Monday, 22 August 2016

ongegrendelde danse

uit hierdie wilde dans steier ek
die roekelose energie
nog taai om my kuite
spin ek uitbundig in sirkels met
die onstuitbare pols wat fakkels deur my are pomp
dit kan net vrugbare klank wees
wat so lewendig in my binnenste kom sit

met ‘n indringerige ritmika
jaag die koors van die wil deur die klank-tonnels
en hervorm my voete tot
primitiewe passies dans

styfgespande spiere tril ritualisties
soos die ongegrendelde danse oor die vlaktes skud
waaragtig! hierdie vasgevange energie ken geen gelyke
die dans praat in een taal
wat alle lywe kan verstaan sonder serebraliteit 
as jy ‘n paar druppels van ware vryheid wil proe
sprei jou lyf oop in Die Dans


unbridled dancing

from this wild dance i stumble
the reckless energy
still clinging to my calves
i spin unguardedly in circles with
the irrepressible pulse that pumps firelight through my veins
it can only be fertile sound
that comes and sits so alive in my guts

with an insistent rhythmica
the fever of the will comes charging through the tunnels of sound
and reforms my feet into
primitive pulsations of dance

tautly strung muscles tremble ritualistically
as the unbridled dancing quakes over the plains
yes, indeed! this captured energy knows no equal
the dance speaks in one language
that all bodies can fathom without cerebrality
if you want to taste a few drops of true freedom
spread your body open into The Dance

Monday, 15 August 2016

owed to the San

Those who invented neither gunpowder nor compass
Those who tamed neither steam nor electricity
Those who explored neither sea nor sky
But those who know the humblest corners of the country of suffering
Those whose only journeys were uprootings
Those who went to sleep on their knees - Aimé Césaire

from the day the dawn of humanity
licked the skin of your ankles
you carved open the way with your spindly-light tread
with dust on your brows and cracks in your feet
you slipped into sun-warmed valleys and dusky caves
filled them with stone, footprints and chiseled dreams
when the humble ritual of your dancing followed
the stamping of your feet would resound to a most primal beat
and your bony cheeks would break open in smiles
and make the stars dance in the skies
how could a people like you be silenced?

your blood spilt onto the cave-walls of our minds
princes of the lands the one day, wretched slaves the next
your identity torn and scarred
how can we forget?
how can we forget?
and yet, you keep on rising, the first peoples
filled with dreams and confusion, you do your daily deeds
with soil under your nails, you stitch together the continents
you keep your feet and hearts pressed firmly against the roots of the earth
feeling the vibration of mineral strength
earth is happy to feel how lightly
you have imprinted your spoor

how could a people like you be silenced?
when your tongues come to life, pure and spontaneous metaphor
leaks recklessly from your throats
and in filigree syllables
drips like stalactites in our ears
we will listen and
we won’t forget
we won’t forget

with ochre wings your spirits keep flying over mountains 
naked and free just as the wild skies like it
like a haunting hunger the memory of you clings to our bones
and keeps reminding us of the direction into which we should go
that way, that way

a people like you can not be silenced
hear how your voices break through stone and history
see how you have ignited humanity
as you came walking in harmony with the lands
your beauty throbbing with hope in your hands
hope that with or without our selfish will
will keep haunting us still
we will not forget
we will not forget

Sunday, 14 August 2016

beskawing

wat is dit om 
beskaafd 
te wees?

geskaaf van ‘n mens 
se 
wildheid

geskaaf van 
die stekelrigheid
wat jou jy maak

geskaaf om te blink net soos 
al die biljoene ander?

hoekom wil ek deel van ‘n beskawing wees
wat soveel kak aanjaag?!

ek dink dit is by verre 'n beter idee
om rond te rol in 
die lekkerkry 
van 
my ongeskaafdheid 

Wednesday, 10 August 2016

enemas

ek wil stukke digkuns 
oprol in enemas 
en dit opdruk in
die holle van die siellose politici
en hulle verrottende sisteme uitsuiwer

I want to roll up pieces of poetry
into enemas 
and push it up into
the arses of the soulless politicians
and purge their rotten systems

