Showing posts with label hart. Show all posts
Showing posts with label hart. Show all posts

Wednesday, 24 September 2025

dis genoeg gevra van 'n gedig

ek het jare terug geskryf oor hoe ek wag vir

die Groot Gedig om sy verskyning te maak
 - en ek wag nog steeds!

nou wat ek terugdink aan daai gedig  
besef ek wel hoeveel klein Grootmoedige Gedigte 
ek sedertdien geskryf het
verse wat nie noodwendig sosiale, ekologiese
en politiese grense verskuif nie
maar verse wat wel vonke in my murg skiet

die Groot Gedig mag my nog ontwyk
maar vir nou skaar ek my by my klein Groothartige Verse
met hulle in my mond
word my voeteval
verkwik met 'n waaghalsige elegansie

- en dis genoeg gevra van 'n gedig
 - groot of klein!

Tuesday, 11 February 2025

klok

my hart trek
in die vorm van
‘n klok

ek prewel ‘n gebed
mag ons nie lui raak met liefde en
nooit die noodsaak van die skeppingsdaad minag

ek begin lui van diep binne my bors
dit tril en ril deur al my spiere totdat my lyf
opstyg en beier die wye lug in

       word wakker wêreld, word wakker!
       die nuwe dag breek aan soos ‘n swael-seisoen
       in vlug na die reuk van somer

Wednesday, 22 January 2025

net so is dit verby

net so is dit verby
net so breek die hart
net so word die lyf verkoue
net so knak die gemoed

maar net so staan sy op
gefokkinolie in hierdie meedoënlose rivier
genaamd lewe
onteensegbare waarheid dat lewe op haar manier balans soek

die week pluk sy honderde hase uit allerlei hoedens
weet nie waar kry sy die reserwes
haar vingers het so baie klaviermusiek om gereed te hê voor 15 februarie
die emosies en stresvlakke het deur die dakke geskiet

teen die brainfog
teen die weenklaag
teen die siekte
teen die alewige gehoes
teen die snydende kopseer
teen die baie stemme
staan sy op
sy dog sy was superwoman toe sy in haar blomseisoen was
maar fokkit sy is meer as superwoman nou wat sy
deur modder moet waad
viva lara viva die hart sal nie versaak!

Friday, 27 December 2024

elke dag

elke dag maak jy my hart voel
soos ‘n geskenk
soos jy kleurlinte om haar losknoop
en haar oopvou soos
‘n sag-geweefde en
fyn-geweegde persent

of anderste gestel:

elke dag knoop jy die kleurlinte
om my hart los
en laat haar voel soos
‘n persent in my eie bors
wat ek gretig en nuuskierig oopbind
en daarbinne nuwe ontdekkinge
wondere en vreugdes vind

15 des 2024

die jaar se orgasme bly ons ontwyk

    - vir die onversadigde mensdom (of dalk net vir myself)

daai pille vir kersfees wat die heuwels fantasties
al dringend en singend soek -
ons soek hulle ook!
pille wat ons velloos, hartloos,
maagloos en tydloos binne 'n luglose vakuum sal inwerp
hierdie dringende gefeesmakery
een wel-gekonstrueerde wensdenkery
en superafkakkende happyhighnaaiery
wat ons almal laat spaander die einder in

al die dae van hierdie pylende jaar twintigvierentwintig
het tot hierdie punt opgebou
so vurig het ons oorlewingslus gebrand
blind die kalenders volgegrif

maar die jaar se orgasme kom net nie ...

hoe de donder kan ons die nuwe jaar ingly
terwyl die voleinding van hierdie stotterende jaar 
buite ons bereik bly?

ten spyte van onsekerheid en verwyt
bly ons opstaan en vreet en dans
siekte en ekstase hou die gebede en hallelujahs
vol vonke ingespuit
aftakeling kry ons nie onder
ongeluk en rampspoed bly skerp rooi vlaggies in ons gesigte waai
maar eerder as skrik en lê
sal ons lag en huil
en te midde van die sterftes alom ons
bly ons ongeskik en brutaal aan die lewe
fokkit hoe vermetel en yslik wonderlik die
klop van
die hart

ons bly grense skuif
harte oopbreek
koppe losbars
vermallend bly die strewe en voorstuwing

maar die jaar se orgasme bly ons ontwyk ...

hoe de donder kan ons die nuwe jaar ingly
terwyl die voleinding van hierdie stotterende jaar 
buite ons bereik bly?

gee ons pille hierdie krismis
dat ons soet en salig buite tyd en kop
oor hierdie jaar se laaste hygende hoesaanval
gevoelloos en elegant kan galop

