Showing posts with label vrede. Show all posts
Showing posts with label vrede. Show all posts

Thursday, 1 September 2022

laat ons terugkeer hiernatoe

met die arrivering van die nuwe seisoen
staan ek gereed met vlamme wat warm oor my skeen flits
ek sien ver voor uit in
die onvreedsaamheid van die wêreld
as ek sou bid dan is dit nou
want iets skort in die lewe
die harmonie van saamleef en skep
en mekaar die vryheid van grond en atmosfeer gun

in die uithoeke van ons bestaan sal daar
nog humor moet vasklou om ons siele te red
want as ons eers ons waardigheid verloor het met
die uitwissing van liefde en vrede
gaan ons nie veel hê om aan vas te hou

laat die basuinende klanke van visionêre stemme diep in
die holtes van ons ore vibreer – helder stemme wat
ons uit ons hibernasie sal pluk
en ons bloed die rigting sal wys
en asseblief, herinner ons om te skep in plek van ruineer
en dat dit ook okay is
om te observeer eerder as om te reageer

leef met oop gemoedere en juig uitbundig oor
al die passievolle mooi wat
pols en groei uit hande en monde
laat ons nooit ophou leer
laat ons bly kyk na die groei van
die sade in en om ons
laat ons sonder voorbehoud wortel en blaar spruit
wat van lig en son
skadu en vorm sal maak

laat ons terugkeer hiernatoe:
die eenvoud van skep
laat vaar die kompleksiteite en hoogdrawendhede
stroop die skeppingsdaad tot iets
so vaartbelyn en ongerep
dat ‘n enkele resonans die iris van die hartsoog
sal laat oopblom en tot verligting ruk

Tuesday, 19 October 2021

Sunday, 26 September 2021

niks is dringend

as jy besef 
niks is waarlik dringend
dan het jy vrede gevind

alles gebeur in hulle eie goeie tyd
wanneer jy die intuitiewe tydsberekening vertrou
dan begin die klok volgens
die wyser van jou hart te loop

niks 
is 
dringend

alles val 
vanself
in plek

Saturday, 29 October 2016

oer-dreuning

daar is 'n dreuning
'n oer-dreuning in 
my bewussyn

wanneer my kop nie daar en oral is nie
maar reg hier
diep-gegrond en wakker

dan sien en voel ek
die ganse kwiksilwerende 
swier van bestaan

my bewussyn dreun saam met 
die polserende resonansie
van die woude en oseane

ek verbeel my kleine binne-ritmes 
sinkroniseer vir 'n oomblik met 
die grootse buite ritmes 

my lyf en verstand juig 
in 'n stille vreedsaamheid oor 
hierdie vlietende samevloeiing

 Tsitsikamma, Suid-Kaap

Sunday, 27 September 2015

laat ons terugkeer hiernatoe

met die arrivering van die nuwe seisoen
staan ek gereed met vlamme wat warm oor my skeen flits
ek sien ver voor uit in 
die onvreedsaamheid van die wêreld
as ek sou bid dan is dit nou
want iets skort in die lewe
die harmonie van saamleef en skep
en mekaar die vryheid van grond en atmosfeer gun

in die uithoeke van ons bestaan sal daar
nog humor moet vasklou om ons siele te red
want as ons eers ons waardigheid verloor het met
die uitwissing van liefde en vrede
gaan ons nie veel hê om aan vas te hou

laat die basuinende klanke van visionêre stemme diep in
die holtes van ons ore vibreer – helder stemme wat 
ons uit ons hibernasie sal pluk
en ons bloed die rigting sal wys
en asseblief, herinner ons om te skep in plek van ruineer
en dat dit ook okay is 
om te observeer eerder as om te reageer

leef met oop gemoedere en juig uitbundig oor
al die passievolle mooi wat 
pols en groei uit hande en monde
laat ons nooit ophou leer
laat ons bly kyk na die groei van
die sade in en om ons
laat ons sonder voorbehoud wortel en blaar spruit
wat van lig en son
skadu en vorm sal maak

laat ons terugkeer hiernatoe:
die eenvoud van skep
laat vaar die kompleksiteite en hoogdrawendhede
stroop die skeppingsdaad tot iets
so vaartbelyn en ongerep
dat ‘n enkele resonans die iris van die hartsoog
sal laat oopblom en tot verligting ruk

