Saturday, 22 May 2021

gedigte gaan haal asem uit my oë

my gedigte is fladderende skaduwees
wat uit my verwonderende skrywershand drup

***

my asem spiraal om my rugstring 
soos die feeskleurige linte om die Mei-paal

***

my oë rol ekstaties in hulle oogkaste
soos 'n rivier vasgetoor in koeëlronde maalgate

Friday, 21 May 2021

kyk wat doen ek met woord-kultus

is digkuns nie net 'n eggo-ende spoggery?
'n opstêrse aansittery?
'n grênd verbaal-argitektoniese showdown
om te wys hoe stewig die digter se woordkultus en 
kultuur in haar hart geplant is nie?
ek kan nie help om te dink dat dit meer kere 
'n luidkelige opswepery van stof en wind is

die lekkerste deel van die proses is om die aangepakte korrels metafore 
uit die hoeke van my oë te vryf
 - en nog lekkerder - om die aanpaksels van die vinger te lek 
en 'n paar knarsende byte te gee
en maag toe te sluk
of ver verby die horison te spoeg

Monday, 17 May 2021

wilsmoed en instink

haar bene bons in veerkragtigheid oor die aarde
haar gees is sigbaar in haar knieë
dans haar volborstige lus haar verby 
die grense van vel en been

soos sy spring peul vere uit haar porieë
soos sy kruip bloei bosse blare uit haar keel 

haar lyf skud met die instink van vlerke
haar siel sidder met die wilsmoed van boom

Sunday, 16 May 2021

polsende melkweg

ek kou my woorde tot in 
krummelende kolletjies
ek span my kakebeen, keel en wange styf
en in een vaartbelynde stroom
spoeg ek my woorde 
dat dit pointillisties in die lug hang

so loop ek deur die dag - 
'n stralekrans van woordkolle wat
soos die polsende melkweg om my hang

Wednesday, 12 May 2021

it is not poetry

it is not poetry that climbs
the trees the rocks
it is these fierce hands that grip the elements
in survival lust

it is not poetry that opens the curtains to
the bright new day
it is these joyous hands that
invite the new light in

it is not poetry that cuts the vegetables
and stirs it into soup
it is these nurturing hands that
instinctively feed my hungry body

it is not poetry that opens the piano lid
and practices hours to perfect Rachmaninoff
it is these committed hands that
keep rising and falling in harmony

it is not poetry that caresses 
love into your skin
it is these passionate hands that
know how and where to soothe

it is not poetry that lifts the blanket
to cover my night's sleep
it is these loving hands
that guide me to the land of dreams

             it is not poetry that deserves the adoration
             it is my hands that need that 
             little bit of love that tells them
             it is all right, you have a fine grip on things

it is not poetry that holds this pencil in fiery clasping
it is this single fervent hand
that loyally follows the impulse
of my heart

Sunday, 9 May 2021

kom ons praat oor die weer

intelligente mense sê dit is nie smaakvol 
om oor die weer te gesels
maar ek dink dit is bitter opwindend
wat is lekkerder as om te beskryf
hoe sterk en van watter hoek die winde oor my nek waai?
wat nog te sê van die heerlike skyn van 
die son na dae aaneen van reën?
ons velle raak mos opgekikker en 
wakker getoor deur die vingers van die weer
hoe lawend hoe salwend wanneer die reën oor die droë aarde val
en wat van daai wolke wat bly vorm verander en 
my oë toor met draak-, gesig- en seeperdjie-beelde 
wie wil tellie of selfoon kyk as jy op jou rug kan lê en staar na die wolke?!

wie't nou weer gesê moenie oor die weer gesels nie?
ek gaan nie net oor die weer praat nie
ek gaan daaroor sing!
EN niemand gaan die onderwerp verander nie!

