die ongeoefende letters
wil onfraai
oor die papier wals
ongeskool wil my tongskubbe
deur die getye gly
Saturday, 19 September 2020
Friday, 11 September 2020
agterdogtig
wat het geword van die dae
wat ek digkuns gedrink, sweet en droom het?
ek het my diepste asem daarin gevind
maar nou is ek so agterdogtig
is die digterlike bedoeling
waarlik opreg?
'n akkurate versinnebeelding van
die hartmosfeer?
so 'n wankelrige brug met helfde van
die planke weg
die draadwerk skiet
uit die wal
die metafore val uit en
deurmekaar
die dieptes in
vanwaar gaan my hulp kom?
wat ek digkuns gedrink, sweet en droom het?
ek het my diepste asem daarin gevind
maar nou is ek so agterdogtig
is die digterlike bedoeling
waarlik opreg?
'n akkurate versinnebeelding van
die hartmosfeer?
so 'n wankelrige brug met helfde van
die planke weg
die draadwerk skiet
uit die wal
die metafore val uit en
deurmekaar
die dieptes in
vanwaar gaan my hulp kom?
Sunday, 6 September 2020
wie
laat my glo in
die laaste druppel digkuns
wat op my tong lê
wie gaan dit kom oplek?
die laaste druppel digkuns
wat op my tong lê
wie gaan dit kom oplek?
Tuesday, 1 September 2020
ek dans meer as wat ek skryf
die eerste keer vir alles -
ek skryf hierdie gedig terwyl ek luister
na 'n funky dans remix van Diana Ross
se Love Hangover
ek dans meer as wat ek skryf
die refrain herhaal oor en oor
i don't want to get over this
i don't want to get over this
al my scatter matte op my woonstel
se teëls omgedolwe deur my voete
wat ook nie die gevoel wil stop nie!
so ook die scatter verse in my gedig
wil nie sit of lê kry
nou ja, hulle moet maar opspring en saam dans...
ek skryf hierdie gedig terwyl ek luister
na 'n funky dans remix van Diana Ross
se Love Hangover
ek dans meer as wat ek skryf
die refrain herhaal oor en oor
i don't want to get over this
i don't want to get over this
se teëls omgedolwe deur my voete
wat ook nie die gevoel wil stop nie!
so ook die scatter verse in my gedig
wil nie sit of lê kry
nou ja, hulle moet maar opspring en saam dans...
Tuesday, 26 May 2020
klein odes aan die ClemenGold mandaryn
“a ray of
light that was made fruit
the minute
fire of a planet”
-
Pablo Neruda
in hierdie
oomblik is jy die vrugste van vrugte
die klein
ontploffings wat jy ontketen in my sintuie
stormloop my verbeelding
gooi my toe
met 'n duisend trillende mandaryne
laat elkeen
van julle soos oranje soene oor my dorstige lyf oopvou
die beswyming
gedy wiegend soos wat jou soet getye deur my mond gly
my keel breek oop in sugtende kreune
soos wat die
sitrus
mandalas
onder my verhemelte oopsprei
rapsodies
spruit my tong nog smaakkliere
om elke grein
aroma in te suig
jubelend
verlig jy selfs die son!
gee my nog
tande, tonge en slukpype
om jou oorvloedige feestelikheid
te
kan proe en indrink
***
in hierdie
tye van newelagtigheid
is dit jy op
my tong wat
my weer in
vrede en gesondheid laat glo
ek sit jou
skil soos ‘n skulp teen my oor
jou sagte wit
binnevel
tril met die
rillings van vrugbaarheid en oorvloed
met een
mandaryn-skil tussen my vingers word ek ‘n clairvoyant
in een oranje
spatsel op my voorarm
skyn ‘n
glimmerende mirage van die toekoms
jou skyfies
soos glinsterende edelgesteentes
gesprei oor
die kuslyne van ons monde
weeg elke
amberstukkie op die tong
en proe die
rare ryk reënbuie van afrika in elke sappige sel
***
barnsteen-klokke
lui deur die groen takke
kom skil die
mandaryne! kom skil die mandaryne!
kyk hoe die
oranje skywe soos klein glimlagte
in die palms
van hande oopbreek
ons staan met
ootmoed en taai wange
en besing
hierdie mandaryn-gawe
wat soos ‘n
goue skemer
die soete
herinnering oor ons kele verf
kom skil die
mandaryne! kom skil die mandaryne!
