Showing posts with label tong. Show all posts
Showing posts with label tong. Show all posts

Thursday, 22 May 2025

Hoendertande

Een van my klavierstudente se mammas het gevra of ek vir hom 'n gedig kan skryf wat hy tydens die skool se Eisteddfod kan voordra. Hier is dit. 
(Ek is so trots om te rapporteer dat Michael goud en baie positiewe kommentaar gekry het vir sy voordrag). 

Hoendertande

Goeie dag Liewe Luisteraars
ek wil julle voorberei:
Wat julle hier gaan sien
is soos hoendertande – baie skaars:
‘n 10-jarige seuntjie van Mossie straat
wat veel meer ‘n tennis toernooi wil speel
staan nou hier om ‘n gedig met julle te deel

Ek het geen net of rakket om my te beskerm
HELP! Ek kry ‘n knoop in my tong en my derm
Waar is my groen balle wanneer ek hulle nodig het?!
Net een enkele klein gedig in my mond
om my van julle starende oë te red!

Ek is darem nou al in die middel van die vers
Ek hoef nie meer op my tande te kners
Ek begin van hierdie rym te hou -
dit is soos om op tjoklits te kou

Al jaag my asem en word my wange rooi
is dit so lekker om woorde oor die net van my tong te gooi
Ek hoor al hoe die skare gaan juig
wanneer ek aan die einde vir almal gaan buig

Nee! Hoe het ek so gou by die einde gekom!?
My maag het nog nie eens begin brom

Liewe Luisteraars – luister nou mooi
Ek het julle gewaarsku wat julle hier gaan sien
is soos hoendertande – baie skaars
Hierdie 10-jarige seuntjie van Mossie straat
wat so graag tennis toernooie speel
wil nou meer en meer gedigte met die wêreld deel

Saturday, 4 January 2025

Jagter, jagter

Jagter, jagter
vang my as jy kan
sny my keel af
tap my bloed uit in jou emmer
kerf my in eetbare snitte op
gooi my pels oor die drumpel van jou deur
hang my skedel teen jou muur
moenie probeer my grimas wegdruk of vervorm nie
ek sal vir jou bly oopbekglimlag
totdat jy eendag self langs my
teen die muur hang

* * *

Jagter, jagter
kwes my met jou koeëls
ek wil weer en weer 
daai wrang smaak van verwondering teen my verhemelte proe
gee my geen ander gevoel
as bloed wat uit my eie liggaam loop
daai ontstollende oomblik
verruklik lewendig
voordat die wegkwyning insypel
en die bloed vervang word
met die starre dood

* * *

Jagter, jagter
kom vang my in jou net
ek sal skop en ruk en
byt en spoeg
maar die struweling sal nie plat gaan lê
jy sal my dra na jou grot
die opstandigheid in my tong
sal nog af en toe bly flikker
stukkies van my sal met tyd
in die droë are van die aarde wegsyfer

my gees sal in die klippe gaan klouter


* * *

Jagter, jagter
kom tel my op
druk my in jou hand
vryf my oor jou slape
jy sal dink dis klip
wat snydende gewig teen jou lê
maar dis my tonglem
wat nog wild flikker
en nie sal lê
totdat sy in die wonderholte
van haar mond haar tuiskoms weer vind

* * *

Jagter, jagter
jy hoef nie jou geweer op my te rig nie
kwes my eerder met die koeëls van jou oë
mmm, my wonde bloei verruklik
ek gooi my arms hoog soos fonteine

Saturday, 28 December 2024

soen 2

jy soen my asof my tong
'n stuk kurk is wat jy 
met soveel deernis en fermte
uit die nek van 'n wynbottel trek

kantel jy my nek en lyf teen die perfekte hoek
sodat niks van die soete wyn van jou hartstog verspil nie

soen 1

jou tong is 'n olie-boor
wat spinnend en tollend
al om die skag van my tong en keel
dieper afgly
en nuutontdekte olies
uit my reservoirs pomp

