Showing posts with label natuur. Show all posts
Showing posts with label natuur. Show all posts

Thursday, 25 December 2025

die taal van sand

die taal van sand
is so tasbaar en verstaanbaar
dat een enkele korrel tussen my tande
my orent laat spring
een enkele korrel in my oog
my laat wriemel van ongemak
een enkele korrel tussen my bedlaken
en my beenvel my laat kriewel
en ek nie slaap totdat ek daai korrel
uit-en weggeskud het nie

dit vat een sandkorrel
om die hele totaal van sand te begryp
anders as die tale waarmee ons monde
'n hele klomp woorde
eers moet leer om 'n gedig te kan versin
het mens net 'n enkele korrel sand nodig
om die poëtika van sand te verstaan

maar genoeg van hierdie een korrel
gee my nou eerder 'n hele strand vol sand
waarop ek my voetspoor kan afdruk
en hande-en voetevol korrels
die lug kan ingooi

een korrel sand in my bed
praat vreeslik hard en ongenooid
maar 'n hele spul korrels bakkend in die son
waarop ek my lyf kan neersprei
is so sussend en aangrypend

daar is niks so lekker
soos om jou lyf in die duinings van sand
net so en só
en só in te druk
en holtes uit te hol
vir net die perfekte lê-gemak
geen matras geen gras
geen klip geen kussing
geen spons geen hangmat
kry reg om my lyf se kontoere
so perfek vas te hou en koester nie

my liewe land, ek kan nie ophou sing
o sand - jou wonderlike ding!

Saturday, 13 September 2025

tangos en hiërogliewe

soos 'n ondurige tango
ruk die winde die lug heen en weer
die wolke tol soos tientalle voete in
die ontstuimige dans
met sikloniese onwrikbaarheid
span die winde hulle kuite
en sny met beslissende ritmika
hygende hiërogliewe teen
die skynmuur van
ons verbeelding

Monday, 10 February 2025

in die grond en blom skyn die hoop

En so het sy opgestaan uit die blomme-velde,
'n besete vrou gevul met drome van die aarde se diepe waters
so doen sy haar daaglikse pligte met grond onder haar naels,
borduur sy die lande aan een met die stingels van blomme
sy is alleen, net sy en haar tien vingers,
soms van haar kop af, maar altyd geheg aan haar hart en haar blomtuin
sy is deels vrou, deels aarde, deels blom

hoor hoe haar stem deur die blom-woude breek!
kyk hoe sy haar menswees bevry
deur met grond en blom liefde te maak
in grond en blom skyn die hoop
wat nog by ons mense spook

sy het vele sonkoper velde ontdek langs die kusste
het hul gevul met voetspore vol ryp wense
die dou lek sy vroeg-oggend van die lelie-blare
vee haar wange met die sagte son wat deur die struike breek
sing sy alomheen die liedere wat resonant oor die vlaktes aanrol
'n vrou soos hierdie mag nie stil bly!

hoor hoe haar stem deur die blom-woude breek!
kyk hoe sy haar menswees bevry
deur met grond en blom liefde te maak
in grond en blom skyn die hoop
wat nog by ons mense spook

dit is daar waar sy wil wees
daar waar blomme vry, wild en helder kan bloei
waar grond diep gegtrap kan word
waar groen, geel, oranje, pers en rooi
rys uit modder en 'n nuwe wêreld aanbreek
ja, dit is daar waar sy wil wees
daar waar haar siel saam resoneer met die seismiese aardskuiwings
wat tril met die geboorte van elke nuwe blom
daar waar grond haar die ritme van wind en water leer
haar leer hoe om haar vel ten volle te voel
soos wat net 'n blom kan voel
blom sing haar lyf uit elke hoek en porie
tril die vrugbaarheid regdeur haar voetsole
trap sy versigtig want blomtyd is 'n vlugtige en delikate seisoen
en tog dans sy diep, hard en vinnig omdat blomtyd uitbundig en grensloos is

