Showing posts with label honger. Show all posts
Showing posts with label honger. Show all posts

Friday, 27 December 2024

die jaar se orgasme bly ons ontwyk

    - vir die onversadigde mensdom (of dalk net vir myself)

daai pille vir kersfees wat die heuwels fantasties
al dringend en singend soek -
ons soek hulle ook!
pille wat ons velloos, hartloos,
maagloos en tydloos binne 'n luglose vakuum sal inwerp
hierdie dringende gefeesmakery
een wel-gekonstrueerde wensdenkery
en superafkakkende happyhighnaaiery
wat ons almal laat spaander die einder in

al die dae van hierdie pylende jaar twintigvierentwintig
het tot hierdie punt opgebou
so vurig het ons oorlewingslus gebrand
blind die kalenders volgegrif

maar die jaar se orgasme kom net nie ...

hoe de donder kan ons die nuwe jaar ingly
terwyl die voleinding van hierdie stotterende jaar 
buite ons bereik bly?

ten spyte van onsekerheid en verwyt
bly ons opstaan en vreet en dans
siekte en ekstase hou die gebede en hallelujahs
vol vonke ingespuit
aftakeling kry ons nie onder
ongeluk en rampspoed bly skerp rooi vlaggies in ons gesigte waai
maar eerder as skrik en lê
sal ons lag en huil
en te midde van die sterftes alom ons
bly ons ongeskik en brutaal aan die lewe
fokkit hoe vermetel en yslik wonderlik die
klop van
die hart

ons bly grense skuif
harte oopbreek
koppe losbars
vermallend bly die strewe en voorstuwing

maar die jaar se orgasme bly ons ontwyk ...

hoe de donder kan ons die nuwe jaar ingly
terwyl die voleinding van hierdie stotterende jaar 
buite ons bereik bly?

gee ons pille hierdie krismis
dat ons soet en salig buite tyd en kop
oor hierdie jaar se laaste hygende hoesaanval
gevoelloos en elegant kan galop

Monday, 23 December 2024

ek hoop ek is

'n heenkome vir jou hunkering
'n oor vir jou mond
'n versadging vir jou honger
'n tekstuur vir jou vingers
'n wilde aroma vir jou neus
'n vlinder vir jou maag
'n klankbaan vir jou stem
'n mond vir jou soen
'n troos vir jou pyn
'n lag vir jou grappe
'n water vir jou dors
'n diepte vir jou soeke
'n spieël vir jou kyk
'n afstand vir jou verlange
'n nabyheid vir jou smagting
en
'n omhelsing vir jou hele jy-wees

Monday, 28 August 2023

te veel gevra?

die woord klop in my tong
soos 'n polsende hart

kyk, daar is die bloed van die digter wat
uitrank tussen die honger sillabes

en kyk, daar is die are wat bontstaan om
die smagting van die digter te voed

- smagting om betekenis 
in 'n ongeforseerde, onsentimentele,
intelligente, indrukwekkende,
sielsroerende en hartskwylende wyse oor te dra

o jiire, is dit nie te veel gevra van
my bloedsomloop nie?

Wednesday, 23 August 2023

bloedrooi is my digkuns

o my digkuns, jy kan nie help om 
bloedrooi en bloedig 
in my hart te klop nie 
jy het al die nood-digte bestanddele
om gesond en gretig te oorleef - 
die plasma van die verbeelding 
           (om die voedingstowwe in die honger selle te pomp)
die rooibloedselle van die metafore 
           (om julle asems weg te blaas met die suurstof van die vergelyking)
die witbloedselle van die ritme 
          (om julle immuniteit teen die verveling op te bou)
en die bloedplaatjies van die sinnebeelde 
          (om die vers ordentlik te laat stol in julle ore)

o my digkuns, o my bloed, hoe alles perfek pols in bloedrooi harmonie!
hoe kan ek anders as 
om myself 
bloed-dig op
die papier uit te druk?!

Monday, 8 November 2021

wens-fontein

twee verwaarloosde seuntjies lê plat op hulle mae
op die rand van die walvisstertfontein
in die ou hawe van hermanus
hulle arms lank uitgestrek na 
die bodem van die fontein
hulle wange trek skeef soos wat hulle
tuur en mik met gretige vingers na die paar 
sente wat daar onder lê
ek loop nader 
nuuskierig om te sien hoe baie hulle al uitgedelf het
ek sien net klomp brons munte
geen pakkie skyfies of peanuts kan mens daarmee koop
ek trek 'n R20 noot uit my beursie en gee dit vir hulle
hulle vat dit vol beloftes dat hulle dit tussen hulle sal deel
nie lank daarna gaan lê hulle weer plat op hulle mae
en duik die armpies deur die water
ah, 'n kind se wilskrag en toewyding as dit uit hulle eie lus kom!
hulle lyk so gelukkig daar met klere half-nat langs die fontein
die son vang die water en hulle tande
weerkaats die wense van al die honger harte die lug in

