Showing posts with label gemoedstoestand. Show all posts
Showing posts with label gemoedstoestand. Show all posts

Thursday, 31 July 2025

soms

soms, tog soms
kry ek nog so oomblik van oorstelp
waar my nek en keel uitspan met 
'n vlietende uitbundigheid
vanoggend was so  vlietende somse oomblik -
toe voel dit asof al my voorouers en al die kunstenaars
hier deur my keelbande wil losbreek

ja soms, tog soms 
word ek oortref met iets groters as ekself

en dan draai ek om
en trap ek weer in my bekende lara-spoor

maar iets bly gloei in my nekspiere
iets helder bly agter

Wednesday, 26 February 2025

my huis staan reg hier

ek voel my skrywery is so aan die lewe
daar is 'n vibrancy,
'n onhuiwerigheid,
'n voortgriffelende openbarigheid
ek skryf sonder daai huilerigheid
daai vrees, daai twyfel
ek skryf nie omdat dit goed of sleg is nie
of mense dit gaan lees of nie of
gaan goed-of afkeur nie 
ek skryf dood-een-voud-dig-lik
omdat dit FOKKIN lekker is!
ek wil nie brei, ek wil nie koekbak
ek wil nie mure bou, ek wil nie toilette regmaak,
ek wil nie trokke bestuur, ek wil nie byeneste aanhou
ek wil nie verf of teken 
ek wil nie wegkruip of weghardloop
ek wil skryf skryf SKRYF:
my heenkome 
wat eenvoudig vloei uit die punt van my potlood
ahhh ek huil nou sommer - 
my huis staan reg hier tussen potlood en papier
nou sal jy soet slaap, skat-Lara

Tuesday, 25 February 2025

komaan Lara 2024 is lankal verby!

is ek nou binne die 5 van 2025?
die 5 voel nog so vreemd onder my potlood

oefen nou Lara:
ek wil en moet meer gemaklik en 
teenwoordig word met hierdie 5
5 5 5 5 5 5 5 5
 5   5   5   5   5   5
5 5   5 5  5555  5555  5 5 555    555 
5

nee! dis 'n ongemaklike gekrappery!
wat 'n onelegante vetpensnommer
moet ek myself maar oorgee aan 
die lompheid van hierdie jaargetal?

ahhh ek het so baie van 2024 gehou as 'n getal en 'n jaar
 - dit kan nie oor en verby wees nie?!

komaan Lara 2024 is lankal verby!
span jou kreatiwiteit vingers en tone in
om hierdie 5 met vollywige selfvertroue en 
feestelikheid in te kleur:
komaan: doen dit more eerste ding:
vat soveel moontlik kleurpotlode en 
griffel en dans 
daai f*kkin 5 vaartbelyn en 
swierig aan die lewe!

Thursday, 23 January 2025

vat my huistoe

ek raak naar van hierdie heletyd 
in my kop, in my eie geselskap te wees
ek begeer 'n liefwees sonder entanglement
'n liefde waar ek nie so vervreemd
en alleen voel nie
wanneer en vanwaar het ek geleer om so te voel
wanneer ek deeply invested in iemand word?
ek soek iemand wie my kan wegtoor
van my en sy koppe
iemand in wie se omhelsing
ek vry en heel myself kan invou
en net waar aan myself bly en nie verlore raak
so diep gehuld en veilig en geliefd voel
nie bedreig en jaloers en geintimideer nie
iemand wie myself laat vind en wees
iemand met wie ek saam 'n heenkome
vir my verwese hart kan opbou
iemand wie weet waarnatoe
om my te vat wanneer ek vra:
vat my huistoe

ek kan nie help dat ek tans so huisloos
dakloos en deurloos 
vensterloos en grondloos voel nie
ek soek iemand wie my nie afskeep verveel frustreer nie
iemand wie die klokke in my hart sal laat lui
iemand wie my hoekigheid, my onblusbare hande, my alleenlyf 
sal koester, bewonder en versag
ek soek iemand waar ek myself sorgloos en vreesloos kan invou
die hunkering na hartsgemak bly my sielsore tuit
ek is so goed geolie daarin om met myself huis te hou
maar ek wil weer leer en versag om spasie te deel
nie noodwendig elke dag, heel week, maand in en maand uit
watter praktiese hartsomhulde oplossing is daar?