***
o mandaryn,
jy is suiwer spontane metafoor
wat roekeloos
uit die keelgat lek
en in
eeue-oue sillabes
soos stalaktiete
van die verhemeltes drup
***
mag die sterre en hemelliggame vir een aand
vervang word met die mandaryne
sodat die heelal soet en helder
in taai-druppel arabesques
deur almal se drome sal skyn
***
move on with the changing times, Opperman!
en laat my eerder sing
o my nooi is
in die ClemenGold mandaryn!
***
die mandaryn-bome is bedrewe marionet-meesters
wat nartjie-poppe-teater speel
en pointillisties die juigende vrugteboorde
met onblusbare oranje inkleur
watter oneindigende skilder-pret sou van gogh en dali kon toor
met hierdie dansende nartjies
***
‘n stille majesteit:
die buigende takke ril oor die swygende lanings in die boord
die lug sy hang vol verwagting
want sy het al vantevore gesien
hoe die oes-seisoene glimmer met juigende hande
soos die oranje orakels
sagte insigte in die mandjies murmel
maar vir nou hang die lug vol verwagting
die buigende takke ril oor die swygende lanings in die boord:
‘n stille majesteit
***
hulle sê
you are
what you eat
mag ek oornag in ‘n
ClemenGold mandaryn verander!
***
soos bedrewe alchemiste giet son, water en grond
elke klein oranje koeël wat
so raak deur my sintuie skiet
kwes my verruklik diep tot in die hart van my tong
***
kyk die groot ronde oë wat met innige oranje onskuld
die wêreld soos wyse harlekyne beloer
***
ek smile daai mandaryn-smile
want my duim voel die grootste lekkerte
om daai eerste skeur deur die skil te maak
en hoe frons ek daai mandaryn-frons
wanneer daai gekwesde skil my so slinks
in die oog spat
nou ja, wat sê hulle van karma?
***
my kakebeen gee oor aan die oranje ontspanning
my mond is uitgelewer aan hierdie soete omsingeling
my nek ontkoppel
ek tuimel neer in ‘n sitrus beswyming
moenie my in die rede val as ek ‘n ClemenGold besing nie!
***
Saturday, 16 May 2020
die grassnyer bly dwars
die grassnyer bly dwars en
dans klippig en pittig
deur die bowling alleys
van die gewete
dans klippig en pittig
deur die bowling alleys
van die gewete
Wednesday, 13 May 2020
chemie
ontsluit die bekkenbeen van die gedig
en stort alle lewenslustige beurende vrugbare ontploffings
uit oor die dorstige vlaktes van die papier
verfrissing te vinde in elke nat ink-lyn
die penpunt tril
met opwinding om die woordrivier
te laat vloei
in aanraking opregte aanraking
is die pen met die digterlike idee
so gereed so toegewyd
aan die metaforiese draaie
altyd op aandag om in diens te wees van die poëtika
die woord smelt in die hitte
van die digterlike kookpunt
selle woorde verhale lyding
insigte insekte sinapse geheue
verrukking wind hartklop
word geklits in die een metaforiese maelstrom en word
uitgewerp oor die kuslyn van die meditatiewe brein
nou kom elke beeld se smaaklike essensie na vore
en versterk die ander sintuie
digtatorika kan ook
chemiese reaksies ontlok
nie net in proefbuise breine kos
borrel en toor chemie nie
maar ook reg hier tussen die eindelose lengte
tussen die brein
die digtersoog en
die gretige papier
en stort alle lewenslustige beurende vrugbare ontploffings
uit oor die dorstige vlaktes van die papier
verfrissing te vinde in elke nat ink-lyn
die penpunt tril
met opwinding om die woordrivier
te laat vloei
in aanraking opregte aanraking
is die pen met die digterlike idee
so gereed so toegewyd
aan die metaforiese draaie
altyd op aandag om in diens te wees van die poëtika
die woord smelt in die hitte
van die digterlike kookpunt
selle woorde verhale lyding
insigte insekte sinapse geheue
verrukking wind hartklop
word geklits in die een metaforiese maelstrom en word
uitgewerp oor die kuslyn van die meditatiewe brein
