hulle sê spoonfeeding is nie die antwoord
in die opvoeding van enige jong verstand
maar ek vra mooi dat julle
die digkuns vir my sal spoonfeed
maak seker dat elke krummeltjie
in my keelgat kom
geen vers mag uit my mond glip
mag elke stukkie metrum styf aan my tande klou
maak seker ek sluk mooi sonder om te verstik
spoonfeed my seblief!
ek is bang my eie hande vermink
verdraai of verloor die woorde
Tuesday, 6 December 2016
Monday, 5 December 2016
vir Rika
haar borskas staan bont van al die harte wat sy daarbinne dra
sy het skaars plek vir haar eie klein hartjie
sy maak nie net haar hart oop vir jou nie
sy groei sommer 'n nuwe hart spesiaal vir jou
niemand weet hoe sy dit regkry
dit gebeur sommer so spontaan
sy het 'n tenger lyfie
maar kyk net watter groot skaduwee sy gooi
vir enige een wie skuiling of beskutting soek
sy het skaars plek vir haar eie klein hartjie
tog bly sy die honger en verlore harte
in die nessie van haar bors koester
mense-harte is swaar goete
en sy het nie altyd krag
om hulle te bly dra nie
maar nooit gee sy moed op
of draai haar rug op jou
haar omgee is net te groot
as jy haar dalk in die straat mag raakloop
neem haar hart en al haar ander harte
en dra dit vir 'n ruk vir haar
laat sy weer 'n ligtheid kan ervaar
en net weer die eenvoud
van haar eie lyf kan voel
sy het skaars plek vir haar eie klein hartjie
sy maak nie net haar hart oop vir jou nie
sy groei sommer 'n nuwe hart spesiaal vir jou
niemand weet hoe sy dit regkry
dit gebeur sommer so spontaan
sy het 'n tenger lyfie
maar kyk net watter groot skaduwee sy gooi
vir enige een wie skuiling of beskutting soek
sy het skaars plek vir haar eie klein hartjie
tog bly sy die honger en verlore harte
in die nessie van haar bors koester
mense-harte is swaar goete
en sy het nie altyd krag
om hulle te bly dra nie
maar nooit gee sy moed op
of draai haar rug op jou
haar omgee is net te groot
as jy haar dalk in die straat mag raakloop
neem haar hart en al haar ander harte
en dra dit vir 'n ruk vir haar
laat sy weer 'n ligtheid kan ervaar
en net weer die eenvoud
van haar eie lyf kan voel
Saturday, 3 December 2016
vulpine
i want to write a poem
a vulpine poem
that sneaks
into
the darkest crevice
without
being spotted
sniffs
at
all the corners of
delectable flesh
keeping silent and stealthy
just as much as its wild bristly hairs will allow
i want to write a poem
a vulpine poem
that treads so soft
that the only trace that
will be discerned
will be its feral aroma
clinging
to
the
shadows
a vulpine poem
that sneaks
into
the darkest crevice
without
being spotted
sniffs
at
all the corners of
delectable flesh
keeping silent and stealthy
just as much as its wild bristly hairs will allow
i want to write a poem
a vulpine poem
that treads so soft
that the only trace that
will be discerned
will be its feral aroma
clinging
to
the
shadows
Friday, 2 December 2016
laat ek myself verdrink in 'n rymelary
laat ek myself verdrink in 'n rymelary
dit sal hopelik my my sinne weer laat kry
ek skud die vere in my kop
hierdie verstarde gevoel moet nou stop
ek hoes en ek proes, ek gil en ek lag
al springend en tollend met alle mag
sodat die vasstekende woorde in my keel
sal losglip en hierdie gedig se lot sal seël
die potlood bly nukkerig
die hand voel rukkerig
o toggie, my kiewe begin vaal-groen te verkleur
want daar is geen muse-sap êrens te bespeur
my hart is gretig
my breinselle besig
maar niks kom vorendag
net hierdie nimmereindigende gewag
dit sal hopelik my my sinne weer laat kry
ek skud die vere in my kop
hierdie verstarde gevoel moet nou stop
ek hoes en ek proes, ek gil en ek lag
al springend en tollend met alle mag
sodat die vasstekende woorde in my keel
sal losglip en hierdie gedig se lot sal seël
die potlood bly nukkerig
die hand voel rukkerig
o toggie, my kiewe begin vaal-groen te verkleur
want daar is geen muse-sap êrens te bespeur
my hart is gretig
my breinselle besig
maar niks kom vorendag
net hierdie nimmereindigende gewag
