die welgeluksalige gedig hurk
vol deernis voor die digter se
newelagtige baarmoeder
is dit in hierdie wentelbaan
of 'n ander waar die onsegbare
proe soos manna en dou op die tong?
die verniksing van die dood
laat die taalvegters en
narcissiste stom staan
die diverse navorsing laat
geen meer plek
vir die verbeelding
die gedigte moet maar
in eie hulle eie protesoptogte
marsjeer
'n fraksie van 'n lettergreep
sal my besete kop suiwer
daar is nie tyd vir oordadige metafore
of dit nou
inheems of uitheems is
maak nie saak
ons almal staan met honger longe
wat meer en meer
in versugting verval
Saturday, 30 September 2017
Friday, 22 September 2017
friday afternoon
wanting to avoid the friday afternoon traffic
we take a shortcut through pinetown, durban
as our car jumps into a side road
my eye falls on a group of five men
sitting on the pavement
and with expert focus
rubbing body lotion over their hands and arms
men in a row
giving each other the bottle
- the bottle of cream -
smiling because the weekend has arrived
reason to rub away the dryness
those few seconds i watch
this huddle of shining black skin
play off in front of me with such a lyrical
slowness
enough time to foresee
the three stanzas that
will shape this poem
Wednesday, 20 September 2017
gaps
everywhere just gaps
gaps e v e r y w h e r e
filled with inequities
and uncertainties
gaps overflowing with
gasping yearnings to be filled
gaps of alienation
gaps of distrust
gaps of mi s und er sta n ding
gaps of an noyan ce
gaps of unpeace
gaps of list less ness
gaps of nailbiting
gaps of d ...i ...s..t.r.....a..c.t....i....o...n
gaps of un poe try
gaps of hung er
gaps of no interest
gaps of discom fiture
gaps of regret
gaps of clue less ness
gaps of em bar rass ment
gaps of d e a d n e s s
gaps of confsuion
gaps of grey d i s s o l u t i o n
gaps
of s t a r l e s s n e s s
gaps e v e r y w h e r e
everywhere
just
gaps
gaps e v e r y w h e r e
filled with inequities
and uncertainties
gaps overflowing with
gasping yearnings to be filled
gaps of alienation
gaps of distrust
gaps of mi s und er sta n ding
gaps of an noyan ce
gaps of unpeace
gaps of list less ness
gaps of nailbiting
gaps of d ...i ...s..t.r.....a..c.t....i....o...n
gaps of un poe try
gaps of hung er
gaps of no interest
gaps of discom fiture
gaps of regret
gaps of clue less ness
gaps of em bar rass ment
gaps of d e a d n e s s
gaps of confsuion
gaps of grey d i s s o l u t i o n
gaps
of s t a r l e s s n e s s
gaps e v e r y w h e r e
everywhere
just
gaps
Tuesday, 19 September 2017
Koor-repetisie in Kwandengezi
ek en Sandile Mabaso - tenoor en koordirigent -
sit in ‘n taxi oppad na Kwandengezi
duskant Pinetown in KwaZulu-Natal
net voor ons vertrek klim twee dronk mans in
met die uurlange reis is ons getuies van
hulle onophoudelike argument oor
wie die R10 taxi-fooi gaan betaal
die humor van die situasie smelt in
ons stil mondhoeke
hier sit ons - twee klassieke musici in
die geroesemoes van ‘n taxi
onderweg na ons repetisie
ons hardloop ‘n bietjie laat
Sandile stuur whatsapp boodskappe om
te laat weet ons is oppad
die Vusisizwe Choral Society in Kwandengezi
wag geduldig vir ons aankoms
ek is ietwat senuweeagtig
die Donizetti en Mozart wat ek ingeoefen het
is vinnig en daar is baie note
toe ons arriveer groet die koorlede ons met
soveel dekorum en dankbaarheid
ek het my kort pers rokkie aan
ek vermoed die koor het nie verwag dat
‘n vrou met sulke dun beentjies so kan klavier
speel nie
moet ek byvoeg daar was nie ‘n klavier nie
wel ‘n keyboard sonder ‘n pedaal en staander
al is my konsentrasie intens
kry ek so lekker om te hoor hoe
die sterk stemme teen die mure bons
more het ons ‘n optrede in Pinetown se Metodiste
kerk
en Sondag in die Tatham Kunsgallery in
Pietermaritzburg
die opwinding sit hoog in almal se kele
die koor het geld ingesamel sodat ek
die volgende twee aande in
die Pinetown Bay Lodge kan oorslaap
‘n saligheid lê oor my toe ek
die aand in die bed klim
as ons maar net weet hoe gelukkig ons is
om in Afrika musiek te kan maak!
