pondering the poetic promises
that the prophets profess
but such a plethora of
pestilence plague the populace
the peripatetic people try hard
to bypass the problems
with intense use of their
peregrinatory impulse
the possibilities are not so endless
praise the limits of production
the panoply of poems
give my hair spontaneous curls
i can not but pause passionately in
the face of all the potential
my pulmonary predicament
has pushed part of my life
in a pained parenthesis
according to the kinesiologist
eating pineapple would assist
but the prospect kept looking grim
after madame pulmonolgist's super proficient
and seemingly pragmatic path to deal with
and accept the prognosis
i have been put on pills
powerful and pathetic at the same time
i am rather pleased at my progress
let me get back to the preamble
of the poem and focus on
the poetic promises
let these pull me out of any pretense
and puppeteering
let no ploy plaster my position
as pianist and poet
with any plastic personage
pluck the peremptoriness from
the panacea
heal all mouths, mine especially,
from pitiable platitudes
Sunday, 13 October 2019
Friday, 11 October 2019
die stompste wapen
met die afscroll raak die skerm 'n magneet
haar hand, frons en skouers
'n stywe lyn ineen gevleg
sy verloor haar speelse bewegings
en buigbare denke
haar mensheid verkrummel
die serebrospinale vloeistof
stol in hulle tonnels
en haar veerkragtige huppel knak
die wit in haar oë vertroebel
die irisse reflekteer
die dodelike skerm wesenloos terug
haar sintuie word geamputeer
deur die stompste wapen
van alle tye -
die selfoonskerm
haar hand, frons en skouers
'n stywe lyn ineen gevleg
sy verloor haar speelse bewegings
en buigbare denke
haar mensheid verkrummel
die serebrospinale vloeistof
stol in hulle tonnels
en haar veerkragtige huppel knak
die irisse reflekteer
die dodelike skerm wesenloos terug
haar sintuie word geamputeer
deur die stompste wapen
van alle tye -
die selfoonskerm
Wednesday, 9 October 2019
sprinkane en vlieë
sprinkane en vlieë gooi
hulle skaduwee's
oor die grasse
mag ek ook die primordiale
stoot swem skarrel
spring vlieg
- al die onwillekeurige spasmas -
in vin en vlerk voel sidder
en my laat vonk tot in
die wonderwoordloosheid
van voortbestaan
hulle skaduwee's
oor die grasse
mag ek ook die primordiale
stoot swem skarrel
spring vlieg
- al die onwillekeurige spasmas -
in vin en vlerk voel sidder
en my laat vonk tot in
die wonderwoordloosheid
van voortbestaan
Tuesday, 8 October 2019
ware sillabe
hoe gelukkig is ek om my saligheid
tussen die proteas, bye en voëls te kan kry
dankie dat ek in julle waaragtige teenwoordigheid kan wees
julle wat geen woord ken of weet
julle is ware sillabe
ritme en rym
wat skarrel ek hier oor my papier
hygend opsoek na 'n gedig
terwyl julle so eg, ongedeerd en onbewus
in die werklike Gedig leef?!
suikerbekkies, kwikstertjies, houtkappers,
tarentale, tinktinkies
oral op hulle eie fladderende manier
aan die sing
aan die lewe!
tussen die proteas, bye en voëls te kan kry
dankie dat ek in julle waaragtige teenwoordigheid kan wees
julle wat geen woord ken of weet
julle is ware sillabe
ritme en rym
wat skarrel ek hier oor my papier
hygend opsoek na 'n gedig
terwyl julle so eg, ongedeerd en onbewus
in die werklike Gedig leef?!
suikerbekkies, kwikstertjies, houtkappers,
tarentale, tinktinkies
oral op hulle eie fladderende manier
aan die sing
aan die lewe!
Sunday, 6 October 2019
koesterende vrywing
met
‘n nuutgevonde vryheid
rol
ek hierdie
letters
een vir een
uit oor
die papier
voel
dit vir my hand soos 'n ontdekkingstog -
hierdie
syerige gly van
die
inkpunt oor die papier
volg
my oog, hand en oor
die
griffel van die pen
daai
koesterende vrywing
tussen
pen en papier
die
tekstuur van papier net grof genoeg
om
die ink vas te byt
te
glad, dan sal die letters afgly
gee
my ‘n gedig met ‘n lewendige
en
ongladde tekstuur
sodat
die tregterende lense
van
julle oë
in
die verse kan vassteek
geen
gladdebek-gedigte
vir
my nie, seblief!
