Monday, 16 May 2022

ontdigtering

my hart tattoëer alewig poësie oor
die binne-kurwes van my ribbes
my hand is te onkundig om die lyne te vertaal
ag, komaan harts-ink!
verf deurdringende siklone deur my are
laat dit in wondermerke op my vel uitslaan
sodat die hele wêreld my ontdigtering kan sien!

Sunday, 15 May 2022

Ritme van Drie

sien jy nou?
wat van my?
vat hom vas
kom gou weer
as-se-blief!
ko-maan nou!
luister jy?
dans met my
roep my naam
hoekom nou?
ek skuld jou
dankie tog!


ek is hier

. . . 

tik tik tik
my pen drie keer op die blad
ek meld myself aan voor die woord-muse Calliope
julle kan my afmerk op haar roll-call-lys
ek is hier om in digte
ligte laaie op te styg!
 

Saturday, 14 May 2022

praat nie in metafore

die stem in die binnekamers van my siel
praat nie in metafore
metafore is oordrewe leuens
opgetofde leuens
skouspelagtige leuens
my ore hoef nie in ompaaie te luister nie

ontsluit my stywe kakebeen
ontkoppel my tong
my oordromme is gereed
om deur die onopgesmutkte di di di
digkuns
getref te word!

Friday, 13 May 2022

i wish my love for you to be an abundant bean harvest

   for my Darling!

i wish my love for you to be an abundant bean harvest
beans overflowing the palms of your hands
beans cascading over your baskets and basins
beans jumping for joy in their ebullient buoyancy

only as the beans plop down in the water-filled cooking pots
do they settle down to lie and 
soak in their serene bean-ness
surrendering their nourishment to our hunger

i wish my love for you to be an abundant bean harvest
beans overflowing the palms of your hands
beans cascading over your baskets and basins
beans jumping for joy in their ebullient buoyancy

oh, how naughtily each bean smiles through its little navel
as they career down to our tummies
glowing in the knowing that they have infiltrated us
and will make us satisfied and complete human beans!

i wish my love for you to be an abundant bean harvest
beans overflowing the palms of your hands
beans cascading over your baskets and basins
beans jumping for joy in their ebullient buoyancy

die superheros van die digterlike hongersnood

ek hou my pen dop
gevries in tyd staan hy teatraal in sy heroïese postuur
nes die houding van strutting superheros
op hulle reklame plakkate
skielik wapper 'n swart jas om 
die skouers van die pen
groot stewels om sy voete
kyk hy my uit met oë wat 
ver in die gedig se toekoms tuur

die fokus zoom in op die penpunt 
so klein en dun
amper niksseggend in sy skraalheid
dit is uit daai einste punt waaruit
die allesseggende gravitas van 
die poëtika met singende spiere aangehardloop kom
en die verwarde hart van die digter sal red

bly hande vashou met my penne
- die superheros van die digterlike hongersnood!

Tuesday, 10 May 2022

Tequila meditasie

ek gee nie om wat die puriste sê nie
maar ek gaan nou 'n glasie tequila sluk
en op die maat van my beswymende hartklop
en singende asem sit en mediteer

aaah, die mees asemrowende insigte
kom land op my tempels!

Saturday, 7 May 2022

ek is uitgetiep oor die afgrond van jou verbeelding

om te weet die oë van jou het op die woorde van my geval
maak elke gewrig in my sintaksis ontkoppel

ek is uitgetiep oor die afgrond van jou verbeelding - die ekstase!
die hart wil nie bedaar

ek staan kaler as kaal voor jou
en dis nie skaam en wegkyk
maar diep in jou onbegrensde oë inpyl

ek sien
jou
raak

en die sien
raak
jou

met ons siele bou ons metafore waaroor ons na mekaar se digte takke klim

jy is 'n gety wat deur my pols
en die slapende wildheid in my wakker maak

god dank vir aanraking
en
invloed!

my tong het reggemaak vir 'n forever stilte
en toe kom jy

en ons weet goed
aangeraakte organe staan
penorent

en skielik maak
oorlewing weer
sin

ek wil in alle naaktheid voor jou staan
niks anders sal sinmaak

Friday, 6 May 2022

ten fingers run roots

ten fingers run roots ravenously through the keys
radiate with filigree ferocity over and
through the hundreds of strings
splinter the iron frame and explode the
sound in the forests of your hearts

rippling revelations reveal revelries through the arteries
of the resonating rotations of sounds
rebellious racy rollicking rollercoastering
in the palms of my restless hands
i hold rising cyclones of resurgent risorgimentos 
and resplendent resplurgences

i bow in reverence of the sound
the sound that heals me
the sound that breathes me