Saturday, 16 September 2017
die winde daar buite
die winde daar buite krap
my gemoed holderstebolder
vir hoeveel dae woed
hierdie winde nou al?
die lug is dynserig van rook en stof
ek bly eerder in die huis
ek is in so 'n spektrale bui
dat as ek dit enigsins
daar buite gaan waag
ek in
een
enkele
soutkorrel
gaan verander
my gemoed holderstebolder
vir hoeveel dae woed
hierdie winde nou al?
die lug is dynserig van rook en stof
ek bly eerder in die huis
ek is in so 'n spektrale bui
dat as ek dit enigsins
daar buite gaan waag
ek in
een
enkele
soutkorrel
gaan verander
Friday, 15 September 2017
oëverblindery
die oëverblindery van die digkuns
die pretensie van die woorde
die skynvertoon van die metafoor
die vermomde versreël goed geoefen
in die kuns van voorwendsels
die metrum en rymelary
is net onderhandse tegnieke
in die groot spel
van verbale goëlery
foppery te vinde oraloor
hoe skeur ek my weg van
die verdigsels wat
so kort en kragtig
met my kop toor?
die pretensie van die woorde
die skynvertoon van die metafoor
die vermomde versreël goed geoefen
in die kuns van voorwendsels
die metrum en rymelary
is net onderhandse tegnieke
in die groot spel
van verbale goëlery
foppery te vinde oraloor
hoe skeur ek my weg van
die verdigsels wat
so kort en kragtig
met my kop toor?
Thursday, 14 September 2017
hart
die probleem met skryf is
dat die vlak van skerm en papier
waarop die digter skryf
sonder aar of hart is
net dooie
oppervlakkige
vlakkigheid
die kuns is om 'n hart in
die papier te plant
selfs 'n hart-chirurg
sal die taak uitdagend vind
dat die vlak van skerm en papier
waarop die digter skryf
sonder aar of hart is
net dooie
oppervlakkige
vlakkigheid
die kuns is om 'n hart in
die papier te plant
selfs 'n hart-chirurg
sal die taak uitdagend vind
Wednesday, 13 September 2017
it will just be too much
exposure to a metaphor today
will just be too much
i can not stomach another rhyme or syllabic rhythm
i am overstimulated with poetic imagery
i crave a blank page
a blank brain
i can not stand digging metric holes in the paper
poetry is all too much for me today
i need a break
emptiness
silence
will just be too much
i can not stomach another rhyme or syllabic rhythm
i am overstimulated with poetic imagery
i crave a blank page
a blank brain
i can not stand digging metric holes in the paper
poetry is all too much for me today
i need a break
emptiness
silence
Monday, 11 September 2017
Slaap
Slaap jou soete ding
vergewe my dat ek
nie myself
in totale oorgawe
aan jou gee nie
ek huil omdat ek
my geliefde Slaap so afskeep
my hart breek
hoe sal ek dit ooit
opmaak met jou my beminde Slaap?
wat kan ek doen om jou te oortuig
dat jy nog so 'n belangrike rol
in my lewe speel?
asseblief Slaap, ek smeek jou
moenie weghardloop van my!