Monday, 2 December 2024

eerste gedig vir jou

my oogwimpers wil
jou sternum ontsetel

my wangbene wil 
jou heupbene ontsluit

my vingerpunte wil 
lofliedere oor jou onweerstaanbare glimlag openbaar

my tong wil 
die chiaruscuro in jou siel oplek

my verhemelte slaan uit in hoendervleis
soos jou stembande deur my murg vibreer

my ondeunde tande wil 
jou kniekoppe soet en sappig verbrysel

my soele lang inasem wil 
jou hele rugstring insuig

my basuinende uitasem wil 
al ons ordentlikheid skaamtes versigtigheid en makheid
uit hierdie wentelbaan verwilder

my elmboë wil 
in jou dye insmelt

my nek wil 
diep binne jou murg nesskop

my kop wil 
verdrink in jou ribbekas

my hart sit ek teen jou ore
sodat jy wild en wakker die koorsagtige klop kan hoor

my borste druk in braille
die hartstog teen jou ruggraat in

my hande wil 
die blom van jou lyf oopspiraal

7 sept 2024

Sunday, 27 October 2024

terugkeer

hierdie atmosfeer tussen my en 
die papier en die digterlike draad - 
so sag, so intiem, so privaat
wanneer die wêreld en die twyfelinge
vergete lê 
is net hierdie
klein glimmerende sirkelgang
die werklikheid 

hierdie terugkeer na papier
hierdie vertroue in die potlood

o ritme van dig, jy oortref
die beste van ritmes
die gu-bu, gu-bu van my hartpols
word versterk deur die digkuns
wat verhelderend deur my are pomp
o, poësie, jy politoer my ore
jy skaaf my vingerpunte
jy verskerp my tong
jy laat my pupille klein trek
met jou verblindende lig
my neusflanke waaier met jou ontembare reuk
my papier en sintuie tuit 
in 
die 
gretige 
afvoerpyp 
van 
die 
tregter
sekuur gefokus dat 
geen druppel van jou 
ontsnap!

30 maart

die gedagte aan jou

die gedagte aan jou

stoot soos 'n wilde springgety 

deur my borskas

breek my ribbes in splinters


vandat die fontein van jou mond 

die tuin van my mond natlei

blom my tong in honderd hibiskusse


Thursday, 31 August 2023

stom en stomp

ek voel alweer soos shakespeare se lavinia
- tong en hande afgekap - 
onvaardig in die daaglikse omgaan
van hierdie digtersbestaan

net soos lavinia hou ek 'n stok 
lomp in my stomme mond en 
met my stompe arms 
stuur ek die stok oor die grond en 
kerf die rou en snyende waarheid in 
die verbysterde grond

Wednesday, 23 August 2023

bloedrooi is my digkuns

o my digkuns, jy kan nie help om 
bloedrooi en bloedig 
in my hart te klop nie 
jy het al die nood-digte bestanddele
om gesond en gretig te oorleef - 
die plasma van die verbeelding 
           (om die voedingstowwe in die honger selle te pomp)
die rooibloedselle van die metafore 
           (om julle asems weg te blaas met die suurstof van die vergelyking)
die witbloedselle van die ritme 
          (om julle immuniteit teen die verveling op te bou)
en die bloedplaatjies van die sinnebeelde 
          (om die vers ordentlik te laat stol in julle ore)

o my digkuns, o my bloed, hoe alles perfek pols in bloedrooi harmonie!
hoe kan ek anders as 
om myself 
bloed-dig op
die papier uit te druk?!

Sunday, 30 April 2023

gaan haal ek haar

wanneer my woord kromrug trek
en vertroue verloor in haar digterlike sin
gaan haal ek haar saggies van
die muwwerige blad en lê haar op my tong
daar vind sy vernuwing en herlewing
proe sy die lewe anders
en spruit ver en hoog
in digte blare-takke

Wednesday, 26 April 2023

begeerte

begeerte vir woordkapperjolle
fynbesnede metafore
ondeunde rymelarye
wat een na die ander
van die tong afrol
en die vermaaklikheid van
die poësie
herskeleteer

Tuesday, 30 August 2022

dolosgooier van 'n gedig

I

die ambisie van die gedig is so indringerig
dit laat my nie toe om oor te
gee aan ‘n sukkelary nie
so 'n waaragtige astrante houding
het hierdie woordkuns!
ek probeer my skaar met
‘n hardvogtigheid
probeer anderkant toe kyk
maar nee! die kleine lettertjies
kom sit met alle mag
so grieselig in my kop
en kom lek hier by my vingers uit

II

ek het al vir jare die voorgevoel gehad
dat hierdie gedig haar verskyning gaan maak
meer as ‘n verskyning
is dit ‘n harlekinade
met al die gekskeerdery en geverfde gesigte
ek weet nie wie spot met wie nie!
dit is asof ek kompeteer
met my sinne in die verspring-pit
die stof spat al om ons enkels
maar ons wedywer vurig met mekaar
beide wil die ander een ver uit-spring