Wednesday, 25 December 2024

openhartige chirurgie

met openhartige chirurgiese vaardigheid
spalk jy my hart oop
en giet kwiksilwerend
die glorieryke frekwensies uit jou borskas
ek is gelykertyd
ontmasker
        en vasgegrendel

wat is die sin en rede?
die ongenaakbare soeke bly tintinnabuleer in my ore

die primordiale smeltkroes begin sluk
my bene probeer hard om vas te klou aan
die verruklike kontrapunt
die vlamme breek soos tokkatas en arabesques
deur my kuite en tone
lewe lewe LEWE ek voel jou !

aaaah mag ons murg bly kreun en resoneer
in hierdie strewe na behoort en heling en liefde

bly lui en uitsing o heilspellende inkantasies!

my lyf en hart kan so lomp en onvas wees
met hierdie gedig reik ek my hand onverskrokke regdeur jou ribbekas
om tot binne jou hartstollende klop van jou siels-heelal deur te dring

ek gryp na woordeboeke, richterskale
soos ek na sprokkelhout gryp en styf teen my bors druk
my hart dawer siklonies oor die aanloopbane van my sintuie
jy giet elke klop van my hart in wonderbeelde
geen boek, skaal, foto, sonar of skildery sal die klinkklare kontoere
ooit kan vasvang

my tande gryp na vleis en vrug en blom
maar hulle wil eerder hierdie uitdyende getye wat my hart in
glinsterende nuwe selle uitstoot vasbyt en maag toe sluk

al wat ek jou vra is - vou jou hande oop
laat ek hierdie sagte orgasme wat deur my slape breek
sag in jou palms neerlê

Sunday, 15 December 2024

iets bly groei

ahhh, my hart,
ons nou net afgelui op die foon
ek kon jou glimlag hoor straal deur jou stem
so warm sê jy my naam 
sien jou nounou Lara
'n sagtheid, 'n deernis
'n warm verbinding deur my ore direk na my hart
gee my oombliklik soveel vertroue 
in hierdie liefde en omgee tussen ons
iets bly groei 

Monday, 2 December 2024

eerste gedig vir jou

my oogwimpers wil
jou sternum ontsetel

my wangbene wil 
jou heupbene ontsluit

my vingerpunte wil 
lofliedere oor jou onweerstaanbare glimlag openbaar

my tong wil 
die chiaruscuro in jou siel oplek

my verhemelte slaan uit in hoendervleis
soos jou stembande deur my murg vibreer

my ondeunde tande wil 
jou kniekoppe soet en sappig verbrysel

my soele lang inasem wil 
jou hele rugstring insuig

my basuinende uitasem wil 
al ons ordentlikheid skaamtes versigtigheid en makheid
uit hierdie wentelbaan verwilder

my elmboë wil 
in jou dye insmelt

my nek wil 
diep binne jou murg nesskop

my kop wil 
verdrink in jou ribbekas

my hart sit ek teen jou ore
sodat jy wild en wakker die koorsagtige klop kan hoor

my borste druk in braille
die hartstog teen jou ruggraat in

my hande wil 
die blom van jou lyf oopspiraal

7 sept 2024

Thursday, 21 November 2024

jy is onvervangbaar

jy is onvervangbaar
weet dit helder soos 'n vlam in die murg
dit wat jy  weet van my lyf en hart en wilskrag 
en weerloosheid en verwardheid en verlorenheid
en aftakeling en verwyt en spyt

al die harmonieë kras en swewend deur my vingers - 
hoeveel daarvan het jy al gehoor
dit kan ek nie wegvat!
dit sal nooit kan oplos tot in die niet
die volheid van jou menswees
die groot hart in jou borskas
die liefde in jou arms
die berge aan jou voete
die groen tuine wiegend aan jou vingerpunte
dit is onvervangbaar
jy is nog absoluut JY in my hart
geen plaasvervanger
weet dat ek nooit 'n surrogaat vir jou soek nie

my hart sing en skree soos la llorona op my fiets vanoggend
my keel het die bloekoms gevel
al wat bly staan het is my hart wat uitsing na jou
die water en voeding wat jy deur my lewe gepomp het
stroom nogsteeds deur my are
daai lewe wat jy ingeasem het binne my
leef nogsteeds
dit sal bly syfer deur die rivierbeddings van my dae!

