Showing posts with label parodie. Show all posts
Showing posts with label parodie. Show all posts

Saturday, 18 January 2020

*The seed who wanted to live on the soil of defencelessness

Artwork and photo by Kim Goodwin (Tankwa Artscape, Tankwa Karoo, 2019)

The seed is not dead

 the seed pushes its heart against the drought
 the smell of earth and growth  screams   screams Belonging
 in the ephemeral breath

 The seed pushes its heart against the mutilation
 in the race of the egos
 the smell of sprouting and radication screams   screams Belonging
 in the tunnels of the inextinguishable survival

 The seed is not dead
 not on the mountain nor by the sea
 not in the forest nor in the desert
 nor in the baptismal fire of the sun
 where it lies with cuts through its skin

 The seed is the silent voice in the cosmos
 waiting with rain wind and hail
 the seed is present at all deliberations and decisions
 the seed peers through the ground of secrets and in the hearts of children
 the seed that just wants to sprout in the sun of the Karoo is everywhere
 the seed grown into a tree radiates through the whole world
 the seed grown into a forest rises to the stars

 Without a leaf 

* A re-interpretation of The Child by Ingrid Jonker

*Die saad wat wou leef op die grond van weerloosheid

Die saad is nie dood nie
die saad stoot sy kern teen die droogte
wat Behoort skreeu skreeu die geur van grond en groei
in die verganklike asem

Die saad stoot sy kern teen die verminking
in die jaagtog van die ego’s
wat Behoort skreeu skreeu die geur van ontkieming en vasworteling
in die tonnels van sy onblusbare oorlewing

Die saad is nie dood nie
nog by die berg nog by die see
nog in die woud nog in die woestyn
nog in die folteringsvuur van die son
waar hy lê met snye in sy vel

Die saad is die stille stem van die kosmos
op wag met reën wind en hael
die saad is teenwoordig by alle oorwegings en besluite
die saad loer deur die grond van geheime en in die harte van kinders
die saad wat net wou spruit in die son in die Karoo is orals
die saad wat ‘n boom geword het rank deur die wye wêreld
die saad wat ‘n woud geword het groei deur die hele sterrestelsel

Sonder ‘n blaar

* 'n her-interpretasie van Ingrid Jonker se Die Kind

Tuesday, 4 June 2019

Die digter is nie dood nie


photographer: Dani Debellis


Die digter is nie dood nie

geskoei op Die kind van Ingrid Jonker

Die digter is nie dood nie
die digter lig haar tong teen haar demone
wat Waansin skreeu     skreeu die stemme
van sin en behoort
in die konsternasie van die verlore siele

Die digter lig haar tong teen haar gene
in die stryd teen die sinneloosheid
wat Waansin skreeu     skreeu die stemme
van die voorvaders en spoke
in die DNA van ons opstandige woede

Die digter is nie dood nie
nòg in die bad nòg op die pad
nòg met die lem nòg met die gas
nòg op die brug oor die donker rivier
waar haar begeerte lê met salwende water in die longe

Die digter is die skim in die krygsliedere
singend met tonge kele en vuiste
die digter breek deur alle sinne en onsinne
die digter tuur deur donker poele en in die smart
van die aarde
die digter wat net wou skryf in die stilte van haar kop is orals
die digter wat vrou geword het sing deur alle tale
die digter wat mens geword het vlieg deur alle harte

Sonder ‘n woord

Saturday, 26 November 2011

mag ek...

die gedig van e.e. cummings may i feel said he het in my kop gespring toe my ouers 'n woordwisseling gehad het. hier is my vrye verwerking van die toneel (EN die cummings gedig):

kan jy 'n klim-raam vir
my grenadilla-plant maak sê sy
verseker sê hy
is jy seker? sê sy

o ja sê hy
jy is 'n skat sê sy
sê net hoe groot sê hy
so breed en so hoog sê sy

nou maar toe sê hy
dit lyk nie onmoontlik nie
haai dit maak my hart so bly sê sy
niemand anders kan dit doen soos jy

nee! wat maak jy nou? sê sy
ek pas die kalkulasies so bietjie aan sê hy
maar dis nie hoe ek dit wou he sê sy
hou jou bek sê hy

my grenadilla gaan skeef groei sê sy
moenie so stres sê hy
ek gaan iemand anders se hulp kry sê sy
jy waag dit nie sê hy

nou dan doen wat ek sê sê sy
gaan vlieg in jou moer sê hy
ek gaan jou nooit weer vra sê sy
nou maar toe, ek loop nou maar sê hy

ag nee, kom terug sê sy
maar dan los my uit sê hy
onthou so hoog en so breed sê sy
ek gaan die grenadilla se nek omdraai sê hy