miskruier
ek sit in die phyl martin tuine in nature's valley
met proteas wat alom my toring
die beweging van 'n miskruier
trek my aandag
hy het pas 'n bolletjie ontkoppel
van 'n nat hondedrol
hy rol dit na 'n klein streepskaduwee
onder 'n grasspriet
daar kom sy rol tot stilstand
geen beweging uit sy lyf
soos hy oor die misbol hang
hy is nou stil
geen avontuurlike wending
gee hy hierdie gedig nie
ek sprei my serp uit
en gaan lê langs hom
prop my kop op
teen 'n nat stuk hout
ek sink diep in
hierdie tydlose saligheid
dankie miskruier -
jy laat my plat lê
in die fynbos-skadu's
met proteas wat alom my toring
die beweging van 'n miskruier
trek my aandag
hy het pas 'n bolletjie ontkoppel
van 'n nat hondedrol
hy rol dit na 'n klein streepskaduwee
onder 'n grasspriet
daar kom sy rol tot stilstand
geen beweging uit sy lyf
soos hy oor die misbol hang
hy is nou stil
geen avontuurlike wending
gee hy hierdie gedig nie
ek sprei my serp uit
en gaan lê langs hom
prop my kop op
teen 'n nat stuk hout
ek sink diep in
hierdie tydlose saligheid
dankie miskruier -
jy laat my plat lê
in die fynbos-skadu's
Saturday, 5 October 2019
tussen pers vygies
ek sit op 'n skilferende creosote bankie in Nature's Valley
die goue gedenkplaatjie op die rugkant lees:
Die Muller familie - 4 geslagte
soos my tone oopsprei tussen die pers vygies
sing ek 'n sagte lied
ter herinnering aan die Mullers
my oog korrel na 'n by wat holomhoog
in 'n bos stuifmeeldrade skrop en suig
en krap en beur en stoot
ek gaan af op my knieë
- ek self holomhoog -
om die aksie van naderby te bekyk
hoe langer ek kyk
hoe meer blomme en bye merk ek op
bye wat verwoed mekaar uit blomkele stoot
groot korrels geel stuifmeel
klou taai
aan spartelende beentjies
instinktiewe verpligting
vreugde
oorlewingswaansin?
wat dryf die bye tot hierdie
onophoudelike soeke, versameling, korwe bou
en die magiese heuningalchemie?
die goue gedenkplaatjie op die rugkant lees:
Die Muller familie - 4 geslagte
soos my tone oopsprei tussen die pers vygies
sing ek 'n sagte lied
ter herinnering aan die Mullers
my oog korrel na 'n by wat holomhoog
in 'n bos stuifmeeldrade skrop en suig
en krap en beur en stoot
ek gaan af op my knieë
- ek self holomhoog -
om die aksie van naderby te bekyk
hoe langer ek kyk
hoe meer blomme en bye merk ek op
bye wat verwoed mekaar uit blomkele stoot
groot korrels geel stuifmeel
klou taai
aan spartelende beentjies
instinktiewe verpligting
vreugde
oorlewingswaansin?
wat dryf die bye tot hierdie
onophoudelike soeke, versameling, korwe bou
en die magiese heuningalchemie?
