Monday, 18 July 2011

Die Oer-Pols


Hier is my digterlike interpretasie van die seksuele smagting...
Die oer-pols

Dit is dit wat stoot
wat gryp
wil uitbars in raserny van instink
dit pols dit sluk
selle wat die oer-oorsprong van één wees wil nastreef
ons kan veronderstel aan die begin
was een bang
een broei-poel
een godsvinger
wat lewe meervoudig getoor het
so gaan dit met die skeppingsdrang
dit is 'n oorlewingsdrang
en om te oorleef moet
die peristalse van sluk
en hyg en stoot
die lewe meegaan
Dit is die bymekaarkom
die aantrekking van water-gebaseerde organismes
in kwiksilwer-sparteling
Dit is 'n oomblik van saamhoort wat meestal eintlik wil afstoot
efemere rekonsiliering van teenpolige vlees
Dit is spoeg en suig
verwonding en heling
Dit is paradoks vasgevang in die verstrengeling van ledemate
Dit is daardie soektog na die oer-pols wat
gewalg het aan die eerste suurstofsel
daardie eerste asemteug van lewe
verbasing en skok dat lewe so moet pols om
aan die  lewe te bly
daardie vibrasie en verrukking van lyf teen lyf
is die uitlewing van die ingebore ritme
wat met ons gekettingde sosiologie verward geraak het
Dit is die metrum van vertering
die oerdier-opslurping van versadiging
die wegskram van uit-tering
die afweer van die onhygendheid van die dood

Sunday, 17 July 2011

Boheem

hoe kan ek opstaan vir myself
ek wat nie huis het
nie 'n betroubare eenkleurige kar nie
geen mediese fonds
geen lewensassuransie?

hoe kan ek vir myself opstaan met kieriebeen-arms
hoes-bors, afgekoude vingernaels en lae rugpyn

hoe kan ek vir myself opstaan?
ek het geen aandele
ek kan skaars politiek ekonomie of godsdiens gesels
ek is nie 'n bedrewe namedropper nie
ek praat nie die "lingo" nie

ek staan vir myself op deur my hardnekkige lus vir vryheid
noem dit boheems
ek hou van die kleurvolheid
die geurvolheid
die polsende ritmes
wat die woord oproep

hoe kan 'n boheem 'n gypsy
'n hippie vir haarself opstaan?

kan haar stringe krale
kan haar kruie-tuin
haar spruite
haar rou groente
haar red?

hoe staan ek vir myself op?

op my se twee kaalpote
met my andersheid
my ongetemdheid
my nuuskierigheid
met die vryheid om relatief los te staan
van 'n burokratiese grysheid 

daar is een toneel in die boek Don Quixote waar die predikant van die dorp die Don se huis invaar en al sy boeke verbrand - meeste van die boeke handel oor die knight-errants, ontdekkingsreise ens . die dorp het gedink dit sal die antwoord wees op quixote se wilde verbeeldingsreise. nee dit het dit nie gestop nie - hy het self die pad ingeval opsoek na avontuur en na sy geliefde Dulcinea.

dis my (boheemse) ondergang: die boeke wat ek lees.. aai te veel Zorba the Greek, Hermann Hesse, Jack Kerouac, Laurie Lee, Uys Krige, John Steinbeck, Tolstoy, Pasternak. die lewe van die haweloses, die reisigers, die uitverstotenes, die soektogters, die hand-tot-mond lewe. dis nie maklik nie, maar dis volbloedig. dis alleen. dis ryk. dis vreesaanjaend. dis uitbundig. dis onrustig. dis inspirerend.

wat my so aantrek tot die lewe wat ek lei is die onsekerheid, die verrassende vorms wat die dae aanneem  van 'n roetine-lose bestaan. (wees gerus, baie hippies beland uiteindelik in die groot korporatiewe maalstroom en maak miljoene, skaamteloos! do not fret! ons is nie hele-mal aan ons eie devices oorgelaat nie, iewers sal 'n sisteem ons aan die hals beetpak en ons saamsleep.  our redemption is close!)

kyk vir madame chocolatier in die film Chocolate. 'n corny maar gepaste voorbeeld. sy is anders. sy kan nie stil sit. is sy optimaal gelukkig? nee. kry sy vreugde uit die deel van eerlike vriendskap? ja.

wie is optimaal gelukkig?

ek probeer myself omring met dit wat mooi en uitdagend is. mense. musiek. kleure. beweging. kuns. natuur.

die tye wat ek "present" is, aanwesig in my lyf my hart en my kop is wanneer ek op my gelukkigste is. wanneer ek nie jaag na 'n doelwit, hyg na perfeksie, smag na vervulling. daai plek waar die bewussyn juig om eenvoudig net wakker te wees.