hoor hoe haar stem deur die blom-woude breek!
kyk hoe sy haar menswees bevry
deur met grond en blom liefde te maak
in grond en blom skyn die hoop
wat nog by ons mense spook

grond is bly om te voel hoe diep vrou haar spoor trap
blom is bly om te sien hoe passievol sy deur die vreugde van kleur kan stap
sy druk haar lippe en bors ferm teen die aarde
voel die vibrasie van die magtige minerale groei
wat stoot en rys deur wortel en blaar
hoe lank het sy vir hierdie blomtyd gewag!
nóú is dit hier en blom sy saam met een hemelse vrugbare krag

Sunday, 9 February 2025

ek kan nie wegkyk

proteas loer uit
hulle donker oë oor
die hange
die fluweel ooghare
flikker
oor die velde

ek kan nie wegkyk
die uitlokking is
onweerstaanbaar

Wednesday, 15 January 2025

ag nee, geitjies sterf ook

ek maak my venster oop
en op die vensterbank val
'n piepklein geitjie
                        gekwes

hy het seker in 'n gleufie skuiling gevind
en toe ek hierdie oomblik kies
om die venster oop te maak
                        knyp 
die raam deur
sy dun lyfie
etlike lewenstrillings flits deur sy selle
en skielik net so stil
net so             
                       dood

sy lyfie so weerloos en klein
my skrik so bitter en groot
alle klammigheid in my mond verdwyn
my oë dartel wild oor die kortstondige lewensboog
waarin hierdie brose wesentjie in 
hierdie klein hoekie 
van die aardbol gestraal het

'n halfuur later kom ek terug 
om seker te maak die geitjie is nog daar
en dalk wonderbaarlik weer opgestaan het

                       maar nee
'n hele spul reuse miere
oortrek sy lyfie en
                       verlustig 
hulself aan alles wat
hom eens laat beweeg het

die skok trek my platter
hoe gou so polsende kleinood
                     oplos tot in 
die onpolsende 
                       niet

Friday, 27 December 2024

die jaar se orgasme bly ons ontwyk

    - vir die onversadigde mensdom (of dalk net vir myself)

daai pille vir kersfees wat die heuwels fantasties
al dringend en singend soek -
ons soek hulle ook!
pille wat ons velloos, hartloos,
maagloos en tydloos binne 'n luglose vakuum sal inwerp
hierdie dringende gefeesmakery
een wel-gekonstrueerde wensdenkery
en superafkakkende happyhighnaaiery
wat ons almal laat spaander die einder in

al die dae van hierdie pylende jaar twintigvierentwintig
het tot hierdie punt opgebou
so vurig het ons oorlewingslus gebrand
blind die kalenders volgegrif

maar die jaar se orgasme kom net nie ...

hoe de donder kan ons die nuwe jaar ingly
terwyl die voleinding van hierdie stotterende jaar 
buite ons bereik bly?

ten spyte van onsekerheid en verwyt
bly ons opstaan en vreet en dans
siekte en ekstase hou die gebede en hallelujahs
vol vonke ingespuit
aftakeling kry ons nie onder
ongeluk en rampspoed bly skerp rooi vlaggies in ons gesigte waai
maar eerder as skrik en lê
sal ons lag en huil
en te midde van die sterftes alom ons
bly ons ongeskik en brutaal aan die lewe
fokkit hoe vermetel en yslik wonderlik die
klop van
die hart

ons bly grense skuif
harte oopbreek
koppe losbars
vermallend bly die strewe en voorstuwing

maar die jaar se orgasme bly ons ontwyk ...

hoe de donder kan ons die nuwe jaar ingly
terwyl die voleinding van hierdie stotterende jaar 
buite ons bereik bly?

gee ons pille hierdie krismis
dat ons soet en salig buite tyd en kop
oor hierdie jaar se laaste hygende hoesaanval
gevoelloos en elegant kan galop

Sunday, 15 December 2024

(o lewe so rojaal en so wreed is jy!)