Tuesday, 9 August 2016

offshore

for Martin Wolfhaardt and his jazz band Offshore

synaptic cyclones spark
iridescently in my brain
blisschievous fucking that swoons in
the turbulent waves
making chaotic sense of beauty that has
never been so alive as in these sounds of
sax bass piano and drums

be ready because
it will helix you
and swallow you
into the first hole of existence
boldly filling every crevice of body and space
with orgasmic beats

the blizzard of tone clusters
remap the constellations
my guts tremble shake and reshape
with the driving bass vibrating its
obsidian deep through my buttocks
trancing and spinning me off of my axis

the sounds envelope me like a cave
i can smell the dark mossy corners
encapsulating these momentary strains of
spontaneously masterminded music 
into delicious fever pitch delirium

Sunday, 7 August 2016

metafoor

ek soek geen lomp, 
bak-been metafoor nie

ek soek 'n metafoor 
wat sing 
met 
die heilspellende keelklanke
van 
die blou kraanvoël

Monday, 1 August 2016

between the cavities of my ribs

that is where i want to be
there where continents of sound
flow from my throat and fingers
and i give birth to a whole new earth

there where the mighty poetry
determines the rhythm of the day

i feel the interminable knocking in my throat
the never-ending pricking of my ears
i stand to attention
ready for the mighty verse
to land on my palms with full-blooded wings

i dig in the seashells in search
for the truth of the word
i scratch under the toenails of the ostrich
hungry for the metaphor that will surpass all other metaphors

the words lie like ghostly footprints
on the shadows of the night
refusing to be seen or captured

and yet, like small black poppy seeds
the relentless willpower of
the poetry
lies
between
the
cavities
of
my
ribs

when the word comes
i know how rapturously the syllables
will melt like ripe slices of avocado on my tongue

let me lie deep within the grip of the word
make me swoon, make me unconscious,
make me fly, make me laugh,
make me shiver
and
make me free

Thursday, 28 July 2016

blowing smoke

      ter nagedagtenis aan 'n skildery 
     (met dieselfde titel) deur Louis Kirsten

in die rookkolom
broei 'n embrio uit
in die rookkolom
ontspring 'n melkweg

kyk! dis nie ek
wat vorm gee aan rook
dis die rook wat
my vorm gee

rook is 'n fantasmagoriese vlug 
van efemeriese verbeelding
met een asemteug
blaas ek die heelal uit my mond
ek trap die accelerator van my tong,
rev sodat die rook uit my ore kom!

hoe sê hulle?
smoke gets in your eyes...

Wednesday, 27 July 2016

sien jy skielik

as die pad opdraende word
loop mens stadiger
en is jou oë meer gemik op
die onmiddellike omgewing
en sien jy skielik
meer blomme om jou enkels raak

Tuesday, 26 July 2016

kwatryn vir Louis

vir my pa Louis wie vier dae voor sy dood, op 16 Julie 2016, gevra het ek moet vir hom 'n kwatryn skryf

ek skryf vir jou 'n gedig vier lyne lank
en hoop dit sal soos welige grootblaar ivy
teen die uitspansel van jou verbeelding rank
en vir jou die mooiste mooi in jou sielsore verklank

Monday, 25 July 2016

how

how does one poetize from the thoughtless place
there where it is only pure spontaneous metaphor
that leaks recklessly from the throat
and in filigree syllables
drips like stalactites in ears?

Friday, 15 July 2016

my tong se dodedans

wanneer ek eendag doodgaan
sal 
my beendere
my murg
my hart
my bloed
my senings
my hare
my tande
my naels
alles eerste verrot

terwyl my tong gaan aanhou rol en blabber
en vloek en spoeg
en juig en lag
en uitsteek

my tong gaan al spinnend in die graf omdraai
en weer omdraai
en die een wees wie die dodedans die laaste gaan dans


my tongue’s death dance

one day when i die
my bones
my marrow
my heart
my blood
my sinews
my hair
my teeth
my nails
will all be first to disintegrate

while my tongue will keep on rolling and cackling
and swearing and spitting
and rejoicing and laughing
and sticking out

my tongue will turn round and round in its grave
and will be the one who will
have death’s last dance

