onbeskryflik

my digkuns is so spontaan

dat ek nie eens die potlood hoef 

vas te hou vir die skrywersdaad nie

die poëtika rank lowerryk om die potlood

my vers neem die potlood in eie hand

en druk haarself uit

sonder menslike intervensie

suiwer onbeskryflike digkuns 

dwarrel deur die lug

menstong 

menshart 

staan opsy - 

julle sal net 

die poëtika

ver(d)raai

i am a drop

water at my back

blue sky up above

i am a drop

contained in

the walls of my mind

crack me

i want to seep into

you

in the water reservoir, Stonehenge, Tankwa Karoo

patterned and unpatterned

always the expectedness and 

the unexpectedness 

in

the temperaments of the Seasons

patterned and 

unpatterned

it chases 

our bones 

into

startled survival

open

every little poem of mine
is a showcase of

how open [or closed]

my eyes are

Poetry, why I love you!

intimate maximisation
minimalist exaggeration
credible contortions
succinct vastness
vicarious viscerality

hoekom praat / skryf ons in digkuns?

(in partikulêre orde): 

1.       om te toor

2.       om ore en oë tot stilstand te bring

3.      om aandag op die ritmiese tong te vestig

4.      omdat ons ons taal geniet

5.      dit verenig teater en intimiteit

6.      digterlike sillabes op die tong is vergelykbaar aan sjokolade

7.      aaaah, dit is so ekonomies - meeste digkuns benodig slegs enkele asems om lewe te kry en gee

fluweel vlerke

ah woorde kan met sulke verleidelike fluweel vlerke
teen die binne wande van my mond stryk

met net ‘n paar subtiele kontorsies van lippe en tong
skep ons wonder-sillabes wat bekoor, verlei, vermaak

die toortonnel van die mond
die magiese grot
die kolkgat waar die woorde geslyp word
tot perfekte koeëls van klank wat
vaartbelyn die oorwande kwes

our love be

our love be oceanic in its expression
our love be kelpforests in its breathing
our love be oysters in its gripping survival
our love be the wild springtide in its ecstasy

rocksolidbodem van die Liefde

die gevoel van ons liefde
skyn deur my hart soos sonlig wat 

deur die laatmiddagsondeurdrenkte
seebamboeswoude pyl - 
hemels     penetrerend
asemrowend         bekorend

ek swem met verwonderende oë deur 

die bamboes van ons verrukking
seebamboes wat met soveel veerkragtigheid
die getye deurstaan en 

bly klou aan 

die rocksolidbodem van 

die Liefde

ontdigtering

my hart tattoëer alewig poësie oor
die binne-kurwes van my ribbes
my hand is te onkundig om die lyne te vertaal
ag, komaan harts-ink!
verf deurdringende siklone deur my are
laat dit in wondermerke op my vel uitslaan
sodat die hele wêreld my ontdigtering kan sien!

Ritme van Drie

sien jy nou?

wat van my?

vat hom vas

kom gou weer

as-se-blief!

ko-maan nou!

luister jy?

dans met my

roep my naam

hoekom nou?

ek skuld jou

dankie tog!

ek is hier

. . . 

tik tik tik
my pen drie keer op die blad

ek meld myself aan voor die woord-muse Calliope

julle kan my afmerk op haar roll-call-lys

ek is hier om in digte

ligte laaie op te styg!

 

praat nie in metafore

die stem in die binnekamers van my siel

praat nie in metafore

metafore is oordrewe leuens

opgetofde leuens

skouspelagtige leuens

my ore hoef nie in ompaaie te luister nie

ontsluit my stywe kakebeen

ontkoppel my tong

my oordromme is gereed

om deur die onopgesmutkte di di di

digkuns

getref te word!

i wish my love for you to be an abundant bean harvest

   for my Darling!