ek het jou nog so lief
ek wil nog al my jare
met jou deurbring
tot die Dood ons skei
Slaap, jy het dit seker al baie gehoor
maar ek belowe
dat ek meer tyd vir jou sal maak
vergewe my dat ek
nie myself
in totale oorgawe
aan jou gee nie
ek huil omdat ek
my geliefde Slaap so afskeep
my hart breek
hoe sal ek dit ooit
opmaak met jou my beminde Slaap?
wat kan ek doen om jou te oortuig
dat jy nog so 'n belangrike rol
in my lewe speel?
asseblief Slaap, ek smeek jou
moenie weghardloop van my!
ek het jou nog so lief
ek wil nog al my jare
met jou deurbring
tot die Dood ons skei
Slaap, jy het dit seker al baie gehoor
maar ek belowe
dat ek meer tyd vir jou sal maak
Thursday, 7 September 2017
Die digter is nie dood nie*
dankie
Ingrid
Die
digter is nie dood nie
die
digter lig haar tong teen haar spoke
wat
Twyfel huil huil die keel van afguns en
nyd
in
die kwatryne van die onsekerheid
Die
digter lig haar tong teen haar verlede
in
die parade van harlekyne en maskers
wat
Twyfel huil huil die keel van onmin en verdriet
in
die koeplet van haar kwesbaarheid
...
*gedig in wording
Tuesday, 5 September 2017
rok
ek
vat die tweetalige woordeboek
pluk
die blaaie los
en
maak vir my ‘n tweetalige rok
die
verskillende pante kram ek aan mekaar
en
voilà!
ek
trek dit aan oor my gretige kop en arms
ek
draai en tol uitbundig
totdat
ek neerval in totale dronkenskap
en
die volgende oggend dommel in
‘n
wasige babel-aas
Monday, 4 September 2017
die lakens frommel hulself op
die
lakens frommel hulself op
in
die hoeke van kamers
te
verskrik om in aanraking te kom
met die genadeloosheid
met die genadeloosheid
van
ons ledemate
ons
kussings krimp weg
te
bang om die rusplek vir
ons onverbiddelikheid te wees
ons onverbiddelikheid te wees
Sunday, 3 September 2017
bell
my heart pulls
into the shape of
a bell
i murmur a prayer
may we never become lazy
with love and
never despise the urgency of
the creative deed
i begin to ring from deep inside my chest
it trembles and shakes through all my muscles till my body
rises and chimes straight through the great skies
wake up world,
wake up!
the new day
breaks like a season of swallows
in flight after
the smell of summer
Saturday, 2 September 2017
hierdie trane
met die ervaring van die verlies
het my hart, maag en
ander ingewandes
oë gegroei wat so
viseraal die pyn
in die oog moet kyk
die oë in my kop is net nie genoeg nie
ek het nog oë nodig
wat moet help huil
aan
al
hierdie
trane
het my hart, maag en
ander ingewandes
oë gegroei wat so
viseraal die pyn
in die oog moet kyk
die oë in my kop is net nie genoeg nie
ek het nog oë nodig
wat moet help huil
aan
al
hierdie
trane
Thursday, 31 August 2017
supple
supple metaphorising
glides through the ear-ducts
and seeps through the brain cells
firing the synapses to the eyes
constricting the pupils in
overexposed wonderment
causing the mouth to pull in
one breath-taken crease
glides through the ear-ducts
and seeps through the brain cells
firing the synapses to the eyes
constricting the pupils in
overexposed wonderment
causing the mouth to pull in
one breath-taken crease
Wednesday, 30 August 2017
hoe kan ek ophou skryf?
hoe kan ek ophou skryf
as die woorde soos taai spinnerakke
aan my tong kleef?
ek is te lief vir woord
om my kiewe te laat lê
in stille vergetelheid
soos die wilde wakkerheid
in die vroeë nat oggendure
aan die keelklanke van voël en padda klou
so wil ek met my eie keel die hoogtes inpyl
en versot raak op die lettergrepige liefde
wat net geen einde wil ken!
as die woorde soos taai spinnerakke
aan my tong kleef?
ek is te lief vir woord
om my kiewe te laat lê
in stille vergetelheid
soos die wilde wakkerheid
in die vroeë nat oggendure
aan die keelklanke van voël en padda klou
so wil ek met my eie keel die hoogtes inpyl
en versot raak op die lettergrepige liefde
wat net geen einde wil ken!
