dit is hartverskeurend hoe grootbekke
hoogty vier in hierdie wêreld
ek skaar my maar by die sonskyn
om my sin van standvastigheid te gee
ek nooi die malvablomme en
die tarentale om saam met my
in die voortuin piekniek te hou
Thursday, 16 April 2020
Sunday, 5 April 2020
die peristalse bly benoud
die peristalse bly benoud
omdat ek die konvensie in my bewerasie gewaar
ek bly dans om die spontane blydskap astraal
en prontuit uit my tone te laat bloei
my agonie en aggressie word sagter
moenie so besitlik wees oor jou karmenaadjie
haal dit uit die uitsonderlike parentese
die drukkieklikkie raak al hoe meer loslit
soos wat die murgmeter se grafiek verwoed op en af dans
die wêreld se gemoed raak so katatonies dat die asteroides geen lus het om naby die aardbol verby te wals nie
ek het soveel oog, oor en hartlogika
die bleeksielige opsigter van my beendere
moet gedurig die brandblussers byeenroep
om die wegholbrande in my sinuwees te bedaar
asseblief hou die kliniese klousules ver weg van my digkuns
ek wil met geen era seisoen verwagting of media handskud nie
omdat ek die konvensie in my bewerasie gewaar
ek bly dans om die spontane blydskap astraal
en prontuit uit my tone te laat bloei
my agonie en aggressie word sagter
moenie so besitlik wees oor jou karmenaadjie
haal dit uit die uitsonderlike parentese
die drukkieklikkie raak al hoe meer loslit
soos wat die murgmeter se grafiek verwoed op en af dans
die wêreld se gemoed raak so katatonies dat die asteroides geen lus het om naby die aardbol verby te wals nie
ek het soveel oog, oor en hartlogika
die bleeksielige opsigter van my beendere
moet gedurig die brandblussers byeenroep
om die wegholbrande in my sinuwees te bedaar
asseblief hou die kliniese klousules ver weg van my digkuns
ek wil met geen era seisoen verwagting of media handskud nie
Friday, 3 April 2020
verbly
die spektrale kariljon bly in my ore lui
lui alle klaagliedere uit die pen uit!
laat ek die filigraan idée fixe vasvang
en dit opklits tot een pronkende pou
dit sal die poppemeesters verbly
lui alle klaagliedere uit die pen uit!
laat ek die filigraan idée fixe vasvang
en dit opklits tot een pronkende pou
dit sal die poppemeesters verbly
Monday, 23 March 2020
die agterdogtige palimpses
die
agterdogtige palimpses
agoniseer
al jare lank oor die
pandemiese
tyding
wat
touspring oor die bukoliese juigliedere
wie
bedien alewig die swetterjoel anarchiste
wat
hulself vermurwe met die karmosyn verdoemenisse?
jy
sal moet ligloop vir die smotsige kombuishande
wat
hard probeer ‘n inkomste verdien
die
verskoonagtige versies skitter verboureerd met
die
modieuse arsenaal lettergrepe wat die gedagtes wil orkestreer
die
grassnyer bly dwars en dans klippig en pittig
deur
die bowling alleys van die gewete
die
heuning en die dou vergaar behendig al die swerkater
se
verskonings en verdedig die besimpelde ritteltits
al
wie bly mediteer in hierdie tye is die bedagsame pigmente
wat
nie oor die nuutgeborenes se velle wil spat nie
die
meganiese trots van die kariljon kners op sy tande
en
elke beier van sy klokke loop katvoet deur
die vergetelheid
wat
knobbelrig bly progresseer met groot drif
die
geluksalige gesant raadpleeg die fatsoenlike karbonkel
om
die droom te laat bedaar
kom
eet jou selerysop
daai
groen vesels sal die agoniserende palimpses balanseer
met
onslordige verduidelikings
ek
parafraseer maar net die groot idee wat so graag
sy duisendjarige verjaarsdag wil
vier
komaan, vergeet van die alewige afskeping
my dierbare agterdogtige palimpses
blaas die duisend kerse dood
en sing vollebors die bukoliese juigliedere!