Thursday, 5 May 2022

her only wish

over the poised core of
the boy
  the rose
the ocean
  the stone
the tree
  the dance
the spine
  the raindrop
the tongue
          comes rising her eye

her only wish

to peer
  the eternal
breathless
           gaze

Tuesday, 3 May 2022

vanoggend het ek van jou gedroom


        vir Kim

vanoggend het ek van jou gedroom
jou tong was so koel en tuimelend
soos ‘n waterval diep in my mond

liggaamsdele en tonge is bekend in my drome
maar ek kan nie onthou dat ek vantevore
gedroom het oor ‘n sensasie van temperatuur nie

die koelkoelerkoelste tong het jy teen myne gelê
- wat a verruklike siddering skiet deur my nek -
jou tong het so helder en kabbelend gevoel
soos die water van ‘n bergrivier

die sagte nat koelte van jou duikende tong
het die donker poorte van my wese
met sy groot skag lig oopgekalwe

       nou loop ek die res van die dag met
       hierdie droom-deurdrenkte keel
       my oë wil net terugkeer na slaap
       my lyf is warm en nat gesweet
       my dye wil onder my insak

        sedert die droom
        is dit net my tong
        wat koel en standvastig voel

***

i dreamt of you this morning

     for Kim

i dreamt of you this morning
your tongue was so cool and cascading
like a waterfall deep into my mouth

bodyparts and tongues are familiar in my dreams
but i can not remember that I have ever dreamt
of the sensation of temperature before

the coolcoolercoolest tongue you laid against mine
- what a thrilling shiver shot down my neck -
your tongue felt so lucid and susurrating
like the water of a bright berg-river

the soft coolness of your diving tongue
carved open the dark corridors of my being
with its great shaft of light

       the rest of the day i have been walking
       with this dream-endrenched throat
       my eyes want to return to sleep
       my body is warm and sweaty
       my thighs want to collapse

       since the dream
       it is only my tongue
       that feels cool and grounded today

Friday, 29 April 2022

Ode to the Mango

Oh Mango!
i just ate the best specimen of you today
i can die a thrilled and exhilarated human being!
Oh Mango - delightful sister in the Anacardiceae family -
you are soil sun forest and nectar gloriously fused
there is no other fruit like you
you bring out proud and unashamed selfishness in me
i want to eat you all alone
you are made to be eaten in your exotic entirety
juicy and messy
even when i slice off your skin
i dig my teeth inside each peel
to run the very last sweetness of
your exquisiteness over my tongue
i can only be so patient and civilised
soon i throw the knife clatteringly into the basin
i grab hold of you with my two adoring hands
Oh Mango! 
i sink my teeth deep
thrusting close closer and closest to your heart
i suck and pull at your clinging fibres
there is a leafiness
an earthiness
a primordial forestiness
that nestles in your flesh
i try to capsule your inimitable aroma with my tongue
i want to shackle you to my throat
you are sweet sun incarnate
oh drip down my throat forever and ever
let my uvula turn into the branch of a tree from
where you can hang your volcanic flavour and
lava over the voraciousness of my ravishing
Oh Mango!
you have gravitas
you have presence
you have boldness
you have splendiferous explosiveness
when i peel you it is like pulling the trigger from a grenade
but the explosion is not bloody and damaging
it is healing binding connecting
my every tissue into a wholeness of harmony
i do not dismay when your fibres cling between my teeth
i do not grab for the floss
i let the last signs of mango
turn my teeth into flying buttresses and
my tongue into singing spires
Oh Mango!
you make my mouth rise
like a grand cathedral from
your radiant revelations

Thursday, 21 April 2022

Friday, 8 April 2022

my ears stare

my ears stare
into
the distance
trying to grab hold
of
the furthest




silence


1 April 2022, Tankwa Karoo

Wednesday, 6 April 2022


my poem is a white-flanked springbok

that leaps from your groping eyes


April, Tankwa Karoo

Tuesday, 5 April 2022

vat

hierdie aarde vat die woorde
uit my mond
hierdie son vat die oortuiging
uit my lendene
hierdie wind vat die klop uit my ore

my lyf is 'n leë kalbas

April, Tankwa Karoo

Monday, 4 April 2022

hiding

i lift every tankwa stone

looking under each of them

somewhere my writer's confidence

must be hiding


Sunday, 3 April 2022

the silence

the silence

echoes

through 

the hollows of

my skin


the silence

cradles

my ears

into

yawning 

oblivion


the silence is so thick

when i stick my tongue out

i trip over myself


April 2022, Tankwa Karoo


Saturday, 2 April 2022

the sun

the sun loves us more ardently 
in the Tankwa
feel how passionately
he kisses our forlorn skins