Saturday, 1 May 2021

poetised spit

i catch all the spit that has been spat with
every poem ever vocalised
and i pour the alchemised liquid into a big glass bottle

this potent poetised spit
has become so sought after
a new world order has been formed around this bottle

the muses are rising from their hideouts 
they're growing human skins
and walking amongst the emaciated poets

a committed and long lasting craze are rippling over the world
a stampede of people are rushing to the poetry readings
and catching the spit spraying from the lips of readers 

the poetry behind the spit starts to rustle in all sorts of ears
the passion in each spit droplet beating and echoing 
its wings against the glass

bottles are shuddering the whole world over
new spitfire poetry 
are igniting within each bottle

one unexpecting day
the lids will be flying open in unison
let me be the first to be splattered by the splendor!

Tuesday, 27 April 2021

ekstase

die klavierklanke droom in velde laventel deur my are
ek haal diep asem
elke suurstofsel blom soos bloedrooirose deur my are
ek staan op die drumpel om in 'n juigende woud te ontaard
hoe kan een mens se hart en ledemate
soveel blye spronge oor die sandvlaktes gee?
ek sluk die sceletium en word boesman op sekure jag
ek verfyn die swier van my senuwees
verleng my spronge met 'n veerkragtigheid
ek wil net die taal van die natuur kan praat
geen slinkse woord wat dik verweef is met dubbelsinnigheid
tog begeer ek om toor arabesques 
van blom, gras, skulp, 
klip, visskool en springboksprong te vers-spieël
mag ek my sillabes in die stil hart van 'n klip vergiet
as ek maar net een enkele gedig kan skryf
wat soos een magiese oseaan golf
verruklik terug die see intrek en 
die verbeeldingsryke sand en spore sluk sy wondermaag in
juig in skuimende wit golwe wat tango oor seewier, klip en walvis
kom Gedig
kom Oseaan
sluk my heel in!

Saturday, 24 April 2021

uitrykende rug

ek raak hartseer wanneer
ek krom mense sien kruie oor die aarde
kom dit nie van 'n kultuur van aanbid en skaapgatvolg
wat al die krom rûe veroorsaak?

ek weet daadwerklik en ondubbelsinnig 
dat ek nie Faust wil speel nie
ek wil geen kennis, geen onsterflikheid,
geen intellek, geen rykdom, 
geen blink nuwe vleuelklaviere
in ruil vir my uitrykende rug hê nie

laat ek bly om my skouerblaai oop te vou
en my eie vars verbeeldingvleuels laat uitrys

sal die blou lug en son oor 'n kromgetrekte rug wil skyn?

ek stoot my bors uit
gooi my kop agteroor
met 'n mond wat laggend
al my werwels soos 'n wisteria
laat oopblom die wye wêreld in!

Friday, 23 April 2021

na 41 jaar

hier staan ek na 41 jaar
nog aan die lewe
bors gety op en af
oë knip oop en toe
lippe roer heen en weer
verbeelding ritsel
neusflanke waaier
drome bly fladder oor my wimpers
dit alles in hierdie enkele lyf
wat los staan op die aarde
geen kabel of wortel wat my anker
net my twee voete wat tollend en huppelend
die waaragtigheid van hierdie wêreld
onblusbaar lief het

Thursday, 22 April 2021

the stone and the hand

i

my mind wraps itself around
that promised stone
my skin already reaching out with
every finely-tuned and hungry nerve
smelling its wildly chiseled shape

for this moment my hands are knotted behind my back 
 - the groping fingers and their neediness too distracting -
i lie quietly enfolding my body around the stone
teaching all my other body parts to intuit
the free-fall, the wind-roll of the stone

not asking questions, like which direction, why and how?
simply rolling, tumbling, crashing with
the winds and the tides

ii

as i fall off to sleep my body turns into 
a single small open hand

your body turns into 
that single small sunbaked stone

stone rolls into small open hand
     hand holds stone
         till the morning sun splinters 
                the horizon into crumbling honeycombs

Wednesday, 21 April 2021

bushbaby

i want to cling to you 
like a bushbaby
and nestle my head close to
your wild and ardent heart

Friday, 16 April 2021

the blade of her soul

       for Brian

she knows her tongue is the sheath
for the blade of her soul
one day a blade of grass
the next a blade of knife

for once she writes away 
her feeling of inadequacy
and for a fleeting moment 
believes in her capability 
to nourish deeply and to cut finely


Tuesday, 13 April 2021

ek klop aan die deur van die gedig

ek klop aan die deur van die gedig
    laat my binne! laat my binne!
    
                wie's daar 
             vra die gedig

    dis ek, Lara

                Lara wie?