Sunday, 16 July 2017
by die lughawe in port elizabeth
mense met soveel groot woorde en groot gevoelens
weef een sirkel om al die uitspinsels en
uitspansels
van intellek en dwaasheid
dit voel asof ek soms die hele mensdom
in my rugstring dra
vliegtuig land en kom tot stilstand hier duskant
die restaurant by die lughawe in port elizabeth
ek sien jonges vasgevang in oorfone
oë genael aan skerms
duime wikkelend oor boodskappe en speletjies
kan ek net wonder oor hierdie land
met al sy gille en hallelujahs
al sy bewegende ledemate en honger mae
hierdie land met vliegtuie wat daagliks opstyg en
land
hier is ek skuilend agter my sillabes
en droom oor die toekoms van die valleie en
die kinders en die groei van hulle jong stemme
ek sit met my palms na bo
op die klein tafeltjie in die restaurant
op die klein tafeltjie in die restaurant
en glimlag vir almal wat verby stroom
ek is nie esoteries of van my kop af nie
ek wil ‘n seën uitspreek oor hierdie land en sy
mense
in hierdie een gedig wil ek met soveel innige krag
goedheid en deernis tot lewe spreek
in die lughawe hang alles op so ‘n dun draadjie
vaarwelle en opwinding tril vir etlike oomblikke
voordat dit weggesweep word op vlug na
nuwe reise
nuwe beginne
Saturday, 15 July 2017
skryf myself disnis
skryf
myself disnis
sodat
ek die afgrond asook
die
opgrond in kan rol
kolk
myself tot binne-in
die
kernste van die woordkern
dat
ek moerwarm in die smeltkroes
kan
borrel en sidder
sonder sien of hoor
die
woordste van woorde
so
lewend kan voel
ek
hou dié pit tussen my wysvinger
en
duim
beloer dit van alle kante
wanneer die lig deur
die
fasette
pyl
sal
die strale
die
waaragtigste waarheid
in
my
selle in
oop
en
vry
breek
Wednesday, 12 July 2017
you who
you
who sunk into
my
cells like
a
wide-tummied breath
you
who treaded
your
spoor on
all
the footpaths of my heart
you
whose name
I
keep wrapping
around
my tongue
when
I open my mouth
the
ringing syllable of your name
nests in the sky
Kim
Kim
Kim
I love you so
Tuesday, 11 July 2017
as my feet
as my feet break through the grass to
get to the footpath leading to the ocean
my eyes trail off to the sky
the blue brightness seemingly happy
to see my heart so a-love
i love you beyond surety and unsurety
in the swirlest swirl of ocean waves
i tumble with my love for you
i lose touch with the earth
my feet rise by its own wild dangling
the way i walk today
i can not hide the way my feet
have fallen in love with you over
and over again with each step into
the beyondness of our love
my feet are frozen from the wintry walk on the beach
i want to get out of this wind and
phone you to let my voice ripple into you ears
and your eardrums to feel the new beat of this love
i feel not a pinch of pain as i start running
from sheer exuberance over the knobbly tarmac
my skin is so alive in this numbing cold
i see my heart running ahead of my chest
my body can not go as fast and fierce as
my heart leaping toward the voice of you
get to the footpath leading to the ocean
my eyes trail off to the sky
the blue brightness seemingly happy
to see my heart so a-love
i love you beyond surety and unsurety
in the swirlest swirl of ocean waves
i tumble with my love for you
i lose touch with the earth
my feet rise by its own wild dangling
the way i walk today
i can not hide the way my feet
have fallen in love with you over
and over again with each step into
the beyondness of our love
my feet are frozen from the wintry walk on the beach
i want to get out of this wind and
phone you to let my voice ripple into you ears
and your eardrums to feel the new beat of this love
i feel not a pinch of pain as i start running
from sheer exuberance over the knobbly tarmac
my skin is so alive in this numbing cold
i see my heart running ahead of my chest
my body can not go as fast and fierce as
my heart leaping toward the voice of you
Wednesday, 5 July 2017
i can not sleep
i can not sleep
i can not sleep
i am overflowing
with
merry thinkery
i can not sleep
i am overflowing
with
merry thinkery
Tuesday, 4 July 2017
Sunday, 2 July 2017
neem oor!