Wednesday, 22 January 2025

net so is dit verby

net so is dit verby
net so breek die hart
net so word die lyf verkoue
net so knak die gemoed

maar net so staan sy op
gefokkinolie in hierdie meedoënlose rivier
genaamd lewe
onteensegbare waarheid dat lewe op haar manier balans soek

die week pluk sy honderde hase uit allerlei hoedens
weet nie waar kry sy die reserwes
haar vingers het so baie klaviermusiek om gereed te hê voor 15 februarie
die emosies en stresvlakke het deur die dakke geskiet

teen die brainfog
teen die weenklaag
teen die siekte
teen die alewige gehoes
teen die snydende kopseer
teen die baie stemme
staan sy op
sy dog sy was superwoman toe sy in haar blomseisoen was
maar fokkit sy is meer as superwoman nou wat sy
deur modder moet waad
viva lara viva die hart sal nie versaak!

Thursday, 2 January 2025

net ek en die meer

so vroeg in die jaar
en ek is huiwerig
om te veel goed te reël en beplan
want 2024 het gewys
hoe vinnig spring al ons aksies na die verlede

ek sit nou liewers op my stoep
kyk na die boom
luister na die see

hierdie alewige hede wat so vinnig verlede word
put my nostalgie vreeslik uit
ek is gatvol vir hierdie meedoënlose marsjeer van tyd

in plaas van toelaat dat tyd hierdie pylende baan bly
sal ek haar toor na hierdie groot meer
waarop ek in 'n bootjie stadig lê en dryf

    sonder onthou
    sonder vergetelheid
    sonder more
    sonder gister

net     ek      en      die        meer

Friday, 27 December 2024

die jaar se orgasme bly ons ontwyk

    - vir die onversadigde mensdom (of dalk net vir myself)

daai pille vir kersfees wat die heuwels fantasties
al dringend en singend soek -
ons soek hulle ook!
pille wat ons velloos, hartloos,
maagloos en tydloos binne 'n luglose vakuum sal inwerp
hierdie dringende gefeesmakery
een wel-gekonstrueerde wensdenkery
en superafkakkende happyhighnaaiery
wat ons almal laat spaander die einder in

al die dae van hierdie pylende jaar twintigvierentwintig
het tot hierdie punt opgebou
so vurig het ons oorlewingslus gebrand
blind die kalenders volgegrif

maar die jaar se orgasme kom net nie ...

hoe de donder kan ons die nuwe jaar ingly
terwyl die voleinding van hierdie stotterende jaar 
buite ons bereik bly?

ten spyte van onsekerheid en verwyt
bly ons opstaan en vreet en dans
siekte en ekstase hou die gebede en hallelujahs
vol vonke ingespuit
aftakeling kry ons nie onder
ongeluk en rampspoed bly skerp rooi vlaggies in ons gesigte waai
maar eerder as skrik en lê
sal ons lag en huil
en te midde van die sterftes alom ons
bly ons ongeskik en brutaal aan die lewe
fokkit hoe vermetel en yslik wonderlik die
klop van
die hart

ons bly grense skuif
harte oopbreek
koppe losbars
vermallend bly die strewe en voorstuwing

maar die jaar se orgasme bly ons ontwyk ...

hoe de donder kan ons die nuwe jaar ingly
terwyl die voleinding van hierdie stotterende jaar 
buite ons bereik bly?

gee ons pille hierdie krismis
dat ons soet en salig buite tyd en kop
oor hierdie jaar se laaste hygende hoesaanval
gevoelloos en elegant kan galop