Thursday, 3 October 2019
Rusalka en die Maan
Die
waternimf Rusalka en die Maan
het ‘n
geheime ontmoeting
die Maan
kan deur die water skyn
en lig
in haar hart straal
die Man
maak haar verward en koorsig
die lig
in sy oë kan nie haar
waters penetreer
en tot
in die hart van haar watersiel sien nie
los hom
los hom
sy swem vry
met die Maan se tong
wat haar rugstring vol wakkerte lek
Tuesday, 1 October 2019
my gedigte se sê
ek besef dat my gedigte
iets anders sê as wat ek eintlik wil sê
hulle sê gereeld iets anders
draai in ander (dog soms verrassende) draaie in
maar nie in die draaie van my innigste sê-se-begeerte nie
ek gee voor in ander woorde as wat ek wil sê
ek voel meer kere soos 'n huigelaar
huigel ek kan dit doen en dit sê
maar eintlik is die diepste waarheid dalk dit:
dat ek nie kan sê nie
ons almal skryf met die hoop om te sê
wat ons wil sê
maar die sê is so onvas
so wankelrig
so brokkelrig
so onbetroubaar
ek sê eerder niks
iets anders sê as wat ek eintlik wil sê
hulle sê gereeld iets anders
draai in ander (dog soms verrassende) draaie in
maar nie in die draaie van my innigste sê-se-begeerte nie
ek gee voor in ander woorde as wat ek wil sê
ek voel meer kere soos 'n huigelaar
huigel ek kan dit doen en dit sê
maar eintlik is die diepste waarheid dalk dit:
dat ek nie kan sê nie
ons almal skryf met die hoop om te sê
wat ons wil sê
maar die sê is so onvas
so wankelrig
so brokkelrig
so onbetroubaar
ek sê eerder niks
Friday, 27 September 2019
stywe krulle
ek staan voor jou
ek voel hoe die liefde jou ontwyk
die verlies is tasbaar
ek het afgeleer om my hande
vas te klem in hierdie oomblikke
die spyt moet iewers uitkruip
en so drup dit af na my voete
my tone trek in stywe krulle op van die vloer
ek voel hoe die trane opwel in my enkels
ek voel hoe die liefde jou ontwyk
die verlies is tasbaar
ek het afgeleer om my hande
vas te klem in hierdie oomblikke
die spyt moet iewers uitkruip
en so drup dit af na my voete
my tone trek in stywe krulle op van die vloer
ek voel hoe die trane opwel in my enkels
Thursday, 26 September 2019
hoe
hoe dig 'n mens vanuit die denklose plek
daar waar dit net suiwer spontane metafoor is
wat roekeloos uit die keelgat lek
en in filigraan lettergrepe
stalaktities in oorbuise drup?
stalaktities in oorbuise drup?
Tuesday, 24 September 2019
giet
jy giet ‘n okarina in
die doodsuur van
die nag
sodat
jy teen sonsopkoms met
al die suurstof in jou
longe
die oggendsinjaal kan blaas
Monday, 23 September 2019
hier is ek
hier is ek
ek is hier
is ek hier?
hier ek is
is hier ek?
ek hier is
in verskeie volgordes
maak ek seker van my ek
double-check my is
en verify my hier
maak dood seker!
nêrens anders as
Hier
Is
Ek!
Phyl Martin tuine, Nature's Valley
ek is hier
is ek hier?
hier ek is
is hier ek?
ek hier is
in verskeie volgordes
maak ek seker van my ek
double-check my is
en verify my hier
maak dood seker!
nêrens anders as
Hier
Is
Ek!
Phyl Martin tuine, Nature's Valley
Sunday, 22 September 2019
gaap
hoe lekker is dit as ek so diep en so lank gaap
dit voel asof my hele nek en keelgat
binnenste buite toe peul
my kakebeen rek op haar uiterste
daai golf van suurstof wat deur my spoel
speel beeldhouer in my binnenste
en hervorm my tot vreugdeling
van die slaapryk
gooi my in die diepste put
van hierdie salige sluimer
met my volgende gaap
is my mond nie meer mond nie
maar intrapplek vir
die voete
van
die heelal
dit voel asof my hele nek en keelgat
binnenste buite toe peul
my kakebeen rek op haar uiterste
daai golf van suurstof wat deur my spoel
speel beeldhouer in my binnenste
en hervorm my tot vreugdeling
van die slaapryk
gooi my in die diepste put
van hierdie salige sluimer
met my volgende gaap
is my mond nie meer mond nie
maar intrapplek vir
die voete
van
die heelal
Saturday, 21 September 2019
kniel
ek haal my bril af
gaan op my knieë op die gras
buk oor die papier
son op my regter wang
skadu oor die woorde
wil ek hierdie gedig skryf
asof dit die heel eerste gedig
in my lewe is
vergeet van gewoontes
- aangeleer of nie -
vergeet orde spelling sinmaak rym ritme
vergeet alles wat ek voorheen geskryf het
hier is die heel eerste gedig wat ek skryf
proe die penpunt vir die heel eerste keer
die vreemde smaak van die gedig
my hand huiwer-huiwer
die skadu bly stil-stil oor die papier skuif
soos 'n onsigbare kombers val die son op my wang