Labels:
ars poetica,
gedigte,
hart,
hoes,
humor,
kreatiwiteit
Thursday, 1 December 2016
thaumaturgy
i learnt a new word today
thaumaturgy
a most beautiful word
the act of performing marvels or
magic or miracles
especially by incantation
i know fully that one can churn and stir magic with
mouth and word
the sinking of the teeth into each syllable
the licking of the lips to renew the moisture of
excited lips in poetic speech
the throat thrusting at the utterance of a metaphor
the tongue whirling wildly in the conjuration of wonders
the rhythmic pull tugging the strings of your soul
the heart that can not beat fast enough
to keep up with the ephemeral words in flight
what joy to the mouth
to elocute thaumaturgy
what bliss for ears to receive these intonations
and stir up images and dreams
desires and realities
fears and shames
strengths and triumphs
i will keep on saying thaumaturgy
type it out again and again so that my fingers
can feel each letter with eyes closed
t h a u m a t u r g y
t h a u m a t u r g y
i will utter it over and over so that each syllable
spell the magicality of the word
and let me never forget that there is magic
in the spoken word
marvelosities in the poetic phrase
and never stop believing that one can perform miracles
with the softest whisper of a single potent verse
thaumaturgy
a most beautiful word
the act of performing marvels or
magic or miracles
especially by incantation
i know fully that one can churn and stir magic with
mouth and word
the sinking of the teeth into each syllable
the licking of the lips to renew the moisture of
excited lips in poetic speech
the throat thrusting at the utterance of a metaphor
the tongue whirling wildly in the conjuration of wonders
the rhythmic pull tugging the strings of your soul
the heart that can not beat fast enough
to keep up with the ephemeral words in flight
what joy to the mouth
to elocute thaumaturgy
what bliss for ears to receive these intonations
and stir up images and dreams
desires and realities
fears and shames
strengths and triumphs
i will keep on saying thaumaturgy
type it out again and again so that my fingers
can feel each letter with eyes closed
t h a u m a t u r g y
t h a u m a t u r g y
i will utter it over and over so that each syllable
spell the magicality of the word
and let me never forget that there is magic
in the spoken word
marvelosities in the poetic phrase
and never stop believing that one can perform miracles
with the softest whisper of a single potent verse
Tuesday, 29 November 2016
those with wings
ladybirds bleed from her heart
hundreds of them morass inside her chest
their flecked wings start to stir
and ready themselves for take-off
her heart has no choice
it clings to the ladybirds' rising wings
nothing can stop the flight of her heart
and the hundred wings
her sternum breaks open
and her rib cage cracks and splinters
those with wings
will fly free
hundreds of them morass inside her chest
their flecked wings start to stir
and ready themselves for take-off
her heart has no choice
it clings to the ladybirds' rising wings
nothing can stop the flight of her heart
and the hundred wings
her sternum breaks open
and her rib cage cracks and splinters
those with wings
will fly free
poetry
poetry is the internalising of
the external
and the externalising of
the internal
the external
and the externalising of
the internal
Monday, 28 November 2016
op my tong tik daar 'n taal
op my tong tik daar 'n taal
wat iets in my siel wakker maak
laat ek vir 'n oomblik indink
hoe dit sou wees om taal-loos te wees
my hart sal dor en dof wees
die verveling sal my kieste opdroog
dink net hoe gesprekke, grappies,
woordspelinge en gedigte ons mense so opgewonde maak
daar is iets so lewe-gewend aan taal
'n goeie gedig is dikwels lekkerder as
'n lekker ete
mens se kieste, kele en tonge honger
na die verrukking van woord
daar is iets so gierig in my om
woorde myne te maak
dankie evolusie vir taal!
