Friday, 31 March 2017

scorched

photographer: Keran Elah

i have overheated the syllables
the words burnt black
my tongue charred with this red-hot verse
the eagerness was too great
uncontrolled conflagration spread over
the estuary of my jowls
all of me scorched to the core

this incineration forces me 
to sit in black silence
and listen to my smouldering breath move
in and out
in this new 
wordless dawn

Thursday, 30 March 2017

verraderlike breinknopery

skryf verlossing tot in die vierkantigheid van my brein
ek voel die pen-antisipasie tril tot in my voetsole
hierdie skrywerstoewyding is ‘n enigma

ek delibereer of ek die piering moet gebruik vir my koppie
of dit op die vloer laat val
sodat die skerwe soos dolosse 'n metafoor sal spel

wat is hierdie afslowing agter pen en papier werd ?
hierdie alewige gehunker na beeldspraak
om op my tong te pirouette?

die woorde wil soos vrugte
die vaal en plat oppervlak
laat uitrys met weergalose sappigheid

was ek maar ‘n skerpskutter
wat myself kon besighou
met werklike teikens

kan my digkuns soos ‘n spilpunt wees
wat met die druk van ‘n knoppie en rol van die wiel
die dorstige vlaktes van my serebrum natlei

sodra die oesseisoen kom
wil my hande vol staan
van die oorvloed

hoekom moet ek eers wag vir die poëtiese spring-gety
om my met oordrewe strome in
die diepkant te stoot?

woorde is uiteindelik maar net
‘n illusie-spel
so ‘n verraderlike breinknopery

ek kou aan die ink-verdriet
en wil-wil begin snik
oor my mond wat struikel om verdienstelike verse te giet

Wednesday, 29 March 2017

i beg of you

i beg of you -  Lemons, Pelargonium, Turmeric, Cinnamon, Iron, Zinc, Propolis and Vita C
who i downed this morning in my throat, please do not disappoint me
it is perhaps overkill, yet i need overkill this morning,
my lungs and rib cage  do not like this feeling
i scream at the top of my voice:
i need overdose, overdo, over-the-top - i have no choice  -
my chest is a battlefield on which a thousand and more trooping coughs
are bombing my breathing department and turning my energy into a thousand sloths
what if mister Cough never lets me win?
argh, i absolutely refuse to be bogged down and phlegmed in!

four years of coughing is four years too long!
Cough, i have changed my diet for you, even singing you a song
my sleep pattern runs according to your whip
what more can i do for you, strip?
you sneak in anywhere you like
would it please you if i pass you the mic?
you who so like to interrupt my every second sentence
you are really starting to annoy me with you raucous presence
you frazzle my chest, dizzy my brain
o you are such a freakin' pain
you have simply overstayed your welcome
it is time to get going now, you cumbersome scum
yes! Cough, get thee gone
before i wring your neck with this song
come on, go now, before  my insides burn
why don't you take a holiday, and never return?
do not hesitate or procrastinate
for if you'll wait,  i will turn into a more unstable state
do not ask me why or how
the time has come for your occupation of my lungs to end NOW! 

Tuesday, 28 March 2017

ontgin

ek bly skryf in die hoop dat
die dinamiet van my pen
een moerse ontploffing
deur die harde kors van die papier sal ontvonk
en die gehawende fondasies van my skrywershand
in stukke sal breek
sodat nuwe wonderwoorde ontgin kan word

Monday, 27 March 2017

my brein swel op

my brein swel op
wanneer ek ‘n goeie gedig skryf
‘n self-ontginde metafoor
stimuleer die selle om
alledaagse normaliteite en beperkinge te oorskry
dit is my obsessie:
om my breinselle uit hulle nate
te laat bars
met die skryf van ‘n gedig in die oortreffende trap

Sunday, 26 March 2017

heuningkoeke

ek begeer gedigte wat soos
songebakte heuningkoeke
uit my mond sal drup

Sunday, 19 March 2017

verlaat / leave

ons bewandel hierdie wêreld vertrouend dat
ons skaduwee's ons nooit sal verlaat nie
maar op een mooi sonligdag verlaat my skadu my
en gaan soek die warm trillende vel van jou op