April, Tankwa Karoo

Friday, 1 April 2022

float

my [scattered] thoughts

float on

the [togetherness of]

water


1 april 2022, Tankwa Karoo

Monday, 21 March 2022

drup

drup   drup   drup
die digkuns soos die
drup   drup   drup
van my lekkende stortkop

maak nie saak 
hoe styf ek my oë en ore toedraai nie
die digkuns bly
drup   drup   drup

Sunday, 20 March 2022

geen-etika

vaders en moeders dra kanker oor aan
hulle kinders deur 
die geen-etika

geen deernis
  geen aandag
   geen liefde
    geen komplimente
     geen aanvaarding
      geen feesviering

asseblief stop die vloei van hierdie geen-etika!

Friday, 11 March 2022

hierdie verlange

hierdie verlange sit reg hier tussen my kiestande
verlange so helder in sy newelagtigheid
verlange so vormvas in sy vormloosheid

ek kan daarop kou
maar dit breek nie in kleiner stukke op nie
ek kan dit nie weg maag toe sluk nie

soos ‘n oop stuk veld
waardeur ek met my oop mond hardloop
en nie die son of die gras of die grond kan ruik nie

die verlange is ‘n groot onoplosbare stuk leegheid
wat hol kolle teen
my oogballe ets

dit help nie om my oë toe te maak
die kolle glip af na my voete
ek dryf deur die dag op hol voete

hierdie verlange so vormvas in sy vormloosheid
so helder in sy newelagtigheid
my kiestande kan nie meer kou –

die verlange
het holtes in hulle ook
gevreet

Thursday, 24 February 2022

murmuration

    for Kim

when you kiss me
a murmuration of swallows
break through
the summer skies
of
myour mouth

Friday, 18 February 2022

Tannie Lau

Laura Louise Kirsten (16 November 1940 - 25 Januarie 2022)
Rus in Vrede Tannie Lau

Tannie Lau,

Deur die hartseer sit en dink ek aan die lekker herinneringe van jou

Jy het altyd die lekkerste verjaarsdagpersente gegee
en die mooiste kaartjies geskryf – elk van daai kaartjies nog in my laai weggebêre

Ek was jou spykerboud
Ek was ‘n baie skaam kind, nie gemaklik met meeste mense gevoel nie
maar met jou het ek veilig en onskaam gevoel

Jy het die heerlikste skons gebak
Soms met die room in jou mou weggelloop –
jy onthou?!
Tot vandag toe onthou en lag ons Tannie Lau

Jy het vir my en my tweelingboetie toorwêrelde oopgemaak
Wêrelde vol dwerge, elwe en drake
Jy het geweet hoe om ons verbeeldings te verryk en te vonk

Jy het my die woord djollie en voortvarend geleer

Hoe kan ons jou breiwerk vergeet – al daai pragtige truie en komberse
wat ek al die jare gebruik en uitvou
Ek gebruik nogsteeds die badhanddoek waarop jy my naam borduur het

Hoe jy my skryfkuns soveel aandag gegee het, en my so aangespoor het –
Al gaan dit moeilik, bly skryf Lara, bly skryf
Aai, hoe ons saam kon blaai deur Krog en breytenbach en opgewonde raak oor die mooi en die swaar in die lewe

Hoe meer ek onthou hoe vlakker kom sit die trane

Jy het altyd uitgevra hoe dit met my musiekloopbaan gaan
Jou glimlaggende mond het geskyn met trots met elke konsert waar jy my gehoor het
Jy het ook nie geskroom om hardop te spog met jou klavierspelende niggie nie

Daar was geen huis wat soos joune geruik het nie – so besonderse mengsel van verf, en laventel en mint
Ek koop die laaste twee jaar ‘n deodorant wat presies soos jou huis ruik
Ek dra jou onder my arms, tannie Lau!