die gedigte stoot vermallend om en om in my kop
soos die stuwende getye van die oseaan 
teen elke stukkie hygende lewe beur en
skommel my om en om
soos die helder heliksing van die singende DNA
jy vries my dansende lyf in honderde stop-motion tonele
ek is nie bang dat jy my in elke oogknip en uitreik alles laat voel nie:
samehorige verlorenheid
vlietende ewigheid
laggende weenklae
fragmenterende behoort
ontbindende voleindiging
troebel helderheid
en smee-ende verwonding
die cantabile-lyn wat jou siel uit jou keelwand trek
versplinter in honderdduisend lewendige sterftes
die murg resoneer daagliks met die uitgehongerde versadiging
en ons koppe hang oor die helderwarrelende naarheid
van elke sterwende herlewing
(o lewe so rojaal en so wreed is jy!) 
jou vingerafdrukke ets obsidiaan my siel
terwyl die fluweelkyk in jou oë
stralekranse uit elk van my porieë laat skyn

Saturday, 30 November 2024

alles pas perfek

sikloniesritmiesdawerend breek 
die begeerte en ongekarteerde erotika
en lei die vlees na die geestelike
die metrum word maatloos
so polsend lewendig
ek voel 'n ongeëweneraade gevoel
wat die woorde ek het jou lief
ver oortref

ek prewel gedigte teen die mure
teen die deure
op met die plafon
uit die vensters
diep in die rumoerige vere van die matras
alles is so helder
so gedelinieerd omlyn
passie só helder vlammend
het ek nog nie ervaar nie
'n passie wat perfek tussen die lywe oopbreek
geen stuwing of wrywing of ongemak
geen struweling of teenstand of weerstand
passie so perfek en vaartbelyn gevorm
in en om die genitalia en ledemate
om alle bewegende begerende begeerlike dele
in perfekte gewig en balans
teen mekaar te laat uitswel en uitrys

na my triomf van 'n konsert het jy gekom
om by my te kom inkruip
om my binnenste en buitenste diep te vertroetel,
ek soek nie na die pieke vanaand
- te veel verrukking vervulling en verligting vir een aand -
loop net oor die kontoere van my flanke
heen en weer in en uit
jy toor my met jou sikloon
en maak my ore intuimel
erotiese inploffing
die tonnels in my lyf het nog nie hierdie vlak
van uitdelwing ervaar
ek voel soos 'n gietsel wat deur
die vuur van mortaliteit
vernedering skaamte vrees
ongeduld frustrasie
verwarring aftakeling
gelouter is
en vandag vir die eerste keer uit
die keramiek-dop breek
jare se weerstand en opstand
in die erotiese vermengsels
oplos en wegsmelt

lê jy nou so self-versekerd en tydloos
soos 'n berg, die see, 'n klip
so gemaklik in hierdie naby-wees

O, Vuur-Lam
pêrel jou sweet onder my vingers
ek staan verbyster oor hoe jy die velde van
my begeerte meet en navigeer
nie net jou lyf
maar jou siel straal van die eros
wat perfek binne my eros inkolk

Tuesday, 26 November 2024

vir breyten

die leemte wat jy los
breek die hart
soos 'n swael-seisoen
wat nooit
ooit
weer sy draai
oor die   a  a  r  d  b  o  l
gaan gooi nie

Thursday, 14 November 2024

moenie jaloers wees

Berge - moenie jaloers wees op
hoe hoog die pieke van my liefde
my laat uitstyg nie!


Oseane - moenie jaloers wees op
die grootsheid van die golwe wat
hy deur my gety nie!