nou kom elke beeld se smaaklike essensie na vore
en versterk die ander sintuie
digtatorika kan ook
chemiese reaksies ontlok
nie net in proefbuise breine kos
borrel en toor chemie nie
maar ook reg hier tussen die eindelose lengte
tussen die brein
die digtersoog en
die gretige papier
Tuesday, 12 May 2020
kariljon
die meganiese trots van die kariljon
kners op sy tande
elke beier van sy klokke loop katvoet
deur die vergetelheid
wat knobbelrig bly progresseer met groot drif
kners op sy tande
elke beier van sy klokke loop katvoet
deur die vergetelheid
wat knobbelrig bly progresseer met groot drif
Monday, 11 May 2020
ek gaan sit in die boom
ek gaan sit in die boom
en speel abbakus-abbakus met die blare
ek moet weer in aanraking kom met
die in-tel-lig-ensie van die natuur
en speel abbakus-abbakus met die blare
ek moet weer in aanraking kom met
die in-tel-lig-ensie van die natuur
Friday, 8 May 2020
bedagsame pigmente
al wie bly mediteer in hierdie tye
is die bedagsame pigmente
wat nie meer die hart het om
oor die velle te wil spat nie
is die bedagsame pigmente
wat nie meer die hart het om
oor die velle te wil spat nie
Sunday, 19 April 2020
soos 'n taksidermis
soos ‘n taksidermis
vat ek die dooie gedig
en stop dit op
plak met bewende vingers
sy smotsige vere in deurmekaar metafore vas
en hoop die wêreld sien
nie sy onpolsende hart raak nie
vat ek die dooie gedig
en stop dit op
plak met bewende vingers
sy smotsige vere in deurmekaar metafore vas
en hoop die wêreld sien
nie sy onpolsende hart raak nie
Thursday, 16 April 2020
grootbekke
dit is hartverskeurend hoe grootbekke
hoogty vier in hierdie wêreld
ek skaar my maar by die sonskyn
om my sin van standvastigheid te gee
ek nooi die malvablomme en
die tarentale om saam met my
in die voortuin piekniek te hou
hoogty vier in hierdie wêreld
ek skaar my maar by die sonskyn
om my sin van standvastigheid te gee
ek nooi die malvablomme en
die tarentale om saam met my
in die voortuin piekniek te hou
Sunday, 5 April 2020
die peristalse bly benoud
die peristalse bly benoud
omdat ek die konvensie in my bewerasie gewaar
ek bly dans om die spontane blydskap astraal
en prontuit uit my tone te laat bloei
my agonie en aggressie word sagter
moenie so besitlik wees oor jou karmenaadjie
haal dit uit die uitsonderlike parentese
die drukkieklikkie raak al hoe meer loslit
soos wat die murgmeter se grafiek verwoed op en af dans
die wêreld se gemoed raak so katatonies dat die asteroides geen lus het om naby die aardbol verby te wals nie
ek het soveel oog, oor en hartlogika
die bleeksielige opsigter van my beendere
moet gedurig die brandblussers byeenroep
om die wegholbrande in my sinuwees te bedaar
asseblief hou die kliniese klousules ver weg van my digkuns
ek wil met geen era seisoen verwagting of media handskud nie
omdat ek die konvensie in my bewerasie gewaar
ek bly dans om die spontane blydskap astraal
en prontuit uit my tone te laat bloei
my agonie en aggressie word sagter
moenie so besitlik wees oor jou karmenaadjie
haal dit uit die uitsonderlike parentese
die drukkieklikkie raak al hoe meer loslit
soos wat die murgmeter se grafiek verwoed op en af dans
die wêreld se gemoed raak so katatonies dat die asteroides geen lus het om naby die aardbol verby te wals nie
ek het soveel oog, oor en hartlogika
die bleeksielige opsigter van my beendere
moet gedurig die brandblussers byeenroep
om die wegholbrande in my sinuwees te bedaar
asseblief hou die kliniese klousules ver weg van my digkuns
ek wil met geen era seisoen verwagting of media handskud nie
Friday, 3 April 2020
verbly
die spektrale kariljon bly in my ore lui
lui alle klaagliedere uit die pen uit!