ek
skryf met my bic pen en soos
ek
begin dommel in slaap
skuif
ek my skryfboek eenkant
maar hou die blaai oopgevou
en
sit my pen neer sonder om die inkpunt terug te druk
pen
moet gereed wees
om
self die gedig neer te pen
as
die muse oor my bed dwaal
en
my hand slaap
pen
– ek beveel – neem oor in die skryf van hierdie gedig –
al
mag ek slaap – moet jy
bly
skryf
à
la sorcerer’s apprentice!
Monday, 26 June 2017
moenie wegvee!
ek verpes dit wanneer mense alewig
hulle monde afvee wanneer hulle eet
waar jy kyk is servette en hande wat
ongesiens die selfbewuste monde
probeer skoonvee en bedek
jirre, kan monde, kenne en wange
nie net vir daai etende oomblik
vol krummels,
vetspatsels en taai druppels
vertoon watter fees dit is
om te eet
om te verlustig aan kos wat
tong en maag so vervul?
frummels en stukkies wat
om mondhoeke kleef is
niks om voor skaam te wees
moenie wegvee
moenie afvee!
behou al die joviale tekens van
hierdie bevoorregtelike smullery
hulle monde afvee wanneer hulle eet
waar jy kyk is servette en hande wat
ongesiens die selfbewuste monde
probeer skoonvee en bedek
jirre, kan monde, kenne en wange
nie net vir daai etende oomblik
vol krummels,
vetspatsels en taai druppels
vertoon watter fees dit is
om te eet
om te verlustig aan kos wat
tong en maag so vervul?
frummels en stukkies wat
om mondhoeke kleef is
niks om voor skaam te wees
moenie wegvee
moenie afvee!
behou al die joviale tekens van
hierdie bevoorregtelike smullery
Sunday, 25 June 2017
verander
ek wil die styl van
my digterlike uitdrukking
verander
is dit moontlik?
dit is moontlik ja
herformuleer die wyse hoe
jou gedagtes uit die tonnel syfer
probeer nuwe taktieke
en slinkse kat-maneuvers
verras jou pen
laat hom dink jy lei hom
na die punt wat
hy verwag jy hom heen gaan lei
en dan
skielik
verander rigting
sodat die pen nie 'n idee het
hoe jy hom so vinnig uit
die groef gelig het nie
my digterlike uitdrukking
verander
is dit moontlik?
dit is moontlik ja
herformuleer die wyse hoe
jou gedagtes uit die tonnel syfer
probeer nuwe taktieke
en slinkse kat-maneuvers
verras jou pen
laat hom dink jy lei hom
na die punt wat
hy verwag jy hom heen gaan lei
en dan
skielik
verander rigting
sodat die pen nie 'n idee het
hoe jy hom so vinnig uit
die groef gelig het nie
Wednesday, 21 June 2017
not looking into a glaring smartphone
just sitting and paging randomly through magazines
and NOT looking into a glaring smartphone
lounging on a beach chair looking at everyone else
and NOT looking into a glaring smartphone
waiting in a queue and chatting with a fellow queuer
and NOT looking into a glaring smartphone
eating a sandwich and staring into the void of a quiet moment
and NOT looking into a glaring smartphone
lying on your back an staring into the ever-changing clouds
and NOT looking into a glaring smartphone
going into the loo and admiring your inner thighs
and NOT looking into a glaring smartphone
having tea with a girlfriend and showing her your knitting
and NOT looking into a glaring smartphone
disappearing into the hallway fixing a stray hair
and NOT looking into a glaring smartphone
walking between the car and the shop and looking out for a trolley or basket
and NOT looking for your glaring smartphone
climbing into bed and musing about your accomplishments for the day
and NOT looking into a glaring smartphone
sitting in the backseat of a car and counting trees and lamp poles
and NOT looking into a glaring smartphone
watching a film and enjoying the full gamut of the plot
and NOT looking into a glaring smartphone
cooking with a handwritten recipe
and NOT looking into a glaring smartphone