Ek sien jou sproetarms , jou mooi gesig, jou sterk lyf
Jou hande en naels

Jou uithouvermoë, jou aanhou en vasbyt. Dit dra ek soos goue lesse op my eie lewenspad
Jy was sterk, onafhanklik, gedetermineerd
Al was die lewe nie maklik, het jy altyd kleur en humor om jou drapeer

Dankie Tannie Lau dat jy uitgehou het tot ons jou nog een laaste keer kon sien

My boetie sê jy was ‘n Awesome Tannie
Ek stem volhartig saam
Ons beste enigste bloedtannie
ons kunstannie
ons hartstannie
Ons sal jou in ons harte bly dra

en om af te eindig: op my laaste verjaarsdag kaartjie wat ek van jou gekry het, het jy die gedig van Wang Chien vir my aangehaal, en nou roep ek jou daarmee aan:

ek gaan elke dag uit
na die stadshekke
op die uitkyk vir jou koms
ek neem ‘n fles wyn saam
in geval jy dors is
o! dat ek die oppervlak
van die aarde kon krimp
sodat ek jou skielik
langs my kan sien staan

17 Feb 2022

Thursday, 9 December 2021

i refuse

i refuse to write pale-skin poetry
i refuse to write pretend poetry
i refuse to write pity poetry
i refuse to write pastime poetry

Tuesday, 7 December 2021

titelloos

                vir Kim

ek hardloop uit kos
idees en 
geld uit

ek moet iets eet vanaand
my hand tas na
die blikkie gerookte mossels 

die eet 
daarvan 
is 'n siellose daad

hoe graag wil ek net aansit by 
een van jou borde kos 
vanaand

kos uit jou tuin
voorberei met jou hande
voorgesit met jou liefde

Her Dedication Made Quite a Sensation

I once knew a girl who chose the year Twenty-Twenty-One
to play piano concerts and have some musical fun
- it was a time in the world when morale was falling apart -
but in her music this bright-eyed Bridget took heart

She gave it her all, she gave it her best
she stayed focused on the path of her quest
And to give her practice and technique more certainty
she enrolled for lessons at the Rhodes University!

My mouth stood agape
as her repertoire took shape
She had many pieces up her sleeve
from a Bach gigue to a Chopin waltz – can you believe?!

Now see, her dedication
made quite a sensation
Playing concerts are like pulling off a stunt without a stunt-double
- there’s really no danger or trouble, only knees and nerves that go awobble

Before I faint from this overwhelming feeling of Awe and Wow
I call the Pianist of the Moment to take a bow
Bridget Darling, Bridget Dear
You have gracefully conquered the year

The bottom line is to remember this –
When with music you conspire
in your heart will always burn a vivacious fire!

Saturday, 4 December 2021

where is your breath now?

think of it:
every human action or thought
happens on either the inbreath 
or the outbreath

only these two

but oh what a variety of qualities they can be:
long short shallow deep 
joyous stressed focused unfocused
dazzled frazzled curious shy 
despairing lyrical scared sacred 
confused or lucid 

how is your breath now?

Friday, 3 December 2021

Luister

die son sak silwer oor die oseaan by Grotto strand in Hermanus

daar is twee klein walvisse wat na-aan 
die eerste golwe hulle lywe uitsteek
die hele middag is hulle daar

ek loop na die water
ek is die enigste mens op die strand
ek het nie my bikini by my
ek trek my rok oor my kop
kaal loop ek reguit die golwe in
soos dit hoort
(hoe wonderlik dat 'n walvis nie hoef te verduidelik
dat hy nie klere hoef aan te trek nie)
met arms uitgestrek
my rug en kop fier en regop
voel asof ek na die binnekamer van my voorouers loop

ek kan nie my gewone onderwatergille gee nie
ek wil nie die walvisse wegskrik nie
met my kop onder die water kreun en grom ek saggies
 - ek glo vas hulle hoor my en dat hulle terug gesels
dit is net ek wat nie die ore het nie - 
ek kreun vir hulle die gedig van my dansende bene
ek skop vurig met my voete
stuur ek helder seine van my lewenslus
en my rede vir leef die diepsee in

skielik raak ek stil
ek probeer my seine terugsluk

ek is 'n mens wat deel is van die kak aanjaag en injaag die see in

ek is jammer Walvis vir die Mense wie ons is

kom ons bly stil en luister...
Mamela uLwandle 
Luister na die Oseaan
Mamela Umnenga 
Luister na die Walvis