Sunday, 14 June 2015

dieper dors

die probleem met die hedendaagse mensdom
is dat ons nie diep en gereeld asemhaal nie
ons val holderstebolder in elke dag in
nie dat elke oomblik ‘n intensie, bedoeling, betekenis
of sielsoortuiging hoef te wees nie
maar jirre, ons jaag verby
soveel magiese oomblikke
ja, ons oë is wa-wyd oop van al die koffie en suiker
maar wat van die oë van ons siele?

daai onvervangbare oomblik
waarin ons ons dieper dors kan les
dit sit daar waar ons
ons hand uitsteek en net
daar waar die punte van
ons vingers
begin tril
daar sit die opwinding en avontuur

daar waar jy net so ietwat buite
die gewone groef van kom en gaan beweeg
daar is dit waar jy vryer leef
en dieper asemhaal

Saturday, 13 June 2015

my dye wil ook bydra tot die skryf van die poësie

ek moet weer poësie in my lyf kry
my ledemate moet leer om weer die letters te skryf
hierdie gelê-ery en gesittery terwyl ek die digkuns skryf
moet ‘n einde kry

dit is die probleem:
my hand neem die oorhand in die skryf van die poësie
my rug, my torso,
my skouers, my wange, 
my tone, my enkels en
my dye wil ook bydra tot
die skryf van die poësie

die hand mag deel hê aan die poësie
mits hy nie die pen gryp om die woorde vas te pen nie
die hand moet eerder lemoene pluk
en in stukke breek en op die tong plaas
sodat die poësie vanuit elke oranje sel
tussen die tande kan ontplof

poësie is nie gelyk aan die skrywershand nie
dit moet meer as dit wees
hierdie kort lyn tussen kop, hand en papier
is net te onavontuurlustig

laat die lyn afdwaal na die kniekoppe
en hulle maak skarnier in klinknael sillabes
draai af na die voetsole wat klim na bergpieke
en poësie onder die hoogste klippe uitgrawe
laat die lyn dan omwentel na die dye
wat met uitbundige krag
die ritmika van die digterlike dans inkleur

ek vra mooi: moenie net jou hand waag aan poësie
waag jou hele lyf daaraan

Friday, 12 June 2015

waarheid en woord

die woorde bring die waarheid uit in my
daar is nie ‘n manier om my waarheid te ontsnap nie
ek kan aanhou woorde skryf terwyl ek
my waarheid probeer vermy of onderdruk
maar net vir so lank

ek kan nie in woorde sit wat hierdie waarheid is
tog voel ek wanneer ek in die waarheid leef
en ek voel wanneer ek nie daarbinne leef nie
en so ook weet my digkuns dit
en geen truuk of masker
sal haar flous nie

sy werk saam tot op ‘n punt
as die grens van waarheid na 
onwaarheid oorskry word
weet sy dadelik
omdat sy so diep verweef is in 
my hartklop, bloed en vesels voel sy onmiddellik 
wanneer my kop en lyf in onwaarheid 
en onderdrukking verkeer
sy weet sodra my pols verander
en die kleur van my bloed vervaal
sy skrik wanneer my asemhaling 
die gewone uitbundigheid kort

hoe ookal ek kulkunstenaar speel
ek kan net nie my digkuns fop nie 

Thursday, 11 June 2015

rivier en son

soos rivierstrome moeiteloos
oor klip stroom
stroom die frases van musiek deur
die ravyne van tyd
kalwe dit my siel uit in
diep holtes waarin
die melodieë soos helder waterpoele blink

as die musiek nie speel nie
is dit soos droogte
en kan die dorre rivierbeddings nie meer wag
vir die feesvierende frases
om uit die wolke te breek
en die honger holtes van ons ore
te verkwik met salwende harmonieë nie

suiwer suiwer suiwer mag ons siele bly
in die versuiwerende klank van musiek
die klank kolk oor my
en soos ‘n bedrewe toornaar
trek hy my siel van binne na buite
en voel ek hoe die musiek soos die son
seëninge oor my lyf uitspreek