laat ek die filigraan idée fixe vasvang
en dit opklits tot een pronkende pou
dit sal die poppemeesters verbly
lui alle klaagliedere uit die pen uit!
laat ek die filigraan idée fixe vasvang
en dit opklits tot een pronkende pou
dit sal die poppemeesters verbly
Monday, 23 March 2020
die agterdogtige palimpses
die
agterdogtige palimpses
agoniseer
al jare lank oor die
pandemiese
tyding
wat
touspring oor die bukoliese juigliedere
wie
bedien alewig die swetterjoel anarchiste
wat
hulself vermurwe met die karmosyn verdoemenisse?
jy
sal moet ligloop vir die smotsige kombuishande
wat
hard probeer ‘n inkomste verdien
die
verskoonagtige versies skitter verboureerd met
die
modieuse arsenaal lettergrepe wat die gedagtes wil orkestreer
die
grassnyer bly dwars en dans klippig en pittig
deur
die bowling alleys van die gewete
die
heuning en die dou vergaar behendig al die swerkater
se
verskonings en verdedig die besimpelde ritteltits
al
wie bly mediteer in hierdie tye is die bedagsame pigmente
wat
nie oor die nuutgeborenes se velle wil spat nie
die
meganiese trots van die kariljon kners op sy tande
en
elke beier van sy klokke loop katvoet deur
die vergetelheid
wat
knobbelrig bly progresseer met groot drif
die
geluksalige gesant raadpleeg die fatsoenlike karbonkel
om
die droom te laat bedaar
kom
eet jou selerysop
daai
groen vesels sal die agoniserende palimpses balanseer
met
onslordige verduidelikings
ek
parafraseer maar net die groot idee wat so graag
sy duisendjarige verjaarsdag wil
vier
komaan, vergeet van die alewige afskeping
my dierbare agterdogtige palimpses
blaas die duisend kerse dood
en sing vollebors die bukoliese juigliedere!
Friday, 20 March 2020
peul
die metafore peul bont uit die oksels van my arms
geen enkele woord sal in my taal
ongesê gelaat word nie!
ongesê gelaat word nie!
Friday, 13 March 2020
hoekom skryf ek?
hoekom skryf ek?
