Showing posts with label sing. Show all posts
Showing posts with label sing. Show all posts

Friday, 8 September 2023

la llorona

revisiting poems that lie in my drafts

she is in my veins
la llorona 
wails with phleghmy groans
through the night
feels like all my blood 
cries all the tears in the world
she is in my throat
la llorona
she is in my toenails
la llorona
she is in my belly
la llorona

4 february 2020

..and still she sings and weeps in my veins

Sunday, 9 May 2021

kom ons praat oor die weer

intelligente mense sê dit is nie smaakvol 
om oor die weer te gesels
maar ek dink dit is bitter opwindend
wat is lekkerder as om te beskryf
hoe sterk en van watter hoek die winde oor my nek waai?
wat nog te sê van die heerlike skyn van 
die son na dae aaneen van reën?
ons velle raak mos opgekikker en 
wakker getoor deur die vingers van die weer
hoe lawend hoe salwend wanneer die reën oor die droë aarde val
en wat van daai wolke wat bly vorm verander en 
my oë toor met draak-, gesig- en seeperdjie-beelde 
wie wil tellie of selfoon kyk as jy op jou rug kan lê en staar na die wolke?!

wie't nou weer gesê moenie oor die weer gesels nie?
ek gaan nie net oor die weer praat nie
ek gaan daaroor sing!
EN niemand gaan die onderwerp verander nie!

Tuesday, 26 May 2020

klein odes aan die ClemenGold mandaryn

“a ray of light that was made fruit
the minute fire of a planet”
-         Pablo Neruda

in hierdie oomblik is jy die vrugste van vrugte
die klein ontploffings wat jy ontketen in my sintuie 
stormloop my verbeelding
gooi my toe met 'n duisend trillende mandaryne
laat elkeen van julle soos oranje soene oor my dorstige lyf oopvou
die beswyming gedy wiegend soos wat jou soet getye deur my mond gly

my keel breek oop in sugtende kreune
soos wat die sitrus
mandalas onder my verhemelte oopsprei
rapsodies spruit my tong nog smaakkliere
om elke grein aroma in te suig

jubelend verlig jy selfs die son!

gee my nog tande, tonge en slukpype
om jou oorvloedige feestelikheid
te kan proe en indrink

***

in hierdie tye van newelagtigheid
is dit jy op my tong wat
my weer in vrede en gesondheid laat glo

ek sit jou skil soos ‘n skulp teen my oor
jou sagte wit binnevel
tril met die rillings van vrugbaarheid en oorvloed

met een mandaryn-skil tussen my vingers word ek ‘n clairvoyant
in een oranje spatsel op my voorarm
skyn ‘n glimmerende mirage van die toekoms

jou skyfies soos glinsterende edelgesteentes
gesprei oor die kuslyne van ons monde
weeg elke amberstukkie op die tong
en proe die rare ryk reënbuie van afrika in elke sappige sel
           
***

barnsteen-klokke lui deur die groen takke
kom skil die mandaryne! kom skil die mandaryne!

kyk hoe die oranje skywe soos klein glimlagte
in die palms van hande oopbreek

ons staan met ootmoed en taai wange
en besing hierdie mandaryn-gawe
wat soos ‘n goue skemer
die soete herinnering oor ons kele verf

kom skil die mandaryne! kom skil die mandaryne!

***

o mandaryn, jy is suiwer spontane metafoor
wat roekeloos uit die keelgat lek
en in eeue-oue sillabes
soos stalaktiete van die verhemeltes drup 

***

mag die sterre en hemelliggame vir een aand
vervang word met die mandaryne
sodat die heelal soet en helder
in taai-druppel arabesques
deur almal se drome sal skyn

***

move on with the changing times, Opperman!
en laat my eerder sing
o my nooi is in die ClemenGold mandaryn!

***

die mandaryn-bome is bedrewe marionet-meesters
wat nartjie-poppe-teater speel
en pointillisties die juigende vrugteboorde
met onblusbare oranje inkleur
watter oneindigende skilder-pret sou van gogh en dali kon toor
met hierdie dansende nartjies

***

‘n stille majesteit:
die buigende takke ril oor die swygende lanings in die boord
die lug sy hang vol verwagting

want sy het al vantevore gesien
hoe die oes-seisoene glimmer met juigende hande
soos die oranje orakels
sagte insigte in die mandjies murmel

maar vir nou hang die lug vol verwagting
die buigende takke ril oor die swygende lanings in die boord:
‘n stille majesteit

***

hulle sê
you are what you eat
mag  ek oornag in ‘n ClemenGold mandaryn verander!

