Saturday, 27 January 2024
ek kies
Monday, 4 September 2023
moenie verlei word
hoe kan jy jou vertroue in
chatgpt sit vir kreatiewe antwoorde?!
hy weet en sif en vergelyk
en klink wonderbaarlik slim agter
al daai regurgitasie
maar wat voel hy?!
hoe ken hy werklik die gevoel van
pyn
ongemak
vergeetagtigheid
vrees
frustrasie
verlange
ongeduld
gretigheid
tydsbeperking
angstigheid
senuweeagtigheid
oudword
mortaliteit
alles gevoelens wat vroedvroue is vir kunswerke
ons moet ons onhandigheid
ons onvermoë
ons honger vir vervulling
ons ongedurigheid
ons spelfoute
ons digterlike lompheid
ons onhelderheid
ons dubbelsinnigheid
ons weersprekendheid
ons deurmekaarheid
ons duiseligheid
ons oorweldiging
ons dull and uninformed moments
ons twyfeling
ons onvertroue in onsself
helder en onbeskaamd in ons warmvellige menslikheid uitbasuin
moenie verlei word deur die siel-en sintuiglose chatgpt nie
sit sommer jou spellcheck af
deactivate text prediction
uninstall alle sosiale apps
stuur google in sy moer
fok al die influencers
dit is nou die tyd om na jou eie stem te luister
zoom in op jou eie insigte en hartkamers
dit is nou die tyd om jou warmsellige brein ten volle te omhels
en jou onweerstaanbare wilsmoedigheid
wild en wyd oor die aardbol te laat wortelskiet
Thursday, 1 September 2022
laat ons terugkeer hiernatoe
staan ek gereed met vlamme wat warm oor my skeen flits
ek sien ver voor uit in
die onvreedsaamheid van die wêreld
as ek sou bid dan is dit nou
want iets skort in die lewe
die harmonie van saamleef en skep
en mekaar die vryheid van grond en atmosfeer gun
in die uithoeke van ons bestaan sal daar
nog humor moet vasklou om ons siele te red
want as ons eers ons waardigheid verloor het met
die uitwissing van liefde en vrede
gaan ons nie veel hê om aan vas te hou
laat die basuinende klanke van visionêre stemme diep in
die holtes van ons ore vibreer – helder stemme wat
ons uit ons hibernasie sal pluk
en ons bloed die rigting sal wys
en asseblief, herinner ons om te skep in plek van ruineer
en dat dit ook okay is
om te observeer eerder as om te reageer
leef met oop gemoedere en juig uitbundig oor
al die passievolle mooi wat
pols en groei uit hande en monde
laat ons nooit ophou leer
laat ons bly kyk na die groei van
die sade in en om ons
laat ons sonder voorbehoud wortel en blaar spruit
wat van lig en son
skadu en vorm sal maak
laat ons terugkeer hiernatoe:
die eenvoud van skep
laat vaar die kompleksiteite en hoogdrawendhede
stroop die skeppingsdaad tot iets
so vaartbelyn en ongerep
dat ‘n enkele resonans die iris van die hartsoog
Tuesday, 30 August 2022
dolosgooier van 'n gedig
die ambisie van die gedig is so indringerig
dit laat my nie toe om oor te
gee aan ‘n sukkelary nie
so 'n waaragtige astrante houding
het hierdie woordkuns!
ek probeer my skaar met
‘n hardvogtigheid
probeer anderkant toe kyk
maar nee! die kleine lettertjies
kom sit met alle mag
so grieselig in my kop
en kom lek hier by my vingers uit
II
ek het al vir jare die voorgevoel gehad
dat hierdie gedig haar verskyning gaan maak
meer as ‘n verskyning
is dit ‘n harlekinade
met al die gekskeerdery en geverfde gesigte
ek weet nie wie spot met wie nie!
dit is asof ek kompeteer
met my sinne in die verspring-pit
die stof spat al om ons enkels
maar ons wedywer vurig met mekaar
beide wil die ander een ver uit-spring
III
die kuilvoer word so gistig en suur in my kop
selfs die blêrende skape in
my stompe en passiewe gedagtegang
wil nie eet daaraan
ek kyk verlief na die moepel
en lê my warm lyf teen sy stam
“hoe wild en vry groei jy nie!”