Friday, 20 March 2020
peul
die metafore peul bont uit die oksels van my arms
geen enkele woord sal in my taal
ongesê gelaat word nie!
ongesê gelaat word nie!
Friday, 13 March 2020
hoekom skryf ek?
hoekom skryf ek?
ek skryf opsoek na ‘n helderte
‘n vrybreek van fiksasies
ek skryf opsoek na vryheid
‘n ontkoppeling van die verrotting
ek skryf om my eie skreeu te vind
die skreeu wat my binnewande sal louter
ek skryf om my kop, longe
en lyf se disharmonie weer in stem te bring
ek skryf omdat ek net sin wil maak
dis al
ek skryf opsoek na ‘n helderte
‘n vrybreek van fiksasies
ek skryf opsoek na vryheid
‘n ontkoppeling van die verrotting
ek skryf om my eie skreeu te vind
die skreeu wat my binnewande sal louter
ek skryf om my kop, longe
en lyf se disharmonie weer in stem te bring
ek skryf omdat ek net sin wil maak
dis al
Tuesday, 3 March 2020
wieggedig
sil-la-bes
een-twee-drie
glip-glip-glip
jou o-re
weg na die
ver-weg-se
sus-se-ling
een-twee-drie
drup-drup-drup
een-vir-een
deur my pen
let-ter-tjies
slaap nou gou
los nou die
kop-pie uit
sy wil net
doe-doe-doe
draai nou weg
let-ter-tjies
kom weer 'n
an-der dag
sa-li-ge
droom-lan-dy
wil ons nou
bin-ne gly
o wat-ter
lek-ker-te
voel ek nou
met hier-die
dak-tie-le
wat met my
tong af-gly!
een-twee-drie
glip-glip-glip
jou o-re
weg na die
ver-weg-se
sus-se-ling
een-twee-drie
drup-drup-drup
een-vir-een
deur my pen
let-ter-tjies
slaap nou gou
los nou die
kop-pie uit
sy wil net
doe-doe-doe
draai nou weg
let-ter-tjies
kom weer 'n
an-der dag
sa-li-ge
droom-lan-dy
wil ons nou
bin-ne gly
o wat-ter
lek-ker-te
voel ek nou
met hier-die
dak-tie-le
wat met my
tong af-gly!
Saturday, 29 February 2020
duisternis
die nadenking van
die problematiek te vinde
in die regverdiging
van nagemaakte informasie
en die blinde verdediging
van onopregte kuns
die sinmaak is alreeds arrogansie
van progressiwiteit
tuimel
die
l
e
t
t
e
r
s
die
d
u
i
s
t
e
r
n
i
s
in
die problematiek te vinde
in die regverdiging
van nagemaakte informasie
en die blinde verdediging
van onopregte kuns
die sinmaak is alreeds arrogansie
van progressiwiteit
tuimel
die
l
e
t
t
e
r
s
die
d
u
i
s
t
e
r
n
i
s
in
Friday, 28 February 2020
maak dit saak?
maak gedigte begrip
of maak begrip gedigte?
***
maak gedigte misterie
of maak misterie gedigte?
of maak begrip gedigte?
***
maak gedigte misterie
of maak misterie gedigte?
