Showing posts with label klip. Show all posts
Showing posts with label klip. Show all posts

Thursday, 25 December 2025

die taal van sand

die taal van sand
is so tasbaar en verstaanbaar
dat een enkele korrel tussen my tande
my orent laat spring
een enkele korrel in my oog
my laat wriemel van ongemak
een enkele korrel tussen my bedlaken
en my beenvel my laat kriewel
en ek nie slaap totdat ek daai korrel
uit-en weggeskud het nie

dit vat een sandkorrel
om die hele totaal van sand te begryp
anders as die tale waarmee ons monde
'n hele klomp woorde
eers moet leer om 'n gedig te kan versin
het mens net 'n enkele korrel sand nodig
om die poëtika van sand te verstaan

maar genoeg van hierdie een korrel
gee my nou eerder 'n hele strand vol sand
waarop ek my voetspoor kan afdruk
en hande-en voetevol korrels
die lug kan ingooi

een korrel sand in my bed
praat vreeslik hard en ongenooid
maar 'n hele spul korrels bakkend in die son
waarop ek my lyf kan neersprei
is so sussend en aangrypend

daar is niks so lekker
soos om jou lyf in die duinings van sand
net so en só
en só in te druk
en holtes uit te hol
vir net die perfekte lê-gemak
geen matras geen gras
geen klip geen kussing
geen spons geen hangmat
kry reg om my lyf se kontoere
so perfek vas te hou en koester nie

my liewe land, ek kan nie ophou sing
o sand - jou wonderlike ding!

Saturday, 4 January 2025

Jagter, jagter

Jagter, jagter
vang my as jy kan
sny my keel af
tap my bloed uit in jou emmer
kerf my in eetbare snitte op
gooi my pels oor die drumpel van jou deur
hang my skedel teen jou muur
moenie probeer my grimas wegdruk of vervorm nie
ek sal vir jou bly oopbekglimlag
totdat jy eendag self langs my
teen die muur hang

* * *

Jagter, jagter
kwes my met jou koeëls
ek wil weer en weer 
daai wrang smaak van verwondering teen my verhemelte proe
gee my geen ander gevoel
as bloed wat uit my eie liggaam loop
daai ontstollende oomblik
verruklik lewendig
voordat die wegkwyning insypel
en die bloed vervang word
met die starre dood

* * *

Jagter, jagter
kom vang my in jou net
ek sal skop en ruk en
byt en spoeg
maar die struweling sal nie plat gaan lê
jy sal my dra na jou grot
die opstandigheid in my tong
sal nog af en toe bly flikker
stukkies van my sal met tyd
in die droë are van die aarde wegsyfer

my gees sal in die klippe gaan klouter


* * *

Jagter, jagter
kom tel my op
druk my in jou hand
vryf my oor jou slape
jy sal dink dis klip
wat snydende gewig teen jou lê
maar dis my tonglem
wat nog wild flikker
en nie sal lê
totdat sy in die wonderholte
van haar mond haar tuiskoms weer vind

* * *

Jagter, jagter
jy hoef nie jou geweer op my te rig nie
kwes my eerder met die koeëls van jou oë
mmm, my wonde bloei verruklik
ek gooi my arms hoog soos fonteine

Friday, 24 June 2022

Nog twee Tankwa gedigte

net ek en kilometers klipland
laat die digkuns van klip
my wakker klap!

* * *

die stilte druk hard
teen my ore en lyf
ek druk my ore diep die vertes in
ek wil soveel van die niks 
deur my troebel holtes laat syfer
en suiwer

Wednesday, 25 August 2021

'n hard-op gedagte

ek kan myself indink binne
die lyf van klip
maar kan klip homself indink binne
die lyf van Lara?