Wednesday, 6 July 2016

ambrosial glowing

before the day draws its curtains
i find myself bent over this moment of word
and in a thin thread of deep red and gold
i weave the spell of metaphor
to stitch themselves right into your heart

on this falling of winter night
the velvet silence is slipping between
the barren branches of the pin-oak
the hurried doings of the day
softens into dreaminess

as the twilight splinters into the deeper dark of night
my heart rises with fervent pulsing
the love you conjure up in my veins
smells of a freshly cut-open fruit of the passiflora
i breathe in long and slow
filling my heart with this ambrosial glowing

Thursday, 30 June 2016

oorlewing en feesviering

in die ystervark se penne
die eland se blink-blou nekvel
die liewensheerbesie se swart en rooi vlerke
die walvis se see-inkantasies
die mos-reuk van oerwoude
alles tekens van
oorlewing
en
feesviering

Tuesday, 28 June 2016

waansin

uit die sin perkoleer ek die waansin
want dit kan nie die heeltyd
eenvoudig net skone sin wees nie

uit my vingers drup die waan
want die lyf en kop begeer
troebel raserny

dis al wat die patroonmatigheid sal laat opborrel
en uitbreek in nuwe ongegrendelde malligheid
wat is fout met kranksinnigheid?

skewe sinne is goeie uitdaging vir
die verstand
wie het bepaal dat sinne regsinnig moet wees?

in vandag se deurmekaarspul van moraliteite
moet ons nie net die uitbundige headbangs oorlaat
aan die rockers en metalheads nie

ons digters moet ook in totale gekheid verval
waarin ons ons sinne op
die verhoog in splinterstukke breek

ons kan verseker baat daarby om meer gereeld
los te breek van die monotone dwangbuis
en uiting gee aan ons waansin

Sunday, 22 May 2016

in plaas van my foon

in vandag se smartphone-era
haal ek trots in
die oog van die publiek
my potlood en skryfboek uit in
plaas van my foon

met oordrewe arm-swaai
vou ek die blaaie oop en
met ekstra perkussiwiteit speel ek
met my potlood op die blad

maak ek seker die teenwoordigheid van hierdie skryfboek en potlood 
word helder en onbeskaamd
in die bewussyn van 
die oorbevolkte selfoon-landskap
aangekondig

Thursday, 19 May 2016

pre-metafoor

die opwinding om 
in die pre-skepping-fase te wees
daar waar die skugter metafoor 
liggies aan my oogwimpers lek

die hart versnel soos
op die voor-aand van 'n groot avontuur

ek noem dit 'n wit opwinding
waar eindelose moontlikhede 
op die tabula rasa lê
'n ongeëwenaarde chemistry tussen my en die verwagtende oomblik

hierdie hang oor die tuimelende klowe van kreatiwiteit
kan dit nie langer hang voor verwesenliking intree?

hoe bewonderingswaardig die realisasie van 'n digterlike droom deur
magiese metaforisasie ookal mag wees
is dit die antisipasie van 
poëtiese manifestasie wat 
die groter aantrekkingskrag het

my hart vergroot
ek staan op die punte van my tone gereed
om die uitspansel van
al die digterlike moontlikhede
in my hele borskas in te asem

Tuesday, 17 May 2016

waaragtige tyd

ek besef vandag dat 
ek 
letterlik 
in 'n gedig
tyd              kan            skep 
tyd uit die niet kom met die lettergrepe getoor
ek weet nie hoe kry ek dit reg nie
maar 'n nuwe sfeer van tyd het ek vandag ontketen

dit is 'n waaragtige tyd wat 
nie met syfers en horlosies afgemeet word nie
dit is nie 'n spasie of ruimte of ritme nie
nie eens 'n gevoel nie
net 'n wete dat met hierdie versmatigheid
ek in 'n nuwe tydsdimensie nou so helder 
die digterlike begrip so veel beter snap

Saturday, 14 May 2016

kolk

Temple //Xam by Kim Goodwin & the DandyLion crew created for the AfrikaBurn Festival, in the Tankwa Karoo (photo: Louis Bolton)
kolk