Wednesday, 26 February 2020
klank-spiere
in die kaskades van akkoorde wat val in die diep poele
van tyd
hoor ek die geeste gly deur die vingers se verbeelding
die klank-spiere skarnier met bedrewenheid
deur die oortonnels
die ontspanning en spanning in elke klank
kalibreer elke keer 'n nuwe hoopvolheid
dit is son vir die sintuie
wat deur elke porie insyfer
en die hart toor tot 'n bronsrooigoue klok
wat uit nuwe hartkamers tril en beier
en nogsteeds bly die kern van klank
so glibberig
dit gly gedurig uit ons tastende hande
ons soek beheer
ons soek tyd
dit is die musiek waarmee ons buite tyd kan klim
en dit is met musiek wat ons nuwe tyd kan maak
dit is ons verslawing
ag as die musiek maar heeltyd deur my siel kan filtreer
en my gemoed stroop en suiwer
ah musiek! wees genadig wees goedhartig wees geil
sonder jou stotter ek aan die sillabes van die lewe
met jou in my ore is niks vergesog
jy groei oor my hart soos mos oor klippe
maak die genadelose hoekigheid
binne my
so sag en plooibaar
soos jou klank-spiere
van tyd
hoor ek die geeste gly deur die vingers se verbeelding
die klank-spiere skarnier met bedrewenheid
deur die oortonnels
die ontspanning en spanning in elke klank
kalibreer elke keer 'n nuwe hoopvolheid
dit is son vir die sintuie
wat deur elke porie insyfer
en die hart toor tot 'n bronsrooigoue klok
wat uit nuwe hartkamers tril en beier
en nogsteeds bly die kern van klank
so glibberig
dit gly gedurig uit ons tastende hande
ons soek beheer
ons soek tyd
dit is die musiek waarmee ons buite tyd kan klim
en dit is met musiek wat ons nuwe tyd kan maak
dit is ons verslawing
ag as die musiek maar heeltyd deur my siel kan filtreer
en my gemoed stroop en suiwer
ah musiek! wees genadig wees goedhartig wees geil
sonder jou stotter ek aan die sillabes van die lewe
met jou in my ore is niks vergesog
jy groei oor my hart soos mos oor klippe
maak die genadelose hoekigheid
binne my
so sag en plooibaar
soos jou klank-spiere
Saturday, 8 February 2020
ironiese onreg
by Gearing's Point in Hermanus
vanwaar mens die mooiste kuslyn vir myle kan sien
met die berge en lug wat alles perfek omlyn
staan daar 'n paartjie
- selfone in die hand -
ek hou veral die vrou dop
tydens die lang en uitgebreide voorbereiding van
die hele selfie proses
is haar mond strak en nors
naarstigtelik opsoek na daai perfekte komposisie
van gesig en see
- haar boyfriend tol iewers vergete in sy eie selfie-sikloon -
soos wat sy net reg is om die knoppie te druk
verskyn daar verbasend 'n glimlag op haar gesig
so onspontaan
so geoefen
so aangeplak
so geselfie
soos wat haar foon wiegend oor haar kop troon
val haar oog op my
ek glimlag met deernis vir haar
haar eie glimlag verdwyn in 'n oogwink
die strak en norse mond is weer terug
genade!
almal aan die ander kant van daai foto sal net like knoppies druk
min wetend dat sy net vir haar skerm smile
nie vir die lewende mense om haar
nie vir die see
nie vir die berge
nie vir haar boyfriend
net die doodse selfoonskermpie het die toorkrag
om haar te laat glimlag
vanwaar mens die mooiste kuslyn vir myle kan sien
met die berge en lug wat alles perfek omlyn
staan daar 'n paartjie
- selfone in die hand -
ek hou veral die vrou dop
tydens die lang en uitgebreide voorbereiding van
die hele selfie proses
is haar mond strak en nors
naarstigtelik opsoek na daai perfekte komposisie
van gesig en see
- haar boyfriend tol iewers vergete in sy eie selfie-sikloon -
soos wat sy net reg is om die knoppie te druk
verskyn daar verbasend 'n glimlag op haar gesig
so onspontaan
so geoefen
so aangeplak
so geselfie
soos wat haar foon wiegend oor haar kop troon
val haar oog op my
ek glimlag met deernis vir haar
haar eie glimlag verdwyn in 'n oogwink
die strak en norse mond is weer terug
genade!