Thursday, 15 July 2021

suig

die seesussing suig my in soos
my asem my insuig na my dieper
beter self soos die digkuns my insuig
na die kern van die heelal soos die suikerbekkie
die nektar deur die erikas suig so suig
die papier aan hierdie pen om die woorde
soos moedersmelk uit die uiers van die 
sillabes te suig soos my fietswiele aan 
die klippe en grond suig om my regop
deur die fyn-trap-balans te hou
soos my tone aan die sand en see suig
om die omvangrykheid van die oseaan
deur my sole in te suig
soos my kop droom om aan 
jou lippe te suig dat ek al suigend
hoort aan die aarde aan die grond
aan myself aan jou aan die heelal

die poëtika van suig is 
dat suig nie ewig kan suig nie
aan suig kom daar 'n einde
maak die meeste van die suig
vir so lank daai suigkrag bly klou
verruk jouself aan die suig

Monday, 31 May 2021

jou borskas

        vir Kim

jou borskas is die perfekte houvas
soos 'n warm rotswand waarteen ek hoër en hoër uitklim

my hart spring met 'n swier uit my ribbes
en kom lê polsend teen jou bors

jou sternum smelt weg
my hart skop nes teen joune
in rooi, nat ekstase 

Tuesday, 27 April 2021

ekstase

die klavierklanke droom in velde laventel deur my are
ek haal diep asem
elke suurstofsel blom soos bloedrooirose deur my are
ek staan op die drumpel om in 'n juigende woud te ontaard
hoe kan een mens se hart en ledemate
soveel blye spronge oor die sandvlaktes gee?
ek sluk die sceletium en word boesman op sekure jag
ek verfyn die swier van my senuwees
verleng my spronge met 'n veerkragtigheid
ek wil net die taal van die natuur kan praat
geen slinkse woord wat dik verweef is met dubbelsinnigheid
tog begeer ek om toor arabesques 
van blom, gras, skulp, 
klip, visskool en springboksprong te vers-spieël
mag ek my sillabes in die stil hart van 'n klip vergiet
as ek maar net een enkele gedig kan skryf
wat soos een magiese oseaan golf
verruklik terug die see intrek en 
die verbeeldingsryke sand en spore sluk sy wondermaag in
juig in skuimende wit golwe wat tango oor seewier, klip en walvis
kom Gedig
kom Oseaan
sluk my heel in!

Wednesday, 4 December 2019

ek sal altyd stukkies van die waarheid inasem

deur die tekens van die trekkrag en invloed van die afgestorwenes
is daar steeds die oorheersende honger vir die genadelose opregtheid van klip
en kan ek altyd doen met die aanmaning tot
die liefde vir vry en wilde plekke
sodat ek na myself kan terugkeer met oop gemoed
en fris en vars van voor begin

daar bulder stemme in my bors
ek is nie alleen nie!
ek sal altyd stukkies van die waarheid inasem
en stukkies van die droom uitasem

laat my oë oop en wyd strek sodat meer lig en skoonheid in kan stroom
geen luide gekerm sal iets kan verander
iewers sal die vreugde weer op my hartseer-bevlekte wange skyn

goue lyne kronkelend rondom die wolke
sal die luidrugtige poësie in haar eie onbegrensde ritme spel
die wolke is nie altemit die wasems van my voorvadergeeste
wat my keelklanke toejuig
'n sagte lig sal deur die donkerte breek
kom digkuns, breek oop met oorgawe
sprei elke versmaat oop in die dans
en laat elke asem oopbreek in verruklike vonke

Friday, 3 May 2019

ekosisteem

soos klippe op die grond
pak ek my woorde uit
dat wanneer ek hulle
na maande weer gaan optel
‘n hele ekosisteem onder hulle uitbroei

Thursday, 6 September 2018

ergenis

as klippe aan hulle emosies 
kon uiting gee
dan sou hulle sekerlik 
ergenis wys oor
ons platvloersheid