ek skryf opsoek na ‘n helderte
‘n vrybreek van fiksasies
ek skryf opsoek na vryheid
‘n ontkoppeling van die verrotting
ek skryf om my eie skreeu te vind
die skreeu wat my binnewande sal louter
ek skryf om my kop, longe
en lyf se disharmonie weer in stem te bring
ek skryf omdat ek net sin wil maak
dis al
ek skryf opsoek na ‘n helderte
‘n vrybreek van fiksasies
ek skryf opsoek na vryheid
‘n ontkoppeling van die verrotting
ek skryf om my eie skreeu te vind
die skreeu wat my binnewande sal louter
ek skryf om my kop, longe
en lyf se disharmonie weer in stem te bring
ek skryf omdat ek net sin wil maak
dis al
Tuesday, 3 March 2020
wieggedig
sil-la-bes
een-twee-drie
glip-glip-glip
jou o-re
weg na die
ver-weg-se
sus-se-ling
een-twee-drie
drup-drup-drup
een-vir-een
deur my pen
let-ter-tjies
slaap nou gou
los nou die
kop-pie uit
sy wil net
doe-doe-doe
draai nou weg
let-ter-tjies
kom weer 'n
an-der dag
sa-li-ge
droom-lan-dy
wil ons nou
bin-ne gly
o wat-ter
lek-ker-te
voel ek nou
met hier-die
dak-tie-le
wat met my
tong af-gly!
een-twee-drie
glip-glip-glip
jou o-re
weg na die
ver-weg-se
sus-se-ling
een-twee-drie
drup-drup-drup
een-vir-een
deur my pen
let-ter-tjies
slaap nou gou
los nou die
kop-pie uit
sy wil net
doe-doe-doe
draai nou weg
let-ter-tjies
kom weer 'n
an-der dag
sa-li-ge
droom-lan-dy
wil ons nou
bin-ne gly
o wat-ter
lek-ker-te
voel ek nou
met hier-die
dak-tie-le
wat met my
tong af-gly!
Saturday, 29 February 2020
duisternis
die nadenking van
die problematiek te vinde
in die regverdiging
van nagemaakte informasie
en die blinde verdediging
van onopregte kuns
die sinmaak is alreeds arrogansie
van progressiwiteit
tuimel
die
l
e
t
t
e
r
s
die
d
u
i
s
t
e
r
n
i
s
in
die problematiek te vinde
in die regverdiging
van nagemaakte informasie
en die blinde verdediging
van onopregte kuns
die sinmaak is alreeds arrogansie
van progressiwiteit
tuimel
die
l
e
t
t
e
r
s
die
d
u
i
s
t
e
r
n
i
s
in
Friday, 28 February 2020
maak dit saak?
maak gedigte begrip
of maak begrip gedigte?
***
maak gedigte misterie
of maak misterie gedigte?
of maak begrip gedigte?
***
maak gedigte misterie
of maak misterie gedigte?
Wednesday, 26 February 2020
klank-spiere
in die kaskades van akkoorde wat val in die diep poele
van tyd
hoor ek die geeste gly deur die vingers se verbeelding
die klank-spiere skarnier met bedrewenheid
deur die oortonnels
die ontspanning en spanning in elke klank
kalibreer elke keer 'n nuwe hoopvolheid
dit is son vir die sintuie
wat deur elke porie insyfer
en die hart toor tot 'n bronsrooigoue klok
wat uit nuwe hartkamers tril en beier
en nogsteeds bly die kern van klank
so glibberig
dit gly gedurig uit ons tastende hande
ons soek beheer
ons soek tyd
dit is die musiek waarmee ons buite tyd kan klim
en dit is met musiek wat ons nuwe tyd kan maak
dit is ons verslawing
ag as die musiek maar heeltyd deur my siel kan filtreer
en my gemoed stroop en suiwer
ah musiek! wees genadig wees goedhartig wees geil
