Slaap jou soete ding
vergewe my dat ek
nie myself
in totale oorgawe
aan jou gee nie
ek huil omdat ek
my geliefde Slaap so afskeep
my hart breek
hoe sal ek dit ooit
opmaak met jou my beminde Slaap?
wat kan ek doen om jou te oortuig
dat jy nog so 'n belangrike rol
in my lewe speel?
asseblief Slaap, ek smeek jou
moenie weghardloop van my!
ek het jou nog so lief
ek wil nog al my jare
met jou deurbring
tot die Dood ons skei
Slaap, jy het dit seker al baie gehoor
maar ek belowe
dat ek meer tyd vir jou sal maak
Monday, 11 September 2017
Thursday, 7 September 2017
Die digter is nie dood nie*
dankie
Ingrid
Die
digter is nie dood nie
die
digter lig haar tong teen haar spoke
wat
Twyfel huil huil die keel van afguns en
nyd
in
die kwatryne van die onsekerheid
Die
digter lig haar tong teen haar verlede
in
die parade van harlekyne en maskers
wat
Twyfel huil huil die keel van onmin en verdriet
in
die koeplet van haar kwesbaarheid
...
*gedig in wording
Tuesday, 5 September 2017
rok
ek
vat die tweetalige woordeboek
pluk
die blaaie los
en
maak vir my ‘n tweetalige rok
die
verskillende pante kram ek aan mekaar
en
voilà!
ek
trek dit aan oor my gretige kop en arms
ek
draai en tol uitbundig
totdat
ek neerval in totale dronkenskap
en
die volgende oggend dommel in
‘n
wasige babel-aas
Monday, 4 September 2017
die lakens frommel hulself op
die
lakens frommel hulself op
in
die hoeke van kamers
te
verskrik om in aanraking te kom
met die genadeloosheid
met die genadeloosheid
van
ons ledemate
ons
kussings krimp weg
te
bang om die rusplek vir
ons onverbiddelikheid te wees
ons onverbiddelikheid te wees
Sunday, 3 September 2017
bell
my heart pulls
into the shape of
a bell
i murmur a prayer
may we never become lazy
with love and
never despise the urgency of
the creative deed
i begin to ring from deep inside my chest
it trembles and shakes through all my muscles till my body
rises and chimes straight through the great skies
wake up world,
wake up!
the new day
breaks like a season of swallows
in flight after
the smell of summer
Saturday, 2 September 2017
hierdie trane
met die ervaring van die verlies
het my hart, maag en
ander ingewandes
oë gegroei wat so
viseraal die pyn
in die oog moet kyk
die oë in my kop is net nie genoeg nie
ek het nog oë nodig
wat moet help huil
aan
al
hierdie
trane
het my hart, maag en
ander ingewandes
oë gegroei wat so
viseraal die pyn
in die oog moet kyk
die oë in my kop is net nie genoeg nie
ek het nog oë nodig
wat moet help huil
aan
al
hierdie
trane
Thursday, 31 August 2017
supple
supple metaphorising
glides through the ear-ducts
and seeps through the brain cells
firing the synapses to the eyes
constricting the pupils in
overexposed wonderment
causing the mouth to pull in
one breath-taken crease
glides through the ear-ducts
and seeps through the brain cells
firing the synapses to the eyes
constricting the pupils in
overexposed wonderment
causing the mouth to pull in
one breath-taken crease
Wednesday, 30 August 2017
hoe kan ek ophou skryf?
hoe kan ek ophou skryf
as die woorde soos taai spinnerakke
aan my tong kleef?
ek is te lief vir woord
om my kiewe te laat lê
in stille vergetelheid
soos die wilde wakkerheid
in die vroeë nat oggendure
aan die keelklanke van voël en padda klou
so wil ek met my eie keel die hoogtes inpyl
en versot raak op die lettergrepige liefde
wat net geen einde wil ken!
as die woorde soos taai spinnerakke
aan my tong kleef?
ek is te lief vir woord
om my kiewe te laat lê
in stille vergetelheid
soos die wilde wakkerheid
in die vroeë nat oggendure
aan die keelklanke van voël en padda klou
so wil ek met my eie keel die hoogtes inpyl
en versot raak op die lettergrepige liefde
wat net geen einde wil ken!