wat iets in my siel wakker maak
laat ek vir 'n oomblik indink
hoe dit sou wees om taal-loos te wees
my hart sal dor en dof wees
die verveling sal my kieste opdroog
dink net hoe gesprekke, grappies,
woordspelinge en gedigte ons mense so opgewonde maak
daar is iets so lewe-gewend aan taal
'n goeie gedig is dikwels lekkerder as
'n lekker ete
mens se kieste, kele en tonge honger
na die verrukking van woord
daar is iets so gierig in my om
woorde myne te maak
dankie evolusie vir taal!
Friday, 25 November 2016
tenger skaduwee
as ek my tenger skaduwee sien val
teen 'n muur of die grond
dan is ek verbaas hoe hierdie lyf van my
soveel dinge in die lewe kan takel en oorwin
die dood en hartseer
ontheiliging en skending
berge en vrees
skaamte en spoke
teen 'n muur of die grond
dan is ek verbaas hoe hierdie lyf van my
soveel dinge in die lewe kan takel en oorwin
die dood en hartseer
ontheiliging en skending
berge en vrees
skaamte en spoke
soos
soos die wol-steke van
'n breinaald
afval
so val die weenklanke
- so ongesiends en onseremonieel -
uit my keelwand
'n breinaald
afval
so val die weenklanke
- so ongesiends en onseremonieel -
uit my keelwand
Tuesday, 22 November 2016
soos 'n soutpot
ek skud my kop
soos 'n soutpot in klam weer
jirre ek voel poësie
vasklou in elke sel van my kop
daar is 'n swerm verse
wat in die rafters van my skedel
sit en nesmaak
ek skud en skud my kop
sodat die sout van
my digterlikhede my beendere
met net die regte hoeveelheid
essensiële minerale sal voed
soos 'n soutpot in klam weer
jirre ek voel poësie
vasklou in elke sel van my kop
daar is 'n swerm verse
wat in die rafters van my skedel
sit en nesmaak
ek skud en skud my kop
sodat die sout van
my digterlikhede my beendere
met net die regte hoeveelheid
essensiële minerale sal voed
Monday, 21 November 2016
hoe kan ek?
hoe ek ookal spring
en my kop rond en bont skud
my brein wil net nie van posisie verander
hoe kan ek out of the box dink
as my brein nie 'n enkele sentimeter in my skedel
kan omwentel nie?!
my brein wil ek binnenste-buite tiep
die idee's moet waterval van onder na bo
en alle natuurwette oorskry
ek wil my brein uittrek in lang elastiese stukke en
in bolle rol soos stringe kougom
ek wil my tande insink in my brein soos 'n perske
dat die idee's soos soet-somer-sap uit my brein sal spat
hulle sê my oë is die vensters van my siel
maak hulle wyd oop sodat
die gordyne van my sielsbrein
los en oop kan waai
en my kop rond en bont skud
my brein wil net nie van posisie verander
hoe kan ek out of the box dink
as my brein nie 'n enkele sentimeter in my skedel
kan omwentel nie?!
my brein wil ek binnenste-buite tiep
die idee's moet waterval van onder na bo
en alle natuurwette oorskry
ek wil my brein uittrek in lang elastiese stukke en
in bolle rol soos stringe kougom
ek wil my tande insink in my brein soos 'n perske
dat die idee's soos soet-somer-sap uit my brein sal spat
hulle sê my oë is die vensters van my siel
maak hulle wyd oop sodat
die gordyne van my sielsbrein
los en oop kan waai
Friday, 18 November 2016
seëvier
ek sit in 'n vliegtuig
en net hier agter my sit 'n jong vrou
en gesels oor die trefkrag van die rymende koeplet
hierlangs my begin 'n swart man te klets oor
die metafoor waaraan hy timmer en skaaf
en waarmee hy eendag die wêreld gaan oorneem
voor my sit 'n gryskopman en bespiegel oor
die medisinale gebruike van sonette
en wat die beste manier is om dit in te kry -
snuif, inspuit, sluk of rook?