* * *

we tread this earth trusting that
our shadows will never leave us
but on one beautiful sunlit day my shadow leaves me
and prowls after the warm pulsing skin of you

Saturday, 18 March 2017

swart vlinder

jy is die swart vlinder wat
op my lippe kom land
ek kan skaars asemhaal
met jou fluweel vlerke
wat teatraal my
mond annekseer

Friday, 17 March 2017

verdwaalde skadu-wesens

die verdwaalde skadu-wesens in die dig-geslote vertrek
verlang na die warmte tussen jou bo-bene
smag na die soele gehyg van jou asem
hunker na die bloed wat so vlak onder
die vel in duisende digte takke tril

die skadu-wesens begeer die warm aanraking van jou vel
honger na die driedimensionaliteit van jou kniekoppe
kwyl oor jou polsende borste
en wil weer gevind raak in die donker holtes
van jou lyf

lost shadow creatures

the lost shadow creatures in the tightly shut room
long for the warmth between your legs
sigh after the sultry panting of your breath
desperate for the blood that so close under the skin 
trembles in a thousand dense branches

the shadow creatures desire the warm touch of your skin
hunger after the three-dimensionality of your knee-caps
salivate over your pulsing breasts
and want to be found again in the dark crevices
of your body

Tuesday, 14 March 2017

digtersoog

antjie krog loer uit haar een oog vir my
sy gom my vas met haar kyk
hoe kan so 'n klein digtersoog so baie raaksien?

sy kyk dwarsdeur my
ek moet ander kant toe kyk
of die oog toeplak

sy speel rink-kink met my sinne
ek hou my mond bot-toe in die spel
bang haar oog sien my tong se knoop

Saturday, 11 March 2017

breek

ek begeer om 
te breek 
soos 
porselein

mag die breek nie stil wees
mag die uitmekaarspat alomvattend wees
knallend tot in die einder in en 
verder daar waar die eggos ook in
hulle eie stukke spat

ek is te vas
te heel
te eenstukkig
my nate wil lostrek 
meer lug wil inkom
ek begeer om oop te breek
soos gille wat uit kele skeur
my some wil uitrafel
en al die generasies se pyn en 
onuitgeleefde begeertes uitwoed

my lag my trane wil oopbreek
die lig die donker wil oopbreek
niks wil toe en vasgeklamp wees nie

breek oop lara
splinter in duisende stukke
gee myself oor 
aan die krake en die skeure
die fragmente en die lossighede
die skilfers en die doppe
die spaanders en die skerwe

hoe kan die wêreld kla oor 
die oopbreek van ‘n kreatiewe wese?
hoekom moet die stukke alewig vasgegom 
en reggemaak word?
laat ons 
breek 
en 
die stukke 
val 
waar 
hulle 
wil 
val

Monday, 6 March 2017

wears me thin




photographer: Keran Elah

the weight of
good tea party behaviour
presses
me
down

it does not make my life
more agreeable

the accoutrements
and codes of culture
wears me thin

Sunday, 5 March 2017

die ongeskryfde ink

photographer: Keran Elah

die ongeskryfde ink word vasgeklem deur my hart
dit wil uit! dit wil uit!
daar is nie woorde waarin dit
vasgevang kan word nie
net ‘n onsamehangende rou geroesemoes van
gille en kakofonie van
gitswart woede oor
die inkerkering in my eie lyf
my eie vel die mees ondeurdringbare hok waarin
ek vasgevang word

al die ongebruikte ink sit vas in my lyf
ink wat so graag in dig vervorm wil word
iewers moet die swart asem uitpeul
my mond die eerste beste uitlaat
ink so swart soos teer en kewers spat uit my keelgat
ek kan dit nie meer inhou
die ongeskryfde ink word een groot vuis vol gal
wat te lank bly gis in my binnenste
dit wil uit! dit wil uit!