Bome, my liewe Bome - moenie jaloers wees op
hoe diep en vinnig hierdie liefde
my menswees vasankering en behoort gebring het nie


O Engele - moenie jaloers wees op
mý vlerke -
julle sal nog leer hoe om 
só verruklik 
vér en 
hóóg te vlieg

Wednesday, 13 November 2024

ek staan verstom hoe alles om my blom

jy's 'n wonderwerk tussen my bene
'n sagte gety wat hoër en hoër
in my opstoot
elke deel van my spruit vaginas
om elke polsende sel van jou
in te suig
elke holte van my ontvang jou met eerbied
ek buig voor jou vrygewigheid
jou nabyheid
ek rol myself uit en oop 
soos honderdduisend roosblare oor die gryse aarde
wilde aromas breek los onder die son van jou soene
my verhemelte vat vlam
my slape sidder van die 
sielskudding wat jy in my ontketen 
ek het in superwoman verander
vandat jy my met jou soene, jou hande, jou towerblom
aangeraak het
is niks onmoontlik, te ver, te moeilik, te veel
my tyd, my energie, my gedigte het vertiendubbel
juigliedere stap langs my flanke
ek staan verstom 
hoe alles om my blom

Friday, 16 February 2024

stukkies

wanneer ek jou sien
blom my oë artisjokke

*

ek skree onder die water
die name van
my ongebore gedigte

*

drome bloei 
soos shweshwe mandalas 
uit haar slape

*

die bome skud 
hulle koppe vir die wind

*

die gedig karteer haarself 
oor die lengtegraad 
van die ritme
en die breedtegraad 
van die rym

*

die tande byt die naels 
die lyf soek alewig vasbytplek
in hierdie wankelrige bestaan


Saturday, 2 December 2023

sonleser en blare-digter

die son van jou oë
straal deur my gedig
die verse fotosinteer en golf
suurstof na jou longe

die gawe is wedersyds:
sonleser
en
blare-digter

dit is al wat ons vandag benodig:
son en gedigte

Tuesday, 19 September 2023

Nyad

as Diana Nyad op 64 vir
53 ure lank kon swem oor
177 kilometers in
die donker en wilde oseaan
dan kan ek vir 'n skamele uur lank sit en digkuns skryf
deur die waters van my onvaste selfvertroue en verbeelding
sal ek swem

fok dink diep hieroor
53 ure
nie slaap
nie eet
net swem

tog, dink ek wat Nyad gedoen het
is baie meer moontlik
as sit en skryf vir 53 ure lank

mens is nader aan vis-wees
as aan sit-en-skrywer-wees
swem, skop, vorentoe beur is
veel meer natuurlik as
sit en skryf
- wat 'n krampagtige, verwronge posisie om
in te leef en te oorleef!

swem, lara, swem!

Thursday, 14 September 2023

net sag

dis ovulasie-tyd
en my buie is oor die hele plek
die winde steek woeste stoei-gevegte oor 
die see en berge
ek is twee slapies weg van my belangrike vertoning by
die Tuin van Digters
laaste ruk handhaaf ek 'n goeie lus en energie 
maar vandag wil ek net in mekaar vou
so simpel sawwerige sensasie in die lyf
ek het nie sprankel nie
ek het funksionele energie
maar nie veel energie om aan my verskyning in Wellington te dink nie
noem dit maar-self-preservation
before the big high comes a big low
ek ken die ding al
bly net sag asem
sag dink
sag smile
wees sag sag
sag tot 
in my murg

Monday, 14 August 2023

moet jouself net nie ophou verbeel nie!

en ek sê dankie
dat ek kan bly asemhaal tot in die einder van die liefde
as my longe te vroeg opgee, laat ek in die heelal se
kolkende sterremaag val en my ore bly drink aan
die sfere se singende fonteine
die wat ek liefgehad het op aarde
sal skielik in hulle slaap wakker skrik
en hulle harte voel gloei en weet dit is ek
wat hulle herinner om
na die wilde elegansie van oorlewing te pyl