Friday, 15 October 2021

gulhartig

tussen die hartkloppings
beur daar 'n gedig deur
die senuwees staan orent
en kloof middeldeur my murg
om die weg te baan
vir Lara se verse

die blomme trompetter
die voëls kwetter
my maag my hart 
my tong my hande my keel
my oë my wangbene
my siel bly honger

kom digkuns
groei en sprei julle blare
gulhartig oor 
my aarde
gee helder nuwe suurstof
vir my honger longe

Tuesday, 14 September 2021

maar die honger bly

ons sit almal vasgenael aan
ons fone
bukkend-desperaat opsoek na
die antwoord

honger vir heling 
vir samestemming
'n bevestiging
'n vonk
'n deurbraak
wêreldvrede
hongersnoodverligting

maar die honger bly
honger

honger

    honger

Wednesday, 30 June 2021

vanaand

        Konsert op die Shigeru Kawai vleuel klavier,
        Tatham Art Gallery
        Pietermaritzburg

vanaand kom ons staan saam
binne die oseaniese uitspansel
van hierdie grootse instrument

kom ons gooi ons kwesbaarheid
ons vreugdes, ons vrese
ons drome, ons honger
in haar golwe

haar getye giet 
die frekwensies in heilige harmonieë
stralend uit vingers -
sagte skadu's ululeer 
oor die klaviatuur

Thursday, 25 February 2021

verbrysel die platvloersheid van my taal

verbrysel die platvloersheid van my taal
ek staan gereed om die klinkklare kontoere
van die beelde in my lasso te vang
ek wil my hart, verbeelding, pen, papier
binne, buite laat versmelt in 
'n maelstrom van oordadige verruklikheid
ek wil alle tekens van iesigrimmigheid, verset en rigiditeit
met een handgebaar wegvee van my sillabes

asseblief, weet net hierdie:
my woorde is by tye 'n verarmde en seningrige gebaar
van 'n diep purperskynende volmoedigheid in my hart
hierdie woorde wat so hard probeer om bloots te ry op 
die runnikende rug van die steekse papier
is maar net 'n vae en uitgehongerde uitbeelding 
van wat regtig in my 
borrelende bloed aangaan

Wednesday, 4 December 2019

ek sal altyd stukkies van die waarheid inasem

deur die tekens van die trekkrag en invloed van die afgestorwenes
is daar steeds die oorheersende honger vir die genadelose opregtheid van klip
en kan ek altyd doen met die aanmaning tot
die liefde vir vry en wilde plekke
sodat ek na myself kan terugkeer met oop gemoed
en fris en vars van voor begin

daar bulder stemme in my bors
ek is nie alleen nie!
ek sal altyd stukkies van die waarheid inasem
en stukkies van die droom uitasem

laat my oë oop en wyd strek sodat meer lig en skoonheid in kan stroom
geen luide gekerm sal iets kan verander
iewers sal die vreugde weer op my hartseer-bevlekte wange skyn

goue lyne kronkelend rondom die wolke
sal die luidrugtige poësie in haar eie onbegrensde ritme spel
die wolke is nie altemit die wasems van my voorvadergeeste
wat my keelklanke toejuig
'n sagte lig sal deur die donkerte breek
kom digkuns, breek oop met oorgawe
sprei elke versmaat oop in die dans
en laat elke asem oopbreek in verruklike vonke

Tuesday, 26 March 2019

die tee-gedig

met tee-tyd besluit ek om ‘n tee-gedig te skryf
dit sal die toonaangewer wees vir die res van die dag
daar sal skaars ‘n ander tee-tyd homself aanmeld
vir hierdie geleentheid
moet nie jou tyd met die tee te na kom nie
pluk blaartjies tiemie en gooi dit om jou territoriale grense
die tessitura van jou stem sal verstaan word
en die tannetrekkers sal uit jou pad bly

hierdie tee-tyd is daar nie tyd vir tierlantyntjies nie
die verse sal met terrasdinamiek die energie so dramaties
vasvang dat die toffie-appels die tande sal laat kraak
tevergeefs hou jy die trajek dop
die tierlelies sal blom ondanks ons weer-voorspellinge
ag hoe lekker om ‘n topografies-interessante gedig te skryf
hoog- en laaglande sal baatvind by 
die verskeidenheid temperamente