dis nie boedhistiese airyfairy goete nie. dis eenvoudig 'n vreugde put uit dit wat hier en nou is.

die wonderwerk van die lewe te vier.

ons doen dit te min.

ek leef teen my leeftempo. ek leef intens, maar stadig. ek vat lank om te groei met dinge. ja, ek kan vinnig leef. ek het. maar ek wil nie meer. ek leef nie die op-die-stoep-sit-lewe nie. maar daar is 'n aantrekking daarnatoe. hoe baie mense se hulle wens hulle kan minder doen, en meer leef.

ek leef

ek byt
ek proe
ek kou
dis soet
dis bitter
dis opdraend
dis huil
dis val

en dit is weer opstaan

Friday, 15 July 2011

Still Life


in the look of my eye
silent in the eternal moment
that is where i want
to be
for you
just like a still life
hanging on your wall
chiaruscorically
calling your eyes
to the light and dark
of my
speechless being

in die kyk van my oë
stil in die ewige oomblik
is dit waar ek
wil wees
vir jou
net soos 'n stillewe wat
teen jou muur hang
chiaruscories
jou oog roep
na die
lig en donker
van my
sprakelose wese

Wednesday, 13 July 2011

stof tot naaidenke

soos sekere van julle al agtergekom het is ek mal daaroor om met woorde te naai (-;

hier is my

stof tot naaidenke

hulle sê mos jy sal saai wat jy naai. en soms sal jy naai wat jy saai.
ja jinne, alles is 'n naaiery. 
met ons highbrow naaivorsing, fancy naaislaanboeke en ons hordes naaigraadse studies het ons uiteindelik besef ons deel almal een great en mighty naaisionaliteit. of jy nou 'n naaipolitaner, naaimakwalander of naaizi is mag jy naai net wie jy fokken lus het.
met ernstige naaibetragting kom ek agter dat hierdie spel op aarde een groot naai-apery is. net naaibootsings en naaipratery waar jy kyk. waarlik kan ons nie teen ons naaituur baklei nie.
sekere kenners beweer dit is 'n knaende naairosis, maar ek dink ons is net te damn naaiskierig! en kyk waar het dit ons gebring - 'n wonderlike spul naaisate met 'n glorious naailatenskap.
ek kan dit nie genoeg benaaidruk nie, maar ons is almal genuine en naaigemaak.
selfs naaidoodse ondersoeke toon dat die naaiskokke van 'n goeie naaiery jou summier na die hiernaaimaals stuur.
ja, laat ons meer naailatig  en naaiywerig wees en hierdie naailope met volle bors en spier hardloop.
ons sal naaiderhand die rowwe see's met toe oë naaivigeer mits ons naaistreef om die beste naaiers moontlik te wil wees. die naaigevolge sal 'n soete naaismaak in die mond laat...

naaispel en naaiskrif: the time is naai to NAAI

Friday, 8 July 2011

suiwerste troos

Suiwerste troos geskryf en voorgelees deur Lara Kirsten by Lara Kirsten 1


Hierdie gedig is geskryf op aanvraag van Hugh Hodge - die redigeerder van New Contrast, die Kaapstad gebaseerde letterkundige joernaal. In 2010 het hierdie publikasie sy 50ste bestaansjaar gevier met 'n spesiale uitgawe van 'n wye verskeidenheid essays, gedigte, "reviews" ens. Hugh wou he ek moes in my moedertaal 'n poe''tiese brug bou tussen toe en nou. Dit was 'n uitdaging veral omdat ek net twee dae gegee is om betyds die "deadline" te maak en omdat hy my laat weet het dat die digter wat net voor my in hierdie uitgawe gedruk gaan word is ... Ingrid Jonker!

suiwerste troos

van hier tot daar loop ek oor die sillabes van die hart
voel ek aan die polsende metrum ons knaende smart
trap ek in doolhowe waardeur die tonge steier
sodat ek die dringende instinkte van die keel nie kan weier

dit is tot hier waar ons bekgevegte gekom het om my sinne
tot stilstand te ruk en my digterlike motief te heroorweeg:
dit is 'n hygende begeerte om self-woord te pleeg
sodat die volk die diepere uitdagings van ons bestaan kan beleef

die soektog bly tril in die wande van my mond
ek kan nie wag totdat die verbale revolusie gaan woed
en ons ons eie sweepslae wat die kragtige verbeelding verwond
met die purgatoriese vlamme-tong tot 'n einde gaan roep

nou kan ek helder die lied van my voorgangers sing
sodat die hoop van die taal ver en wyd uitkring
op die vlaktes van hierdie tong staan ek trots en vreesloos
die suising van my taal die suiwerste troos