Tuesday, 28 April 2015

die soeke

heen en weer spring my oë in die soeke
na waarde en ‘n opregte klank van lewe
ek kyk in die boomtoppe
teen die rand van die berg
op die donker vlek van my skaduwee

ek spits my aandag op
die krake in die muur en holtes in die grond
iewers skuil en broei dit fungus-stil
ek soek in die heuningpot se taai deksel
in altwee my broekspype
in al die deure se sleutelgate
dalk sit dit in die stof wat geruisloos in hoeke vergader

waar kan dit wees?
ek klim op die dak en kyk vandaar die vertes in
en roep met luide sillabes na die vreemde werkinge van vrede
en die geheimenisse van kreatiewe drange
om hulself uit hulle esoterika te ruk
en hulle helder verskyning te maak

moenie te ver kyk
dit sit moontlik hier reg op my voorkop
op die gehardheid van my sternum
tussen die riffels van my verhemelte
dalk net duskant my tempels
of in die heilspellende holte van my hand

ek soek dit in die lig in mense se oë
probeer dit vind in die toesprake van helde
in die voetsole van die ontdekkingsreisigers
in die asem van die Buddha
by die oprig van brûe
dalk is dit daar by die geboorte van babas
of tussen die vere van die digter se kopkussing

ek hardloop met ‘n oop mond die wind in

die soeke sal nooit stop

ek vou my hande so styf in mekaar
dat die kneukels wit staan soos sampioene

toegewyd sal ek bly in hierdie soeke

Wednesday, 15 April 2015

laat ons terugkeer hiernatoe

met die arrivering van die winter-seisoen
staan ek gereed met vlamme wat warm oor my skeen flits
ek sien ver voor uit in 
die onvreedsaamheid van die wêreld
as ek sou bid dan is dit nou
want iets skort in die lewe
die harmonie van saamleef en skep
en mekaar die vryheid van grond en atmosfeer gun

in die uithoeke van ons bestaan sal daar
nog humor moet vasklou om ons siele te red
want as ons eers ons waardigheid verloor het met
die uitwissing van liefde en vrede
gaan ons nie veel hê om aan vas te hou

laat die basuinende klanke van visionêre stemme diep in
die holtes van ons ore vibreer – helder stemme wat 
ons uit ons hibernasie sal pluk
en ons bloed die rigting sal wys
en asseblief, herinner ons om te skep in plek van ruineer
en dat dit ook okay is 
om te observeer eerder as om te reageer

leef met oop gemoedere en juig uitbundig oor
al die passievolle mooi wat 
pols en groei uit hande en monde
laat ons nooit ophou leer
laat ons bly kyk na die groei van
die sade in en om ons
laat ons sonder voorbehoud wortel en blaar spruit
wat van lig en son
skadu en vorm sal maak

laat ons terugkeer hiernatoe:
die eenvoud van skep
laat vaar die kompleksiteite en hoogdrawendhede
stroop die skeppingsdaad tot iets
so vaartbelyn en ongerep
dat ‘n enkele resonans die iris van die hartsoog
sal laat oopblom en tot verligting ruk

Thursday, 30 October 2014

hol eggo

ek tuur uit al die vensters
bang vir die donker man
maar altyd in die hoop dat dit
jy sal wees wat kom
en die stil holtes in my ore
weer vol sal sing

as jy weg is voel my mond soos ‘n hol eggo
wat ‘n afskuwelike verdoemenis
om met ‘n hol mond rond te loop
net my gesug eggo oor en oor daar binne
net my kreune wat verlore raak
in die donker grot van my keel

ek tuur uit al die vensters
bang vir die donker man
maar altyd in die hoop dat dit
jy sal wees wat kom
en die stil holtes in my ore
weer vol sal sing

ek bly skryf net sodat 
die mantras en inkantasies
van my sillabes my aan die slaap kan sus
en vrede in my hart plant
skryf ek net om die swart stilte
van die verblindende wit te breek

ek tuur uit al die vensters
bang vir die donker man
maar altyd in die hoop dat dit
jy sal wees wat kom
en die stil holtes in my ore
weer vol sal sing

Wednesday, 15 February 2012

Afrika-Dig

(photo by photographer Liesel Kershoff < http://www.lieselkershoff.com/)

this is one of my favourite performance poems that my audience and i have enjoyed since i conceived it in 2009. i have never performed it in English. it is one of those poems that comes to its full right in my mothertongue. Yet for the sake of my English readers, a translation follows.

afrika-dig

ek wil 'n gedig skryf wat soos afrika ruik
wat soos die berge van afrika
onder my voete pols
'n gedig wat soos afrika jou laat voel
dat jy tuis gekom het
'n gedig wat afrika-vas is op my tong
wat gloei soos die afrika-son op my rug

my tong is warm afrika-klip waarop die son vurig neerpyl
en die sonbesies teen die boombas van my keel sing
sing sing sing
die afrika lug en doringbome en krieke
en woestyn-stilte
sing sing sing
afrika uit die woude van my afrika-tong

my gedig wil soos aalwyne die lug steek en
met bloedklanke die ondergaan van my sonswoord
tot stilte en vrede roep
my woorde wil jou roep soos die skaars watergate
in die dorre landskap en die klanke wil dorstig
opgelek word deur die tonge van skugter koedoes