en so dompel die natuur my in die romantiek
van haar polsende hart
ek pluk verwoed al die wilde-als
al om my enkels en
kook dit op in ‘n swetende en swetsende tee
selfs die kakkerlakke laat vaar hulle
alewige geskarrel en kyk my verbyster
aan hoe ek die bitter van die als in my keel
afstort
inderdaad – hierdie passie om kruie-gesond te leef
is vir meeste doemwaardig
hulle dink die pluk van blare is meer grusaam
as die moordpleeg van bloed en siel-diere
aai, sekere idee’s moet net in die son
bly lê en verskrompel
IV
die dae se skarniere verslyt
met elke sonsopkoms
maar die gedig bly om die dolosse te gooi
hardnekkig in haar gewoonte om
hier in my nek te blaas
as gedigte maar ‘n blywende effek kon blaas
en die koersskommeling tot ewige stilstand ruk
sal ons dalk koebaai sê vir
die weghardloop-verbeelding van geld
V
die dolosse ontaard in vonk-proppe
wat mekaar begin jaag in
die hippodroom van my kop
hulle begin lyk na artisjokke op hitte
as daar maar ‘n hofmaarskalk was
wie ek kon roep wat vir my in die bresse kon tree
maar, nee, ek is op my eie
VI
ek gaan skaar my by die vrouens in die harem
en vra hulle of hulle ook so verlei word deur die Woord?
nee, sê hulle, maar hoekom probeer jy
nie ‘n ontwapeningsveldtog nie?
haai, ek het nooit daaraan gedink nie
die geheim van hierdie driftige aanteel van woorde
deel dieselfde lankmoedigheid aanwesig in stalaktiete
‘n stille, onopmerklike groei
hoe kan ek hulle nou ontwapen?
wat is die wapen wat ek voel op my geteiken is?
ek gee moed op
ek gaan slaap met ‘n ellelange hanglip
en hoop die aand gooi nie
nog dolosse in my half-wakker drome nie
al wat ek kan doen is om op my tande te byt
en te hoop niemand sien my dolsinnige gryns raak
een greintjie van ’n kyk in my rigting
sal jou in ‘n sout-pilaar verander
al hoe ek hiermee leef is om deur die dag so
hiperbeleef as moontlik te loop
iewers sal die gedigte se gedrag raffineer
met my invloed
en die harlaboerla van hulle ledemate en tonge
tot orde roep
en soos die moeder-owerste sal ek hulle
siele deur ‘n ring kan trek
so netjies en heilig sal hulle voor my staan
VII
teen hierdie tyd sal die gedig
die stadsvryheid verdien
en vry deur die strate wals
en enige kafee inloop en homself knuppeldik
aan die atjar eet
die burokrate sal met nuut-ontdekte ywer
die verse se skoene poets
en die posmeester sal teen geen tarief
die digkuns aan elke lid van die wêreld pos
nodeloos om te sê
die poësie sal ‘n groot hawiksneus groei
en homself luid op die skouer klop
en trots elke kruiwa vul met leestekens en sillabes
en die bakstene en sement vervang met dit
wat meer sin maak
met die gedig se pralery
sal hy homself oortuig dat hy
skuiling en warmte kan bied vir die massas
VIII
en so gooi die gedig haar dolosse
selfs in die aspidistras en krisante
dit help nie ek is ‘n suurknol
vier fees saam met die verse se
brutale parmantigheid
ek kan seker net gulhartig daarvan afkom
dit help nie om hulle misbaksels te noem
of die hoof-inhoud van my ontlasting nie
laat ek eerder bieg dat hulle soos
pypkaneel en die geelste borrie
goed is vir die selle
elke dag wiegel hulle voor my oë
met hulle volywerigheid
hard aan die werk om
my uit te daag met die beste van
harsinggimnastiek
Thursday, 2 December 2021
die dreuning
Friday, 22 October 2021
die kwikstertjie
hy weet presies hoe om
om die stoele, rakke en menskoppe te navigeer
Monday, 18 October 2021
gee my eerder polyfilla
Hi Lara, how are you?