Sunday, 16 July 2017
by die lughawe in port elizabeth
mense met soveel groot woorde en groot gevoelens
weef een sirkel om al die uitspinsels en
uitspansels
van intellek en dwaasheid
dit voel asof ek soms die hele mensdom
in my rugstring dra
vliegtuig land en kom tot stilstand hier duskant
die restaurant by die lughawe in port elizabeth
ek sien jonges vasgevang in oorfone
oë genael aan skerms
duime wikkelend oor boodskappe en speletjies
kan ek net wonder oor hierdie land
met al sy gille en hallelujahs
al sy bewegende ledemate en honger mae
hierdie land met vliegtuie wat daagliks opstyg en
land
hier is ek skuilend agter my sillabes
en droom oor die toekoms van die valleie en
die kinders en die groei van hulle jong stemme
ek sit met my palms na bo
op die klein tafeltjie in die restaurant
op die klein tafeltjie in die restaurant
en glimlag vir almal wat verby stroom
ek is nie esoteries of van my kop af nie
ek wil ‘n seën uitspreek oor hierdie land en sy
mense
in hierdie een gedig wil ek met soveel innige krag
goedheid en deernis tot lewe spreek
in die lughawe hang alles op so ‘n dun draadjie
vaarwelle en opwinding tril vir etlike oomblikke
voordat dit weggesweep word op vlug na
nuwe reise
nuwe beginne
Saturday, 15 July 2017
skryf myself disnis
skryf
myself disnis
sodat
ek die afgrond asook
die
opgrond in kan rol
kolk
myself tot binne-in
die
kernste van die woordkern
dat
ek moerwarm in die smeltkroes
kan
borrel en sidder
sonder sien of hoor
die
woordste van woorde
so
lewend kan voel
ek
hou dié pit tussen my wysvinger
en
duim
beloer dit van alle kante
wanneer die lig deur
die
fasette
pyl
sal
die strale
die
waaragtigste waarheid
in
my
selle in
oop
en
vry
breek
Wednesday, 12 July 2017
you who
you
who sunk into
my
cells like
a
wide-tummied breath
you
who treaded
your
spoor on
all
the footpaths of my heart
you
whose name
I
keep wrapping
around
my tongue
when
I open my mouth
the
ringing syllable of your name
nests in the sky
Kim
Kim
Kim
I love you so
Tuesday, 11 July 2017
as my feet
as my feet break through the grass to
get to the footpath leading to the ocean
my eyes trail off to the sky
the blue brightness seemingly happy
to see my heart so a-love
i love you beyond surety and unsurety
in the swirlest swirl of ocean waves
i tumble with my love for you
i lose touch with the earth
my feet rise by its own wild dangling
the way i walk today
i can not hide the way my feet
have fallen in love with you over
and over again with each step into
the beyondness of our love
my feet are frozen from the wintry walk on the beach
i want to get out of this wind and
phone you to let my voice ripple into you ears
and your eardrums to feel the new beat of this love
i feel not a pinch of pain as i start running
from sheer exuberance over the knobbly tarmac
my skin is so alive in this numbing cold
i see my heart running ahead of my chest
my body can not go as fast and fierce as
my heart leaping toward the voice of you
get to the footpath leading to the ocean
my eyes trail off to the sky
the blue brightness seemingly happy
to see my heart so a-love
i love you beyond surety and unsurety
in the swirlest swirl of ocean waves
i tumble with my love for you
i lose touch with the earth
my feet rise by its own wild dangling
the way i walk today
i can not hide the way my feet
have fallen in love with you over
and over again with each step into
the beyondness of our love
my feet are frozen from the wintry walk on the beach
i want to get out of this wind and
phone you to let my voice ripple into you ears
and your eardrums to feel the new beat of this love
i feel not a pinch of pain as i start running
from sheer exuberance over the knobbly tarmac
my skin is so alive in this numbing cold
i see my heart running ahead of my chest
my body can not go as fast and fierce as
my heart leaping toward the voice of you
Wednesday, 5 July 2017
i can not sleep
i can not sleep
i can not sleep
i am overflowing
with
merry thinkery
i can not sleep
i am overflowing
with
merry thinkery
Tuesday, 4 July 2017
Sunday, 2 July 2017
neem oor!
ek
skryf met my bic pen en soos
ek
begin dommel in slaap
skuif
ek my skryfboek eenkant
maar hou die blaai oopgevou
en
sit my pen neer sonder om die inkpunt terug te druk
pen
moet gereed wees
om
self die gedig neer te pen
as
die muse oor my bed dwaal
en
my hand slaap
pen
– ek beveel – neem oor in die skryf van hierdie gedig –
al
mag ek slaap – moet jy
bly
skryf
à
la sorcerer’s apprentice!
