelt en
giet tot 
in
vermurwende vrede

Monday, 8 October 2018

digtatorika

ek smeek digtatorika om my oor te neem
en die eng regering in my kop
omver te werp

ek wil oorweldig word 
deur die grootste magtigste digtator
wie geen ruimte laat vir prosaika
en leëkoppige onbenullighede

ek gee volle toestemming dat
die digtator my liggaam
her-skeleteer
en die nuwe digkuns tot 
in 
my 
murg 
blaas

Saturday, 7 May 2016

ek begeer vernuwing

ek begeer vernuwing
in my taal
die taal wat ek die beste ken
die digterstaal  waarin ek my siel
druppel vir druppel
laat indrup

ek staan op die drumpel van vernuwing
in hierdie digterlikheid maak ek vir myself sin
in hierdie uitdrukking kan ek in een asemteug
myself aan die wêreld blootlê

ek begeer vernuwing
‘n vernuwende insinking in die woord
want in die woord vind ek ‘n kalmte
‘n sielstoestand waar my malligheid toet-tale aanvaarding kry

ek begeer vernuwing
‘n sin van wees waar ek soos ‘n stuk klei
perfek gevorm in rondheid
glad en maklik in mense se hande sal rol
en my woorde in die honger holtes inglip

ek het lanklaas woorde neergepen
die voorafgaande versreëls lyk nou so vreemd
my oë  kry nie lekker vat aan die griffels op die blanke vlak
tog is die begeerte om vernuwing in my taal te soek
so groot
wat is dit aan hierdie skryfkuns wat my heeltyd laat
jeuk en kriewel in my sitplek
in my stap
in my lê
in my eet
in my slaap?

ek begeer vernuwing
‘n verandering van hart
‘n verdieping
‘n inkoeëling tot die diepere vesels waar
ek dit nog nie gewaag het nie

in hierdie paar lyne voel ek hoe die vernuwing opdam in my kieste
met trane in my oë en
my lippe bewend en trillend van
die weenklaag wat triomfantelik deurbreek na
die joviale uitroep van kreatiewe wilskrag
wie se tyd nou aangebreek het

Sunday, 10 August 2014

ek smag

ek smag vir uitbreiding transformasie verandering 
en 
transendering

gooi my boks weg
tyd vir kreatiewe vernuwing
hoe ver moet ek die ek strek
tot ek tot op nuwe ongekarteerde terrein opdaag?

goddêmmit ek wil iets skryf en sê
wat nie soos ek klink nie
wat nie beswadder is met die eng kanvas
van hierdie een enkele kleinsielige en 
kleinoppervlakkige ek nie!

die gewone eerste persoon vertelling
raak nou afgesaag
gee die eerste persoon oor na iemand anders
die oorspronklike ek se choreografie
heers nog te sterk
gooi haar uit
haar soort is nie nou welkom hier!

oorbewolk oorskadu oorvloed oorbevolk oorbefok met die ek

smagting na splinternuwe vorme van uitdrukking
honger vir nuutgeskepte simbole
en
dors vir nooit-vantevore-gehoorde inkantasies

kan ek vir ‘n oomblik aan amnesia ly
en asseblief nog ‘n sin vir die digkuns behou?

kan ek vir een helse kreatiewe oomblik
vry van die bewussyn van self wees?
kan ek ‘n ontdekkingsreisiger wees
sonder die ek-sindroom?
net vir enkele seisoene soek ek geen self-en wêreldkennis 
geen konteks en geen geskiedenis
geen verbintenis en geen behoort
geen assossiasies en geen onthou
en asseblief geen taal
laat ek los van dit alles kan staan
om toet-tale vryheid aan my digkuns te gee

                ontginning van onontdekte klip

ek gaan oefen om dit reg te kry
om vry van my eie beperkte en
beperkende denke te wees

dit sal seker help om van tyd tot tyd
die ego op te gee
maar ek baklei daarteen - ek is geen boeddhis
my lyf is so deurtrek met die ek-aroma
my gees so gehul in die ek-stralekrans
wat is die kans dat ek buite
die ek kan bestaan?!
  
her-bedink her-ontwerp
de-programmeer
en her-programmeer

skielik sien ek my                            ek               daar in die koue verte opgekrul lê
sy voel so aangetas met hierdie honger en 
soeke vir ‘n ander self
sy is moeg

tog weet sy
al wat die ek sal red
is die waterput van haar verbeelding