Wednesday, 10 June 2015

asseblief

uit die kilte wat uit die skaduwees trek
voel ek hoe die ys-toue van die winter
kouer en nouer om my trek

in die saaiheid van die lewe
probeer ek
digterlike sin te kry

want hoe kan die dae net so verby steier
en die droesem van my drome
so aan my verhemelte klou?

vanuit die niet kom iets
en vanuit die roes kom iets blinks
weer gegroei

die warm son vou oor
my ledemate
soos ‘n warm duvet

moet die nag nie kom nie
want dan word die lyf koud en stil
en dink ek vanuit ‘n eenvlakkigheid

asseblief laat die dae terugkeer wat ek
die koue wegdans
met bene verstrengel in warm ritmes

Tuesday, 9 June 2015

knak

ek maak die kasdeur oop
en sonder om ‘n woord te sê
bestudeer ek die skarniere
en kalkuleer
dat wanneer hierdie woedebui van my
ordentlik sy piek bereik het
hoe om hierdie deur te benader
sodat ek die ding met een slag
reg van sy skarniere kan af
                                        knak

Monday, 8 June 2015

gereed om te sterf

die son is ‘n klok
wat my ledemate met sy
golwe warm resoneer

ek staan ekstra regop in die kafeteria om beter
die tuisgemaakte roomys te kan betrag
ek kies die amoretto en suurlemoen

ek gaan sit buite in die winterson
en tel my seëninge in
elke tandrillende happie

dis koud in my keelgat maar o so warm is my vel
ek kan vir ure lank net so sit in die son
en vergeet van enige grootmens-plig-of-strewe

waaragtig! die hoogtepunt van
bekoring
is my vel in die son

dis soos droom, skep, dans
jy voel die harmonie van die sfere helder in 
jou siel vibreer

jy voel die grense verdwyn 
soos jy saamgeweef word met alles en almal
jy smelt in ‘n diepe geluksaligheid

ah nee, ek moet bieg dat vel in die son oortref word
deur die gloeiende bekoring van 
die liefde vir jou

want om lief te wees 
is so vervullend dat 
ek gereed is om te sterf

    dit is heerlik om te dink aan liefde en sterfte
    veral as ‘n mens dit kan doen in
    die skyn van die son

Saturday, 6 June 2015

ek draai in sirkels met oë wa-wyd oop

ek draai in sirkels met oë wa-wyd oop
totdat ek kind-naar word
ek wil oefen om al die objekte in die draai-kolk
met sekuurheid raak te kan eien
ek sien 'n wit-glans boud met poësie opgeskryf
 - iewers het neruda ook 'n sê gehad - 
die jong seun kyk met 'n afstandelikheid na 
die groen artisjokke
onder my gryp die weefsels van die mat 
my stewig aan die sole
hy vermoed ek gaan heel waarskynlik binnekort omtiep
in duiseligheid
maar ek kan nie ophou draai en kyk
dit is grasdakke en houtpale wat elke keer teen
ander hoeke in my oog val
en dan is daar die sagte kopkussings
en die blink kasdeure
wat soos halva en kakao-poeier inmekaar smelt
my ooglede wil nou swaar toeval
maar ek hou aan
asof ek die marathon hardloop
en beide die grieke en romeine wil oortref in prestasie

Friday, 5 June 2015

windpompe staan kniediep 
in die watergevulde soutpan
net duskant bultfontein
hoor ek die reën roep teen
die snellende motorruite

    wil my lyf terug wees 
    in die heilspellende wouddorp
    van hogsback
    deur boom mis en berg beskut teen
    die onheiligheid van die tyd

nou is ek hier in 
die motorika van
vier wiele spoedend na 
die grit-stad 
van johannesburg

    net gister staan ek huilend teen 
    die hang van die oer-berg
    want ek wil nie hier weg nie
    ek wil hier bly en die maanlig insuig
    en sterlig sweet