i wish my love for you to be an abundant bean harvest

beans overflowing the palms of your hands

beans cascading over your baskets and basins

beans jumping for joy in their ebullient buoyancy

only as the beans plop down in the water-filled cooking pots

do they settle down to lie and 

soak in their serene bean-ness

surrendering their nourishment to our hunger

i wish my love for you to be an abundant bean harvest

beans overflowing the palms of your hands

beans cascading over your baskets and basins

beans jumping for joy in their ebullient buoyancy

oh, how naughtily each bean smiles through its little navel

as they career down to our tummies

glowing in the knowing that they have infiltrated us

and will make us satisfied and complete human beans!

i wish my love for you to be an abundant bean harvest

beans overflowing the palms of your hands

beans cascading over your baskets and basins

beans jumping for joy in their ebullient buoyancy

die superheros van die digterlike hongersnood

ek hou my pen dop

gevries in tyd staan hy teatraal in sy heroïese postuur

nes die houding van strutting superheros

op hulle reklame plakkate

skielik wapper 'n swart jas om 

die skouers van die pen

groot stewels om sy voete

kyk hy my uit met oë wat 

ver in die gedig se toekoms tuur

die fokus zoom in op die penpunt 

so klein en dun

amper niksseggend in sy skraalheid

dit is uit daai einste punt waaruit

die allesseggende gravitas van 

die poëtika met singende spiere aangehardloop kom

en die verwarde hart van die digter sal red

bly hande vashou met my penne

- die superheros van die digterlike hongersnood!

Tequila meditasie

ek gee nie om wat die puriste sê nie

maar ek gaan nou 'n glasie tequila sluk

en op die maat van my beswymende hartklop

en singende asem sit en mediteer

aaah, die mees asemrowende insigte

kom land op my tempels!

ek is uitgetiep oor die afgrond van jou verbeelding

om te weet die oë van jou het op die woorde van my geval
maak elke gewrig in my sintaksis ontkoppel

ek is uitgetiep oor die afgrond van jou verbeelding - die ekstase!
die hart wil nie bedaar

ek staan kaler as kaal voor jou
en dis nie skaam en wegkyk
maar diep in jou onbegrensde oë inpyl

ek sien
jou
raak

en die sien
raak
jou

met ons siele bou ons metafore waaroor ons na mekaar se digte takke klim

jy is 'n gety wat deur my pols
en die slapende wildheid in my wakker maak

god dank vir aanraking
en
invloed!

my tong het reggemaak vir 'n forever stilte
en toe kom jy

en ons weet goed
aangeraakte organe staan
penorent

en skielik maak
oorlewing weer
sin

ek wil in alle naaktheid voor jou staan
niks anders sal sinmaak

ten fingers run roots

ten fingers run roots ravenously through the keys
radiate with filigree ferocity over and
through the hundreds of strings
splinter the iron frame and explode the
sound in the forests of your hearts

rippling revelations reveal revelries through the arteries
of the resonating rotations of sounds
rebellious racy rollicking rollercoastering
in the palms of my restless hands
i hold rising cyclones of resurgent risorgimentos 

and resplendent resplurgences

i bow in reverence of the sound
the sound that heals me
the sound that breathes me

her only wish

over the poised core of
the boy
  the rose
the ocean
  the stone
the tree
  the dance
the spine
  the raindrop
the tongue
          comes rising her eye

her only wish

to peer
  the eternal
breathless
           gaze

vanoggend het ek van jou gedroom

        vir Kim

vanoggend het ek van jou gedroom
jou tong was so koel en tuimelend
soos ‘n waterval diep in my mond

liggaamsdele en tonge is bekend in my drome
maar ek kan nie onthou dat ek vantevore
gedroom het oor ‘n sensasie van temperatuur nie

die koelkoelerkoelste tong het jy teen myne gelê
- wat a verruklike siddering skiet deur my nek -
jou tong het so helder en kabbelend gevoel
soos die water van ‘n bergrivier

die sagte nat koelte van jou duikende tong
het die donker poorte van my wese
met sy groot skag lig oopgekalwe