III

die kuilvoer word so gistig en suur in my kop
selfs die blêrende skape in
my stompe en passiewe gedagtegang
wil nie eet daaraan
ek kyk verlief na die moepel
en lê my warm lyf teen sy stam
“hoe wild en vry groei jy nie!”
en so dompel die natuur my in die romantiek
van haar polsende hart
ek pluk verwoed al die wilde-als
al om my enkels en
kook dit op in ‘n swetende en swetsende tee
selfs die kakkerlakke laat vaar hulle
alewige geskarrel en kyk my verbyster
aan hoe ek die bitter van die als in my keel
afstort
inderdaad – hierdie passie om kruie-gesond te leef
is vir meeste doemwaardig
hulle dink die pluk van blare is meer grusaam
as die moordpleeg van bloed en siel-diere
aai, sekere idee’s moet net in die son
bly lê en verskrompel

IV

die dae se skarniere verslyt
met elke sonsopkoms
maar die gedig bly om die dolosse te gooi
hardnekkig in haar gewoonte om
hier in my nek te blaas
as gedigte maar ‘n blywende effek kon blaas
en die koersskommeling tot ewige stilstand ruk
sal ons dalk koebaai sê vir
die weghardloop-verbeelding van geld

V

die dolosse ontaard in vonk-proppe
wat mekaar begin jaag in
die hippodroom van my kop
hulle begin lyk na artisjokke op hitte
as daar maar ‘n hofmaarskalk was
wie ek kon roep wat vir my in die bresse kon tree
maar, nee, ek is op my eie

VI

ek gaan skaar my by die vrouens in die harem
en vra hulle of hulle ook so verlei word deur die Woord?
nee, sê hulle, maar hoekom probeer jy
nie ‘n ontwapeningsveldtog nie?
haai, ek het nooit daaraan gedink nie
die geheim van hierdie driftige aanteel van woorde
deel dieselfde lankmoedigheid aanwesig in stalaktiete
‘n stille, onopmerklike groei
hoe kan ek hulle nou ontwapen?
wat is die wapen wat ek voel op my geteiken is?
ek gee moed op
ek gaan slaap met ‘n ellelange hanglip
en hoop die aand gooi nie
nog dolosse in my half-wakker drome nie
al wat ek kan doen is om op my tande te byt
en te hoop niemand sien my dolsinnige gryns raak
een greintjie van ’n kyk in my rigting
sal jou in ‘n sout-pilaar verander
al hoe ek hiermee leef is om deur die dag so
hiperbeleef as moontlik te loop
iewers sal die gedigte se gedrag raffineer
met my invloed
en die harlaboerla van hulle ledemate en tonge
tot orde roep
en soos die moeder-owerste sal ek hulle
siele deur ‘n ring kan trek
so netjies en heilig sal hulle voor my staan

VII

teen hierdie tyd sal die gedig
die stadsvryheid verdien
en vry deur die strate wals
en enige kafee inloop en homself knuppeldik
aan die atjar eet
die burokrate sal met nuut-ontdekte ywer
die verse se skoene poets
en die posmeester sal teen geen tarief
die digkuns aan elke lid van die wêreld pos
nodeloos om te sê
die poësie sal ‘n groot hawiksneus groei
en homself luid op die skouer klop
en trots elke kruiwa vul met leestekens en sillabes
en die bakstene en sement vervang met dit
wat meer sin maak
met die gedig se pralery
sal hy homself oortuig dat hy
skuiling en warmte kan bied vir die massas

VIII

en so gooi die gedig haar dolosse
selfs in die aspidistras en krisante
dit help nie ek is ‘n suurknol
vier fees saam met die verse se
brutale parmantigheid
ek kan seker net gulhartig daarvan afkom
dit help nie om hulle misbaksels te noem
of die hoof-inhoud van my ontlasting nie
laat ek eerder bieg dat hulle soos
pypkaneel en die geelste borrie
goed is vir die selle
elke dag wiegel hulle voor my oë
met hulle volywerigheid
hard aan die werk om
my uit te daag met die beste van
harsinggimnastiek

Thursday, 25 August 2022

oseaan is 'n gevoel

en aan die begin was die gevoel
en die gevoel het idee geword
en idee word woord
en woord word tong
en tong word sprong
en sprong word sweet
en sweet word reën
en reën word oseaan

Wednesday, 15 June 2022

poorte van die digdom

om deur die poorte van die digdom
te loop met parate oë
vlymskerptong
dawerende voeteslag
om solied my staan te staan teen
die alewige gemarsjeer van die pedante

Monday, 23 May 2022

hoekom praat / skryf ons in digkuns?