‘n tornado van hout kolk uit die klip-grond
en kom tot stilstand soos ‘n ge-ankerde skip
ongesiens skiet daar wortels diep en 
klou aan klip en alle aardskragtigheid om hierdie heiligdom ten alle koste
regop te laat bly staan

die heiligdom van hout:
so vereer mens-hand die arboriale hart van woud
tol en draai, spin en weef 
sodat vorm en rituele sin gemaak word

soos ‘n sterk polsslag nou net geboorte gee aan menigvuldige ritmes
so kom die Tempel van //Xam in een geboortestoot oor die klipgrond uitgestort
en maal om en om haar organika soos ‘n dawerende dervisj

oer-kolkende verse ge-ets teen Karoo-lug
voel ons oombliklik tuis in haar skaduwees en singende koepels
vas en tog so vry op die grond staan sy haar staan
in haar vlegsels ‘n oer en speelse mensdom ingeweef
na al die eeue heen hoor ons nog die rou fluisteringe in 
hulle vergete taal 

hoeveel lywe is al uitgewis
in die naam van gulsigheid?
hoeveel siele het al die gees gegee 
in die dryf van sogenaamde beskawing?

en hier staan ons, die afstammelinge van verstoting, aan die lewe
ons kan en moet treur 
maar onthou dit is ook belangrik om fees te vier in 
herinnering aan diegene wie se harte voor ons s’n gesing het
  

Monday, 9 May 2016

full flummox five

in five lines i flummox my rhymes
defy all reason to hold onto pattern
have to stretch and sever the dependence on familiarity
flummox flummox flummox the tongue
to make any rigidity come undone

Sunday, 8 May 2016

een rigting

wilde breinstormende vlugte
op trek soos kwiksilwerende swaels
deur 
      atmosfeer
              pyl 
                    die  
                           vlerke
en bind al die rigtings
in een almagtige oerknoop
wat lyf instinktief ken en vertrou

die brein dink daar is verskillende rigtings
maar daar is net een

wilskragtigheid ken slegs een rigting 
en dit is :

oorlewing

Saturday, 7 May 2016

ek begeer vernuwing

ek begeer vernuwing
in my taal
die taal wat ek die beste ken
die digterstaal  waarin ek my siel
druppel vir druppel
laat indrup

ek staan op die drumpel van vernuwing
in hierdie digterlikheid maak ek vir myself sin
in hierdie uitdrukking kan ek in een asemteug
myself aan die wêreld blootlê

ek begeer vernuwing
‘n vernuwende insinking in die woord
want in die woord vind ek ‘n kalmte
‘n sielstoestand waar my malligheid toet-tale aanvaarding kry

ek begeer vernuwing
‘n sin van wees waar ek soos ‘n stuk klei
perfek gevorm in rondheid
glad en maklik in mense se hande sal rol
en my woorde in die honger holtes inglip

ek het lanklaas woorde neergepen
die voorafgaande versreëls lyk nou so vreemd
my oë  kry nie lekker vat aan die griffels op die blanke vlak
tog is die begeerte om vernuwing in my taal te soek
so groot
wat is dit aan hierdie skryfkuns wat my heeltyd laat
jeuk en kriewel in my sitplek
in my stap
in my lê
in my eet
in my slaap?

ek begeer vernuwing
‘n verandering van hart
‘n verdieping
‘n inkoeëling tot die diepere vesels waar
ek dit nog nie gewaag het nie

in hierdie paar lyne voel ek hoe die vernuwing opdam in my kieste
met trane in my oë en
my lippe bewend en trillend van
die weenklaag wat triomfantelik deurbreek na
die joviale uitroep van kreatiewe wilskrag
wie se tyd nou aangebreek het

Friday, 6 November 2015

Wednesday, 4 November 2015

river and sun

like rivers streaming effortlessly
over stone
the phrases of music stream through
the ravines of time
carving my soul into
deep hollows wherein
the melodies shine like clear water pools

when the music does not play
it is like drought
and the thirsting riverbeds can not wait
for the celebrating phrases
to break from the clouds
and invigorate the hungry cavities of our ears
with healing harmonies

pure pure pure may our souls remain
in this purifying sound of music
the sound whirls over me
and like a skilled wizard
it pulls my soul inside out
and i feel how the music speaks
blessings like the sun over my body