Thursday, 4 June 2015

Vlees - Flesh

my vlees, o my vlees
waarheen lei jy my?
na die lig?
na die donker?
hoe weet ek wat is jou intensies -
jy wat so vry van my leef?

my vlees, o my vlees
ek is nogsteeds nie vry
maar jy is

watter dag gaan dit wees
wat jy my waarlik gaan bevry?

neem my hart
neem my kop
en elke senu-punt
in jou greep
neem my oor
sodat 
my woord
ten volle
vlees
kan
word

flesh

my flesh, oh my flesh
where do you lead me to?
to the light?
to the darkness?
how do I know what are your intentions -
you that live so free from me?

my flesh, oh my flesh
i am still not free
but you are

which day will it be
that you will truly liberate me?

take my heart
take my head
and every nerve-ending
in your grip
take over me
so that 
my word
can
fully
become
flesh

Wednesday, 3 June 2015

i the restless one

i the restless one
can not be still for too long
the creative blood beats hard and fast
the driving force in my bones is relentless
i have tasted failure
i have tasted brilliance
i have felt discouraged
i have felt my heart beat at
the pulse of ecstasy
i have reached the highest peaks
i have gone on till my heart aches
and sometimes breaks
i have walked those extra miles
to be sure of reaching exuberance
i have danced till the morning light
i have made love till skin disappears
i have dived into great pools and seen great sights
  
this restlessness is quivering in my life fibres
insistently enticing my heart and limbs
to itch and keep me motioning forward
all my senses are alert to any signs
that may hold some ingredient of my visions
i listen to the wind
i look into the sun and stars
and i never stop wondering
where the next spark will come from 

i have a fear for stagnation and apathy
i keep on dreaming and scheming
fighting demons that want to pull me down into
a pit of indifference and disillusions

i the restless one do and think
more than one thing at a time
afraid of losing time
i feel the brevity of life so strongly
whilst feeling immortality rattling in my marrow
this push and pull of life keeps tapping on my heart
and enters my dreams at night
keeping me from losing interest

i embrace silence and the peace of doing nothing
but oh my nature is to be out there
to move and leap and fly
i the restless one am addicted to
the pristine heights of the skies
i am not a hoverer or a floater
i am a driven flyer
piercing through the exquisite rush of air
stitching the altitudes together

i the restless one live close to the earth
hear any change of tone in her voice and want
to be part of that which makes her and me happy
it is a difficult striving
but a worthwhile one

because of this passion 
to live real and deep in this one life
i will be restless
how can i rest at ease in a world
which ignites this unquenchable energy
that feeds my hungry heart?

Monday, 25 May 2015

houvas

in die middel van die aand
pluk die herinnering van ‘n melodie
my uit my slaap
vul die donker met klank

vlugtig verf 
die harmonieë
die siel 
vol kleure

musiek word 
deur baie hande gemaak
maar geen waarlike houvas 
het ons ooit

Sunday, 24 May 2015

die son op ‘n wintersdag

dis waarna ek die meeste uitsien op
‘n wintersdag – die son
helder en smettelose strale wat hang in die lug
en tot op my voorkop pyl

my lyf hou nie van koudkry

ek sal
die wolke
wegdolwe
om
by
die
warm
skyn
van
die
son
uit
te
kom

Friday, 22 May 2015

glinster visse

ons siele 
word soos 
glinster visse
deur 
die fyngeweefde nette
van 
musiek 
gevang