Monday, 26 June 2017
moenie wegvee!
ek verpes dit wanneer mense alewig
hulle monde afvee wanneer hulle eet
waar jy kyk is servette en hande wat
ongesiens die selfbewuste monde
probeer skoonvee en bedek
jirre, kan monde, kenne en wange
nie net vir daai etende oomblik
vol krummels,
vetspatsels en taai druppels
vertoon watter fees dit is
om te eet
om te verlustig aan kos wat
tong en maag so vervul?
frummels en stukkies wat
om mondhoeke kleef is
niks om voor skaam te wees
moenie wegvee
moenie afvee!
behou al die joviale tekens van
hierdie bevoorregtelike smullery
hulle monde afvee wanneer hulle eet
waar jy kyk is servette en hande wat
ongesiens die selfbewuste monde
probeer skoonvee en bedek
jirre, kan monde, kenne en wange
nie net vir daai etende oomblik
vol krummels,
vetspatsels en taai druppels
vertoon watter fees dit is
om te eet
om te verlustig aan kos wat
tong en maag so vervul?
frummels en stukkies wat
om mondhoeke kleef is
niks om voor skaam te wees
moenie wegvee
moenie afvee!
behou al die joviale tekens van
hierdie bevoorregtelike smullery
Sunday, 25 June 2017
verander
ek wil die styl van
my digterlike uitdrukking
verander
is dit moontlik?
dit is moontlik ja
herformuleer die wyse hoe
jou gedagtes uit die tonnel syfer
probeer nuwe taktieke
en slinkse kat-maneuvers
verras jou pen
laat hom dink jy lei hom
na die punt wat
hy verwag jy hom heen gaan lei
en dan
skielik
verander rigting
sodat die pen nie 'n idee het
hoe jy hom so vinnig uit
die groef gelig het nie
my digterlike uitdrukking
verander
is dit moontlik?
dit is moontlik ja
herformuleer die wyse hoe
jou gedagtes uit die tonnel syfer
probeer nuwe taktieke
en slinkse kat-maneuvers
verras jou pen
laat hom dink jy lei hom
na die punt wat
hy verwag jy hom heen gaan lei
en dan
skielik
verander rigting
sodat die pen nie 'n idee het
hoe jy hom so vinnig uit
die groef gelig het nie
Wednesday, 21 June 2017
not looking into a glaring smartphone
just sitting and paging randomly through magazines
and NOT looking into a glaring smartphone
lounging on a beach chair looking at everyone else
and NOT looking into a glaring smartphone
waiting in a queue and chatting with a fellow queuer
and NOT looking into a glaring smartphone
eating a sandwich and staring into the void of a quiet moment
and NOT looking into a glaring smartphone
lying on your back an staring into the ever-changing clouds
and NOT looking into a glaring smartphone
going into the loo and admiring your inner thighs
and NOT looking into a glaring smartphone
having tea with a girlfriend and showing her your knitting
and NOT looking into a glaring smartphone
disappearing into the hallway fixing a stray hair
and NOT looking into a glaring smartphone
walking between the car and the shop and looking out for a trolley or basket
and NOT looking for your glaring smartphone
climbing into bed and musing about your accomplishments for the day
and NOT looking into a glaring smartphone
sitting in the backseat of a car and counting trees and lamp poles
and NOT looking into a glaring smartphone
watching a film and enjoying the full gamut of the plot
and NOT looking into a glaring smartphone
cooking with a handwritten recipe
and NOT looking into a glaring smartphone
finding a new place in a dog-eared map
and NOT looking into a glaring smartphone
fuckit return to your own mind space
those exquisite imagined spaces
dream out loud again
feel timelessness
make your own visions
do not feed so passively and lazily on the visions
fed to you by your glaring smartphone
and NOT looking into a glaring smartphone
lounging on a beach chair looking at everyone else
and NOT looking into a glaring smartphone
waiting in a queue and chatting with a fellow queuer
and NOT looking into a glaring smartphone
eating a sandwich and staring into the void of a quiet moment
and NOT looking into a glaring smartphone
lying on your back an staring into the ever-changing clouds
and NOT looking into a glaring smartphone
going into the loo and admiring your inner thighs
and NOT looking into a glaring smartphone
having tea with a girlfriend and showing her your knitting
and NOT looking into a glaring smartphone
disappearing into the hallway fixing a stray hair
and NOT looking into a glaring smartphone
walking between the car and the shop and looking out for a trolley or basket
and NOT looking for your glaring smartphone
climbing into bed and musing about your accomplishments for the day
and NOT looking into a glaring smartphone
sitting in the backseat of a car and counting trees and lamp poles
and NOT looking into a glaring smartphone
watching a film and enjoying the full gamut of the plot
and NOT looking into a glaring smartphone
cooking with a handwritten recipe
and NOT looking into a glaring smartphone
finding a new place in a dog-eared map
and NOT looking into a glaring smartphone
fuckit return to your own mind space
those exquisite imagined spaces
dream out loud again
feel timelessness
make your own visions
do not feed so passively and lazily on the visions
fed to you by your glaring smartphone
Wednesday, 14 June 2017
die geskenk
ek het 'n visioen gehad van
'n gedig oor die lug
die wonder-medium waardeur
ons beweeg en asemhaal
in ruil vir die geskenk van lug
sal ek 'n gedig daarin plant
met tong, lip en tand
stoot ek die metafoor uit my brein
en plant dit reg hier tussen
die paar suurstofselle
wanneer mense hier gaan verby loop
sal hulle onbewus die metafoor inasem
hulle longe sal nie weet
wat hulle getref het nie!