sonder jou stotter ek aan die sillabes van die lewe
met jou in my ore is niks vergesog
jy groei oor my hart soos mos oor klippe
maak die genadelose hoekigheid
binne my
so sag en plooibaar
soos jou klank-spiere
van tyd
hoor ek die geeste gly deur die vingers se verbeelding
die klank-spiere skarnier met bedrewenheid
deur die oortonnels
die ontspanning en spanning in elke klank
kalibreer elke keer 'n nuwe hoopvolheid
dit is son vir die sintuie
wat deur elke porie insyfer
en die hart toor tot 'n bronsrooigoue klok
wat uit nuwe hartkamers tril en beier
en nogsteeds bly die kern van klank
so glibberig
dit gly gedurig uit ons tastende hande
ons soek beheer
ons soek tyd
dit is die musiek waarmee ons buite tyd kan klim
en dit is met musiek wat ons nuwe tyd kan maak
dit is ons verslawing
ag as die musiek maar heeltyd deur my siel kan filtreer
en my gemoed stroop en suiwer
ah musiek! wees genadig wees goedhartig wees geil
sonder jou stotter ek aan die sillabes van die lewe
met jou in my ore is niks vergesog
jy groei oor my hart soos mos oor klippe
maak die genadelose hoekigheid
binne my
so sag en plooibaar
soos jou klank-spiere
Saturday, 8 February 2020
ironiese onreg
by Gearing's Point in Hermanus
vanwaar mens die mooiste kuslyn vir myle kan sien
met die berge en lug wat alles perfek omlyn
staan daar 'n paartjie
- selfone in die hand -
ek hou veral die vrou dop
tydens die lang en uitgebreide voorbereiding van
die hele selfie proses
is haar mond strak en nors
naarstigtelik opsoek na daai perfekte komposisie
van gesig en see
- haar boyfriend tol iewers vergete in sy eie selfie-sikloon -
soos wat sy net reg is om die knoppie te druk
verskyn daar verbasend 'n glimlag op haar gesig
so onspontaan
so geoefen
so aangeplak
so geselfie
soos wat haar foon wiegend oor haar kop troon
val haar oog op my
ek glimlag met deernis vir haar
haar eie glimlag verdwyn in 'n oogwink
die strak en norse mond is weer terug
genade!
almal aan die ander kant van daai foto sal net like knoppies druk
min wetend dat sy net vir haar skerm smile
nie vir die lewende mense om haar
nie vir die see
nie vir die berge
nie vir haar boyfriend
net die doodse selfoonskermpie het die toorkrag
om haar te laat glimlag
vanwaar mens die mooiste kuslyn vir myle kan sien
met die berge en lug wat alles perfek omlyn
staan daar 'n paartjie
- selfone in die hand -
ek hou veral die vrou dop
tydens die lang en uitgebreide voorbereiding van
die hele selfie proses
is haar mond strak en nors
naarstigtelik opsoek na daai perfekte komposisie
van gesig en see
- haar boyfriend tol iewers vergete in sy eie selfie-sikloon -
soos wat sy net reg is om die knoppie te druk
verskyn daar verbasend 'n glimlag op haar gesig
so onspontaan
so geoefen
so aangeplak
so geselfie
soos wat haar foon wiegend oor haar kop troon
val haar oog op my
ek glimlag met deernis vir haar
haar eie glimlag verdwyn in 'n oogwink
die strak en norse mond is weer terug
genade!