almal aan die ander kant van daai foto sal net like knoppies druk
min wetend dat sy net vir haar skerm smile
nie vir die lewende mense om haar
nie vir die see
nie vir die berge
nie vir haar boyfriend
net die doodse selfoonskermpie het die toorkrag
om haar te laat glimlag
Wednesday, 5 February 2020
ek klieder in 'n verwarring
ek klieder in ‘n verwarring van
‘n oorlading van onkunde
ek skryf om te wys hoe
leeg ek waarlik is
geen metafore sal ek agter skuil
om my vakuiteit te verdoesel
skryf die leegte
spel dit letter vir letter uit
hulle sê mos skryf en skep vanuit dit wat jy ken
ek ken leegte
daar sal ek begin
‘n oorlading van onkunde
ek skryf om te wys hoe
leeg ek waarlik is
geen metafore sal ek agter skuil
om my vakuiteit te verdoesel
skryf die leegte
spel dit letter vir letter uit
hulle sê mos skryf en skep vanuit dit wat jy ken
ek ken leegte
daar sal ek begin
Tuesday, 4 February 2020
brokkel
die ontstuimige kleintongetjie grom vir
die geroesde musiekboks wat nog
sulke wonder-klanke kan uittoor
die donsige suikerbekkie-kuiken duik diep
in sy nes en maak die benoude geute vergeet van
al die brandnetels wat binne hulle oprank
die afgeskeepte Rubik kubus skaats en bons
verby die teësinnige handskoen
wat enige kubisme ten alle koste wil ignoreer
die gemmer verdrink in die tee
ek probeer hom red
maar hy is te glibberig
die laken sleep haarself oor die vloer
sy voel nie beskore vir hierdie nuwe dag nie
haar emosies is net te brokkelrig
al die dreine om die huis voel ook 'n ongemak
die vensterbanke kruip al
hoe nader aan die grond
die geroesde musiekboks wat nog
sulke wonder-klanke kan uittoor
die donsige suikerbekkie-kuiken duik diep
in sy nes en maak die benoude geute vergeet van
al die brandnetels wat binne hulle oprank
die afgeskeepte Rubik kubus skaats en bons
verby die teësinnige handskoen
wat enige kubisme ten alle koste wil ignoreer
die gemmer verdrink in die tee
ek probeer hom red
maar hy is te glibberig
die laken sleep haarself oor die vloer
sy voel nie beskore vir hierdie nuwe dag nie
haar emosies is net te brokkelrig
al die dreine om die huis voel ook 'n ongemak
die vensterbanke kruip al
hoe nader aan die grond
die blitse springtoue dartel
al om my enkels
maar ek wil niks weet van spring
hoe ek ookal die woorde vaskram
die lettergrepe lê oral geskif
hoe de donder kan ek hierdie uitsaai?
al om my enkels
maar ek wil niks weet van spring
hoe ek ookal die woorde vaskram
die lettergrepe lê oral geskif
hoe de donder kan ek hierdie uitsaai?