***

soos bedrewe alchemiste giet son, water en grond
elke klein oranje koeël wat
so raak deur my sintuie skiet
kwes my verruklik diep tot in die hart van my tong

***

kyk die groot ronde oë wat met innige oranje onskuld
die wêreld soos wyse harlekyne beloer

***

ek smile daai mandaryn-smile
want my duim voel die grootste lekkerte
om daai eerste skeur deur die skil te maak

en hoe frons ek daai mandaryn-frons
wanneer daai gekwesde skil my so slinks
 in die oog spat

nou ja, wat sê hulle van karma?

***

my kakebeen gee oor aan die oranje ontspanning
my mond is uitgelewer aan hierdie soete omsingeling
my nek ontkoppel
ek tuimel neer in ‘n sitrus beswyming

moenie my in die rede val as ek ‘n ClemenGold besing nie!
  
***

Saturday, 5 October 2019

tussen pers vygies

ek sit op 'n skilferende creosote bankie in Nature's Valley
die goue gedenkplaatjie op die rugkant lees:
Die Muller familie - 4 geslagte

soos my tone oopsprei tussen die pers vygies

sing ek 'n sagte lied
ter herinnering aan die Mullers

my oog korrel na 'n by wat holomhoog 

in 'n bos stuifmeeldrade skrop en suig 
en krap en beur en stoot 

ek gaan af op my knieë

- ek self holomhoog - 
om die aksie van naderby te bekyk

hoe langer ek kyk 

hoe meer blomme en bye merk ek op
bye wat verwoed mekaar uit blomkele stoot

groot korrels geel stuifmeel 

klou taai
aan spartelende beentjies

instinktiewe verpligting

vreugde
oorlewingswaansin?

wat dryf die bye tot hierdie 

onophoudelike soeke, versameling, korwe bou 
en die magiese heuningalchemie?

Thursday, 7 May 2015

die teken

in hierdie volgende paar minute 
se laaste 
bietjie 
wilskrag
probeer die hart 
’n digterlike oomblik 
te put
want hoe kan 
die dag 
eindig 
sonder ‘n gedig?

die glans wat skyn 
in 
die voëls 
se laatmiddag liedere 
gee my ‘n vonk van hoop

hoera! daar is nog kele 
waaruit ongekunstelde kuns 
spruit

dit is vir my ‘n teken
dat dit nog nie tyd is
om
op
te
gee
nie

iewers is daar nog rede om te bly sing

Tuesday, 25 November 2014

continents of sound

I performed the following poems in my last piano recital continents of sound in Stanford last month in the Western Cape. It is a series of poems that I have been using in some of my other recitals in collaboration with other musicians - clarinetist Morné  van Heerden, cellist Francois le Roux and flutist Thomas de Bruin. These poems have given the recitals a strong sense of cohesion and drama. Personally I think the words have a wonderful way to balance the intensity of the musical moments. I have received very inspiring feedback on the poems. They have been coming a long way with me -  each one has its own story and inspiration. They have been flashes of lightning as well as globes of grapes in my mouth. They have given me strength with each performance. It has been very fulfilling to realise just how closely woven my poetry and music can be at times. I thought it is now a good time to publish them here. 

I indicate the piano pieces to give an idea of the music that I played in continents of sound.

 >>> Improvisation <<<

1.

Nuwe Aarde

dit is daar waar ek wil wees
daar waar kontinente van klank
uit my keel en vingers vloei
en ek aan 'n hele
nuwe aarde geboorte gee

New Earth

that is where I want to be
there where continents of sound
flow from my throat and fingers
and i give birth
to a whole new earth

>>> Beethoven Sonata <<<

2.

boorling van hierdie klank-aarde

my vingers omvou elke vou en hoek
van die klank se lyf
voel sonder om te sien
die glans
die deining
die gly kontoere
van toon-organika
wat in die hemelvuur
tot
boorling van hierdie klank-aarde
gelouter word

inhabitant of this sound-earth

my fingers fold over every fold and corner
of the body of sound
feel without seeing
the shining
the undulation
the smooth contours
of tone-organica
that is fired in heaven's flame
into inhabitant of this sound-earth

 >>> Schubert Impromptu <<<

3.

o, Musiek

dit is waar klanke gebore word met aardse lywe
en ons die herinnering van premordiale frekwensies
in ons honger ore kan hoor sing
en die hart kan net juig oor musiek
wat so diep tref

oh, Music

this is where sounds are born with earthly bodies
and we can hear the memory of primordial frequencies
sing in our hungry ears
and the heart can only rejoice over music
that strikes so deeply

 >>> Debussy Clair de Lune <<<

4.