ek kniel in hierdie oomblik
supplikeer myself voor die digterspapier
skep 'n ritueel
die sweet begin opdam in die waai van my knielende knieë
my nek bly my herinner aan haar stramheid
die gras waarop ek druk bly groei
die halms druk hulle patrone op
die vel van my kuite en elmboë
mag ek gemerk word
deur hierdie knielende oomblik
gaan op my knieë op die gras
buk oor die papier
son op my regter wang
skadu oor die woorde
wil ek hierdie gedig skryf
asof dit die heel eerste gedig
in my lewe is
vergeet van gewoontes
- aangeleer of nie -
vergeet orde spelling sinmaak rym ritme
vergeet alles wat ek voorheen geskryf het
hier is die heel eerste gedig wat ek skryf
proe die penpunt vir die heel eerste keer
die vreemde smaak van die gedig
my hand huiwer-huiwer
die skadu bly stil-stil oor die papier skuif
soos 'n onsigbare kombers val die son op my wang
ek kniel in hierdie oomblik
supplikeer myself voor die digterspapier
skep 'n ritueel
die sweet begin opdam in die waai van my knielende knieë
my nek bly my herinner aan haar stramheid
die gras waarop ek druk bly groei
die halms druk hulle patrone op
die vel van my kuite en elmboë
mag ek gemerk word
deur hierdie knielende oomblik
Friday, 20 September 2019
Boomkerk
Eikeboom in die tuin van die Moederkerk, Stellenbosch
ek sit hier by my Boomkerk
die lig wat deur die nuutoopgevoude blare breek
is die geruite vensters waardeur die goddelikheid straal
die knewel van 'n boomstam is
God se bobeen wat sonder swik of swig
sy goddelike staan staan
die juigende takke is die kerkbankies waarop
die voëls lofliedere tot die hemele sing
die wortels is die geloof wat in
onsigbaarheid die goddelikheid vasanker
o Boomgod, jou asem blaas die wêreld aan die lewe
jou groen mantel pomp kleur in ons anemiese siele
jou takke-prag ken geen argitektoniese perke
jy is milddadig in jou genade
en verrykend in
jou standvastige omarming
o Boomgod, al wat ek jou vra is:
ek sit hier by my Boomkerk
die lig wat deur die nuutoopgevoude blare breek
is die geruite vensters waardeur die goddelikheid straal
die knewel van 'n boomstam is
God se bobeen wat sonder swik of swig
sy goddelike staan staan
die juigende takke is die kerkbankies waarop
die voëls lofliedere tot die hemele sing
die wortels is die geloof wat in
onsigbaarheid die goddelikheid vasanker
o Boomgod, jou asem blaas die wêreld aan die lewe
jou groen mantel pomp kleur in ons anemiese siele
jou takke-prag ken geen argitektoniese perke
jy is milddadig in jou genade
en verrykend in
jou standvastige omarming
o Boomgod, al wat ek jou vra is:
wees my genadig
in die tye van my ongenade
in die tye van my ongenade
Friday, 13 September 2019
trek los
vir die Helenvale Poets
'n karnaval van skaduwees,
blou lug, digters
en taxi's pols al om my
in 'n optog van uitbundigheid
asblikke, dennebome,
'n karnaval van skaduwees,
blou lug, digters
en taxi's pols al om my
in 'n optog van uitbundigheid
asblikke, dennebome,
diefwering en woorde
trek los van hulle gewoontes
en kom dans in my kop
ek word verblind deur my potlood wat
vooruit hardloop laat die graniet-stof so spat!
vooruit hardloop laat die graniet-stof so spat!
Monday, 9 September 2019
vrede
vrede is die sagte lippe-vee van die V
die salige rol van die R wat die tong sus tot
in die sweem-see van die E
en dan die sagte dowwe tong-plof van die D
laat alles daal na die on-opstairse E
wat die vredesdeur
saggies oopknip
mag vrede in alle monde lê
die salige rol van die R wat die tong sus tot
in die sweem-see van die E
en dan die sagte dowwe tong-plof van die D
laat alles daal na die on-opstairse E
wat die vredesdeur
saggies oopknip
mag vrede in alle monde lê
Sunday, 1 September 2019
Blue Sky
Sky, it was the strangest thing today to
see you blue and bright
your glaring colour almost made me faint
with fright!
after a lot of blinking and some careful
investigation
i determined that this wasn't some
fanciful hallucination
good heavens, thank you for Blue Skies
today!
for weeks now we thought you'd run away
i grabbed my camera and snapped this
rare beast
i had to have some evidence at least!
there were times through these sunless
days
that we were rehearsing eulogies in the
most tearful ways
we were convinced you'd been gobbled up
by clouds and mist
or had joined the endangered species
list!