Thursday, 2 March 2017

dig die spanning tot in verligting

ek glo vas dat ek binnekort
die beste van my gedigte gaan skryf
my oogwimpers voel dit aan 
daar lê 'n wonder-idee in die skadu's van die beddeken
die flanke van my neus tril soos die van 'n eland 
wat altyd op die uitkyk is vir oorleef

dalk is dit wat my al hierdie nek en rugpyn gee - 
al die ongeskryfde en ongesêde gedigte
wat tussen spier en werwel vasklou

toe, skryf die pyn los
dig die spanning tot in verligting

Wednesday, 22 February 2017

daar is 'n klip in die middel van my kop

daar is 'n klip in die middel van my kop
al my kop-energie hang ek om die klip
al my gedagtes kom uit klip
klip nodig nie son water lug of kos nie
vandat die klip in my kop beland het
is ek 
een 
eenvoudige 
gelukkige 
mens
klip anker my
druk my vas aan die aarde
nooit sal ek lighoofdig raak
klip maak my psigiese palpitasies stil
die kompakte gewigtigheid van klip
verfyn my fokus
my aandag is nou op klip
ek sal nie die pad byster raak

Tuesday, 21 February 2017

vuur-mond

die lig van hierdie gedig gloei warm op my gesig
ek murmureer die woorde saggies soos
wat hulle onder my tong uitkruip
en voel-voel aan my tande en verhemelte
my mond is ‘n vuur-nes waarin ek die metafore gooi
om die verse lekker aan die brand te kry
die vlamme lek aan die wande van die grot
en skielik sien ek vervloë verhale geëts in oker
my mond brand met soveel geskiedenis
wat in die sagte suising van die skemer
verhaal wil word
my tong loop deur donker groen woude
en wil nie haar vashou verloor aan
die oer-gevoel waarin sy so tuis is 

Thursday, 16 February 2017

wilde kopulering

'n wilde kopulering van my breinselle met 
my hartselle met my droomselle met my woordselle 

sodat - siedaar - my kroos voor my 
in uitdruklike wonderprag kan staan

Monday, 13 February 2017

die kinderlose blues

tydens ovulasie is my onderlyf
een verknotte stuk pyn
my baarmoeder is verskrik van 
al die leeglê

die kinderlose blues II

my baarmoeder huil diep snikke
met die wete dat die baar
nou moet begin plek maak
vir die
bar

Friday, 10 February 2017

soepel

soepel metaforisering
gly deur die oorbuise
en sypel in by die breinselle
vuur aan die sinapse na die oë 
wat die pupille vernou in 
oorbeligtende verwondering
en die mond laat trek in 
een asemberoofde plooi 

Tuesday, 7 February 2017

take up arms

what a sad moment
when arms 
were not used as the fleshy embracing limbs
of our breathing bodies
but taking up arms to raise in fateful shootings
and unfortunate warfare

to take up arms

when did take up arms
mean shooting fighting and killing?
when will it just simply mean again
take up arms to wave at others in kindness
take fruits and babies up in arms
and rejoice in life and growth?
take up arms to embrace each other?
or take up each other's arms and 
dance in exuberant circles
and celebrate the pendulous freedom 
that these well evolved 
muscular offshoots
can 
swing 
us 
in?

Monday, 6 February 2017

bring ek my lyf aarde toe

photo: Keran Elah

mmm, soos appels en koringkorrels voed
die klei-grond my bloed
bring ek my lyf aarde toe elke dag
ruik ek die stof
ruik ek die diep nat fertiliteit van modder en grond
wat by die ryk slik en slym poele van die aarde uitmond
wees versigtig waar jy trap
want elke dag gee grond geboorte aan menigte wesens
waardeur die lewensbloed tap
wees versigtig want jy trap dalk op iets nuut en kaal
iets wat nou net begin asem haal

mmm, like apples and wheat
this clay-earth feeds my blood
everyday i bring my body to the earth
i smell the dust
i smell the deep wet fertility of mud and soil
that pushes up from the earth's rich pools of mire and slime
be careful where you tread
for everyday soil gives birth to a myriad of beings
through which flows the lifeblood
be careful, for you may step on something new and naked
something that has just begun to breathe