Monday, 3 February 2020
ek gee myself oor aan hierdie kak-gevoel
hoekom lieg
hoekom voorgee
hoekom wegskram
hoekom gril vir hierdie kak-gevoel
hierdie gevoel wat alle ander gevoelens
oorkakuwee
omarm dit
omskryf dit
vertaal dit
dat daar iewers op hierdie skerm van voorwendsels
'n stukkie waarheid
- kakkerige -
waarheid sal deurskyn
hoekom voorgee
hoekom wegskram
hoekom gril vir hierdie kak-gevoel
hierdie gevoel wat alle ander gevoelens
oorkakuwee
omarm dit
omskryf dit
vertaal dit
dat daar iewers op hierdie skerm van voorwendsels
'n stukkie waarheid
- kakkerige -
waarheid sal deurskyn
Saturday, 18 January 2020
*The seed who wanted to live on the soil of defencelessness
![]() |
| Artwork and photo by Kim Goodwin (Tankwa Artscape, Tankwa Karoo, 2019) |
The seed is not dead
the
seed pushes its heart against the drought
the
smell of earth and growth screams screams Belonging
in
the ephemeral breath
The
seed pushes its heart against the mutilation
in
the race of the egos
the
smell of sprouting and radication screams screams Belonging
in
the tunnels of the inextinguishable survival
The
seed is not dead
not
on the mountain nor by the sea
not
in the forest nor in the desert
nor
in the baptismal fire of the sun
where
it lies with cuts through its skin
The
seed is the silent voice in the cosmos
waiting
with rain wind and hail
the
seed is present at all deliberations and decisions
the
seed peers through the ground of secrets and in the hearts of children
the
seed that just wants to sprout in the sun of the Karoo is everywhere
the
seed grown into a tree radiates through the whole world
the
seed grown into a forest rises to the stars
Without
a leaf
*Die saad wat wou leef
op die grond van weerloosheid
Die
saad is nie dood nie
die
saad stoot sy kern teen die droogte
wat
Behoort skreeu skreeu die geur van grond en groei
in
die verganklike asem
Die
saad stoot sy kern teen die verminking
in
die jaagtog van die ego’s
wat
Behoort skreeu skreeu die geur van ontkieming en vasworteling
in
die tonnels van sy onblusbare oorlewing
Die
saad is nie dood nie
nog
by die berg nog by die see
nog
in die woud nog in die woestyn
nog
in die folteringsvuur van die son
waar
hy lê met snye in sy vel
Die
saad is die stille stem van die kosmos
op
wag met reën wind en hael
die
saad is teenwoordig by alle oorwegings en besluite
die
saad loer deur die grond van geheime en in die harte van kinders
die
saad wat net wou spruit in die son in die Karoo is orals
die
saad wat ‘n boom geword het rank deur die wye wêreld
die
saad wat ‘n woud geword het groei deur die hele sterrestelsel
Sonder
‘n blaar
* 'n her-interpretasie van Ingrid Jonker se Die Kind
Labels:
asemhaling,
berge,
breathing,
grond,
hart,
heart,
Ingrid Jonker,
Kim Goodwin,
mountain,
nature,
ocean,
oseaan,
parodie,
parody,
social commentary,
soil,
son,
sun
Tuesday, 31 December 2019
hoe anders?
hart is deurvloei deur
die yster van bloed
hoe kan 'n hart anders
as om sterk te wil wees?
die yster van bloed
hoe kan 'n hart anders
as om sterk te wil wees?
Friday, 20 December 2019
staar
beide die lewe en die dood lê in my mond
altwee kompeteer vir verbale aandag op my tong
daar is net ‘n stilte wat my keel wil sus
oor geen van die twee wil ek nou dink nie
net ’n bloue vakuum wil my geestesoog teen vasstaar
altwee kompeteer vir verbale aandag op my tong
daar is net ‘n stilte wat my keel wil sus
oor geen van die twee wil ek nou dink nie
net ’n bloue vakuum wil my geestesoog teen vasstaar
Sunday, 15 December 2019
ek bid met en vir my tong
ek bid vanaand dat as daar 'n hemel is
my tong reguit soontoe sal gaan na my dood
en as een van my liggaamsdele kan inkarneer
dan wil ek hê dat dit my tong is wat herlewing sal ervaar
'n tong sonder herinnering of
bewussyn
'n tong met net die hier-krag
die nou-krag
‘n tong wat vir geen iemand
se onthalwe sal klink of rol nie
net vir die onthalwe van haarself -
vir haar eie spierkragtige verrukking
mag my tong die een wees
wie die ewige lewe mag ervaar
en in eindelose kolke en maalgate
die ore van die grond altyd sal bly bekoor
ek bid
ek bid
ek bid met en vir
my tong vanaand
my tong reguit soontoe sal gaan na my dood
en as een van my liggaamsdele kan inkarneer
dan wil ek hê dat dit my tong is wat herlewing sal ervaar
'n tong sonder herinnering of
bewussyn
'n tong met net die hier-krag
die nou-krag
‘n tong wat vir geen iemand
se onthalwe sal klink of rol nie
net vir die onthalwe van haarself -
vir haar eie spierkragtige verrukking
mag my tong die een wees
wie die ewige lewe mag ervaar
en in eindelose kolke en maalgate
die ore van die grond altyd sal bly bekoor
ek bid
ek bid
ek bid met en vir
my tong vanaand
Saturday, 14 December 2019
waaraan?