almal aan die ander kant van daai foto sal net like knoppies druk
min wetend dat sy net vir haar skerm smile
nie vir die lewende mense om haar
nie vir die see
nie vir die berge
nie vir haar boyfriend
net die doodse selfoonskermpie het die toorkrag
om haar te laat glimlag
Wednesday, 5 February 2020
ek klieder in 'n verwarring
ek klieder in ‘n verwarring van
‘n oorlading van onkunde
ek skryf om te wys hoe
leeg ek waarlik is
geen metafore sal ek agter skuil
om my vakuiteit te verdoesel
skryf die leegte
spel dit letter vir letter uit
hulle sê mos skryf en skep vanuit dit wat jy ken
ek ken leegte
daar sal ek begin
‘n oorlading van onkunde
ek skryf om te wys hoe
leeg ek waarlik is
geen metafore sal ek agter skuil
om my vakuiteit te verdoesel
skryf die leegte
spel dit letter vir letter uit
hulle sê mos skryf en skep vanuit dit wat jy ken
ek ken leegte
daar sal ek begin
Tuesday, 4 February 2020
brokkel
die ontstuimige kleintongetjie grom vir
die geroesde musiekboks wat nog
sulke wonder-klanke kan uittoor
die donsige suikerbekkie-kuiken duik diep
in sy nes en maak die benoude geute vergeet van
al die brandnetels wat binne hulle oprank
die afgeskeepte Rubik kubus skaats en bons
verby die teësinnige handskoen
wat enige kubisme ten alle koste wil ignoreer
die gemmer verdrink in die tee
ek probeer hom red
maar hy is te glibberig
die laken sleep haarself oor die vloer
sy voel nie beskore vir hierdie nuwe dag nie
haar emosies is net te brokkelrig
al die dreine om die huis voel ook 'n ongemak
die vensterbanke kruip al
hoe nader aan die grond
die geroesde musiekboks wat nog
sulke wonder-klanke kan uittoor
die donsige suikerbekkie-kuiken duik diep
in sy nes en maak die benoude geute vergeet van
al die brandnetels wat binne hulle oprank
die afgeskeepte Rubik kubus skaats en bons
verby die teësinnige handskoen
wat enige kubisme ten alle koste wil ignoreer
die gemmer verdrink in die tee
ek probeer hom red
maar hy is te glibberig
die laken sleep haarself oor die vloer
sy voel nie beskore vir hierdie nuwe dag nie
haar emosies is net te brokkelrig
al die dreine om die huis voel ook 'n ongemak
die vensterbanke kruip al
hoe nader aan die grond
die blitse springtoue dartel
al om my enkels
maar ek wil niks weet van spring
hoe ek ookal die woorde vaskram
die lettergrepe lê oral geskif
hoe de donder kan ek hierdie uitsaai?
al om my enkels
maar ek wil niks weet van spring
hoe ek ookal die woorde vaskram
die lettergrepe lê oral geskif
hoe de donder kan ek hierdie uitsaai?
Monday, 3 February 2020
ek gee myself oor aan hierdie kak-gevoel
hoekom lieg
hoekom voorgee
hoekom wegskram
hoekom gril vir hierdie kak-gevoel
hierdie gevoel wat alle ander gevoelens
oorkakuwee
omarm dit
omskryf dit
vertaal dit
dat daar iewers op hierdie skerm van voorwendsels
'n stukkie waarheid
- kakkerige -
waarheid sal deurskyn
hoekom voorgee
hoekom wegskram
hoekom gril vir hierdie kak-gevoel
hierdie gevoel wat alle ander gevoelens
oorkakuwee
omarm dit
omskryf dit
vertaal dit
dat daar iewers op hierdie skerm van voorwendsels
'n stukkie waarheid
- kakkerige -
waarheid sal deurskyn
Saturday, 18 January 2020
*The seed who wanted to live on the soil of defencelessness
![]() |
| Artwork and photo by Kim Goodwin (Tankwa Artscape, Tankwa Karoo, 2019) |
The seed is not dead
the
seed pushes its heart against the drought
the
smell of earth and growth screams screams Belonging
in
the ephemeral breath
The
seed pushes its heart against the mutilation
in
the race of the egos
the
smell of sprouting and radication screams screams Belonging
in
the tunnels of the inextinguishable survival
The
seed is not dead
not
on the mountain nor by the sea
not
in the forest nor in the desert
nor
in the baptismal fire of the sun