Tuesday, 24 January 2017

om myself te verdrink in rooi


photographer: Keran Elah

om myself te verdrink in rooi   
bloed rooi
om aan die wande van are te klou
vir al wat leef en beef in
die sonnestelsel van my digkuns
sal ek klou en klou
en nie laat los
my oë is so styf geklem dat ek die bloed
deur my oogballe sien druk
herinner my aan die lewe hier binne
elke goddelike oomblik
van hierdie waaragtige lewe
om myself te verdrink in rooi
bloed rooi
dat ek weer kan voel een word met
die baarmoeder en voeding kry sonder
vra of verwarring
net suiwer voeding vanuit ‘n diepe bloedbron
as ek aan die digterlike plasenta kan aanheg
en die versmatige bloed kan tap deur my are
dan sal ek salig gelukkig wees

Tuesday, 10 January 2017

thththth

thrice thwarted thunder 
thrusts thematic thoughts 
through thespian thistles

Monday, 19 December 2016

spirit of the verse

i write my poem and fold it into phylacteries
carefully fastening the tiny black boxes 
onto my forehead and round my arm

this is to connect my poetical mind 
to my poetical heart
and all of me to the poetical god

the tefillin keeps me from straying 
and keeps my senses alert to
the spirit of the verse

Sunday, 18 December 2016

slegs die sillabes van my tong

ek nodig nie petrol
yster steenkool
hamers spykers 
pype of sement nie

slegs die sillabes van my tong
wat deur eeue en kontinente gevorm is
om reg hier in my mond te land

ek het niks meer nodig nie
my mond is my fabriek en handelstasie

kyk, die hyskraan van my tong
die plooibare mure van my wange
die maalvlak van my tande
die uitlaatpyp van my keel
die ventilasie van my neus
en die trotse koepel van my verhemelte
wat toesig hou oor die hele polsende produksie-lyn

geen groter digtersjolyt!
met hierdie enkele mond
maak ek my wêreld rond en bont

Friday, 16 December 2016

oorgawe

goue lyne kronkelend rondom die wolke 
sal die luidrugtige poësie 
in haar eie onbegrensde ritme spel 

die wolke is nie altemit die wasems 
van my voorvadergeeste 
wat my keelklanke toejuig 

'n sagte lig 
sal deur die donkerte 
breek

kom digkuns breek oop met oorgawe
sprei elke versmaat oop in die dans

en laat elke asem oopbreek in 
verblindende vonke

Wednesday, 14 December 2016

jy is nie alleen nie

iewers bulder daar stemme in 
jou bors 
jy is nie alleen nie!

jy sal altyd 
stukkies waarheid 
inasem
en stukkies droom 
uitasem

Tuesday, 13 December 2016

sout van die aarde

laat ek in plaas van soete drome 
jou soute drome toewens
want is ons sweet en trane nie tog 
van die sout van die aarde gemaak nie?
laat jy diep in die mineraliteit inswaai
en jouself vir eens verloor in 'n kinderlike oorgawe 
wat soos kristalpanne op jou vel sal uitslaan

Monday, 12 December 2016

groot-word

jirre waar kry ek hierdie
ongekende energie vandaan?
ek help en dra
sorteer en skuif
was en maak kos 
vee en skrop
sonder rebelleer
ek doen dit alles 
so gemoedelik
waar het my nukkerige streep verdwyn?
daai lus vir net lê
en net in my eie tyd my eie ding wil doen?

my lyf en gees is net so gewillig
is dit wat mens groot-word noem?

Saturday, 10 December 2016

reg hier in my maag

die hartseer bondel
in dik-traan-knope
reg hier in my maag

as ek net een gedagte te veel dink aan my pa
dan rimpel die weengolwe
tot in my keel en my oë 

ek verwonder my aan hierdie fenomeen
van hartseer 
wat in so 'n nat affêre kan ontaard