'n gedig oor die lug
die wonder-medium waardeur
ons beweeg en asemhaal
in ruil vir die geskenk van lug
sal ek 'n gedig daarin plant
met tong, lip en tand
stoot ek die metafoor uit my brein
en plant dit reg hier tussen
die paar suurstofselle
wanneer mense hier gaan verby loop
sal hulle onbewus die metafoor inasem
hulle longe sal nie weet
wat hulle getref het nie!
Tuesday, 13 June 2017
in elke gewrig van hierdie gedig
'n veerkragtige spierkragtigheid
sit in elke gewrig van hierdie gedig
mag die rymelary se gimnastiese vernuf
deur die nate van beperking breek
sit in elke gewrig van hierdie gedig
mag die rymelary se gimnastiese vernuf
deur die nate van beperking breek
Sunday, 11 June 2017
goue lig
digter staan in die Karoo se sonsondergang
met kop agteroor gegooi en mond wyd oop
sodat die goue lig 'n vlietende vers
teen haar verhemelte kan ets
met kop agteroor gegooi en mond wyd oop
sodat die goue lig 'n vlietende vers
teen haar verhemelte kan ets
Friday, 9 June 2017
forever sitting on this seat
May you build a ladder to the stars
And climb on every rung
May you stay forever young
Forever young, forever young
May you stay forever young
- Bob Dylan
And climb on every rung
May you stay forever young
Forever young, forever young
May you stay forever young
- Bob Dylan
Sunday, 4 June 2017
fonolisasie
jirre
dit vat fokkin dissipline
om
nie die foon tot in
my
slaap vas te klem nie
kolonisasie
is nou
iets
van die verlede
make
way for phonolisation!
god,
red ons van hierdie uitsuiging en uitbuiting!
die
kolonie van die foon neem oor
tentakel
teen een rampspoedige spoed ons koppe
wat
makeer ons dat ons so ‘n noodsaak het
om
vasgegom aan hierdie siellose
platvlakkige
vierkantigheid te wees?
vandag
ag ons
ons
onafhanklikheid
en
vryheid so hoog
maar
sonder wapen, woord of geweld
ruim
die skynbaar skadelose skermpie van die foon
enige outonomie eensklaps uit die weg
Wednesday, 31 May 2017
soos klippe
ek
wil my woorde uitpak
soos
klippe op die grond
in
die son moet hulle lê
al trillend en sidderend
en
in die sterlig moet hulle
oop en stil
net loer vir
die geheimenisse
die geheimenisse
wat
val oor die landskap
Tuesday, 30 May 2017
verblind
wat sal gebeur as ek
al my metafore in
die smeltkroes gooi?
een goudrooi stuk gedig
borrel en stoom
soos kokende lawa
met my tong breek ek
die keramiek-dop oop
sodat die blinke gietsels
selfs die son sal verblind
* * *
what will happen if i throw
all my metaphors in
the crucible?
one piece of golden-red poetry
bubble and steam
like boiling lava
with my tongue i break
the ceramic shell
so that the shining castlings
will blind even the sun
al my metafore in
die smeltkroes gooi?
een goudrooi stuk gedig
borrel en stoom
soos kokende lawa
met my tong breek ek
die keramiek-dop oop
sodat die blinke gietsels
selfs die son sal verblind
* * *
what will happen if i throw
all my metaphors in
the crucible?