    Lara wie deur die poorte van die gedig wil loop
    en haar tong streel teen die pilare van metaforiese insigte

                jy kan slegs inkom as jy jou harstbegeerte bewoord
            dring die gedig aan

 ek antwoord sonder huiwer
    my hart begeer 'n ineensmelting van tong en woord    
    waar vlees en letter onlosmaaklik verweef word
    en die een nie van die ander onderskei kan word nie
    ooo ek begeer dat die abstrakte en die vleeslike 
    een word in die polserende aanraking

            die gedig wonder hardop
                uhmmm, ek hou van jou hoopvolheid
                ek is dikwels so verlate en uitgelewer aan 
                die wêreld se toe oë en harde hande
                as jou tong warm lêplek vir my kan bied
                sluit ek nou die slotte oop
                en sing jou welkom

Monday, 12 April 2021

ek wil diep in my eie hande sit

ek wil diep in my eie hande sit
en daar inkrul saam met die harmonieë 
en druppende ritmes
wat soos reën en herfsblare 
al om my smeltende ribbekas val

Sunday, 11 April 2021

die oggend is net te oggend

die oggend is net te oggend
die duiwe te duif
die kerk oorkant my slaapkamervenster te kerk
die houtvloer onder my voete net te houtvloer
my hart is net te hart
my longe net te veel long

kan dinge nie net vir die oomblik
'n bietjie minder wees nie?
hulle staan te volbloedig en oorvloedig in 
hulle is-heid

o wee o wee
my woorde is te woord om 
hierdie volwaardige is-wees van dinge vas te vang

 - Clarendon gastehuis, Ugie, die Oos-Kaap

Friday, 9 April 2021

wanneer ek dans

wanneer ek dans
glip my siel uit my tone
en word so sigbaar en tasbaar
soos 'n ver-rykende boom

kom staan onder my arms 
se skarnierende skaduwees

die toorkrag begin't vonk
die winde pirouette
hulle warm poele
oor my wange en kuite

my dansende lyf is
rinkinkende ligkolle 
wat geruisloos deur 
die strak gesig van die straat kolk

Thursday, 8 April 2021

digterlike spelonk

ek staan in die grot in die Bannerman's pas 
in die Drakensberge
die magtige opening in die sandsteen-flanke
laat my eie mond oophang

die blootstellende omhulling 
van die gapende aarde
die kille omhelsing van die nat verkalkte klipwande
gee my 'n tydelike sin van behoort

ek wil nie veel in die lewe hê nie
slegs 'n digterlike spelonk
tussen my twee wange
waarin die verse drup drup drup
en bly eggo met die valleie af

Wednesday, 7 April 2021

my heart is

my heart is a sunless forest
teeming with hungry roots of figtree
groping crawling wringing arching knotting
reaching out to the toofar blue sky

my heart is a wingless cricket
twitching and pulsing its retching legs
against the brittle glass of its mind
stridulating fiercely to be heard

my heart is an anchorless boat
drifting in the parenthesis of the lost loves
its sails eagerly capturing the winds
but no direction does it veer into

my heart is an inkless pen 
scribbling away on an invisible page 
rumpled by two overactive hands
and thrown in the fire of forgetfulness