try dit net, en ek draai JOU nek om sê sy

die oorspronklike gedig van e.e. cummings:

may i feel said he


may i feel said he
(i'll squeal said she
just once said he)
it's fun said she

(may i touch said he
how much said she
a lot said he)
why not said she

(let's go said he
not too far said she
what's too far said he
where you are said she)

may i stay said he
(which way said she
like this said he
if you kiss said she

may i move said he
is it love said she)
if you're willing said he
(but you're killing said she

but it's life said he
but your wife said she
now said he)
ow said she

(tiptop said he
don't stop said she
oh no said he)
go slow said she

(cccome? said he
ummm said she)
you're divine! said he
(you are Mine said she)


Monday, 27 June 2011

hotel bedford

ek het in 'n vorige post (22 Junie) oor die GREAT oosthuysen-familie geskryf waar ek tydens my fiets-reis in die oos-kaap in februarie 2011 oorgebly het. in kort : 'n familie wat hulle deur en harte vir my oopgemaak het, sonder om my van 'n bar of soap te ken. chop-chop het die ys gesmelt, die soundsystems uitgerol, gepartykie laat die biesies bewe. die pa, andre, het vir my 'n CD opgeneem waarop ek 50 minute se klaviermusiek speel. my eerste vol-lengte opname! ek het laas week een van die tracks op my blog opgelaai. hou die spasie dop > nog meer gaan volg(-;

hulle seun, diaan, het die sondag oggend "Hotel California". saam met sy kitaar gesing  - wat 'n engel van 'n stem. ek het die woorde van die song http://www.azlyrics.com/lyrics/eagles/hotelcalifornia.html gevat en dit omskep in >>>

hotel bedford

vir die oosthuysens in bedford

op 'n helder ooskaap straat, warm wind in my hare
koel geur van skaduwee's wat oprys deur die blare
daar voor aan die groen kant van die straat
hoor ek hoe glimmerende klanke met my praat
my voete groei vlerke en my oë word helder
ek't gestop vir die nag of drie
daar staan julle in die deur
ek hoor hoe adam blaf
en ek dink by myself,
'hierdie is die knus sonhuis EN die koel oase van 'n sterregewelf'
julle vat my fiets en wys my die weg
daar was stemme deur die gang,
wat aan my ore kom hang...

welkom by Hotel Bedford
so 'n lieflike plek
wat jou gees en lyf opwek
soveel liefde en plesier in Hotel Bedford
enige tyd van die dag
kan jy dit daar vind sonder om te soek of te wag

haar stem is die van 'n aktrise, sy het 'n huis van spieëls en klippe
en 'n fan-club van kinders en engele wat hang aan haar rooi, rooi lippe
sy het baie mooi, mooi drome wat sy op haar vlerke neem
en hoe ons kon dans in die valentynsnagte
soele sweet en soene bly klou alomheen
sommige dans om te lewe, sommige lewe om te dans!

so roep ek die kaggaberg,
asseblief, bring my 'n glas koelte
hy antwoord, 'sorrie, ons is uit; ons het dit nog laas bedien in die 
voorjaar se soelte'
en nogsteeds klink die stemme van hier naderby
wek hulle geeste in die middel van die dag wat agter my kuite bly ingly
en ek hoor hulle sê...

welkom by Hotel Bedford
so 'n lieflike plek
wat jou gees en lyf opwek
soveel liefde en plesier in Hotel Bedford
enige tyd van die dag
kan jy dit daar vind sonder om te soek of te wag

hulle weet hoe om te lewe in Hotel Bedford
wat 'n wonderlike plek om die tyd te verwyl
daar waar jy in die oase se skadu's kan skuil;
die liedere van 'n suiwer seunstem kan hoor sing
en die sketse van 'n meisiehand oral om jou sien uitkring

kitare teen die muur
koffie op die vuur
en hy sê, 'kom speel die klawers van die yamaha,
ek sal jou opneem vir die nageslag, sê net ja'
en tussen die klankmeester se kabels
roep ek my galoperende vingers bymekaar
en ek speel diep in die rekenaar se geheue in
en voel en hoor hoe die klanke my hart oorwin

...

die laaste ding wat ek onthou, ek't my rooi perd opgesaal teen 'n wolklose
lug
en uit die hittegolwe van Poseidon gevlug
ek kon die roep van die pad nie langer ignoreer
om die lesse van die swerwers verder te leer
die portier sê,

ons is geprogrammeer om liefde te gee en te ontvang.
jy kan enige tyd jou gang gaan
maar jou hart sal bly om na Hotel Bedford te verlang.

24 februarie 2011