fiksasies en slegte onwillekeurige gewoontes het
die gate in my kop diep ge-erodeer
as daar so baie gate is
waaraan kan my woorde klou?
die gate in my kop diep ge-erodeer
as daar so baie gate is
waaraan kan my woorde klou?
Wednesday, 4 December 2019
ek sal altyd stukkies van die waarheid inasem
deur die tekens van die trekkrag en invloed van die afgestorwenes
is daar steeds die oorheersende honger vir die genadelose opregtheid van klip
en kan ek altyd doen met die aanmaning tot
die liefde vir vry en wilde plekke
sodat ek na myself kan terugkeer met oop gemoed
en fris en vars van voor begin
daar bulder stemme in my bors
ek is nie alleen nie!
ek sal altyd stukkies van die waarheid inasem
en stukkies van die droom uitasem
laat my oë oop en wyd strek sodat meer lig en skoonheid in kan stroom
geen luide gekerm sal iets kan verander
iewers sal die vreugde weer op my hartseer-bevlekte wange skyn
goue lyne kronkelend rondom die wolke
sal die luidrugtige poësie in haar eie onbegrensde ritme spel
die wolke is nie altemit die wasems van my voorvadergeeste
wat my keelklanke toejuig
'n sagte lig sal deur die donkerte breek
kom digkuns, breek oop met oorgawe
sprei elke versmaat oop in die dans
en laat elke asem oopbreek in verruklike vonke
is daar steeds die oorheersende honger vir die genadelose opregtheid van klip
en kan ek altyd doen met die aanmaning tot
die liefde vir vry en wilde plekke
sodat ek na myself kan terugkeer met oop gemoed
en fris en vars van voor begin
daar bulder stemme in my bors
ek is nie alleen nie!
ek sal altyd stukkies van die waarheid inasem
en stukkies van die droom uitasem
laat my oë oop en wyd strek sodat meer lig en skoonheid in kan stroom
geen luide gekerm sal iets kan verander
iewers sal die vreugde weer op my hartseer-bevlekte wange skyn
goue lyne kronkelend rondom die wolke
sal die luidrugtige poësie in haar eie onbegrensde ritme spel
die wolke is nie altemit die wasems van my voorvadergeeste
wat my keelklanke toejuig
'n sagte lig sal deur die donkerte breek
kom digkuns, breek oop met oorgawe
sprei elke versmaat oop in die dans
en laat elke asem oopbreek in verruklike vonke
Labels:
asemhaling,
dood,
gedigte,
gemoedstoestand,
honger,
klip,
lig,
natuur
Tuesday, 3 December 2019
die visioenêre waatlemoen breek in stukke
die visioenêre waatlemoen breek in stukke
op die geteisterde teer
die agterdogtige akkedisse skarrel opeens
in wye sirkels om die sanikende stroopspatsels
die eenoog eekhoring trippel in pastorale parentese nader aan die soete mise-en-scène
die merkwaardige mites probeer hard om nie
onder die klas van buitensporige bewerings
gekatalogiseer te word nie
dit is so 'n onbeduidende onreg wanneer
die argetipiese aksies deur die peremptoriese patriarge en burokratiese boelies so waansinnig weggevee word
die parate pruimedante en pluimende proteas
omsingel die fanatiese foonaanbidders en
hulle kettingvormende kak
en smyt hulle die suigende seestrome in
dit is te verwagte dat die duistere dwingelandy
waaronder ons onsself en ander sit
die yslike eina veroorsaak waaraan die weemoedige wêreld ly
op die geteisterde teer
die agterdogtige akkedisse skarrel opeens
in wye sirkels om die sanikende stroopspatsels
die eenoog eekhoring trippel in pastorale parentese nader aan die soete mise-en-scène