19 nov 2010

Thursday, 7 July 2011

buitelyn


buitelyn

laat ek jou buitelyn wees
geen inkleur
geen passie
geen traanklier
geen hart

geen binnenste

net 'n buitenste

lyn

met buitelyne kan ek werk -
dit
vloei
een-voud-dig
om
die
omtrek
van
my
wese

Tuesday, 5 July 2011

Re-visiting The Tankwa

 uit premordiale modder
sif ek ledemate, boude en dye
brei ek die spiere van my lyf
met die klei van die aarde
dat wanneer ek tot niet gaan
die grond-aarde my lyf makliker kan herken en verstaan
en sonder moeite my selle kan verteer
en my siel tot in die hartsaarde kan assimileer


i have looked over the world
and did not find myself at home in the shade of trees
next to rivers or in the embrace of mountains
i have looked over the world
and found myself in the barren Tankwa
the place that taught me to count the waterdrops
with my tongue


Thanks to all the photographers at Afrika Burn who captured my performing!

Monday, 4 July 2011

when a calligrapher and poet meet


photos: anja wiehl & andrew van der merwe

How does a calligrapher flatter a poet? by calligraphing her poem in the beach sand of Plettenbergbay. Andrew wrote/calligraphed a line of my poem Afrika-gedig into the sand (photo in the middle right). the line reads as follows:  met hierdie gedig wil ek nie sin maak nie.

And what a sense of humour this calligrapher has! I just HAVE to share one of our dialogues we engaged in on facebook: (Afrikaans-speakers will specifically enjoy the word-play)

A: i must object to being called a calligra-fist :)
L: okay, what wld you like to call yourself?
A: Calligraphile
L: ah, i like that!
A: Kalli-grappie?
A: Call me a calligrapher or I'll give you the calligfinger
L: LOL, you so funny i can not focus on my blog post... but keep them rolling and kielie-graphing my delighted laughing muscles!

Andrew's work is astounding. Go have a look at more of his work at http://www.behance.net/beachscriber/frame


andrew with his calli-tools (photos: alison bannister)

Sunday, 3 July 2011

site_specific


Lara performing her Stone Poem in Plettenbergbay at Site_Specific Land Art event, 24 May 2011. photo: Timothy Twidle

In the beginning of May I met the wellknown South African land artist Strijdom van der Merwe for a cup of tea in Stellenbosch. He mentioned that he is going to be part of South Africa's first Land Art event Site_Specific hosted in Plettenbergbay in May this year. My senses immediately stood on end – I have lots of admiration for this type of artistic expression – seeing that it uses mostly natural material in a natural environment. Land Art relies strongly on photography, because most of this art is momentary/ephemeral expressions – wind and water can come at a whim and whisk it away. Strijdom and I briefly discussed a way of how I can contribute. I love performing my poetry in nature and using found objects in my poetry. I was so happy that Strijdom created an opening for me to contribute to Site_Specific.

Nature is such a poetic and theatrical space where my poetry can truly take flight . I felt honoured that the artists created moments for me to interact with their work.  Thanks especially to Simon Max Bannister, Andrew van der Merwe and Gordon Froud for letting me dialogue with their art via my poetry. As some of you following my blog have noticed, the past year I have found lots of  animation from fire, clay, soil, stone. To be part of this very earth-inspired event has spurred my creativity even more.

Yet I must confess, my energies have been scattered a lot with the Afrika Burn and Site_Specific events - so much stimulation and sharing primal and elemental beauty. Besides utter enchantment with the Burnings, the Creativity and the Love, sleep deprivation was one effect that in time overtook me. I overrode the fatigue and pushed forth wanting to be so much part of these incredible expressive experiences. As much as I was being earthed, I was at the same time being unearthed. That is the life of Lara. I want to share and experience so much yet I have to make peace with the boundaries of my body and soul.

Thanks to all that have shared their hearts and creativity with me. My heart is so filled-up with the hope that this world still has wholesome and beautiful places to explore and be part of. AND my gratitude goes to all for supporting my form of expression. It is a very lonely and daunting task at times.

Applause to Strijdom van der Merwe and his vibrant team who created and organised such a great event as Site_Specific (http://www.sitespecific.org.za/).