come, Blue Sky, please do stay for a
while and more
all this wet and dark cloud is
depressing me to the core
for crying out loud, i want to frolic outside dry, wild and free
and dammit, i crave a good solid tan and
my fair share of Vitamin D
Sunday, 18 August 2019
mango
die gedagte aan jou is
'n mango
wat so soet en
veselrig
in
my
keel
af
sak
dat selfs die slukpyp van my siel
smaakkliere groei om
niks van
jou smaaklikheid
te mis
soos
wat
jy
dieper
in
my
afgly
'n mango
wat so soet en
veselrig
in
my
keel
af
sak
dat selfs die slukpyp van my siel
smaakkliere groei om
niks van
jou smaaklikheid
te mis
soos
wat
jy
dieper
in
my
afgly
Friday, 16 August 2019
graça
in memory of Norman Morrissey
your bedside lamp
made sommer with an empty
graça-bottle -
the etiquette still in tact
my eyes linger on the subtitle
casa de ouro
house of gold
yes! i shout
gold is this house
which flows with
music and poetry
tea and honey
(mumbling aside: one day i'll unscrew
the bottle-stand,
fill 'er up with
your favourite drink,
screw it fast again
and flick the switch!
the heat will suffuse your bedroom
with intoxicated light
you'll get graciously drunk
without having a single sip!)
your bedside lamp
made sommer with an empty
graça-bottle -
the etiquette still in tact
my eyes linger on the subtitle
casa de ouro
house of gold
yes! i shout
gold is this house
which flows with
music and poetry
tea and honey
(mumbling aside: one day i'll unscrew
the bottle-stand,
fill 'er up with
your favourite drink,
screw it fast again
and flick the switch!
the heat will suffuse your bedroom
with intoxicated light
you'll get graciously drunk
without having a single sip!)
Wednesday, 14 August 2019
naaldekoker
die naaldekoker
kook kook
die lug vol
met trillende naalde
tril tril
die kwinkelerende vlerke
kwistig in
die kwiksilwer-vlug
van sy lyf
kook kook
die lug vol
met trillende naalde
tril tril
die kwinkelerende vlerke
kwistig in
die kwiksilwer-vlug
van sy lyf
Saturday, 3 August 2019
sonder
photographer: Dani Debellis
sonder
water,
wat is die wêreld
sonder
jou genadelose
genade?
without
water,
what will the world
be
without
your merciless mercy?
Saturday, 20 July 2019
Digtersgebed
na aansporing van Julia Cameron en haar Artist's Way
O Heerser in die Poëtiese Hemele -
Mag jou Digterlike Reën
vollop en met oorgawe oor my hoof val
Ek bid vir metaforiese spierkrag wat
my woorde ver verby die horisonne sal laat hardloop
Ek bid vir genade in die tye
wat ek my mees genadelose kritikus is
Mag ek leer om my kuns elke dag te verbeter
Mag ek my vaardigheid ontwikkel en ontplooi tot
gloeiende vlakke van Wow-dom
Ek bid vir skerpsinnigheid:
'n sterk sin vir "less is more"
en groot asseblief, 'n humorsin wat
my digkuns onweerstaanbaar sal maak
Ek bid ook vir al die ander
minder en meer talentvolles
Mag ons almal skyn en geen afguns of
jaloesie vir mekaar koester
Net liefde en aanmoediging tussen
ons kunstenaarsfamilie
Ek vra dit in Poëtika se naam
Amen
O Heerser in die Poëtiese Hemele -
Mag jou Digterlike Reën
vollop en met oorgawe oor my hoof val
Ek bid vir metaforiese spierkrag wat
my woorde ver verby die horisonne sal laat hardloop
Ek bid vir genade in die tye
wat ek my mees genadelose kritikus is
Mag ek leer om my kuns elke dag te verbeter
Mag ek my vaardigheid ontwikkel en ontplooi tot
gloeiende vlakke van Wow-dom
Ek bid vir skerpsinnigheid:
'n sterk sin vir "less is more"
en groot asseblief, 'n humorsin wat
my digkuns onweerstaanbaar sal maak
Ek bid ook vir al die ander
minder en meer talentvolles
Mag ons almal skyn en geen afguns of
jaloesie vir mekaar koester
Net liefde en aanmoediging tussen
ons kunstenaarsfamilie
Ek vra dit in Poëtika se naam
Amen
Sunday, 14 July 2019
water mymering
![]() |
| photographer: Dani Debellis |
Stroom waarin die donker
net die donker sien
met jou kan ek praat
ek ken jou beter.