finding a new place in a dog-eared map
and NOT looking into a glaring smartphone
fuckit return to your own mind space
those exquisite imagined spaces
dream out loud again
feel timelessness
make your own visions
do not feed so passively and lazily on the visions
fed to you by your glaring smartphone
and NOT looking into a glaring smartphone
lounging on a beach chair looking at everyone else
and NOT looking into a glaring smartphone
waiting in a queue and chatting with a fellow queuer
and NOT looking into a glaring smartphone
eating a sandwich and staring into the void of a quiet moment
and NOT looking into a glaring smartphone
lying on your back an staring into the ever-changing clouds
and NOT looking into a glaring smartphone
going into the loo and admiring your inner thighs
and NOT looking into a glaring smartphone
having tea with a girlfriend and showing her your knitting
and NOT looking into a glaring smartphone
disappearing into the hallway fixing a stray hair
and NOT looking into a glaring smartphone
walking between the car and the shop and looking out for a trolley or basket
and NOT looking for your glaring smartphone
climbing into bed and musing about your accomplishments for the day
and NOT looking into a glaring smartphone
sitting in the backseat of a car and counting trees and lamp poles
and NOT looking into a glaring smartphone
watching a film and enjoying the full gamut of the plot
and NOT looking into a glaring smartphone
cooking with a handwritten recipe
and NOT looking into a glaring smartphone
finding a new place in a dog-eared map
and NOT looking into a glaring smartphone
fuckit return to your own mind space
those exquisite imagined spaces
dream out loud again
feel timelessness
make your own visions
do not feed so passively and lazily on the visions
fed to you by your glaring smartphone
Wednesday, 14 June 2017
die geskenk
ek het 'n visioen gehad van
'n gedig oor die lug
die wonder-medium waardeur
ons beweeg en asemhaal
in ruil vir die geskenk van lug
sal ek 'n gedig daarin plant
met tong, lip en tand
stoot ek die metafoor uit my brein
en plant dit reg hier tussen
die paar suurstofselle
wanneer mense hier gaan verby loop
sal hulle onbewus die metafoor inasem
hulle longe sal nie weet
wat hulle getref het nie!
'n gedig oor die lug
die wonder-medium waardeur
ons beweeg en asemhaal
in ruil vir die geskenk van lug
sal ek 'n gedig daarin plant
met tong, lip en tand
stoot ek die metafoor uit my brein
en plant dit reg hier tussen
die paar suurstofselle
wanneer mense hier gaan verby loop
sal hulle onbewus die metafoor inasem
hulle longe sal nie weet
wat hulle getref het nie!
Tuesday, 13 June 2017
in elke gewrig van hierdie gedig
'n veerkragtige spierkragtigheid
sit in elke gewrig van hierdie gedig
mag die rymelary se gimnastiese vernuf
deur die nate van beperking breek
sit in elke gewrig van hierdie gedig
mag die rymelary se gimnastiese vernuf
deur die nate van beperking breek
Sunday, 11 June 2017
goue lig
digter staan in die Karoo se sonsondergang
met kop agteroor gegooi en mond wyd oop
sodat die goue lig 'n vlietende vers
teen haar verhemelte kan ets
met kop agteroor gegooi en mond wyd oop
sodat die goue lig 'n vlietende vers
teen haar verhemelte kan ets
Friday, 9 June 2017
forever sitting on this seat
May you build a ladder to the stars
And climb on every rung
May you stay forever young
Forever young, forever young
May you stay forever young
- Bob Dylan
And climb on every rung
May you stay forever young
Forever young, forever young
May you stay forever young
- Bob Dylan
Subscribe to:
Posts (Atom)