oorkant die paadjie sit 'n Indiër man
en wonder hardop (met sy oë toe) hoe sy ragas
gaan klink in kombinasie met die resiteer van 'n handvol haiku
die lugwaardin loop verby met haar trollie
en bied aan 'n keuse tussen komplimentêre limerieke en odes
deur die luidsprekers breek die vlieënier se stem
en in vrye vers besing hy die wondere van vlieg
slaap ek dalk? ek knyp myself aan die dy
want ek kan dit nie glo -
wat 'n digterlike vlug!
slaap ek dalk? ek knyp myself aan die dy
want ek kan dit nie glo -
wat 'n digterlike vlug!
die volgende oomblik staan ek vrymoedig op
vokaliseer hardop my mees onlangse gedig
waai koebaai
en spring uit die naaste nood-uitgang
- sonder valskerm -
as die poësie so seëvier
dan sal ek verseker vanself ook kan vlieg
waai koebaai
en spring uit die naaste nood-uitgang
- sonder valskerm -
as die poësie so seëvier
dan sal ek verseker vanself ook kan vlieg
Thursday, 17 November 2016
die gedig moet tjank
ek wil die gedig nerf-af stamp
ek wil die gedig se murg uitsuig
ek wil die gedig se skeen-been tref
ek wil die gedig se weenklaag uit haar keel trek
die gedig moet tjank en kerm en ween
my woorde en besinning maak my
so in beheer van my emosies klink
kan hierdie gedig nie net al die trane
in die wêreld vir my huil nie?!
ek wil die gedig se murg uitsuig
ek wil die gedig se skeen-been tref
ek wil die gedig se weenklaag uit haar keel trek
die gedig moet tjank en kerm en ween
my woorde en besinning maak my
so in beheer van my emosies klink
kan hierdie gedig nie net al die trane
in die wêreld vir my huil nie?!
Wednesday, 16 November 2016
bloody bites
mosquitoes of metaphors keep biting my ankles
frenetically i scratch the itch
but alas the metaphors fly briskly away
leaving only their bloody bites
frenetically i scratch the itch
but alas the metaphors fly briskly away
leaving only their bloody bites
Tuesday, 15 November 2016
ever shifting shadows behind a restless sun
there are these whiffs of metaphors
that i can smell with my eyelashes
fleeting inklings of love
flit like shadows
across the forest floors
haunting my ankles
but never letting me catch them -
the sun moves too quick
to make stagnant pools of
shadows
or love
that i can smell with my eyelashes
fleeting inklings of love
flit like shadows
across the forest floors
haunting my ankles
but never letting me catch them -
the sun moves too quick
to make stagnant pools of
shadows
or love
Monday, 14 November 2016
die met vlerke
liewenheersbesies bloei uit haar hart
honderde van hulle moeras in haar bors
die spikkel-klein vlerkies begin ritsel
en maak gereed vir opstyg en vlieg
haar hart het nie 'n keuse nie
sy klou vas aan die besies se rysende vlerke
niks kan die vlug van haar hart
en die honderd vlerke keer nie
haar borsbeen breek oop
en haar ribbekas splinter en spaander
die met vlerke
sal vry vlieg
honderde van hulle moeras in haar bors
die spikkel-klein vlerkies begin ritsel
en maak gereed vir opstyg en vlieg
haar hart het nie 'n keuse nie
sy klou vas aan die besies se rysende vlerke
niks kan die vlug van haar hart
en die honderd vlerke keer nie
haar borsbeen breek oop
en haar ribbekas splinter en spaander
die met vlerke
sal vry vlieg
Sunday, 13 November 2016
tussen my tone
soos dik nat klei kom die dag
voortgespruit tussen my tone
altyd tussen my tone
asof die daadwerklikheid slegs kan realiseer
met die filtrasie deur my tone
my tone krul en strek
en so kriewel en sprei die lewe tot
in jubelende wakkerte
deur my hele lyf
voortgespruit tussen my tone
altyd tussen my tone