(in partikulêre orde): 

1.       om te toor

2.       om ore en oë tot stilstand te bring

3.      om aandag op die ritmiese tong te vestig

4.      omdat ons ons taal geniet

5.      dit verenig teater en intimiteit

6.      digterlike sillabes op die tong is vergelykbaar aan sjokolade

7.      aaaah, dit is so ekonomies - meeste digkuns benodig slegs enkele asems om lewe te kry en gee


Sunday, 22 May 2022

fluweel vlerke

ah woorde kan met sulke verleidelike fluweel vlerke
teen die binne wande van my mond stryk

met net ‘n paar subtiele kontorsies van lippe en tong
skep ons wonder-sillabes wat bekoor, verlei, vermaak

die toortonnel van die mond
die magiese grot
die kolkgat waar die woorde geslyp word
tot perfekte koeëls van klank wat
vaartbelyn die oorwande kwes

Saturday, 7 May 2022

ek is uitgetiep oor die afgrond van jou verbeelding

om te weet die oë van jou het op die woorde van my geval
maak elke gewrig in my sintaksis ontkoppel

ek is uitgetiep oor die afgrond van jou verbeelding - die ekstase!
die hart wil nie bedaar

ek staan kaler as kaal voor jou
en dis nie skaam en wegkyk
maar diep in jou onbegrensde oë inpyl

ek sien
jou
raak

en die sien
raak
jou

met ons siele bou ons metafore waaroor ons na mekaar se digte takke klim

jy is 'n gety wat deur my pols
en die slapende wildheid in my wakker maak

god dank vir aanraking
en
invloed!

my tong het reggemaak vir 'n forever stilte
en toe kom jy

en ons weet goed
aangeraakte organe staan
penorent

en skielik maak
oorlewing weer
sin

ek wil in alle naaktheid voor jou staan
niks anders sal sinmaak

Tuesday, 3 May 2022

vanoggend het ek van jou gedroom


        vir Kim

vanoggend het ek van jou gedroom
jou tong was so koel en tuimelend
soos ‘n waterval diep in my mond

liggaamsdele en tonge is bekend in my drome
maar ek kan nie onthou dat ek vantevore
gedroom het oor ‘n sensasie van temperatuur nie

die koelkoelerkoelste tong het jy teen myne gelê
- wat a verruklike siddering skiet deur my nek -
jou tong het so helder en kabbelend gevoel
soos die water van ‘n bergrivier

die sagte nat koelte van jou duikende tong
het die donker poorte van my wese
met sy groot skag lig oopgekalwe

       nou loop ek die res van die dag met
       hierdie droom-deurdrenkte keel
       my oë wil net terugkeer na slaap
       my lyf is warm en nat gesweet
       my dye wil onder my insak

        sedert die droom
        is dit net my tong
        wat koel en standvastig voel

***

i dreamt of you this morning

     for Kim

i dreamt of you this morning
your tongue was so cool and cascading
like a waterfall deep into my mouth

bodyparts and tongues are familiar in my dreams
but i can not remember that I have ever dreamt
of the sensation of temperature before

the coolcoolercoolest tongue you laid against mine
- what a thrilling shiver shot down my neck -
your tongue felt so lucid and susurrating
like the water of a bright berg-river

the soft coolness of your diving tongue
carved open the dark corridors of my being
with its great shaft of light

       the rest of the day i have been walking
       with this dream-endrenched throat
       my eyes want to return to sleep
       my body is warm and sweaty
       my thighs want to collapse

       since the dream
       it is only my tongue
       that feels cool and grounded today

Friday, 19 November 2021

volmaan en vyeboom

ek skryf my verspotheid weg
ek skryf my vertwyfeling weg
ek skryf my onvanpaslikheid weg

ek gaan lê onder die vol maan
tiep my kop onderstebo
sodat ek die reuse vyeboom
met sy wortelbene in die lug sien tol

met die omtalie
hop die maan tot op my neus
my bonsende hart verstil
my tong lê laag in my mond
my oë rol agteroor

kom slaap 
kom sluimer diep in 
my maagwand vanaand

Thursday, 18 November 2021

gretig

in mcgregor brand die digters 
se harte en tonge
soos kerse vanaand

so gretig om lig 
in die luisteraars
se ore
te kabbel