die merkwaardige mites probeer hard om nie
onder die klas van buitensporige bewerings
gekatalogiseer te word nie
dit is so 'n onbeduidende onreg wanneer
die argetipiese aksies deur die peremptoriese patriarge en burokratiese boelies so waansinnig weggevee word
die parate pruimedante en pluimende proteas
omsingel die fanatiese foonaanbidders en
hulle kettingvormende kak
en smyt hulle die suigende seestrome in
dit is te verwagte dat die duistere dwingelandy
waaronder ons onsself en ander sit
die yslike eina veroorsaak waaraan die weemoedige wêreld ly
ek staan aspris
ek staan aspris in die weerlig
op die mees trefbare punt
ek wil getref en geskok word tot in
die kern van my senuwees
al moet ek pikswart skroei
wil ek uit hierdie
knaende vonkloosheid
gepluk word
op die mees trefbare punt
ek wil getref en geskok word tot in
die kern van my senuwees
al moet ek pikswart skroei
wil ek uit hierdie
knaende vonkloosheid
gepluk word
Tuesday, 19 November 2019
skanse
die heelal se digkuns kom gesikloon alom
beur en spat en rys en styg
pars elke allemagtige metafoor
deur muur en blaar
ystertralie en vel
maar breek net nie deur
die skanse van my mond nie
ah hoe bitterlik smeek my wese
dat my mond sal toegee en
die spanning in haar vliese sal bedaar
sodat die digkuns vrylik in en uit kan vloei
beur en spat en rys en styg
pars elke allemagtige metafoor
deur muur en blaar
ystertralie en vel
maar breek net nie deur
die skanse van my mond nie
ah hoe bitterlik smeek my wese
dat my mond sal toegee en
die spanning in haar vliese sal bedaar
sodat die digkuns vrylik in en uit kan vloei
Sunday, 10 November 2019
altruistic evolution
how is it that fruits, nuts, vegetables and seeds
have evolved into such edible flesh - for others -
but can not eat and enjoy of itself?
have evolved into such edible flesh - for others -
but can not eat and enjoy of itself?
Thursday, 7 November 2019
in die crescendo
in die crescendo van die liefdespsigose
breek die liefdeskoors deur die buis
en die kwiksilwer spat verskrik
oor die onkantgevangde aarde
die geskeurde hartvlies kan nie
die ordinariteit van berusting onthou nie
die sanikende verhemelte probeer hard
om aan die sagmoedige streling
van die positiewe mantras vas te klou
breek die liefdeskoors deur die buis
en die kwiksilwer spat verskrik
oor die onkantgevangde aarde
die geskeurde hartvlies kan nie
die ordinariteit van berusting onthou nie
die sanikende verhemelte probeer hard
om aan die sagmoedige streling
van die positiewe mantras vas te klou
Tuesday, 5 November 2019
scrap metal
my woorde val soos swaar stukke scrap metal op die papier
sonder enige finesse of goedhartigheid
net kille hoekigheid van letters wat my oë wil uitsteek
sonder enige finesse of goedhartigheid
net kille hoekigheid van letters wat my oë wil uitsteek
Sunday, 3 November 2019
Friday, 1 November 2019
soos visse
dit
is die letters wat klank maak
die
letters wat die rym laat vonk
letters
wat skakels vir die tongketting gee
proe
van voor af hoe elke letter proe
voel
die geometrika, die koepels,
die krulle, die kinkels
die versadigde boepensies,
die pylende vaart van
elke
letter-vorm deur
my
gewrig en vingers dartel
soos
visse kom my letters in
die
oseaan van die gedig vrygelaat uit
die net van die pen
swem
vry my lettergrepige visse
swem
vry!