Thursday, 21 May 2015

die klank wat my siel maak

in hierdie winter klimaat 
droom ek van 
warm gedagtes wat 
my hele wese 
sal 
oorneem

ek swem in 
die klank wat 
my siel maak
swem vooruit totdat 
ek in 
die klank 
wat jou siel maak 
in swem

ons harte maak 
geluide wat ons 
van 
mekaar 
laat 
hou

Wednesday, 20 May 2015

phenomenon

within the hollows of the harmonies
i can hide away from
the fraughtness of the times
the brisk energy that lights from
the notes and fingers is contagious

it is in a great eagerness
that i wait for the arrival of these sounds
everyday i peak my ears
ready to fill my soul with
all forms of resonances

so many running notes to make
a confluence of reverberations

in a moment of silence it stuns me
that our ears and minds
can keep up with these flighty tones

as i absorb each nuance
i gasp and shiver
with this phenomenon
called
music

Monday, 18 May 2015

ril

ek wil so diep my hartklop 
binne-in die boom laat resoneer
dat die arboriale hart 
die onblusbare mens-pols kan voel 
en 
tot 
sy 
hoogste 
blare 
sal 
ril

Sunday, 17 May 2015

selfie

die herontginning van die Self
die oppervlakkige EK-splorasie 
vanwaar hierdie wil om van die Self
‘n fotografiese portret te maak?
die vasvang van die held van jou eie storie
die begeerte om jou eie celebrity te wees
die dokumentering, websiting, 
blogging, tweeting,
facebooking en instagramming
van die Self en vir die Self
die vreemde 21ste eeuse tendens om die Self
op die baksteenlose mure van kuberruimte te ontbloot

vir wat wil ons in 'n koue photo-booth gaan sit 
om deur 'n masjien afgeneem te word?
dit is so passé om deur burokratiese oë
vasgevang te word en op Groot-Broer se lens
opgeoffer te word met vaal en glimlaglose gesigte
ons sal nou die kamera-knoppie self druk om 
ons eie geoefende glimlagte af te neem, dankie!
hoeveel ekstra sentimeters ons nekke en arms ookal moet groei
weier ons om iemand te vra om dit vir ons te doen
ons sal dit SELF doen, ons dring aan 

welkom aan die Selfie: waar die Self in beheer is van die Self
- ons glo en hoop so -
ons wil heersers van ons eie lot wees
ontwerpers van ons eie paaie
publiseerders van ons eie gesigte
ons weier om automatons te wees in
die siellose meganiek van bestaan
ons sal skyn
ons sal beautiful wees
ons het nie catwalk-monde nodig om
vir ons te pose en pout nie
ons sal ons eie smiles smile
en ons eie rigting inslaan
die tyd dat ons wag vir iemand of iets om
ons lot te choreografeer is verby
dit is nou die tyd dat ons ons eie lewe bemagtig
en dit begin met die Selfie

Friday, 15 May 2015

sonbesies

die sonbesies sing 
teen
die boombas van 
my serebraliteit
en tril en jil
my 
van 
my 
kop
af

Thursday, 14 May 2015

raaktoor

ek móét vandag ‘n gedig skryf
al moet ek dit by my duim uitsuig!
die skryf van die digkuns is ‘n komplekse besigheid
as jy nie oplet raak jou sinne gou die kluts kwyt!

dit is nie soos ‘n eksamen waar krip-notas ‘n uitweg kan wees
en jy die antwoorde skelm vanaf jou mou of pennedosie kan lees
ek is ook geen boheem wat glo poësie sal vloei met ‘n dosis opium of wyn
maar tog kan dit nie net so vanuit die blote lug of my grysstof verskyn?!

die gelowiges sê goddelike ingryping is die antwoord
maar hiermee staan ek nie heeltemal in akkoord
hoe kan ek my vertroue plaas op 'n vonk om oor my hoof te flits
en die inspirasie soos vuur aan te hits?

ek weet dit was eens op ‘n tyd mode
om te wag vir die aanraking van die muses en die gode
maar ek kan nie alewig wag vir die vonk van ‘n eksterne bron
dit moet seker kom vanuit my eie skynende son?

moenie te veel dink, huiwer of wag
watter vers dit ookal is, bly skryf elke dag
die digkuns wil ge-uiter wees
al word jou hand en stem lam en hees

glo dat die regte woorde sal kom 
en vrylik op jou papier en tong gaan oopblom 
die digkuns sal jou smekinge aanhoor
en op sy eie tyd jou sinne raaktoor