Friday, 17 September 2021
nog mens nog vlam
en bewonder elkeen se hier-wees
Thursday, 16 September 2021
teen die inhokking
Tuesday, 24 August 2021
die lag
Friday, 8 May 2020
bedagsame pigmente
is die bedagsame pigmente
wat nie meer die hart het om
oor die velle te wil spat nie
Thursday, 16 April 2020
grootbekke
hoogty vier in hierdie wêreld
ek skaar my maar by die sonskyn
om my sin van standvastigheid te gee
ek nooi die malvablomme en
die tarentale om saam met my
in die voortuin piekniek te hou
Monday, 23 March 2020
die agterdogtige palimpses
Saturday, 29 February 2020
duisternis
die problematiek te vinde
in die regverdiging
van nagemaakte informasie
en die blinde verdediging
van onopregte kuns
die sinmaak is alreeds arrogansie
van progressiwiteit
tuimel
die
l
e
t
t
e
r
s
die
d
u
i
s
t
e
r
n
i
s
in
Saturday, 8 February 2020
ironiese onreg
vanwaar mens die mooiste kuslyn vir myle kan sien
met die berge en lug wat alles perfek omlyn
staan daar 'n paartjie
- selfone in die hand -
ek hou veral die vrou dop
tydens die lang en uitgebreide voorbereiding van
die hele selfie proses
is haar mond strak en nors
naarstigtelik opsoek na daai perfekte komposisie
van gesig en see
- haar boyfriend tol iewers vergete in sy eie selfie-sikloon -
soos wat sy net reg is om die knoppie te druk
verskyn daar verbasend 'n glimlag op haar gesig
so onspontaan
so geoefen
so aangeplak
so geselfie
soos wat haar foon wiegend oor haar kop troon
val haar oog op my
ek glimlag met deernis vir haar
haar eie glimlag verdwyn in 'n oogwink
die strak en norse mond is weer terug
genade!
almal aan die ander kant van daai foto sal net like knoppies druk
min wetend dat sy net vir haar skerm smile
nie vir die lewende mense om haar
nie vir die see
nie vir die berge
nie vir haar boyfriend
net die doodse selfoonskermpie het die toorkrag
om haar te laat glimlag
Tuesday, 3 December 2019
die visioenêre waatlemoen breek in stukke
op die geteisterde teer
die agterdogtige akkedisse skarrel opeens
in wye sirkels om die sanikende stroopspatsels
die eenoog eekhoring trippel in pastorale parentese nader aan die soete mise-en-scène
die merkwaardige mites probeer hard om nie
onder die klas van buitensporige bewerings
gekatalogiseer te word nie
dit is so 'n onbeduidende onreg wanneer
die argetipiese aksies deur die peremptoriese patriarge en burokratiese boelies so waansinnig weggevee word
die parate pruimedante en pluimende proteas
omsingel die fanatiese foonaanbidders en
hulle kettingvormende kak
en smyt hulle die suigende seestrome in
dit is te verwagte dat die duistere dwingelandy
waaronder ons onsself en ander sit
die yslike eina veroorsaak waaraan die weemoedige wêreld ly
Friday, 11 October 2019
die stompste wapen
haar hand, frons en skouers
'n stywe lyn ineen gevleg
sy verloor haar speelse bewegings
en buigbare denke
haar mensheid verkrummel
die serebrospinale vloeistof
stol in hulle tonnels
en haar veerkragtige huppel knak
die irisse reflekteer
die dodelike skerm wesenloos terug
haar sintuie word geamputeer
deur die stompste wapen
van alle tye -
die selfoonskerm
Thursday, 1 November 2018
die gekartelde wensdenkery
Saturday, 15 September 2018
maklike eggo's
Wednesday, 12 September 2018
draadwerk
raamwerk geskep
pype draadwerk kanale are
oor en weer
'n vervoer van noodsaaklikheid
'n onwrikbare oordrag van informasie
hierdie gedig is die hoeveelste afdruk in
die matriks
die ink-vloei 'n miniatuur replika
van sistematiese beheer en kolonisasie
verewig vasgevang in
die draadwerk
van die tong