one piece of golden-red poetry
bubble and steam
like boiling lava
with my tongue i break
the ceramic shell
so that the shining castlings
will blind even the sun
Sunday, 28 May 2017
sikloon
spin my weg in
'n digterlike sikloon
laat my tong in
honderd helikse
afsplinter
en alles in sig
opsweep -
die vrede en die onvrede
die vreugdes en die vrese
die vryhede en die onvryhede
draai en tol onbegrensd
totdat
elke wilde visioen
klouend aan
die sillabes
oplos tot
een magiese metafoor
'n digterlike sikloon
laat my tong in
honderd helikse
afsplinter
en alles in sig
opsweep -
die vrede en die onvrede
die vreugdes en die vrese
die vryhede en die onvryhede
draai en tol onbegrensd
totdat
elke wilde visioen
klouend aan
die sillabes
oplos tot
een magiese metafoor
Saturday, 27 May 2017
sien wie bly staan
ek sit my pen sommer direk op my tong
my hand kan nie byhou om
die wilde woorde neer te skryf nie
en my tong is te oorweldig om
al die digter-visioene te verwoord
nou moet pen en tong
in die boksersring dit uitwoed
en sien wie bly staan
my hand kan nie byhou om
die wilde woorde neer te skryf nie
en my tong is te oorweldig om
al die digter-visioene te verwoord
nou moet pen en tong
in die boksersring dit uitwoed
en sien wie bly staan
Friday, 26 May 2017
verslawing
ek piepie vinnig
ek eet vinnig
ek drink vinnig
ek was en vee vinnig
net sodat ek so gou moontlik by
die klavier en digkuns
kan uitkom
soos rokers drinkers inspuiters en snuifers
hulle fix moet kry
so moet ek ook
hoe kan ek ooit apologeties wees vir
hierdie dryf om slaaf
van
woord
en
klank
te wees?
ek eet vinnig
ek drink vinnig
ek was en vee vinnig
net sodat ek so gou moontlik by
die klavier en digkuns
kan uitkom
soos rokers drinkers inspuiters en snuifers
hulle fix moet kry
so moet ek ook
hoe kan ek ooit apologeties wees vir
hierdie dryf om slaaf
van
woord
en
klank
te wees?
Thursday, 25 May 2017
beeldstorms
ek raak nou moeg vir
konsert-administrasie
ek wil nou net
'n gedig skryf
my brein weer sag en
plooibaar kry met
metaforiserings
ek verlang na my digterlike fantasie-wêrelde
daai plek waar my geestesoog
val en struikel oor die flitsende visoene in
my kop
en nie kan byhou met
die beeldstorms nie
konsert-administrasie
ek wil nou net
'n gedig skryf
my brein weer sag en
plooibaar kry met
metaforiserings
ek verlang na my digterlike fantasie-wêrelde
daai plek waar my geestesoog
val en struikel oor die flitsende visoene in
my kop
en nie kan byhou met
die beeldstorms nie
Sunday, 14 May 2017
the primal pulse
may i feel the primal pulse
deep inside my chest
that pulse that takes my feet in its power
and reforms my steps into
the wild dance of deeply sunken rhythms
annexate my head with
the irrepressible heartbeat of the earth
take over my limbs with
the multiple drumming beats
colonise my heart with
the bold pulsation of
a deeply sincere humanness
proselytise my ears with
the divine pulse captured in
the relentless driving force of
the indomitable eagerness of survival
die oer-pols
mag ek die oer-pols
diep in my borskas weer voel
daai pols wat my voete in sy mag neem
en my pas vervorm tot
die wilde dans van diep-versonke ritmes
annekseer my kop met
die onbedwingbare hartslag van die aarde
neem my ledemate oor met
die veelvuldige trom-patrone
kolonialiseer my hart met
die onverskrokke polsslae van
'n diep-egte menslikheid
bekeer my ore met
die goddelike polsering vasgevang in
die meedoënlose stukrag van
die onverskrokke oorlewingsdrang
deep inside my chest
that pulse that takes my feet in its power
and reforms my steps into
the wild dance of deeply sunken rhythms
annexate my head with
the irrepressible heartbeat of the earth
take over my limbs with
the multiple drumming beats
colonise my heart with
the bold pulsation of
a deeply sincere humanness
proselytise my ears with
the divine pulse captured in
the relentless driving force of
the indomitable eagerness of survival
die oer-pols
mag ek die oer-pols
diep in my borskas weer voel
daai pols wat my voete in sy mag neem
en my pas vervorm tot
die wilde dans van diep-versonke ritmes
annekseer my kop met
die onbedwingbare hartslag van die aarde
neem my ledemate oor met
die veelvuldige trom-patrone
kolonialiseer my hart met
die onverskrokke polsslae van
'n diep-egte menslikheid
bekeer my ore met
die goddelike polsering vasgevang in
die meedoënlose stukrag van
die onverskrokke oorlewingsdrang
Subscribe to:
Posts (Atom)