Tuesday, 24 December 2024

hoe kry ek dit reg?

my magtig, hoe kry ek dit reg om myself
so diep te dompel in hierdie liefdeservaring?
ek is beide helderdenkend en beneweld
ten volle bewus en ten volle dromend
so rasioneel en so bedwelmd
so versadig en so honger

ek is gelyktydig subjektief en objektief
ek kan voel en ek kan meet
liefdeswetenskaplike én liefdesdrenkeling
'n kalkulator én 'n beswymeling

so helder so dronk
so 'n komma so 'n punt
so verlore en so gevind

Saturday, 21 December 2024

die spieëls agtervolg my

vandat ek verlief is

agtervolg die spieëls my

hulle omsingel my

klem my keel toe

hou my gyselaar


Thursday, 19 December 2024

soos 'n steenbokkie

in die afwagting op jou vele komste na my woonstel
trippel ek soos 'n steenbokkie oor die velde van my opwinding
ek bly spring na die venster en loer verwild na die straat
ek is ongeduldig, bevlinder, mallerig, bewerig
skud my hare alewig reg 
knik my kop en warm my glimlag en 
smeulende kyk op in die spieël
hoeveel keer voel ek gelyktydig mooi en lelik
sal ek ooit bedaar?
ek wil net so perfek en aantreklik wees vir jou

Sunday, 15 December 2024

(o lewe so rojaal en so wreed is jy!)

die gedigte stoot vermallend om en om in my kop
soos die stuwende getye van die oseaan 
teen elke stukkie hygende lewe beur en
skommel my om en om
soos die helder heliksing van die singende DNA
jy vries my dansende lyf in honderde stop-motion tonele
ek is nie bang dat jy my in elke oogknip en uitreik alles laat voel nie:
samehorige verlorenheid
vlietende ewigheid
laggende weenklae
fragmenterende behoort
ontbindende voleindiging
troebel helderheid
en smee-ende verwonding
die cantabile-lyn wat jou siel uit jou keelwand trek
versplinter in honderdduisend lewendige sterftes
die murg resoneer daagliks met die uitgehongerde versadiging
en ons koppe hang oor die helderwarrelende naarheid
van elke sterwende herlewing
(o lewe so rojaal en so wreed is jy!) 
jou vingerafdrukke ets obsidiaan my siel
terwyl die fluweelkyk in jou oë
stralekranse uit elk van my porieë laat skyn

Saturday, 14 December 2024

jy verhelder my

ek het vir jou gesê jy is geniaal

en ek staan nogsteeds daarby

dit vat 'n genie, 'n sekere meester, toornaar, 

siener, sanger, 

minnaar, man, 

mens, JY

om hierdie klein druppel van 'n mens, vrou, 

digter, tokkelaar, huppelaar, 

lewe-liefhebber, EK

so helder raakgesien en raakgevat te laat voel

dit vat 'n genie om iemand soos my raak te toor

soos wat jy dit doen


ek is vermal ek is verlief ek is versot

ek is verhelder soos nooit vantevore


Thursday, 24 October 2024

ek is nie jammer

die lewenskreun is onverskrokke
al is ons hoe kwesbaar

die kontrapunt in my lewensfuga
soek alewig na die ontwykende voltooide kadens

die onrus bly
smeul in die smeltkroes

die primordiale gil bly
diep-versonke in my ongekarteerde hart

die heilspellende soeke
hou nie op om binne my borskas te vibreer

die trillings laat my speeksel
in my kieste opdam

die begeerte vir glorieryke seges
bly die bloed wild en wakker uitpêrel soos kwiksilwer

ek is nie jammer dat ek voel begeer en reageer nie
hierdie gedig kan my hart genadeloos vir die wêreld oopspalk