ryp druiwe

die musiek-klanke val
soos
ryp druiwe
uit
die lug
vol trosse kom lê soet-soelig diep binne my oor
draai om en om in
'n hemelse taai mallemeul
in die ingewandes
van
my siel
die rillings breek uit oor my kopvel
en die toppe van my skouers
ek is bang as
die stilte
gaan kom
ah, om verewig in die hand van klank te lê
daar waar dit resonerend warm is
vat my nie weg van hierdie klank!
kom musiek,
kom val
soos ryp druiwe
in my oor
bederf my
met
'n oomblikse versadiging
van
hierdie
nimmereindigende
honger

ripe grapes

the sounds of music fall
like
ripe grapes
from
the sky
full bunches come lie sweet-sultrily deep inside my ear
turn round and round in
a heavenly merry-go-round
in the guts
of
my soul
the thrills break out over my head
and on the tops of my shoulders
i am scared when
the silence
will descend
ah, to lie forever in the hand of sound
there where it is so resonantly warm
take me not away from this sound!
come music,
come fall
like ripe grapes
in my ear
spoil me
with
a momentary satiation
of
this
neverending
hunger

>>> Granados Playera <<<

5.

uit die resonante holtes van lyf

uit die resonante holtes van lyf
breek die stem oop
en sing oor die ganse aarde
die lied wat
in drome klink
deur skeure breek
en
in murg gaan sit
en nie laat los
totdat dit lyf vervorm tot
transendentale beswyming

from the resonant cavities of body

from the resonant cavities of body
breaks open the voice
and sings over the whole earth
the song that
sounds in dreams
breaks through the cracks
and
clings onto the marrow
and does not let go
until it reforms body into
one transcendental swoon

 >>> Improvisation <<< 

>>> Chopin Polonaise <<<

6.

verrukking van klank

vlugtig vlieg die ritmes uit my vingers
en draai ek in 'n kolk van ekstatiese malkoppigheid
totdat swart en wit,
spier en hout,
ek en jy
een word
die musiek ons vasboei
die melodie ons in hegtenis neem
en die wispelturigheid van die sikloniese ritmika
ons verewig gevangene hou
in die verrukking van klank

exuberance of sound

flightily the rhythms fly from my fingers
and i turn in a whirl of ecstatic madness
till black and white,
muscle and wood,
you and i
become one
till the music shackles us
the melody takes us captive
and the moodiness of the cyclonic rhythm
ensnares us forever
in the exuberance of sound

>>> Gershwin Two Preludes <<<

7.

ontmaskerende koorstigtelikheid
van klank

my vingers
skud die
sweet van
die klankekoors
oor die
gate van
ore wat
die toevoer
is na
die ondergrond
van julle
siele
die kwiksilwer
in die
buis van
julle monde
breek oop
met die
druk hitte
van die
ontmaskerende koorstigtelikheid
van klank

unmasking feverability of sound

my fingers
shake the 
sweat of
the sound-fever
over the
holes of
ears that
are the
subway
to the underground
of your souls
the mercury
in the
tube of
your mouths
breaks open
with the
pressured heat
of the
unmasking feverability
of sound

>>> Takacs Toccata <<<

Tuesday, 12 February 2013

ek wil weer voel hoe dit voel om inkantasies die wind in te sing

in die kwiksilwerende organika soek ek versadiging
probeer ek my klei-lyf 'n ware rugstring gee
ek verval in 'n tornado van donker sensasies
gegiet in die vrees vir die woord
diep krap ek in my onderbewuste 
opsoek na 'n onverskrokke feesviering van letter en klank
hoe ryk is die dieptes wat my keel net-net kan voel
en oombliklik weer in die niet verdwyn
ek kreun die nagte om
want waaragtig ek wil nie agterbly
ek wil weer voel hoe dit voel
om inkantasies die wind in te sing
ek wil weer voel hoe dit voel
om met my naakte vlees
die ongenaakbaarheid van die elemente
om my ledemate te voel kolk
ek wil weer die resonerende pols deur my are voel golf
ek weier om te ontrafel
ek het nog te veel vlerk wat wil vlieg –
uitbundig wil die heilspellende spel van die lewe
deur duister vrees en skaamte breek
en met hierdie stem, die enigste stem wat ek het,
wil ek my spoor vol en diep trap
uit hierdie lyf 
wat weet hoe 
oer voel in 
die alleen-grond
kom daar 
'n lus 
gegroei 
wat weier 
om 
tot 
die 
niks 
te 
verteer


i want to feel again how it feels
to sing incantations into the wind

in the mercurial organica i search for  satiation
i try to give my body true spine
i fall in a tornado of dark sensations
moulded in the fear for the word
deep i scratch in my unconscious searching
for the intrepid celebration of letter and sound
how rich are the depths that my throat can nearly feel
and then instantaneously disappear into the void
i groan the nights away
for i don't want to be left behind
i want to feel again how it feels
to sing incantations into the wind
to feel with my naked flesh
the inclemency of the elements
whirl around my limbs
i want to feel again the resonating pulse wave through my veins
i refuse to unravel
i have still too much wing that wants to fly –
the haunting play wants to break boisterously
through dark fear and shame
and with this voice, the only voice that i have,
i want to tread my tracks full and deep
from this body
who knows how primal feels like in
the lonely soil
the desire
comes growing
refusing
to
dissolve
into
the
nothing