Sunday, 27 October 2024

terugkeer

hierdie atmosfeer tussen my en 
die papier en die digterlike draad - 
so sag, so intiem, so privaat
wanneer die wêreld en die twyfelinge
vergete lê 
is net hierdie
klein glimmerende sirkelgang
die werklikheid 

hierdie terugkeer na papier
hierdie vertroue in die potlood

o ritme van dig, jy oortref
die beste van ritmes
die gu-bu, gu-bu van my hartpols
word versterk deur die digkuns
wat verhelderend deur my are pomp
o, poësie, jy politoer my ore
jy skaaf my vingerpunte
jy verskerp my tong
jy laat my pupille klein trek
met jou verblindende lig
my neusflanke waaier met jou ontembare reuk
my papier en sintuie tuit 
in 
die 
gretige 
afvoerpyp 
van 
die 
tregter
sekuur gefokus dat 
geen druppel van jou 
ontsnap!

30 maart

Monday, 28 August 2023

te veel gevra?

die woord klop in my tong
soos 'n polsende hart

kyk, daar is die bloed van die digter wat
uitrank tussen die honger sillabes

en kyk, daar is die are wat bontstaan om
die smagting van die digter te voed

- smagting om betekenis 
in 'n ongeforseerde, onsentimentele,
intelligente, indrukwekkende,
sielsroerende en hartskwylende wyse oor te dra

o jiire, is dit nie te veel gevra van
my bloedsomloop nie?

Thursday, 24 August 2023

hoe de hel !?

hoe de hel kry 'n digter 
dit reg om betekenis in 
'n ongeforseerde, onsentimentele,
intelligente, indrukwekkende,
sielsroerende én 
hartskwylende wyse oor te dra?

Wednesday, 23 August 2023

bloedrooi is my digkuns

o my digkuns, jy kan nie help om 
bloedrooi en bloedig 
in my hart te klop nie 
jy het al die nood-digte bestanddele
om gesond en gretig te oorleef - 
die plasma van die verbeelding 
           (om die voedingstowwe in die honger selle te pomp)
die rooibloedselle van die metafore 
           (om julle asems weg te blaas met die suurstof van die vergelyking)
die witbloedselle van die ritme 
          (om julle immuniteit teen die verveling op te bou)
en die bloedplaatjies van die sinnebeelde 
          (om die vers ordentlik te laat stol in julle ore)

o my digkuns, o my bloed, hoe alles perfek pols in bloedrooi harmonie!
hoe kan ek anders as 
om myself 
bloed-dig op
die papier uit te druk?!

Monday, 14 August 2023

moet jouself net nie ophou verbeel nie!

en ek sê dankie
dat ek kan bly asemhaal tot in die einder van die liefde
as my longe te vroeg opgee, laat ek in die heelal se
kolkende sterremaag val en my ore bly drink aan
die sfere se singende fonteine
die wat ek liefgehad het op aarde
sal skielik in hulle slaap wakker skrik
en hulle harte voel gloei en weet dit is ek
wat hulle herinner om
na die wilde elegansie van oorlewing te pyl

ek luister na Antjie en ek dink
wie het vlerke nodig as jy ‘n digter in die omtrek het?
fokkit, moenie verder weg as hier kyk nie –
die perfeksie sit alreeds reg onder jou voete
waiting to leap and cascade with lavacious vivaciousness
ek het genoeg humorsin en avontuurlus om
die poësie te herskeleteer
die skynmuur van ons verbeelding 
sal helder bly skyn in ons doen en late
so asseblief moet jouself net nie ophou verbeel nie!
jy is ‘n boom wat nie anders kan as
om ver en hoog in digte blare-takke uit te spruit nie

en dan wanneer jy huistoe keer
sal die getye nog spel en speel tussen asem en verbeelding
mits jy nie vergeet om in aanraking te bly met die aarde nie
die vers flikker saggies in afwagting
is dit verbasend dat gesig een letter verskil van gedig?

Saturday, 12 August 2023

ver(s)werking

(gedig geskep uit die eerste versreëls van my 20 gedigte van 2023)

ek soek ‘n lewende woord gestring van
die werwels van die letters
sodat die marionet wat jarelank die pa se hande gedienstig volg
vry kan breek en die verbasing teen mense se wange kan bons
al het ek hoe baie gesien hoedat
die gevoel van die gedig kom platlê soos
‘n lojale hond by my voete
kry ek dit maar min reg om
die digterlike oomblik te verleng na ‘n ordentlike vers
meestal trek my woord kromrug
en my asem jaag soos ‘n ondurige tango
in hierdie begeerte vir woordkapperjolle
aaijaai jaai jaai, fly me to my heart
dit is waar dit sal begin:
dit begin met die eerste tree
buite word die see natter in hierdie reën
die springgetye skuim
my are sluk die golwe heel in
die eksplosiewe K in jou naam
steek vas in my keel 
al waaraan ek kan vashou is
die warm helderheid van jou oë -
dit is presies daar waar ek wil wees
breathe me into your love
dan voel alles weer soos daai eerste dag

Saturday, 22 April 2023

wie het vlerke nodig?

springgetye skuim vuurwitwarm
in ongeewenenaarde hoogtes oor
die kuslyn van my hart
my are bokspring in nuwe kinkels en kabels
en hervorm die spoed en rigting van my bloedvloei

in hierdie ongekarteerde seisoen
vlieg julle met hernieude vlerklose lywe

wie het vlerke nodig as jy 'n digter in die omtrek het?!