ek loop tastend deur die tapioca-poeding 
wat hulle opdis by die tee
die teefhond wat by my voete lê jaag 
die kleine toppies uit die druiwe-prieël
ek dink skielik aan tirolie in switserland 
soos wat ek nou hier tussen al die tee-goed staan
die toast met tamaties word op skinkborde 
deur rye honger monde ingehuppel
ek bly neurie op die tonika van c in
die gevoelvolle en gepaste teneramente styl

in die hand van ‘n troebadoer is ‘n tamboeryn 
waarop ‘n tamaai tameletjie ingewals word
aaijaaijaai, die tragikomedie van hierdie soet tye
dinge raak net soeter
nie maerder of beter of gelukkiger
die tarentaal word ingekatrol oor die grondpad
hulle lyk soos spykers wat uit dakke lostrek
hulle tjirre gille breek deur my timpanum
die stof trek opwaarts in ‘n tregterende tornado 
oor toring en trekboer

terwyl die trigonometrie die graad twaalf kind ontwyk
voel die juffrou hoe die dors haar tande styf trek
sy probeer hard om met behulp
van taktiele taktieke
die volgende tee-tyd om tien
nader te roep

Tuesday, 25 September 2018

pluk die ryme soos appeliefies


pluk die ryme soos appeliefies uit die bos
ryg hulle soos sonskynige sonne deur die papier
laat die verse stadig en groen groei soos mos
wat jy oor jou honger tong kan gooi nes 'n karos

dit is 'n moerse vertroeteling vir woorde om so mooi te lê
met die berusting dat niemand hulle ooit sal kan ontsê
waaragtig! 'n gedig sal jy nooit kan ontskryf
soos 'n gretige bloeisel kom lê sy in jou lyf

so, bly die ryme pluk soos appeliefies uit die bos
sonder om 'n voet te lig sal die verse jou van engte verlos

Tuesday, 17 July 2018

kan ek ek wees en ‘n ander

puis-je être moi et un autre?
                - J. J Rousseau

kan ek ek wees en ‘n ander
gelyk?
saam wees
ek en ‘n ander
ek gelyk wees aan die ander
die ander gelyk wees aan my?
gelyk kyk
voel
asem
skrik
skryf
wakker
honger
?

kan ek ek wees en ‘n ander
gelykertyd
gelyk lyk?
dieselfde gesig
dieselfde hart
dieselfde lyf
dieselfde naam
saam
ek en ‘n ander
?

Wednesday, 22 November 2017

onder donker water

die wreedheid van die woord
vang net nie die omvang van die verlies vas nie
laat ek nie die woord blameer -  
die wreedheid van my eie onkunde
maak my lomp deur die wêreld steier
die alewige honger na essensie
laat my beendere lostrek van mekaar
ek is moeg ek is moeg
om elke keer terug te keer 
na hierdie raad-op wees
na hierdie woord-op wees

ek is onder donker water gedompel
ek spartel of hyg nie na lug
gehul in ‘n armsaligheid
wat so swaarmoedig aan
my skeurende gemoedere vasklou
ek kry myself nie beredder van
die teneerdrukking nie

     die mier loop onderdeur
     die lig en skadu’s van die druiwe prieel
     salig onbewus van die groot stuk hartseer
     vasgevang in
     hierdie 
     snikkende
     monoliet van 
     'n mens-lyf 

Wednesday, 1 November 2017

vir die onthalwe van nie verstaan, yehuda amichai

vir die onthalwe van nie verstaan
voel ek woorde aan jou
trap ek die verhoog met my lyf

tou draai ek om my hande
drink uit leё koppies woorde
speld veiligheidspelde aan 'n swart hemp

sit voor 'n sonhelder sak vol nartjies
skil een na die ander se ronde koppe af
om die soetsappige vlees teen my honger tong te lê

vlos ek my tande sodat jy my mond kan aanskou
borsel ek my hare om die borsel te herhaar
lees ek uit 'n boek met wit blaaie in persies geskryf 

stapel ek klippe op in 'n wankel hoop
gaan sit ek langs die ou man met die wynglas
wat hoop ek kom sit nie langs hom nie

die alleen druppel rooiwyn lê sy fossiel-lyf
teen die holte van die glas
tilt dit na my mond en proe gis en stof

vingers van sop lek my tong
bodem van bord val op my spoeg
die roosmaryn stik die brood

die mond van die tygerberge tuur soos 'n grot
my tong troos ek met druiwe
dood gekook in suiker

die vrou wat jou afloer uit haar donker oё
groet my met haar lyf
die kop van my regter skouer ruik na jasmyn