Thursday, 26 July 2018

ek bly loop op die aarde

ek bly loop op die aarde
opsoek na 'n opregte ars poetica

ek blaas my asem oor die pieke van berge
en raak net-net aan die bevryding wat 
die kleur van my bloed elke dag beloof

my kop dans oor die duiselige afgrond van die dood

dit is die droom wat 
die gemoedstoestand laat bly pendulum

die swaartekrag se gevangeskap
laat my nie die grond minder liefhê

ek klou verbete aan die herinneringe
van humor wat my identiteit sal 
verkwik met klanke van lag en skerts
want klip het mos ook lagspiere 
wat oor eone verewig is in 
die sediment van kreatiwiteit

aha die kuns is waaragtig om 
die liefde
die lig
en die liggaam
met oorgawe te vertrou
dit sal ons moederskap versterk en 
die sterre sal deur ons selle breek

ons siele sal in skaamtelose naaktheid
terug die natuur insmelt
en sodoende sal die oer weer vernuwe
en hoera! ons perspektief halsoorkop gooi

die pols versnel tot heling
ons moet nie vergeet van ons ritueel
en van ons seksualiteit

ons moet bly sing in ons slaap
sodat die smagting kan bedaar
en ons kan fokus op die son

ons stemme sal oprys in stilte
en verbasend sal almal ons hoor!

beskuldig my van surrealisme
ek gee nie om
want die tong is die nuwe sekondewyser 
gooi die woordeboeke weg
want die vel is aangestel as die nuwe vertaler

dit is nou die tyd om te vlieg
verder en meer volhoubaar as die mees manjifieke voëls
dit is nou die tyd vir vrede
wat deur alle vroulikheid sal vuur
ons sal uiteindelik die betekenis in 
die waters sien glinster

Wednesday, 1 November 2017

vir die onthalwe van nie verstaan, yehuda amichai

vir die onthalwe van nie verstaan
voel ek woorde aan jou
trap ek die verhoog met my lyf

tou draai ek om my hande
drink uit leё koppies woorde
speld veiligheidspelde aan 'n swart hemp

sit voor 'n sonhelder sak vol nartjies
skil een na die ander se ronde koppe af
om die soetsappige vlees teen my honger tong te lê

vlos ek my tande sodat jy my mond kan aanskou
borsel ek my hare om die borsel te herhaar
lees ek uit 'n boek met wit blaaie in persies geskryf 

stapel ek klippe op in 'n wankel hoop
gaan sit ek langs die ou man met die wynglas
wat hoop ek kom sit nie langs hom nie

die alleen druppel rooiwyn lê sy fossiel-lyf
teen die holte van die glas
tilt dit na my mond en proe gis en stof

vingers van sop lek my tong
bodem van bord val op my spoeg
die roosmaryn stik die brood

die mond van die tygerberge tuur soos 'n grot
my tong troos ek met druiwe
dood gekook in suiker

die vrou wat jou afloer uit haar donker oё
groet my met haar lyf
die kop van my regter skouer ruik na jasmyn

Thursday, 19 October 2017

swem

in water so koud soos bergklippe teen
die douende hange in die vroeë oggendure
swem ek met my lyf en word ek een met water
grens verdwyn tussen vel en vloeistof
word die water een met my
voel ek geen weerstand van spier of senuwee
word my lyf die ontmoeting tussen waterstof en suurstof
proe ek water met my hele lyf
word ek een met die kolk en vloei van water
voel hoe al my dorstende selle oplos in
die in-vloed-ryke eenvoud van water

Sunday, 8 October 2017

as jy berg kan wees

met elke tree boontoe 
laat die berg my hoër en hoër opstyg
buite myself rys ek uit my begrensde wese

word ek 'n stuk van die berg
my voete word gras
my ribbekas word klip
my hande word grond
my asem word die ope lug
en my voorkop word wolke

wie wil mens wees
as jy berg kan wees
vir ewig en ewig
berg
berg
berg

Wednesday, 31 May 2017

soos klippe

ek wil my woorde uitpak
soos klippe op die grond
in die son moet hulle lê 
al trillend en sidderend
en in die sterlig moet hulle 
oop en stil net loer vir 
die geheimenisse
wat val oor die landskap