Thursday, 25 March 2021

animalustre

the humdrum of human goings-on disappears around me
as my tongue's imagination enters your mouth
and arches down the inside of your spine 
fro-licking around every vertebra
tasting each sexy sinew
my eyes and hands thrill with 
the exploration of your buoyancy
but oh it is my tongue that wishes 
to sweep unbridled over your back
yearning to trace your animalustre
and swallow a single syllable
of your wildeliciousness

Monday, 22 March 2021

simply this

simply this:
wanting my tongue to sprout scales
with which she can swim protected into the deep
and explore fearlessly the untamed underworld

Wednesday, 17 March 2021

verwesenliking

my lyf word weer wakker in 
haar diepste beweeglike kern
sing elke sel in honderd stemme
word my tollende lyf die getye van die see
daar is geen woord wat 
die verruklike spin van die lyf kan vasvang nie!
gee my geen woord
gee my net lyf waarmee 
ek my woordlose taal oor die sand kan skryf
my juigende voete versin die metafoor
in dieptrappende verwesenliking van 
die hartstog vasgevang in hygende spiere
spiere wat wil losbreek van
inperking en lamlendige gemak
gee my wind sand getye son reën
wat die golwing in my lyf sal laat bly golf

Friday, 26 February 2021

die gedig wil-wil werk

wat ek voel
dit is wat jy gesë het ek moet oor skryf
nou ja, wat voel ek?
ek voel wat?
voel ek wat?
ek wat voel?
klein repies ambisie wil-wil vat kry in my tone
my hart wil-wil gryp-gryp aan ‘n knusheid van
koestering, tevredenheid
en miskien-miskien ‘n vreugde
my gemoed wil nie te veel vra nie
ek voel semi, half,
bietjies-bietjies
ietwat-ietwat
so-so
ek antwoord my gevoelens half-half
die verbale lus vir uitdrukking
loer net-net met krokkodil-oë oor
die stille water-oppervlak
die oorlewingslus sal dalk-dalk weer in hoër rat inkliek

die ironie met die Afrikaanse herhaling van woorde is
om die half-mas gemoed te benadruk
dalk-dalk sal die dubbeldoor-woorde
hulself kanselleer hoe meer ek hulle neerskryf
interessant dat wil-wil werk in herhaling
maar nie moet-moet nie
nie kan-kan
nie sal-sal
nie gaan-gaan
wil-wil is net soveel meer oop vir verandering, verbuiging, ont-wil-ling
moet is ondubbelsinnige instruksie
kan ‘n versekerde vermoë
sal en gaan ‘n imperatiewe toekomstige toewyding
maar wil kan enige tyd haar kop onder die grond druk

kom ons inkanteer nog half-mas tweelingwoorde
effe-effe is so perfekte voorbeeld wat wil-wil iets wil wees
maar net nie kan flankeer met ‘n konkreetheid
flou-flou
skaam-skaam
stil-stil
so sal hierdie gedig droom-droom
deur die lewe gaan
sug-sug
val die lettergrepe dubbel en dwars
oor die sitvlak
die oortuiging van die vers wil-wil net net
vat-vat

laat ek dit bly doen – speel-speel
trippel-trippel deur die woordeskat
en bly lek-lek aan die lekkerte van versiemaak

Thursday, 25 February 2021

verbrysel die platvloersheid van my taal

verbrysel die platvloersheid van my taal
ek staan gereed om die klinkklare kontoere
van die beelde in my lasso te vang
ek wil my hart, verbeelding, pen, papier
binne, buite laat versmelt in 
'n maelstrom van oordadige verruklikheid
ek wil alle tekens van iesigrimmigheid, verset en rigiditeit
met een handgebaar wegvee van my sillabes

asseblief, weet net hierdie:
my woorde is by tye 'n verarmde en seningrige gebaar
van 'n diep purperskynende volmoedigheid in my hart
hierdie woorde wat so hard probeer om bloots te ry op 
die runnikende rug van die steekse papier
is maar net 'n vae en uitgehongerde uitbeelding 
van wat regtig in my 
borrelende bloed aangaan