ek luister na Antjie en ek dink
wie het vlerke nodig as jy ‘n digter in die omtrek het?
fokkit, moenie verder weg as hier kyk nie –
die perfeksie sit alreeds reg onder jou voete
waiting to leap and cascade with lavacious vivaciousness
ek het genoeg humorsin en avontuurlus om
die poësie te herskeleteer
die skynmuur van ons verbeelding 
sal helder bly skyn in ons doen en late
so asseblief moet jouself net nie ophou verbeel nie!
jy is ‘n boom wat nie anders kan as
om ver en hoog in digte blare-takke uit te spruit nie

en dan wanneer jy huistoe keer
sal die getye nog spel en speel tussen asem en verbeelding
mits jy nie vergeet om in aanraking te bly met die aarde nie
die vers flikker saggies in afwagting
is dit verbasend dat gesig een letter verskil van gedig?

Saturday, 12 August 2023

ver(s)werking

(gedig geskep uit die eerste versreëls van my 20 gedigte van 2023)

ek soek ‘n lewende woord gestring van
die werwels van die letters
sodat die marionet wat jarelank die pa se hande gedienstig volg
vry kan breek en die verbasing teen mense se wange kan bons
al het ek hoe baie gesien hoedat
die gevoel van die gedig kom platlê soos
‘n lojale hond by my voete
kry ek dit maar min reg om
die digterlike oomblik te verleng na ‘n ordentlike vers
meestal trek my woord kromrug
en my asem jaag soos ‘n ondurige tango
in hierdie begeerte vir woordkapperjolle
aaijaai jaai jaai, fly me to my heart
dit is waar dit sal begin:
dit begin met die eerste tree
buite word die see natter in hierdie reën
die springgetye skuim
my are sluk die golwe heel in
die eksplosiewe K in jou naam
steek vas in my keel 
al waaraan ek kan vashou is
die warm helderheid van jou oë -
dit is presies daar waar ek wil wees
breathe me into your love
dan voel alles weer soos daai eerste dag

Wednesday, 10 May 2023

ek hoor weer die eggo's

al het ek hoe baie in die einder van die wit bladsy gestaar
tref die wit my elke keer van 'n ander hoek en skerpte in my oog
my mond trek op 'n effense effe glimlag
net soos 'n bottende blombloeisel wat nou pas
die oopte om haar voel
en haar blare stadig begin inspan vir die nuwe seisoen
so hang my lippe aan die takke van afwagting
stadig-stadig ontkrul my styfgespande lippe en keel
laat vaar die stugheid wat die verkoue oor my gemoed en borskas geblaas het
ontknoop die verstarring van aftakeling
ek hoor weer die eggo's tussen my spiere
blydskap begin lek aan my wenkbroue
hierdie gedig hou my nederig
ek gaan nie te gou op en af spring van jolyt
laat die bors kop siel en lyf ordentlik weer saam inkliek
die vers flikker saggies in afwagting...

Thursday, 27 April 2023

tangos en hiërogliewe

soos 'n ondurige tango
ruk die winde die lug heen en weer 
die wolke tol soos tientalle voete in 
die ontstuimige dans
met sikloniese onwrikbaarheid
span die winde hulle kuite
en sny met beslissende ritmika
hygende hiërogliewe teen 
die skynmuur van 
ons verbeelding

Sunday, 23 April 2023

perfek

dit begin met die eerste tree op die blad
vandaar af sal dit net maklik gaan
daai eerste tree van oorgawe
ontkoppeling
vertroue

wees soos die oseaan
perfek in elke oomblik

die lug is perfek
die golwe is perfek
my bui is perfek
selfs die moegheid vroeër vandag
was perfek
dit het my laat uitkom opsoek na ander perfekte oomblikke
die koue water is perfek
die rotse wat oor Lover's cove kywie hou is perfek
die resident seagull is perfek
die sand se insinking onder my voete is perfek
die gil uit my keel met die eerste onderwaterdompeling is perfek
so cool so sexy so confident so suave is elke oomlik

die strewe swoeg en sweet om perfeksie te bereik is so outyds! 
moenie werk maak van daai perfekte oomblik nie
die perfeksie sit alreeds reg onder jou voete!