Wednesday, 22 February 2017

daar is 'n klip in die middel van my kop

daar is 'n klip in die middel van my kop
al my kop-energie hang ek om die klip
al my gedagtes kom uit klip
klip nodig nie son water lug of kos nie
vandat die klip in my kop beland het
is ek 
een 
eenvoudige 
gelukkige 
mens
klip anker my
druk my vas aan die aarde
nooit sal ek lighoofdig raak
klip maak my psigiese palpitasies stil
die kompakte gewigtigheid van klip
verfyn my fokus
my aandag is nou op klip
ek sal nie die pad byster raak

Wednesday, 2 November 2016

klipwee

        meanings that will not part from the rock - Ted Hughes

hoeveel weke nou in die stad
en my oë soek elke greintjie van klip 
en onbewoonde klip-koppie uit
daar is so 'n sterk hunkering na 
'n diepe indompeling in
die klip-natuur

dit is 'n skaarse ding hier
want sement en staal floreer 
en tentakel onderhands 
elke klip-porie

as daar so iets bestaan soos heimwee 
dan moet daar seker ook klipwee wees - 
'n wilde waansin om in aanraking te kom 
met suiwer onopgesmukte klip
daai onstuitbare honger na 
die 
genadelose 
opregtheid 
van 
klip

stone-sickness

       meanings that will not part from the rock - Ted Hughes

how many weeks now in the city
and my eyes are searching for every grain of stone
and uninhabited rocky hillock
there is such a strong yearning for
a deep immersion into
stone-nature

it is a scarce thing here
for cement and steel flourish
and tentacle insidiously
every pore of stone

if there exists something like homesickness
then there must surely be stone-sickness - 
a wild madness to come in touch with
pure unadulterated stone 
that irrepressible hunger for
the 
merciless 
genuineness 
of 
stone

Tuesday, 25 October 2016

my siel is swaar so swaar

dit is in die oorlading van emosies en herinneringe
wat ek nou na my tikbord kom
om woorde te soek en 'n helderheid in my siel te koeël
die dae is warm
die eerste lente sonder jou
die rose blom
die sonneblomsade ontkiem
die bottelborsels pronk hulle pluimtossels al in die wind

vandag het ons hele 'n klomp swart sakke met afval op jou straat gesit
vir die pickitup trok wat sonder 'n grein van simpatie of grasie daarmee 
in die niksseggende niks inry
dinge uit jou huis wat oud, verstreke, geskeur, vuil, stukkend
of net eenvoudig in onbruik gekom het
onder andere twee pick en pay sakke vol ou speserye en kruie
ek het vir dae nie die hart gehad om die botteltjies uit die laaie te haal nie
jy het nie veel van die speserye gebruik 
maar tog was dit netjies ge-etiketeer en alfabeties gerangskik
anys tot by turmeric

my oë hang swaar van die weemoed
ek staan op in die oggende
haal diep asem vir die Groot Pak
ek gaan getrou saam met ma sonja na jou huis toe
63 bellavista weg
suid-johannesburg
maar my hart sleep
ek skud sakke oop met 'n leë hart
ek vou bokse oop met 'n hangende mond
ek pak boeke, skilderye, potlode, kwaste, lappe, 
klere, borsels, naelknippers, 
origami en jou alomteenwoordige handgeskrewe notes-to-self weg
elke objek en artikel doelbewus gekies en gebruik deur jou eie hande

jy was twee-en-sestig jaar in hierdie huis
dit was jy wat elke stuk oppervlak in hierdie huis betekenis gegee het
maar nou sonder jou hang daar 'n futiliteit aan alles
ek is verbaas dat ek nie self in 'n depressie verval nie
ek is hartseer 
moer-hartseer
maar ek bly 'n dryf in my voel
weet nie vanwaar
ek wie so maklik self in futiliteit kan verval
ek het net die nodige energie in my
wat dit moontlik maak om in die donker kuil se oë te staar