asof die daadwerklikheid slegs kan realiseer
met die filtrasie deur my tone
my tone krul en strek
en so kriewel en sprei die lewe tot
in jubelende wakkerte
deur my hele lyf
Saturday, 12 November 2016
Friday, 11 November 2016
simple humanity
i do not want sympathy
understanding
or compassion
just simple humanity
humanity for me means
a certain tolerance
acknowledgment
adaptability
reaching out
and
kindness
understanding
or compassion
just simple humanity
humanity for me means
a certain tolerance
acknowledgment
adaptability
reaching out
and
kindness
Thursday, 10 November 2016
humanising
in a strange way i celebrate these times
because of its intensely humanising effect on me
yes, it is painful, sad, violating, severing
but more than humbling
it is humanising
making me feel everything there is to feel
to call myself a human
because of its intensely humanising effect on me
yes, it is painful, sad, violating, severing
but more than humbling
it is humanising
making me feel everything there is to feel
to call myself a human
Wednesday, 9 November 2016
die wond bly oop
die wond bly oop en bloot
geen kans word my gegun
om dit tot stolling te bring
die bloed bly loop
ek het nie meer die hart om
te treur oor my pa nie
ons moet nou krisis-beheer uitoefen
by sy ingebreekte huis
gebreekte slotte en hekke
die wond bly oop
geen kans tot stolling
wat het van my hartseer geword?
dit is onenergieke poliesmanne
cut to the chase insurance assessors
en baatsugtige bure wat net tafels en heaters en verf wil gryp
sakke en bokse van my pa se goed
wat ek met 'n teesinnigheid uitdeel
vir die hospice en spca
trek hou met al die nuwe slotte
verlig maar halfhartig die housesitter
die huissleutels oorhandig
want ons het geen keuse meer nie
die huis gaan van alle trots beroof word
die wond kan nie net so oop bly nie
closure
ordentlike closure
moet gevind word
geen kans word my gegun
om dit tot stolling te bring
die bloed bly loop
ek het nie meer die hart om
te treur oor my pa nie
ons moet nou krisis-beheer uitoefen
by sy ingebreekte huis
gebreekte slotte en hekke
die wond bly oop
geen kans tot stolling
wat het van my hartseer geword?
dit is onenergieke poliesmanne
cut to the chase insurance assessors
en baatsugtige bure wat net tafels en heaters en verf wil gryp
sakke en bokse van my pa se goed
wat ek met 'n teesinnigheid uitdeel
vir die hospice en spca
trek hou met al die nuwe slotte
verlig maar halfhartig die housesitter
die huissleutels oorhandig
want ons het geen keuse meer nie
die huis gaan van alle trots beroof word
die wond kan nie net so oop bly nie
closure
ordentlike closure
moet gevind word
making sense again
today I came across
a green insect that
i have never seen before -
the wings perfectly gridded in
the likeness of the veins of a moist
and chlorophylled leaf
on the windowsill he sits unmovingly
surrounded by harsh brickwalls
and a cold staircase
his keen greenness and
trembling antennae
spelling his acute aliveness
to me he looks alone and lost
what will he be sensing
of his fate?
we can't resist to interfere
and move him
under the shade of a tree
without fuss he melds with
his surroundings -
making sense again
a green insect that
i have never seen before -
the wings perfectly gridded in
the likeness of the veins of a moist
and chlorophylled leaf
on the windowsill he sits unmovingly
surrounded by harsh brickwalls
and a cold staircase
his keen greenness and
trembling antennae
spelling his acute aliveness
to me he looks alone and lost
what will he be sensing
of his fate?