Sunday, 1 November 2015

vonk

jirre die lewensenergie vuur deur my oogballe
ek sien my lewe flits verby my oë
met ‘n intense gevoel van beide mortaliteit en ewigheid

alle wonderlike moontlikhede spat deur my are
flitsende visies straal soos sneltreine voor my geestesoog
ek voel oombliklik die smagting na
‘n lewe wat uit haar nate bars
en ‘n stem wat uitbulder met soveel vlammende self-vertroue

dit is hierdie een liggaam wat ek het en
wat ek voel so lewend myne is dat ek nie 
anders kan as om haar lenige spierkragtigheid
met spronge van jolyt te vier nie

dit bruis 
stoot en beur 
hier agter my sternum

met ruime ervaring in betwyfeling 
hartseer en onbemagtiging 
voel ek NOU het die seisoen uiteindelik aangebreek
waar die feesviering van kreatiwiteit oorborrel

stil skaam en styf kan ek nie meer wees
hier kom ‘n golf waarop ek ry
elke vesel in my lyf is gevonk
daar is 'n vlam in my oë wat
nie maklik geblus gaan word nie

Friday, 30 October 2015

nucleus

Here is an English translation of an Afrikaans poem I wrote a year ago. It is one of those poems that came pouring out in one sitting. I love re-reading and performing it. I have been reluctant to post the translation, simply because I prefer the Afrikaans version. Anyway, let me put the translation out here as well <

nucleus

there hides a desire in the depths
that quietly waits  - dormantly ecstatic
it is haunting how the spark
begins to tremble with the anticipation of the arrival
of the creative tornado
the soil is rich
look how we pour the deeply-sunken metals
from the primordial crucible
my clay-body resonates with the volcanic eruption
with this blood that does not stop flowing
throbs the pulsation of the imminent celebration
the crests of the waves hang for a few moments
longer in the silver shine of the sun
my hair stands on end
from all the voices that encircle me

so full of life is organica
so many waves in each day
so much mercurial spinning in the brain
the search for satiation knows no end
the heart keeps on whirling even when the void comes knocking on the door

the ground gets cold in the winter
the tracks are blown away
yet the life keeps on quaking
the primordial becomes older
the incantations become more contrapuntal
and the limbs become swifter
in these days that grow wings so rapidly

the elements are merciless
how they break down the skin
still the pulse remains deep and strong
the willpower is undaunted
in the fight against the shame
against the fear
against the flesh
and
against the dark

every morning my spine thaws
and truly, it is my wings that keep on stirring
right into the primordial nucleus
of sensation of the embryonic darkness that
luckily has enough throat
to groan with the stubborn will of flight

Wednesday, 28 October 2015

hoe

hoe dig 'n mens vanuit die denklose plek
daar waar dit net suiwer spontane metafoor is 
wat roekeloos uit die keelgat lek
en in filigraan lettergrepe
stalaktities in oorbuise drup?


how

how does one poetize from the thoughtless place
there where it is only pure spontaneous metaphor
that leaks recklessly from the throat
and in filigree syllables
drips like stalactites in ears?

Tuesday, 27 October 2015

kunsmatigheid

ek sit in die kar
en elke stukkie materie wat my omring
breek in duisende atomiese partikels in     my      kop           oop

glas
hout
plastiek
rubber
papier
lap
wol
metaal

los op voor my oë
en ek is

skielik

in ‘n wêreld waar daar
niks
mens-gemaak-geweef-gesmelt is nie

ons word gebore in soveel kunsmatigheid
al is dit alles hoe
beskaafd
behaaglik
en
beskermend
kan ek myself nie keer om te verbeel
hoe dit sal wees om
sonder
enige van hierdie
lae
mure
deure
skilde
en
pantsering
te leef

hoe sou ons sintuiglikheid
dan reageer en ontwikkel het?

Monday, 26 October 2015

selfbeeld

om my identiteit so vol
te trap met self-kennis

ek betwyfel daai ding wat mense sê 
dat jy nooit jou eie selfbeeld
totaal kan insien nie

daar is oomblikke wat ek my essensiële selfheid
so skerp snap
daai volwaardige begrip van myself
maak my so in my noppies voel
al is daai self-sien hoe vlietend
het ek dit al so diep en eg ervaar
dat ek oortuig is dat ek niemand anders 
wil
wees 
as 
ek 
nie