- Ingrid Jonker (uittreksel uit gedig Donker stroom)
ek het vir te lank te diep gedink
dat die dieptes gatvol vir my geraak
het
en my vlakkant toe gestoot het
nou mis ek daai dieptes:
daai verkolking van die self
in die liglose vakuum
hoe tragies!
ek is besig om te verdrink
hier in die vlakke waters
asseblief dieptes, kom haal my!
my lyf kan die inperking van
hierdie oppervlakkigheid
nie meer verduur
o dieptes, jy is oper
wilder
en
vryer
water pondering
Stroom waarin die donker
net die donker sien
met jou kan ek praat
ek ken jou beter.
- Ingrid Jonker (extract from the poem Donker stroom)
for too long i have
thought too deeply
that the depths have
become annoyed with me
and pushed me to the
shallow end
now i miss those
depths so much:
that vortex of the
self
in the lightless
vacuum
the tragedy!
i am busy drowning
here in the shallow
waters
please depths, come
fetch me!
my body can not stand
the confinement of
the shallowness
oh depths, you are
more open
wilder
and
freer
Sunday, 7 July 2019
soen-net
my pen word gevang deur
die soen-net
veertien lyne geweef en
gerym met feestelike pret
drie kwatryne om jou toe
te spin met soene
kom trick or treat, dit is
beter as halloween se pampoene
met honderd-vier-en-dertig
soene wil hierdie soen-net jou troetel
ontspan en hou op om aan
jou bo-lip te vroetel
maak toe jou oë
en sink in die beswyming
jou lippe sal begin tril met die beryming
gee jouself oor aan die soen-net se
verleidingspel
die hoendervleis gaan dartel al langs jou tong
en vel
drink diep uit elke soen se digterlike fontein
en so sal ‘n geluksaligheid in jou oorsoende
kieste verskyn
nou is dit net die koeplet wat oor is om jou
koebaai te kus
met haar twee rymende lippies sal sy jou nou
aan die soete slaap sus
Friday, 5 July 2019
gee die waternimfe hulle swemplek
![]() |
| photographer: Dani Debellis |
vir Billy
hou die poele dop
hou die poele dop
en
jy sal jou begeertes in die
water-arsenaal vind
en
binnekort op die water loop
die
waterdraers is die uitverkorenes
om
deur die donker stroom te vaar
en diep dieper
diepste
waters oop te kerf
jy
dink dit is net waterrympies
wat
soos olie op die water lê
as jy mooi kyk sal jy vlammende voorspellings
in die stille golwe se opwellinge sien
dit
is sillabes wat die waterweë
met kwartsiet uitspel
moet
nie jou ledemate se gehegtheid
aan
die warmwaterbron verkwalik nie
elkeen
van ons het ‘n diepe waterbehoefte
wat
nie met leë waterbeloftes verwar moet word nie
los
die waterpolitiek op die agterstoep
die
kinkels gaan nie my pype indring nie
laat
ons die kuns van
die
ongekunstelde waterminnaars leer
en
gee die waternimfe hulle swemplek
hulle
sal die immer migrasie van water laat voortblom
Monday, 24 June 2019
vrypostig
ek moet blindelings oor die papier dans
met oë toe en hart oop
laat die sillabes musiek in my ore oopbreek
die intervalle klim my woorde soos trappe
die verlangende mineur sesde en
die hygende chromatika van die mineur tweede
oor die toontrappe gly ek
met dronke voete op en af
en vind my sinne hulle eie melodie
ek weier dat enige argitketonika
met reëlmaat of simmetrie
die rym in my kop pons!
kyk net hoe my hande en
heupe en hare
en vel so vrypostig oor die papier dans
die metafore peul bont uit die oksels van my arms
geen enkele woord sal in my taal
ongesê gelaat word nie!
met oë toe en hart oop
laat die sillabes musiek in my ore oopbreek
die intervalle klim my woorde soos trappe
die verlangende mineur sesde en
die hygende chromatika van die mineur tweede
oor die toontrappe gly ek
met dronke voete op en af
en vind my sinne hulle eie melodie
ek weier dat enige argitketonika
met reëlmaat of simmetrie
die rym in my kop pons!
kyk net hoe my hande en
heupe en hare
en vel so vrypostig oor die papier dans
die metafore peul bont uit die oksels van my arms
geen enkele woord sal in my taal
ongesê gelaat word nie!
Thursday, 20 June 2019
kokon
dit
is die vorm van my tong
- ‘n kokon met krioelende blink drade
dig geweef
binne-in woel en spartel
die papie in
ongeduldige afwagting op
die oopbreek
na die
nuwe lig
Subscribe to:
Posts (Atom)