Wednesday, 24 February 2021

Digterlike ruggraat

Ek skryf hierdie gedig vanuit my ruggraat
Ek lei in elke sillabe vanuit my werwels
Laat die metafoor haarself om die volbloedige kolom weef
In tollende kolke ontwaak die oer-pols

Ek buig agteroor in ‘n wyduitgestrekte boog
Totdat my mond uitbundig oopval
En die son nie kan help om reguit af te duik
Na die kernsenuwee van my ruggraat

‘n Son begin te spruit tussen elke rug-sinaps
Die strale stroom met vaartbelynde spoed
Deur al die donker en newelagtige begrensinge van my selle

Ek buig vooroor met my knieë en voorkop al soenende die aarde
Innerlik omhels ek hierdie sonkragtige ontploffing
Voordat dit uit my vel peul en ekstaties my digterlike bedoelinge verblind

Ah, jy kan letterlik die letters sien afdruppel teen my rug
Hulle is altyd daar
Herinner my aan my digterlike ruggraat
en om sagkens saam met dit te beweeg en nie teen dit nie

In die gedurige giet en hergieting, ontwyk die gedig voltooiing
Probeer heeltyd daai perfekte natuurlike buiging te vind
Vanwaar elke vers kan uitstrek
En uitryk na jou soos warm ledemate
Om jou te omvou met waaghalsige ruggratige gretigheid

Friday, 19 February 2021

play

understated undulations
radiating from fingers
ululating soft shadows
over
the claviature

Wednesday, 20 January 2021

weet nog hoe rond voel en rond lyk

die alewige inhokking
van die vierkantigheid
van die selfoonskerm!

ek is dankbaar ek droom nie in vierkante en square skerms nie!
as ek op my rug gaan lê reg vir slaap
tol en rol ek my oë ronder as rond in my oogkaste
ek maak seker my oogspiere weet nog hoe rond voel en rond lyk

die alewige vasnaeling aan die hoekige skerms
pasop vir visuele amputasie!

bly smag na die ronde kurwes en deinings
bly glo in die golwe en swierige driedimensionaliteit
hou aan om myself te verkyk aan die
oorvloeiende horisonne van my eie vormryke sig
dit is al hoe my oë volrondig en lewend sal bly!

Sunday, 17 January 2021

meer rubato asseblief!

wanneer ek skryf, moenie so streng in tyd van
woord, rym en betekenis skryf nie
skryf met meer rubato
soveel gee en neem van tyd
‘n skielike diep asemhalende stilte
sommer so in die middel van ‘n metafoor
‘n welgeplaasde agogiese aksent
net voor die denouement van
die spanningsvolle samevloeiing van emosie
en soete-dik-ryk allergandos wat 
die kadens aan die einde van die gedig
so lank en taai as moontlik uitstrek
totdat die laaste klanke deur die konsertsale van julle ore
weergalm weeer g a l m
        w e  e    r      g     a    l     m

Saturday, 16 January 2021

groot sussing

my groot sussing is my asemhaling
sodra my wonderlike wilskrag
dit aktiveer in ‘n intensionele aksie
begin die vrede soos warm melk
deur my are te syfer
in so ‘n toestand van berusting en kopstilte
lê ek stil-stil my skryfboek neer op my oop bors
en verdamp die gretigheid
om woorde in my net te vang
dan weet ek met ‘n stille vertroue
dat my hartklop
haar eie digkuns
sal gesels
tussen die blaaie 

Wednesday, 6 January 2021

die oppervlakkige diepte van die gedig

my woorde lyk met eerste oënskou
plat, oppervlakkig, een-dimensioneel
kom staan nader en lees mooi tussen die lyne
jy sal sien hoe elke letter opstyg in
volrondige driedimensionaliteit
jy kan elke woord troetel soos
jou eie klinkklare skarnierende knieë
en die volvormigheid in jou
handpalm weeg en wieg