Here a poem I performed during the event:


Stone poem

my poem is stone which i lay down in your hand
feel the lines, the shape,
the contours, the textures

you need no eyes to see this poem
you need no ears to hear this poem
FEEL the organica that was purged
by the heaven's fire
into hardy inhabitant of this clay-earth

my poem is stone which i lay down in your hand
feel the weight weighing down
like the fertile earthiness of breasts
into the hollow of your hand

this stone is poem which i lay down in your hand
feel the sound, feel the metaphor,
feel the rhythm and rhyme
break open in soft sand between your fingers

smear this soft powder on your cheeks:
i anoint you the expectant mother
who conceives sand
gives birth to stone
and raises it to mountain


Saturday, 2 July 2011

The poetry of photography

I partook in a multi-media collaboration Op het Punt van aanraken with Spanish-Dutch photographer, Carmen Gonzalez and music improviser, Francois le Roux (The Ha!Man) at the Het Podium theatre, The Netherlands, 2009. The theme explored aanraken ie touch on a sensual, erotic and spiritual level.
Initially Carmen sent me her photographs and I started adding poetry to them; soon a beautiful dialogue between image and word unfolded. The photos were projected onto a big screen on the back of the stage, while I performed around the images and Francois' evocative music - quite a theatrical experience! 
View more of Carmen's hauntingly beautiful photographs http://www.flickr.com/photos/solea/
Here are six (of the 36) photographs>


spelonk

my lyf lê soos ‘n oop poel
kom klim met jou kale lyf binne my
laat ek weer my elke bloeddruppel voel
met jou vlees wat deur my water spelonk sny



 swart vlinder

jy is die swart vlinder wat
op my lippe kom land
ek kan skaars asemhaal
met jou fluweel vlerke
wat teatraal my
mond annekseer


verdwaalde skadu-wese

die verdwaalde skadu-wesens in die dig-geslote vertrek
verlang na die warmte tussen jou bo-bene
smag na die soele gehyg van jou asem
hunker na die bloed wat so vlak op
die vel in duisende digte takke tril

die skadu-wesens begeer die warm aanraking van jou vel
honger na die driedimensionaliteit van jou kniekoppe
kwyl oor jou polsende borste
en wil weer gevind raak in die donker holtes
van jou lyf


drinkezusters

wellustig is die aanraking van tong
teen die koel drup drup van sensualiteit
drup drup langs die wande van my mond
deur die gange van my keel tot
onder waar dit in die warm holte
van my oop lyf uitstort
en weer van voor begin

wellustig is die aanraking van been
teen hand vryf die erotika
vryf oor die binnewaaie van my been
langs die dye van my onrus tot
daar waar dit hygend tot stotterende
sillabes vanuit my lippe
aarde toe val

wellustig is die aanraking van hitte teen hitte
golwend en botsend teen mekaar
en deurmekaar tot sweet uitpêrel op vel
en stringe van my
en stringe van jou aanmekaar ryg
en dorstige monde tonge uitwerp opsoek na
daardie eerste druppel van versadiging


bitch

sal jy my nog aanraak as
ek die kop van 'n hond het
en die lyf van 'n vrou?


 

 
boudoir

kyk maar moenie raak
wil hê maar moenie raak
reik uit maar moenie raak
begeer maar moenie raak
hunker na maar moenie raak
honger maar moenie raak
dors maar moenie raak
kwyl maar moenie raak
wellus maar moenie raak

Friday, 1 July 2011

The Elusive Spring

I met a land artist, Simon Bannister at the First International Land Art event, hosted in Plettenbergbay, 22-29 May. Our hearts are very much in the same place - in the wild elements of nature. I want to write so much about him. Yet I think for now I will let the poetry speak for now : we engaged in a poetic dialogue playing the roles of various "elemental characters". Here his re-mix of the dialogue>



The Elusive Spring (remix) by NATURE

I am the seed ignited with soular light
budding with urgency to taste my kindred elements tonight
Long I've travelled to find the sweet truth of the African dust
The dark waters of your trust

I am that ripple astir in the dark flesh of earth
the great memory of all life that has thundered before me
I am the stars reflected, the dust, the water, the rain
Those streaks of light that wound so deep

I am the thirst, my falling leaves playing the scales of universal love
while your willful light dances before me
Deeper my wild roots yearn for your sanctuary
the forests and mountains, the unity

It is the tip-ends of my tenacious roots that beat fiercest
through the wild darkness
to find that rarest and sweetest of water
longing for your love

With this kiss, I transform
With this moment, i now see
The spark of your molecular truth
the elusive spring, the spell you cast on me

As the seismic dance of our hearts, warms to earth's mercurial nature
the inflamed rhythm beats,
the primal pulse, spinning the infinity
selfless eternal wanderlust

Cut me down, I do not care, for I am taken with life,
into the ground I will return to feed another maker
All that remains to be done is to celebrate
This ephemeral brilliance of our fate