where
it lies with cuts through its skin
The
seed is the silent voice in the cosmos
waiting
with rain wind and hail
the
seed is present at all deliberations and decisions
the
seed peers through the ground of secrets and in the hearts of children
the
seed that just wants to sprout in the sun of the Karoo is everywhere
the
seed grown into a tree radiates through the whole world
the
seed grown into a forest rises to the stars
Without
a leaf
*Die saad wat wou leef
op die grond van weerloosheid
Die
saad is nie dood nie
die
saad stoot sy kern teen die droogte
wat
Behoort skreeu skreeu die geur van grond en groei
in
die verganklike asem
Die
saad stoot sy kern teen die verminking
in
die jaagtog van die ego’s
wat
Behoort skreeu skreeu die geur van ontkieming en vasworteling
in
die tonnels van sy onblusbare oorlewing
Die
saad is nie dood nie
nog
by die berg nog by die see
nog
in die woud nog in die woestyn
nog
in die folteringsvuur van die son
waar
hy lê met snye in sy vel
Die
saad is die stille stem van die kosmos
op
wag met reën wind en hael
die
saad is teenwoordig by alle oorwegings en besluite
die
saad loer deur die grond van geheime en in die harte van kinders
die
saad wat net wou spruit in die son in die Karoo is orals
die
saad wat ‘n boom geword het rank deur die wye wêreld
die
saad wat ‘n woud geword het groei deur die hele sterrestelsel
Sonder
‘n blaar
* 'n her-interpretasie van Ingrid Jonker se Die Kind
Labels:
asemhaling,
berge,
breathing,
grond,
hart,
heart,
Ingrid Jonker,
Kim Goodwin,
mountain,
nature,
ocean,
oseaan,
parodie,
parody,
social commentary,
soil,
son,
sun
Tuesday, 31 December 2019
hoe anders?
hart is deurvloei deur
die yster van bloed
hoe kan 'n hart anders
as om sterk te wil wees?
die yster van bloed
hoe kan 'n hart anders
as om sterk te wil wees?
Friday, 20 December 2019
staar
beide die lewe en die dood lê in my mond
altwee kompeteer vir verbale aandag op my tong
daar is net ‘n stilte wat my keel wil sus
oor geen van die twee wil ek nou dink nie
net ’n bloue vakuum wil my geestesoog teen vasstaar
altwee kompeteer vir verbale aandag op my tong
daar is net ‘n stilte wat my keel wil sus
oor geen van die twee wil ek nou dink nie
net ’n bloue vakuum wil my geestesoog teen vasstaar
Sunday, 15 December 2019
ek bid met en vir my tong
ek bid vanaand dat as daar 'n hemel is
my tong reguit soontoe sal gaan na my dood
en as een van my liggaamsdele kan inkarneer
dan wil ek hê dat dit my tong is wat herlewing sal ervaar
'n tong sonder herinnering of
bewussyn
'n tong met net die hier-krag
die nou-krag
‘n tong wat vir geen iemand
se onthalwe sal klink of rol nie
net vir die onthalwe van haarself -
vir haar eie spierkragtige verrukking
mag my tong die een wees
wie die ewige lewe mag ervaar
en in eindelose kolke en maalgate
die ore van die grond altyd sal bly bekoor
ek bid
ek bid
ek bid met en vir
my tong vanaand
my tong reguit soontoe sal gaan na my dood
en as een van my liggaamsdele kan inkarneer
dan wil ek hê dat dit my tong is wat herlewing sal ervaar
'n tong sonder herinnering of
bewussyn
'n tong met net die hier-krag
die nou-krag
‘n tong wat vir geen iemand
se onthalwe sal klink of rol nie
net vir die onthalwe van haarself -
vir haar eie spierkragtige verrukking
mag my tong die een wees
wie die ewige lewe mag ervaar
en in eindelose kolke en maalgate
die ore van die grond altyd sal bly bekoor
ek bid
ek bid
ek bid met en vir
my tong vanaand
Saturday, 14 December 2019
waaraan?
fiksasies en slegte onwillekeurige gewoontes het
die gate in my kop diep ge-erodeer
as daar so baie gate is
waaraan kan my woorde klou?
die gate in my kop diep ge-erodeer
as daar so baie gate is
waaraan kan my woorde klou?
Subscribe to:
Posts (Atom)