       nou loop ek die res van die dag met
       hierdie droom-deurdrenkte keel
       my oë wil net terugkeer na slaap
       my lyf is warm en nat gesweet
       my dye wil onder my insak

        sedert die droom
        is dit net my tong
        wat koel en standvastig voel

***

i dreamt of you this morning

     for Kim

i dreamt of you this morning
your tongue was so cool and cascading
like a waterfall deep into my mouth

bodyparts and tongues are familiar in my dreams
but i can not remember that I have ever dreamt
of the sensation of temperature before

the coolcoolercoolest tongue you laid against mine
- what a thrilling shiver shot down my neck -
your tongue felt so lucid and susurrating
like the water of a bright berg-river

the soft coolness of your diving tongue
carved open the dark corridors of my being
with its great shaft of light

       the rest of the day i have been walking
       with this dream-endrenched throat
       my eyes want to return to sleep
       my body is warm and sweaty
       my thighs want to collapse

       since the dream
       it is only my tongue
       that feels cool and grounded today

Ode to the Mango

Oh Mango!
i just ate the best specimen of you today
i can die a thrilled and exhilarated human being!
Oh Mango - delightful sister in the Anacardiceae family -
you are soil sun forest and nectar gloriously fused
there is no other fruit like you
you bring out proud and unashamed selfishness in me
i want to eat you all alone
you are made to be eaten in your exotic entirety
juicy and messy
even when i slice off your skin
i dig my teeth inside each peel
to run the very last sweetness of
your exquisiteness over my tongue
i can only be so patient and civilised
soon i throw the knife clatteringly into the basin
i grab hold of you with my two adoring hands
Oh Mango! 

i sink my teeth deep
thrusting close closer and closest to your heart
i suck and pull at your clinging fibres
there is a leafiness
an earthiness
a primordial forestiness
that nestles in your flesh
i try to capsule your inimitable aroma with my tongue
i want to shackle you to my throat
you are sweet sun incarnate
oh drip down my throat forever and ever
let my uvula turn into the branch of a tree from
where you can hang your volcanic flavour and
lava over the voraciousness of my ravishing
Oh Mango!
you have gravitas
you have presence
you have boldness
you have splendiferous explosiveness
when i peel you it is like pulling the trigger from a grenade
but the explosion is not bloody and damaging
it is healing binding connecting
my every tissue into a wholeness of harmony
i do not dismay when your fibres cling between my teeth
i do not grab for the floss
i let the last signs of mango
turn my teeth into flying buttresses and
my tongue into singing spires
Oh Mango!
you make my mouth rise
like a grand cathedral from
your radiant revelations

woord is 'n gevoel

woordasem

maaglag

windaansporing

sitvrede

ruggraatsug

my ears stare

my ears stare
into
the distance

trying to grab hold

of

the furthest

silence

1 April 2022, Tankwa Karoo

my poem is a white-flanked springbok

that leaps from your groping eyes

April, Tankwa Karoo

vat

hierdie aarde vat die woorde

uit my mond

hierdie son vat die oortuiging

uit my lendene

hierdie wind vat die klop uit my ore

my lyf is 'n leë kalbas

April, Tankwa Karoo

hiding

i lift every tankwa stone

looking under each of them

somewhere my writer's confidence

must be hiding

the silence

the silence

echoes

through 

the hollows of

my skin

the silence

cradles

my ears

into

yawning 

oblivion

the silence is so thick

when i stick my tongue out

i trip over myself

April 2022, Tankwa Karoo

the sun

the sun loves us more ardently 

in the Tankwa

feel how passionately

he kisses our forlorn skins

April, Tankwa Karoo

float

my [scattered] thoughts

float on

the [togetherness of]

water

1 april 2022, Tankwa Karoo

drup

drup   drup   drup
die digkuns soos die
drup   drup   drup

van my lekkende stortkop

maak nie saak 

hoe styf ek my oë en ore toedraai nie

die digkuns bly

drup   drup   drup