Tuesday, 12 May 2015

stil mond

in die stilte van my mond
sit daar soveel begeertes
wat wil suis soos die wind
maar nou is my mond stil
want dit is goed om net stil te wees
stil soos net stil kan wees
niks meer
en
niks minder

in my mond se stilte 
hang daar vrugte wat so stil
net hang in geheimenisvolle groei
en wag dat die seisoen sal kom
wanneer hulle
aarde toe gaan val
niks vroeër
en
niks later

in hierdie onvergelykbare stilte
is my mond ‘n stil holte in
die eindelose uitspansel waarin
die lang-verwagde eggos
in hulle eie tyd
die toekoms sal inloop
niks vinniger
en
niks stadiger

Monday, 11 May 2015

droom ek hardop

kledingloos
sit ek op die klip 
van die baai

die vel van 
my siel 
haal asem

droom ek hardop
met 
my lyf

begin 
ek 
opstyg

naak
vlieg ek 
sneller

Sunday, 10 May 2015

pottebakker

is dit oё-verblindery
of verskyn daar gesigte
in jou aardewerk wat
luidmond-dig
tot my sinne spreek?

teater in die holte van jou hande
klei vuur en glas-uur
vertolk in bo-aardse stemme
die rolle van goёlaars

word kleurlyne die teks
wat die vlugtige misteries 
in kolkende kontoere temper

Saturday, 9 May 2015

river

you
  are 
    the 
      flow
        of 
          a
           river
          that 
        veins 
      its 
    way
  into 
the 
    thirsting 
        hollows
      of 
   my 
bones

Friday, 8 May 2015

slaap

die wil vir lê en slaap
het ek tot 'n kuns verfyn
of eerder tot 'n gewoonte
van somna-estetiese proporsies
die lê self is verrukking vir die rug
die blydskap van die lê-ende rug ken geen gelyke
bene en arms en kop wat in
die gloeiende warmte van bed kan broei
lei tot 'n geluksaligheid
wat geen einde of opstaan wil ken

Thursday, 7 May 2015

die teken

in hierdie volgende paar minute 
se laaste 
bietjie 
wilskrag
probeer die hart 
’n digterlike oomblik 
te put
want hoe kan 
die dag 
eindig 
sonder ‘n gedig?

die glans wat skyn 
in 
die voëls 
se laatmiddag liedere 
gee my ‘n vonk van hoop

hoera! daar is nog kele 
waaruit ongekunstelde kuns 
spruit

dit is vir my ‘n teken
dat dit nog nie tyd is
om
op
te
gee
nie

iewers is daar nog rede om te bly sing

Wednesday, 6 May 2015

klok

my hart trek
in die vorm van
‘n klok

ek prewel ‘n gebed
mag ons nie lui raak met liefde en
nooit die noodsaak van die skeppingsdaad minag

ek begin lui van diep binne my bors
dit tril en ril deur al my spiere totdat my lyf 
opstyg en beier die wye lug in

           word wakker wêreld, word wakker!
           die nuwe dag breek aan soos ‘n swael-seisoen
           in vlug na die reuk van somer

Tuesday, 5 May 2015

nothing will stop the sinking III

the interminable offence has a way to spread all 
the sullen pens’ scratching over the flushed serviette
no one dares to blink in this pronounced awkwardness

as days go on we are becoming more despotic
but we don’t see the pillars crumbling (in a whisper:
our conquest is very much the same as that of our enemies)

do your enquiring and if you have to your interdicts
you will soon notice how steadfastly we cheat ourselves
the crows and goats don’t hang around us for nothing!

it is way easier to be snug in your woolen trousers
and view the helter-skelter from your comfortable angle
your blithe state of mind will hopefully give the answers you want
  
the city’s metallic incandescence 
bleats in 
the babies’ eyes

     this fanatical herding 
     of words
     needs to stop