tog deur die dryfkrag bly my hart maar sleep
ek het nie tans 'n rede om djollie te wees nie
vir die eerste keer in my lewe voel ek
NOU het ek die beste rede om so hartslepend te voel
vorige kere was my swaarmoedigheid gekweek 
deur ondankbaarheid, onvergenoegdheid
en plein luiheid en onkreatiwiteit 
maar nou voel hierdie swaarte soos 'n ware swaarte
geen om dit dink en om dit voel gaan dit weg vat nie

in die eerste maand na jou dood het ek so lig gevoel
so surrealisties lig dat jou lyding gebreek is
maar nou na drie maande het die swaar klippe van verlies 
in my hart kom lê
en ek wil net lê 
want my siel is swaar
so swaar
sonder jou

Saturday, 14 May 2016

kolk

Temple //Xam by Kim Goodwin & the DandyLion crew created for the AfrikaBurn Festival, in the Tankwa Karoo (photo: Louis Bolton)
kolk

‘n tornado van hout kolk uit die klip-grond
en kom tot stilstand soos ‘n ge-ankerde skip
ongesiens skiet daar wortels diep en 
klou aan klip en alle aardskragtigheid om hierdie heiligdom ten alle koste
regop te laat bly staan

die heiligdom van hout:
so vereer mens-hand die arboriale hart van woud
tol en draai, spin en weef 
sodat vorm en rituele sin gemaak word

soos ‘n sterk polsslag nou net geboorte gee aan menigvuldige ritmes
so kom die Tempel van //Xam in een geboortestoot oor die klipgrond uitgestort
en maal om en om haar organika soos ‘n dawerende dervisj

oer-kolkende verse ge-ets teen Karoo-lug
voel ons oombliklik tuis in haar skaduwees en singende koepels
vas en tog so vry op die grond staan sy haar staan
in haar vlegsels ‘n oer en speelse mensdom ingeweef
na al die eeue heen hoor ons nog die rou fluisteringe in 
hulle vergete taal 

hoeveel lywe is al uitgewis
in die naam van gulsigheid?
hoeveel siele het al die gees gegee 
in die dryf van sogenaamde beskawing?

en hier staan ons, die afstammelinge van verstoting, aan die lewe
ons kan en moet treur 
maar onthou dit is ook belangrik om fees te vier in 
herinnering aan diegene wie se harte voor ons s’n gesing het
  

Sunday, 8 March 2015

my voete wil die oneweredigheid van die lewe voel

      vir Galeo Saintz

jinne maar die beskaafde wêreld
het soveel gelyke oppervlaktes
elke gebou se staan-en-
werk-area perfek waterpas
huise biblioteke teaters
restaurante hotelle hospitale 
gallerye winkels poskantore tronke
bang vir gly die afgrond in
elke stukkie grond so gesiviliseerd uitgelê met
baksteen en sement
teel en houtplank
niemand mag moontlik trip en val nie

my lyf smag na die bolling 
skerpte en hoekigheid
van rots
die minerale koelte en sonnige hitte
van steen
die modder en gritserigheid
van grond
ek kyk na die onderkant van my voete
kyk stip na die konkawe sool wat
net mooi pas oor die ronding van klip
en sekuur spring op die duine van sand
my voete raak nou regtig moeg vir hierdie 
alewige platvloersheid van bestaan
gee my die golwende heuwels
ongerepte klipkoppies en non-apologetiese kranse

daar is senuwees in my sole wat
die dorings en die elemente wil voel
my voete weier om te ontaard in
‘n luie bondel vel en
onuitgedaagde metatarsale bene
my voete wil die oneweredigheid van die lewe voel
agge nee! my hande en oë is net so ongestimuleerd in
hierdie skoon-en-platgeskuurde beskawing
hulle hang leweloos aan my lyf met
geen doel om te klim en gryp
en klou en klouter nie
alles is net te netjies afgewerk
en vaart-en-voet-belyn ontwerp
tot vervelens toe geingenieur en geargitekteer
los julle passers en klip-malers!
laat die klippe in
hulle rondbonkigheid met rus!