Wednesday, 18 January 2023

klawer-aarde

        vir my Feetjie-Fiona

die eerste dag toe ek my eie kar besit
op die ouderdom van 37
het ek my silwer rok aangetrek
en agter die stuur ingeklim
vir ‘n spin en fotos
6 jaar later trek ek weer my silwer rok aan
dié keer klim ek agter my nuwe Yamaha klavier in
vir die eerste keer ‘n klavier wat ek waarlik myne kan noem
en ek vat haar vir ‘n spin
ek drapeer my Feetjie se feetjie-liggies oraloor
om haar gulhartige en vrygewige gees hier
oor my te voel dartel
en my hart en vingers staan tuit

ek het nooit grond besit
maar vandag met my vingers al hangend oor die klaviatuur
voel ek hoe dit is om ‘n stukkie aarde myne te kan noem
‘n stukkie swart en wit klank-grond
waarmee ek die dieptes en hoogtes op en af kan klim

ah so iets glinsterend wat ek myne kan noem
dit is soos ‘n droom!

hoe baie klaviere het al onder my hande gegaan
onder my palms gesing
gebrand gevloei gevlieg
maar dan moet ek gou koebaai sê
want hulle was nooit myne nie

maar hier staan my eie klavier nou haar stewige staan in my see-huisie
is dit hoe dit voel om ‘n stukkie aarde te besit?
‘n stukkie woud?
‘n stukkie wind?
‘n stukkie oseaan?
‘n stukkie oase?

ek sien uit na die trillende horisonne wat deur die snare gaan oopbreek
die getye van melodieë wat die mure gaan afbreek
en die sterrehemel van die harmonieë
wat in my hart gaan inbreek
ek sien menigte klein oerknalle wat die punte van my vingers gaan lostoor!

maar vir nou,
buig ek neer voor hierdie klawer-aarde
en ek sê dankie
dankie

dankie

Thursday, 1 September 2022

laat ons terugkeer hiernatoe

met die arrivering van die nuwe seisoen
staan ek gereed met vlamme wat warm oor my skeen flits
ek sien ver voor uit in
die onvreedsaamheid van die wêreld
as ek sou bid dan is dit nou
want iets skort in die lewe
die harmonie van saamleef en skep
en mekaar die vryheid van grond en atmosfeer gun

in die uithoeke van ons bestaan sal daar
nog humor moet vasklou om ons siele te red
want as ons eers ons waardigheid verloor het met
die uitwissing van liefde en vrede
gaan ons nie veel hê om aan vas te hou

laat die basuinende klanke van visionêre stemme diep in
die holtes van ons ore vibreer – helder stemme wat
ons uit ons hibernasie sal pluk
en ons bloed die rigting sal wys
en asseblief, herinner ons om te skep in plek van ruineer
en dat dit ook okay is
om te observeer eerder as om te reageer

leef met oop gemoedere en juig uitbundig oor
al die passievolle mooi wat
pols en groei uit hande en monde
laat ons nooit ophou leer
laat ons bly kyk na die groei van
die sade in en om ons
laat ons sonder voorbehoud wortel en blaar spruit
wat van lig en son
skadu en vorm sal maak

laat ons terugkeer hiernatoe:
die eenvoud van skep
laat vaar die kompleksiteite en hoogdrawendhede
stroop die skeppingsdaad tot iets
so vaartbelyn en ongerep
dat ‘n enkele resonans die iris van die hartsoog
sal laat oopblom en tot verligting ruk

Thursday, 9 June 2022

ek wil

ek wil 'n gedig skryf wat soos 'n harts-
verrukkende akkoordprogressie
deur my siel sal breek

Monday, 16 May 2022

ontdigtering

my hart tattoëer alewig poësie oor
die binne-kurwes van my ribbes
my hand is te onkundig om die lyne te vertaal
ag, komaan harts-ink!
verf deurdringende siklone deur my are
laat dit in wondermerke op my vel uitslaan
sodat die hele wêreld my ontdigtering kan sien!