Saturday, 30 September 2017

die welgeluksalige gedig

die welgeluksalige gedig hurk 
vol deernis voor die digter se
newelagtige baarmoeder

is dit in hierdie wentelbaan
of 'n ander waar die onsegbare
proe soos manna en dou op die tong?

die verniksing van die dood
laat die taalvegters en 
narcissiste stom staan

die diverse navorsing laat 
geen meer plek 
vir die verbeelding

die gedigte moet maar 
in eie hulle eie protesoptogte 
marsjeer

'n fraksie van 'n lettergreep
sal my besete kop suiwer
daar is nie tyd vir oordadige metafore

of dit nou 
inheems of uitheems is 
maak nie saak

ons almal staan met honger longe
wat meer en meer 
in versugting verval

Sunday, 16 July 2017

by die lughawe in port elizabeth

mense met soveel groot woorde en groot gevoelens
weef een sirkel om al die uitspinsels en uitspansels
van intellek en dwaasheid
dit voel asof ek soms die hele mensdom
in my rugstring dra

vliegtuig land en kom tot stilstand hier duskant
die restaurant by die lughawe in port elizabeth
ek sien jonges vasgevang in oorfone
oë genael aan skerms
duime wikkelend oor boodskappe en speletjies
kan ek net wonder oor hierdie land
met al sy gille en hallelujahs
al sy bewegende ledemate en honger mae
hierdie land met vliegtuie wat daagliks opstyg en land
hier is ek skuilend agter my sillabes
en droom oor die toekoms van die valleie en
die kinders en die groei van hulle jong stemme

ek sit met my palms na bo
op die klein tafeltjie in die restaurant
en glimlag vir almal wat verby stroom
ek is nie esoteries of van my kop af nie
ek wil ‘n seën uitspreek oor hierdie land en sy mense
in hierdie een gedig wil ek met soveel innige krag
goedheid en deernis tot lewe spreek

in die lughawe hang alles op so ‘n dun draadjie
vaarwelle en opwinding tril vir etlike oomblikke
voordat dit weggesweep word op vlug na
nuwe reise
nuwe beginne 

Friday, 17 March 2017

verdwaalde skadu-wesens

die verdwaalde skadu-wesens in die dig-geslote vertrek
verlang na die warmte tussen jou bo-bene
smag na die soele gehyg van jou asem
hunker na die bloed wat so vlak onder
die vel in duisende digte takke tril

die skadu-wesens begeer die warm aanraking van jou vel
honger na die driedimensionaliteit van jou kniekoppe
kwyl oor jou polsende borste
en wil weer gevind raak in die donker holtes
van jou lyf

lost shadow creatures

the lost shadow creatures in the tightly shut room
long for the warmth between your legs
sigh after the sultry panting of your breath
desperate for the blood that so close under the skin 
trembles in a thousand dense branches

the shadow creatures desire the warm touch of your skin
hunger after the three-dimensionality of your knee-caps
salivate over your pulsing breasts
and want to be found again in the dark crevices
of your body

Monday, 5 December 2016

vir Rika

haar borskas staan bont van al die harte wat sy daarbinne dra
sy het skaars plek vir haar eie klein hartjie
sy maak nie net haar hart oop vir jou nie
sy groei sommer 'n nuwe hart spesiaal vir jou
niemand weet hoe sy dit regkry
dit gebeur sommer so spontaan

sy het 'n tenger lyfie
maar kyk net watter groot skaduwee sy gooi
vir enige een wie skuiling of beskutting soek
sy het skaars plek vir haar eie klein hartjie
tog bly sy die honger en verlore harte
in die nessie van haar bors koester

mense-harte is swaar goete
en sy het nie altyd krag
om hulle te bly dra nie
maar nooit gee sy moed op 
of draai haar rug op jou
haar omgee is net te groot

as jy haar dalk in die straat mag raakloop
neem haar hart en al haar ander harte 
en dra dit vir 'n ruk vir haar
laat sy weer 'n ligtheid kan ervaar
en net weer die eenvoud
van haar eie lyf kan voel

Monday, 28 November 2016

op my tong tik daar 'n taal

op my tong tik daar 'n taal
wat iets in my siel wakker maak
laat ek vir 'n oomblik indink
hoe dit sou wees om taal-loos te wees
my hart sal dor en dof wees
die verveling sal my kieste opdroog
dink net hoe gesprekke, grappies,
woordspelinge en gedigte ons mense so opgewonde maak
daar is iets so lewe-gewend aan taal
'n goeie gedig is dikwels lekkerder as
'n lekker ete
mens se kieste, kele en tonge honger
na die verrukking van woord

daar is iets so gierig in my om
woorde myne te maak

dankie evolusie vir taal!