we can't resist to interfere
and move him
under the shade of a tree
without fuss he melds with
his surroundings -
making sense again
Tuesday, 8 November 2016
richter-skaal
my gedigte is my richter-skaal
wat al hierdie hart-bewings
in my hart-kors in fynste kallibrasie meet
deesdae is die telling maar moer-hoog
my sinapse word oorvloed
deur tsunamis
die wolkekrabbers in my gemoed
pletter neer in
absolute ontmoediging
die vensters van my siel breek oop
en ontbloot
al my denkbare ongenaakbaarhede
die sikone spiraal my hart in een stywe knoop
wat god-weet-wanneer
ontknoop gaan word
wat al hierdie hart-bewings
in my hart-kors in fynste kallibrasie meet
deesdae is die telling maar moer-hoog
my sinapse word oorvloed
deur tsunamis
die wolkekrabbers in my gemoed
pletter neer in
absolute ontmoediging
die vensters van my siel breek oop
en ontbloot
al my denkbare ongenaakbaarhede
die sikone spiraal my hart in een stywe knoop
wat god-weet-wanneer
ontknoop gaan word
Sunday, 6 November 2016
Saturday, 5 November 2016
Friday, 4 November 2016
leidrade
deur jou pointillisme tel ek leidrade
op van jou binne-oog
en probeer pyl wat jou aan die gang gehou het
die helder kolle netjies afgedruk met
jou selfgemaakte tools
gee niks van jou donkerte weg nie
op van jou binne-oog
en probeer pyl wat jou aan die gang gehou het
die helder kolle netjies afgedruk met
jou selfgemaakte tools
gee niks van jou donkerte weg nie
Thursday, 3 November 2016
evocation
in the early morning hours
i stir from sleep
the grumblings of the city slices through my skin
i pick up a poetry book by ted hughes
try to find traces of his manhood
giving away some signs of the pull and influence
over his departed women
i stir from sleep
the grumblings of the city slices through my skin
i pick up a poetry book by ted hughes
try to find traces of his manhood
giving away some signs of the pull and influence
over his departed women
Wednesday, 2 November 2016
klipwee
meanings that will not part from the rock - Ted Hughes
hoeveel weke nou in die stad
en my oë soek elke greintjie van klip
en onbewoonde klip-koppie uit
daar is so 'n sterk hunkering na
'n diepe indompeling in
die klip-natuur
dit is 'n skaarse ding hier
want sement en staal floreer
en tentakel onderhands
elke klip-porie
as daar so iets bestaan soos heimwee
dan moet daar seker ook klipwee wees -
'n wilde waansin om in aanraking te kom
met suiwer onopgesmukte klip
daai onstuitbare honger na
die
genadelose
opregtheid
van
klip
stone-sickness
meanings that will not part from the rock - Ted Hughes
how many weeks now in the city
and my eyes are searching for every grain of stone
and uninhabited rocky hillock
there is such a strong yearning for
a deep immersion into
stone-nature
it is a scarce thing here
for cement and steel flourish
and tentacle insidiously
every pore of stone
if there exists something like homesickness
then there must surely be stone-sickness -
a wild madness to come in touch with
pure unadulterated stone
that irrepressible hunger for
the
merciless
genuineness
of
stone
hoeveel weke nou in die stad
en my oë soek elke greintjie van klip
en onbewoonde klip-koppie uit
daar is so 'n sterk hunkering na
'n diepe indompeling in
die klip-natuur
dit is 'n skaarse ding hier
want sement en staal floreer
en tentakel onderhands
elke klip-porie
as daar so iets bestaan soos heimwee
dan moet daar seker ook klipwee wees -
'n wilde waansin om in aanraking te kom
met suiwer onopgesmukte klip
daai onstuitbare honger na
die
genadelose
opregtheid
van
klip
stone-sickness
meanings that will not part from the rock - Ted Hughes
and my eyes are searching for every grain of stone
and uninhabited rocky hillock
there is such a strong yearning for
a deep immersion into
stone-nature
it is a scarce thing here
for cement and steel flourish
and tentacle insidiously
every pore of stone
if there exists something like homesickness
then there must surely be stone-sickness -
a wild madness to come in touch with
pure unadulterated stone
that irrepressible hunger for
the
merciless
genuineness
of
stone
Labels:
begeerte,
desire,
gedigte,
gemoedstoestand,
honger,
hunger,
klip,
nature,
natuur,
poems,
stone
Subscribe to:
Posts (Atom)