Thursday, 25 January 2024

stunt-double longe

ek probeer om te skryf terwyl 
ek deur die slym moet asemhaal
dit voel asof al die digkuns
wat dalk kon asemhaal
verpletter word deur
hierdie onfatsoenlike gehoesery

ek voel soos 'n sub-mens
ek haal nie deur longe asem
ek haal asem deur 'n roggelende ondergrond
van swerende slymtonnels
ek loop so verstar en verskrik
in hierdie wêreld
my nek-, rib- en laerugspiere
word so gelouter
hulle het geen benul wat 
pynloosheid en ontspanning beteken nie

ek ploeg deur hierdie donker mensgrond
my gemoed verstar in 
hierdie meedoënlose aftakeling

die roggelende slym-slierte 
is soos tralies waaragter
haar lewe gesluit is
sy het gehoop dat haar beste geweer teen verweer
haar asem sal wees
maar meer en meer
is haar longe oortrek met
kraak-roggel-verstikkende slym
hoe leef 'n mens wanneer
jou asem gyselaar gehou word?

hierdie skryfboekie sal moet instaan vir my longe
my nuwe lewenslyn waardeur
ek my verlangende digtersasem sal blaas
-  my stunt-double longe

kom my digkuns, wees my asem!

Tuesday, 5 December 2023

laat ons onthou

ons het geen verskoning
die nuwe kleur van elke dag
borduur haarself in die vlae van ons lewens
laat ons onthou om te juig met
ons wapperende kleure wat
tuimel
uit
ons monde
en arms

Friday, 15 September 2023

wie sien die einde van die huil raak?

ek onthou helder die oomblik wanneer ek begin huil
maar die oomblik wanneer die huil ophou
merk ek nie eens op nie

dis asof die huil met soveel aankondiging arriveer
en haarself opsweep tot in 
die klimaktika van die weenklaag

en dan met soveel geruislose intuimeling in 
die sug en die floute 
net so ongesiens spore maak

Thursday, 14 September 2023

net sag

dis ovulasie-tyd
en my buie is oor die hele plek
die winde steek woeste stoei-gevegte oor 
die see en berge
ek is twee slapies weg van my belangrike vertoning by
die Tuin van Digters
laaste ruk handhaaf ek 'n goeie lus en energie 
maar vandag wil ek net in mekaar vou
so simpel sawwerige sensasie in die lyf
ek het nie sprankel nie
ek het funksionele energie
maar nie veel energie om aan my verskyning in Wellington te dink nie
noem dit maar-self-preservation
before the big high comes a big low
ek ken die ding al
bly net sag asem
sag dink
sag smile
wees sag sag
sag tot 
in my murg

Sunday, 10 September 2023

só 'n loos wil ek wees

skaamteloos
  vreesloos
    perkeloos  
      huiwerloos
        onkreatiefloos
          kommerloos
            blaséloos
              flouloos
                onrusteloos
                  maskerloos
                    stresloos

gaan lees my ander "loos" gedig van 2020 < een groot loos is ek

Saturday, 9 September 2023

gaan klim in die see

shit, ons stoot onsself so onsimpatiek
en onheilig deur die dae

genade is al wat ons sal red

gaan klim in die see Lara
gee die stoot oor aan die oseaan 
laat hy my op sy polsende skouers dra
laat hy my verlig van my aanhoudende voortbeur

al is my lyf lig, voel sy te swaar om te dra deur die dag
die groot lyf van die see is sterk genoeg
ek sal myself oorgee aan hom
sonder huiwer of vra sal hy 
my swaarmoedigheid dra en lig

Thursday, 31 August 2023

stom en stomp

ek voel alweer soos shakespeare se lavinia
- tong en hande afgekap - 
onvaardig in die daaglikse omgaan
van hierdie digtersbestaan

net soos lavinia hou ek 'n stok 
lomp in my stomme mond en 
met my stompe arms 
stuur ek die stok oor die grond en 
kerf die rou en snyende waarheid in 
die verbysterde grond