Showing posts with label naaktheid. Show all posts
Showing posts with label naaktheid. Show all posts

Saturday, 7 May 2022

ek is uitgetiep oor die afgrond van jou verbeelding

om te weet die oë van jou het op die woorde van my geval
maak elke gewrig in my sintaksis ontkoppel

ek is uitgetiep oor die afgrond van jou verbeelding - die ekstase!
die hart wil nie bedaar

ek staan kaler as kaal voor jou
en dis nie skaam en wegkyk
maar diep in jou onbegrensde oë inpyl

ek sien
jou
raak

en die sien
raak
jou

met ons siele bou ons metafore waaroor ons na mekaar se digte takke klim

jy is 'n gety wat deur my pols
en die slapende wildheid in my wakker maak

god dank vir aanraking
en
invloed!

my tong het reggemaak vir 'n forever stilte
en toe kom jy

en ons weet goed
aangeraakte organe staan
penorent

en skielik maak
oorlewing weer
sin

ek wil in alle naaktheid voor jou staan
niks anders sal sinmaak

Monday, 6 February 2017

bring ek my lyf aarde toe

photo: Keran Elah

mmm, soos appels en koringkorrels voed
die klei-grond my bloed
bring ek my lyf aarde toe elke dag
ruik ek die stof
ruik ek die diep nat fertiliteit van modder en grond
wat by die ryk slik en slym poele van die aarde uitmond
wees versigtig waar jy trap
want elke dag gee grond geboorte aan menigte wesens
waardeur die lewensbloed tap
wees versigtig want jy trap dalk op iets nuut en kaal
iets wat nou net begin asem haal

mmm, like apples and wheat
this clay-earth feeds my blood
everyday i bring my body to the earth
i smell the dust
i smell the deep wet fertility of mud and soil
that pushes up from the earth's rich pools of mire and slime
be careful where you tread
for everyday soil gives birth to a myriad of beings
through which flows the lifeblood
be careful, for you may step on something new and naked
something that has just begun to breathe

Monday, 11 May 2015

droom ek hardop

kledingloos
sit ek op die klip 
van die baai

die vel van 
my siel 
haal asem

droom ek hardop
met 
my lyf

begin 
ek 
opstyg

naak
vlieg ek 
sneller

Tuesday, 12 February 2013

ek wil weer voel hoe dit voel om inkantasies die wind in te sing

in die kwiksilwerende organika soek ek versadiging
probeer ek my klei-lyf 'n ware rugstring gee
ek verval in 'n tornado van donker sensasies
gegiet in die vrees vir die woord
diep krap ek in my onderbewuste 
opsoek na 'n onverskrokke feesviering van letter en klank
hoe ryk is die dieptes wat my keel net-net kan voel
en oombliklik weer in die niet verdwyn
ek kreun die nagte om
want waaragtig ek wil nie agterbly
ek wil weer voel hoe dit voel
om inkantasies die wind in te sing
ek wil weer voel hoe dit voel
om met my naakte vlees
die ongenaakbaarheid van die elemente
om my ledemate te voel kolk
ek wil weer die resonerende pols deur my are voel golf
ek weier om te ontrafel
ek het nog te veel vlerk wat wil vlieg –
uitbundig wil die heilspellende spel van die lewe
deur duister vrees en skaamte breek
en met hierdie stem, die enigste stem wat ek het,
wil ek my spoor vol en diep trap
uit hierdie lyf 
wat weet hoe 
oer voel in 
die alleen-grond
kom daar 
'n lus 
gegroei 
wat weier 
om 
tot 
die 
niks 
te 
verteer


i want to feel again how it feels
to sing incantations into the wind

in the mercurial organica i search for  satiation
i try to give my body true spine
i fall in a tornado of dark sensations
moulded in the fear for the word
deep i scratch in my unconscious searching
for the intrepid celebration of letter and sound
how rich are the depths that my throat can nearly feel
and then instantaneously disappear into the void
i groan the nights away
for i don't want to be left behind
i want to feel again how it feels
to sing incantations into the wind
to feel with my naked flesh
the inclemency of the elements
whirl around my limbs
i want to feel again the resonating pulse wave through my veins
i refuse to unravel
i have still too much wing that wants to fly –
the haunting play wants to break boisterously
through dark fear and shame
and with this voice, the only voice that i have,
i want to tread my tracks full and deep
from this body
who knows how primal feels like in
the lonely soil
the desire
comes growing
refusing
to
dissolve
into
the
nothing