Labels:
ars poetica,
bevryding,
gedigte,
natuur,
oseaan
Thursday, 31 October 2019
metaforologie
ek wil 'n super-shiny graad kry in
metaforologie
jarelange sintuiglike opslurping van
metafore
wat my selle deurweek en
dan soos verskietende sterre
deur die melkweg van my mond sal
breek
metaforologie
jarelange sintuiglike opslurping van
metafore
wat my selle deurweek en
dan soos verskietende sterre
deur die melkweg van my mond sal
breek
Wednesday, 30 October 2019
spoon-e-rhythms
how much fun to be chasing after the crotorious nook
in the hearing seat of the sun
the thrill to be in such a rad mush!
with my churning beeks i run into the nearest café
and gulp down a micken chayonaisse sandwich
as i run out, the hoor dandles get stuck
upon closer inspection i see gubble bum
stuck inside the lock
it turns out to be quite a tammoth mask
to get my fingers ungubblebummed
the tervous nension is eating me alive
the chef offers me a glass of mimmed skilk
sweetened with jawberry stram
by the time my hoiled sands are clean
i have developed a hitting spleadache
as i open the café's door
the creezing fold has fallen over the land
i have to grab a stretch of poilet taper
to prevent my nunny rose from galloping away
in times like these i wish for a stood mabilizer
and a bed filled with bomic cooks,
cop porn, canpakes and man bruffins
to make me forget the coral mode of humanity
but i am still here inside the café -
the sun has set and i can not find any swight litch
i am digging out my lash flight
and aim straight for the sindow will
from where i sit like a pand huppet
with uncharacteristic sarfightedness
i watch the mull foon rising
a teripatetic peacher with a jaunty howboy cat
walks through the doors
the night-shift tarbender warmly shakes her hand
and in a split-second the candhuffs are huffed around
the peacher's wrists
stong lory short: after my chasing the crotorious nook
in the hearing seat of the sun
he ran to a messdraker around the corner
got femininely dressed and vails narnished
to look like a a teripatetic peacher
on his/her way past the café
he could not suppress his drink craving
and walked straight to the bar
not expecting the molicepan to pretend
to be a tarbender
storal of the mory:
you can bake melieve and dross-cress
for as long as your dardwobe (and alphabet) will hold out
there is just so much weep's shool
that you can pull over people's eyes
the traked nuth will always come out
in the hearing seat of the sun
the thrill to be in such a rad mush!
with my churning beeks i run into the nearest café
and gulp down a micken chayonaisse sandwich
as i run out, the hoor dandles get stuck
upon closer inspection i see gubble bum
stuck inside the lock
it turns out to be quite a tammoth mask
to get my fingers ungubblebummed
the tervous nension is eating me alive
the chef offers me a glass of mimmed skilk
sweetened with jawberry stram
by the time my hoiled sands are clean
i have developed a hitting spleadache
as i open the café's door
the creezing fold has fallen over the land
i have to grab a stretch of poilet taper
to prevent my nunny rose from galloping away
in times like these i wish for a stood mabilizer
and a bed filled with bomic cooks,
cop porn, canpakes and man bruffins
to make me forget the coral mode of humanity
but i am still here inside the café -
the sun has set and i can not find any swight litch
i am digging out my lash flight
and aim straight for the sindow will
from where i sit like a pand huppet
with uncharacteristic sarfightedness
i watch the mull foon rising
a teripatetic peacher with a jaunty howboy cat
walks through the doors
the night-shift tarbender warmly shakes her hand
and in a split-second the candhuffs are huffed around
the peacher's wrists
stong lory short: after my chasing the crotorious nook
in the hearing seat of the sun
he ran to a messdraker around the corner
got femininely dressed and vails narnished
to look like a a teripatetic peacher
on his/her way past the café
he could not suppress his drink craving
and walked straight to the bar
not expecting the molicepan to pretend
to be a tarbender
storal of the mory:
you can bake melieve and dross-cress
for as long as your dardwobe (and alphabet) will hold out
there is just so much weep's shool
that you can pull over people's eyes
the traked nuth will always come out
Subscribe to:
Posts (Atom)