met hierdie gedig wil ek nie sin maak met woord
ek wil my tong soos 'n rotsblok laat tuimel
met die steil kranse af
en met die val wil
ek leer om weer aarde-taal te praat
afrika-aarde taal

africa poem

i want to write a poem that smells like africa
that pulses under my feet
like the mountains of africa
a poem that like africa makes you feel
that you have reached home
a poem that is africa-steady on my tongue
that glows like the africa sun on my back

my tongue is warm africa-stone on which the sun fiery arrows
and the cicadas sing against the bark of my throat
sing sing sing
the africa sky and thorntrees and crickets
and desert-silence
sing sing sing
africa from the forests of my africa tongue

my poem wants to pierce the sky like aloes and
with bloodsounds the setting of my sunword
calls to silence and peace
my words want to call you like the scarce waterholes
in the bare and dry landscape and the sounds want to be
thirstily lapped up by the tongues of shy kudus

with this poem i do not want to make sense with word
i want my tongue to tumble like rock
from the steep kranse
and with the fall
i want to learn again
to speak with the tongue of the earth
africa-earth tongue

Wednesday, 22 June 2011

Pols van Vuur

Pols van Vuur by Lara Kirsten

Herewith my first sound appearance on my blog!  It is me improvising on the piano!

[play the track while reading the poem below]

I am playing on an electronic piano of the Oosthuyzen family I met in February this year in the quaint Eastern Cape town of Bedford. It was during my first cycle journey of the year; I stopped over at the schools in the small towns and gave workshops in Afrikaans poetry and where there was a piano at hand, we made music as well!

I was staying over at the hostel of the Bedford Country School when friend, Hessie in J-Bay suggested I make contact with the Oostuyzen family living just next to the school. Hessie emphasized that they have a sound studio (-; I loaded my bike, waved the school kiddies goodbye and trekked next door. I made contact and lo and behold, this vibrant family opened up their home for me for the entire weekend. Andre Oosthuyzen, his wife Rika and their two beautiful children, Diaan and Coreen are the "music" and "arty" family in Bedford. 

And what a weekend we had. It was Valentinesday the Saturday and sommer in a jiffy they organised that I play piano for the Dance that evening. Andre is also a brilliant DJ, so after the formality of dinner and civilized piano music we had the djol of our lives. You can not imagine that a mother of two can party so exuberantly as Rika! Go Girl!

Anyway to get back to the recording - I never thought I would do a recording on an electronic instrument; I just prefer the wood, ebony and ivories of a REAL piano. Yet I grabbed the opportunity when Andre suggested the idea of recording. On the Sunday in their livingroom, amidst noises coming from the television, computer games and chattering I recorded a 50 minute CD. (That is the wonder of this electronic instrument - you play directly into the computer so no external noises are picked up.) Andre, well-versed in sound engineering quickly sorted all the tracks and voila, burnt the CD and gave it to me to take on my journey. The collection of 23 tracks is a mix of classics, blues, jazz and improvisations. I have used the CD as a demo; and it has been opening a few doors of opportunity and sharing! 

To have ones music on disc is such a powerful tool. And even more powerful now that I have discovered the tools of the internet and uploaded a track onto The Net. Technological gadgets and programs are so much part of our First World existence, and yet I am dumbstruck by the possibilities and convenience it adds to one's life.

The track featuring here was inspired by a filmmaker and friend of mine in Stellenbosch, Pierre Lombard. I initially called the track "Son op die R63". I had visions of Pierre making a short film of this long and beautiful road, the R63. I cycled on that road in the sweltering heat of that February sun. I now changed it to "Die pols van Vuur" (The pulse of Fire). My Afrikaans poem below adds an extra dimension to the music. Read, listen and enjoy!

die pols van vuur

uit die wilde dans steier ek
die wilde pas
nog taai om my kuite
trippel ek vreesbevange met
die pols van vuur wat fakkels deur my are pomp
dit kan net vrugbare vuur wees
wat so lewendig in my binnenste kom sit
en my vel rooi-warm verkleur
sodat ek soos ‘n nuut gepoleerde beeld
oor die plein staar
en dekades van survive
in my rooi bloed voel klop
die koors van die wil kom met die vlamme-tonnels
deurgelei met ‘n indringerige ritmika
dit hervorm my voete tot
primitiewe passies dans
wat vlam oor die vel van aarde se kontinente van klip
styfgespande spiere tril ritualisties
soos uitgegilde liedere oor stemband en vlaktes tril
ja, wragtig! hierdie vasgevange energie ken geen gelyke
vuur praat in een taal
wat alle klei en vel sonder serebraliteit kan verstaan
dis die omhelsing van vuur
wat ons leer om lief te hê
dis die onrus van vuur
wat ons leer om geen vrede te ken
voortstuwende frases van vlam
suis stoom sing

nou is beeld van lyf alleen,
in haar geharde melankolie,
so bitter-alleen